Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑHeavens Gate - Livin΄ in Hysteria

Heavens Gate - Livin΄ in Hysteria

Είναι να σε κατακλύζει μια... υστερία από την κορφή ως τα νύχια, είναι. Μια υστερία και μια σύγχυση όταν μετά από 30 ολόκληρο χρόνια το "Livin' in Hysteria" των Heavens Gate συνεχίζει να μην βρίσκεται καν στην δεκάδα των κορυφαίων διαμαντιών του Power Metal. Συνεχίζει να μην λαμβάνει την αξία που δικαιούται.

Για το βάθρο των νικητών, ούτε λόγος να γίνεται. Κι όμως το δεύτερο κομψοτέχνημα του γερμανικού κουιντέτου θα έπρεπε να βρίσκεται πολύ κοντά στην καρδιά όχι μόνο της power-αδικης φάρας αλλά κάθε χεβιμεταλλά εκεί έξω που τιμάει το αμάνικο τζιν με τα ραφτά "παράσημά" του.

Δεν είναι μόνο η υψηλή ποιότητα των συνθέσεων, είναι και το timing της κυκλοφορίας του. Βλέπεις, το "Livin' in Hysteria" είναι μεν ένας δίσκος που πατάει στο παρελθόν και στις ένδοξες στιγμές του 80's heavy metal, είναι όμως και ένας δίσκος που άθελά του λοξοκοιτάζει στο μέλλον! Απέχει λίγα χρόνια πριν το Power Metal παρουσιαστεί σαν το next big thing στα χεβιμεταλλικά ύδατα.

Οι Heavens Gate προφανέστατα δεν μονοπωλούσαν αυτό τον ήχο. Ωστόσο αν ξεχωρίσεις τις κορυφαίες μπάντες του συγκεκριμένου ήχου εκείνα τα χρόνια, δηλαδή στα τέλη των 80's με αρχές 90's, δε θα ανακαλύψεις πολύ υλικό. Μεταξύ των Helloween, των Blind Guardian και των Gamma Ray θα βρεις εκεί μέσα και τους Heavens Gate που με τη λήξη των 80's είχαν ήδη κυκλοφορήσει ένα υπέρ του δέοντος αισιόδοξο ντεμπούτο (In Control).

Here we are and stand to attention

Here we are together again

Here we are it's time to be mentioned

Η επιθυμία για να ζήσουν το όνειρο είναι ακαταμάχητη κι έτσι οι Γερμανοί μεταπηδούν στην Steamhammer. Με manager τον Limb Schnoor που προφανώς ψάχνει να βρει τις επόμενες «κολοκύθες» (Helloween), αρχίζουν να κάνουν όνομα περισσότερο στην γιαπωνέζικη αγορά και δευτερευόντως στην ευρωπαϊκή. Αυτό συμβαίνει διότι ο γνωστός μάνατζερ έχει γερές άκρες προς την χώρα του ανατέλλοντος ηλίου, τις οποίες αξιοποιεί με τον καλύτερο τρόπο για τους Heavens Gate.

Οι Γερμανοί εκεί αποκτούν status σούπερσταρ με τη μουσική τους να ακούγεται πολύ συχνά στους ραδιοφωνικούς δέκτες. Ανάμεσα στο γιαπωνέζικο κοινό, ο τραγουδιστής τους Thomas Rettke παίρνει τα πρωτεία στην κατηγορία του καλύτερου τραγουδιστή μπροστά από φρόντμεν όπως οι Alice Cooper, Bon Jovi και Vince Neil!!!

Χαρακτηριστικό το γεγονός που τα δυο πιο μεγάλα metal περιοδικά της Ιαπωνίας στέλνουν ανταποκριτές (!!!) σε γερμανικό έδαφος για τους Heavens Gate που πρώτα με το EP "Open the Gate and Watch" και εν συνεχεία με το "Livin' in Hysteria" προκαλούν υστερική λατρεία. Μόνο για τα ράφια των γιαπωνέζικων δισκοπωλείων η μπάντα από το Βόλφσμπουργκ βγάζει στην αγορά το "More Hysteria" EP που περιέχει τρία νέα τραγούδια και μια ακουστική εκτέλεση της μπαλάντας του δίσκου "Best Days of My Life".

Σε γερμανικό έδαφος το συγκρότημα δανείζει δυο από τα βασικά τραγούδια του δεύτερού τους άλμπουμ για καμπάνιες κατά των ναρκωτικών οι οποίες προβάλλονται στα σχολεία όλης της χώρας. Τα τραγούδια αυτά είναι τα "We got the time" και "Best Days of My Life". Ήταν όντως μερικές από τις καλύτερες ημέρες της ζωής τους και το "Livin' in Hysteria" ένα μεγάλο μουσικό όπλο στα χέρια τους.

