Reminiscence - Κριτική

Η Lisa Joy έχει σίγουρα μια αξιοσέβαστη μέχρι τώρα καριέρα. Ξεκινώντας ως σεναριογράφος στο εξαιρετικό και cult πια, Pushing Daisies αλλά και το απύθμενα διασκεδαστικό Burn Notice, την δεκαετία που μας πέρασε σε συνεργασία με τον σύζυγο της Jonathan Nolan, τον μικρότερο αδελφό του διασήμου auteur Christopher Nolan και σεναριογράφο αρκετών από τις ταινίες του δευτέρου, δημιούργησαν το Westworld.

Το Westworld αποτελεί remake της παλιάς ταινίας του 1973 και προσδοκούσε να γίνει το επόμενο Game of Thrones, ένα φιλόδοξο big budget drama με high concept fantasy στοιχειά και πλοκή αρκετά περίπλοκη ώστε να γοητεύει και να εθίζει τον θεατή. Αυτό το κατάφερε και με το παραπάνω στην αριστουργηματική πρώτη σαιζόν. Ωστόσο, στην συνέχεια η σειρά έκανε μια πρωτοφανή πτώση ποιοτικά και εξελίχθηκε σε ένα διασκεδαστικό μεν ρηχό δε σήριαλ το οποίο ξεπερνούσε σε κάθε επεισόδιο την εξωφρενικότητα όσων προηγήθηκαν δοκιμάζοντας παράλληλα την υπομονή του θεατή.

Η επιτυχία της σειράς όμως διατηρήθηκε και ως εκ τούτου βλέπουμε το στούντιο που στέγασε το Westworld να χαρίζει ένα αρκετά μεγαλο budget στην Lisa Joy ώστε να πραγματοποιήσει το σκηνοθετικό της ντεμπούτο.

Το Reminiscence αφορά ένα πιθανό μέλλον στο οποίο η θερμοκρασίες έχουν αυξηθεί ραγδαία και το μεγαλύτερο μέρος της ξηράς καλύπτεται από νερό. Ο Nick είναι ένας άνθρωπος που προσφέρει υπηρεσίες που παρέχουν την δυνατότητα σε κάποιον να βιώσει ξανά τις αναμνήσεις του. Ύστερα από την μυστηριώδη εξαφάνιση της γυναικάς που αγαπά θα εμπλακεί σε ένα μυστήριο το οποίο του επιφυλάσσει ζοφερές απαντήσεις.

Από την αρχή της ταινίας, όταν ξεκινά η αφήγηση του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα του Hugh Jackman φαίνεται το μεγαλύτερο πρόβλημα της ταινίας. Παρά το γεγονός ότι το σενάριο διαπραγματεύεται μια πρωτότυπη ιδέα και παρουσιάζει ορισμένες γοητευτικές θεματικές, η πλοκή δεν χρησιμοποιεί εις το έπακρον αυτά τα χαρτιά. Παραδόξως η ταινία επιλεγεί στο μεγαλύτερο μέρος της να λησμονήσει το sci-fi στοιχείο και να επικεντρωθεί σε μια κλισέ ιστορία αστυνομικού μυστήριου νουάρ προεκτάσεων με ουκ ολίγες δόσεις ερωτικού θρίλερ που φέρνουν στο νου το Basic Instict του Paul Verhoeven απλά πιο νερωμένο (υπάρχει και ένα PG-13 rating).

Αν μη τι άλλο αυτό είναι και το μεγαλύτερο σφάλμα της ταινίας. Η πλοκή αντιγράφει σε υπερβολικό βαθμό ταινίες του είδους με αποτέλεσμα να είναι τραγικά προβλέψιμη. Παρά τις χαρισματικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών οι χαρακτήρες παραμένουν γραφικές καρικατούρες βγαλμένες απο pulp ιστορίες του ’40 δίχως ωστόσο την γοητεία αυτών. Οι διάλογοι είναι αναπνευστοί και πρόχειρα γραμμένοι . Δεν υπάρχει κάποια αξιοσημείωτη ανάπτυξη χαρακτήρων και το φινάλε αντί να λυτρώσει τους ήρωες αλλά και τον θεατή απλά χαρίζει «εγκεφαλικά» με το πόσο ανεξήγητα ανόητο είναι. Οπτικά πάντως η Joy κατορθώνει να ικανοποιήσει τον θεατή.

Εύλογα αφήνει τον φακό της κάμερας να απορροφήσει κάθε σπιθαμή της ερμηνείας των ηθοποιών της. Δίνει στο cast της τα περιθώρια να "παίξουν" με τους ρόλους τους ακόμη και αν φέρνουν σε cartoon ανά σημεία. Τόσο τα πρακτικά όσο και τα ψηφιακά εφέ είναι αψεγάδιαστα, τα σκηνικά εξαιρετικά λεπτομερή και εντυπωσιακά, οι ελάχιστες σκηνές δράσης είναι γυρισμένες με χάρη ενώ η φωτογραφία του Paul Cameron σε συνδυασμό με το ζοφερά ρομαντικό soundtrack του Ramin Djawadi τουλάχιστον διατηρούν την γενικότερη αισθητική της ταινίας σε ψηλά επίπεδα.

Οι ηθοποιοί ενδεχομένως να παραβιάζουν την λεπτή γραμμή που χωρίζει τον ρεαλισμό με την καρικατούρα αρκετές φορές μέσα στην ταινία με τις ερμηνείες τους, αλλά παραδίδουν ο καθένας με τον δικό του τρόπο μια παθιασμένη δουλειά που ωστόσο όπως προαναφέρθηκε περιορίζεται από το κακό υλικό που έχουν στα χέρια τους.

Ο Hugh Jackman δίνει μια απολύτως αφοσιωμένη ερμηνεία προσθέτοντας το συναισθηματικό βάρος και κύρος που το σενάριο αμέλησε να δώσει στον χαρακτήρα του. Είναι ένας cool αλλά και εξαιρετικά συμπαθής ήρωας και η ερμηνεία του Jackman, η οποία φέρνει στον νου την αντίστοιχη του ερμηνεία ως Wolverine, καθιστά οποιαδήποτε αμφιβολία για την αγαθότητα των κινήτρων του χαρακτήρα αβάσιμη.

Ως έργο είναι ένα διασκεδαστικό δίωρο. Παρά την ρηχότητα του κατορθώνει να προσφέρει ένα κάποιο θέαμα και ενδεχομένως πτυχές της να κατορθώσουν να τραβήξουν το ενδιαφέρον του θεατή. Ωστόσο μετά βίας αγγίζει την μετριότητα και σε ουδεμία δεν δικαιολογεί την καταβολή αντίτιμου για την θέαση της σε κάποια κινηματογραφική αίθουσα ή συνδρομητική πλατφόρμα. Έτσι κι αλλιώς υπάρχουν άπειρες ταινίες που προβάλλονται μεσοβδόμαδα στη δημόσια τηλεόραση και προσφέρουν ότι προσφέρει το Reminiscence και παραπάνω.

Rating:

Χώρα: Η.Π.Α.
Έτος: 2021
Χρώμα: 'Εγχρωμο
Σκηνοθεσία:
Lisa Joy
Πρωταγωνιστούν: Hugh Jackman, Thandiwe Newton, Rebecca Ferguson
Διάρκεια: 116'

Τελευταία