Ηχογραφείται από το Νοέμβρη του 1990 ως το Φλεβάρη του '91 σε ένα καθόλου τυχαίο χώρο. Αυτός είναι στο Αννόβερο και είναι τα Horus Sound Studio που σαν μια πρώτη ανάγνωση δε σου λέει απολύτως τίποτα. Είναι όμως το studio που λίγο καιρό πριν έχουν ηχογραφηθεί τα "Heading for Tomorrow" των Gamma Ray και τα δυο θρυλικά "Keeper of the seven keys". Οκ, τώρα μπορείς να αφήσεις το μούδιασμα στο κεφάλι σου να δράσει και να λιποθυμήσεις με την άνεσή σου.

Helloween στοιχεία κουβαλάνε σε αυτό το δεύτερο και καλύτερό τους άλμπουμ οι Heavens Gate. Αγγίζουν τον ίδιο ήχο, είναι στο ίδιο mood χωρίς όμως να φοράνε την ταμπέλα του κολοκυθο- κλώνου. "Δανείστηκαν" στοιχεία αλλά μέσα από το δικό τους ύφος. Με μια πρώτη ακρόαση αλλά και ματιά στο εξώφυλλο του "Livin' in Hysteria" αναγνωρίζεις το χιούμορ που επέδειξαν οι Helloween στα δυο "Keeper..." και κυρίως στο δεύτερο. Κάνουμε λόγο για χαλαρή διάθεση, όχι όμως παιδιάστικη. Το βασικότερο; Είναι αισιόδοξη.

Σε τραγούδια όπως το ενδιάμεσο μέρος του ομώνυμου ή τη χορωδία στο "The Neverending Fire" κατανοείς γιατί κάποια μέλη της μπάντας αργότερα θα ασχοληθούν με τις heavy metal όπερες (Sascha Paeth, Thomas Rettke). Ένα άλλο εντυπωσιακό σε αυτό το δίσκο είναι πως δεν υπάρχει ίχνος από filler τραγούδι. Το κομμάτι που κλείνει το άλμπουμ είναι το "Gate of Heaven" που από τον τίτλο καταλαβαίνεις πως τιμάει το όνομα της μπάντας. Έχει τον αέρα του "Livin' in Hysteria" που βάζει μπρος τον δίσκο. Σε στυλ και κυρίως σε ποιότητα συνειδητοποιείς πως κλείνουν το άλμπουμ τους με τον ίδιο αέρα που το "ανοίγουν".

Από την αρχή ως το τέλος σε πάει τρένο με την ευρεία γκάμα τραγουδιών που διαθέτει. Μια μικρή στάση κάνει με μια από τις πιο δυνατές μπαλάντες που άκουσε ποτέ μεταλλικό αυτί (Best Days of my life), κατά τ' άλλα τι να πρωτοδιαλέξεις. Το μελωδικό metal τραγουδιών όπως τα "We want it all" και "Empty way to nowhere". Τα επικά "Τhe Neverending Fire" (η συνέχεια του "Path of Glory" από τον πρώτο δίσκο) και "We can't stop rockin" που σε παραπέμπει στο "Heavy Duty" των Judas Priest.

Ανεβασμένες ταχύτητες στο speed metal του "Flashes" ή του ορχηστρικού "Fredless". "Fredless" (δίχως τον Fred σε ελεύθερη μετάφραση), διότι το χαϊδευτικό του Rettke είναι "Fred", ένα ακόμα δείγμα του χιούμορ των Heavens Gate ακόμα και μεταξύ τους. Για τον αυτοδίδακτο τραγουδιστή τους τι να ξεστομίσεις. Η φωνή του Rettke δεν έχει την ποιότητα του Kiske αλλά είναι υψηλού επιπέδου και ιδιαίτερη. Δεν είναι βελούδινη και έχει ένα όμορφο γρέζι που προσδίδει τη "βρωμιά" που χαίρεται να ακούει κάθε χεβιμεταλλικό αυτάκι εκεί έξω.

Συνοψίζοντας, το δυνατό δισκογραφικό βήμα των Heavens Gate που ονομάζεται "Livin' in Hysteria", θα μπορούσε να είναι και δίσκος αυτοβελτίωσης με την πληθώρα των αισιόδοξων στίχων που έχει. Στο ομώνυμο τραγούδι πρόσεξα μια αναφορά για ένα παράλογο πόλεμο, κάνοντας αυτόματα τον παραλληλισμό μου με τον "Πόλεμο του Κόλπου" που ξεκινούσε να παίρνει άγρια τροπή την περίοδο που έγραφαν το δίσκο.

Στο πανέξυπνο και απόλυτα χιουμοριστικό εξώφυλλο που φιλοτέχνησε ο Richard Corben βλέπεις ένα δράκο να ξαπλώνει την αρίδα του, καπνίζοντας την πίπα του ενώ ένα παιδί-σκλάβος σκουπίζει το χώρο του. Συνήθως οι δράκοι είναι φύλακες μυστικών και θησαυρών. Στο "Livin' in Hysteria" οι Heavens Gate σου αποκαλύπτουν με μεγάλη φιλοτιμία heavy metal μυστικά αξίας. Στο χέρι σου είναι να "απλώσεις" αυτί και να τα μοιραστούν μαζί σου.

Τελευταία