Αρχική EVENTSΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣΕισβολέας, 14/09/2021 @Τεχνόπολις, Γκάζι

Εισβολέας, 14/09/2021 @Τεχνόπολις, Γκάζι

Πόσος καιρός άραγε πάει από την τελευταία φορά που μπήκα σε συναυλία; Σίγουρα λιγότερος από αυτόν που έγραψα για μία. Να κάτσω να συντάξω όλα αυτά τα κλισέ που αγαπούμε, «ο κόσμος είχε αρχίσει από νωρίς να μαζεύεται», «κατηφορίζοντας την Πειραιώς έβλεπες τα μπλουζάκια συγκροτημάτων να αυξάνονται» ή το ίσως αγαπημένο μου, «τα πρώτα σύννεφα είχαν κάνει την εμφάνιση τους, οπότε η γρήγορη είσοδος μας στο venue είχε αρχίσει να αποκτά διττή σημασία».

Εν έτει 2021 όλα αυτά ανήκουν στο ένδοξο συναυλιακό παρελθόν, ελπίζω κάποια στιγμή να τα ξαναγράψω, μα κυρίως να τα ζήσω και να μοιραστώ πάλι αυτές τις εμπειρίες με φίλους και αγνώστους. Το παρόν μας βρίσκει κατά κύριο λόγο χωρίς live(s) και όσα γίνονται, πραγματοποιούνται με όρους ξένους προς εμάς, αφού πρέπει να καθόμαστε με σωστές αποστάσεις στις καρέκλες μας. Αν και καταλαβαίνω πλήρως αυτούς που υποστηρίζουν ότι δεν πρόκειται να παραβρεθούν σε συναυλία υπό αυτές τις συνθήκες, τους καλώ να το ξανασκεφτούν.

Δε θα κρύψω ότι άνηκα σε αυτή τη μερίδα, όμως την Τρίτη στην Τεχνόπολις, ο Εισβολέας με έκανε να αναθεωρήσω αυτήν μου την άποψη. Πριν αποπειραθώ να σας μεταφέρω το κλίμα, να σταθώ για λίγο στη διοργάνωση, καθώς σε τέτοιους υγειονομικά επικίνδυνους καιρούς, η ασφάλεια του κοινού γίνεται ο σημαντικότερος στόχος αλλά και ένα «δυσθεώρητο» εμπόδιο.

Αρχικά οι αποστάσεις είχαν τηρηθεί ευλαβικά, σε κανένα σημείο δεν υπήρξε συνωστισμός και οι ουρές – είτε του μπαρ είτε της εισόδου/εξόδου – προχωρούσαν ταχύτατα, σε κάθε γωνία έβρισκες αντισηπτικό και γενικά σου «καλλιεργούταν» η αίσθηση πως τίποτα δεν μπορεί να πάει στραβά. Ακόμα και εκείνοι που ήταν επιφορτισμένοι με τον άχαρο ρόλο να ζητούν σε όποιον «μεράκλωνε» λίγο να κάτσει ξανά στη θέση του, το έπρατταν πολύ ευγενικά.

Γύρω στις 21:30 ο Εισβολέας και η μπάντα του έκαναν την εμφάνιση τους στην σκηνή, με τον Ηλία να στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα: «O Παύλος ζει, τσακίστε τους Ναζί». Δε χρειάστηκαν παραπάνω από δύο λεπτά για να διαπιστώσουμε ότι αν εμείς έχουμε μία φορά ανάγκη το να πάμε σε μία συναυλία, οι ίδιοι (το σχήμα) το είχαν εκατό. Αυτό το διάπλατο χαμόγελο με το οποίο μας υποδέχθηκε ο Εισβολέας δεν έφυγε από το πρόσωπο του σε καμία στιγμή του live.

Όσοι βρέθηκαν πάνω στο stage, απολάμβαναν την κάθε νότα, την κάθε ρίμα και τα αυθόρμητα χειροκροτήματα που έβγαιναν με ζέση από ένα κοινό ετερόκλητο, που οι μουσικές του αφετηρίες διέφεραν, αλλά τελικά, έγιναν μία συντροφιά γιατί ο τρόπος διασκέδασης συμβάδιζε. Βλέπετε είναι τέτοιο το vibe του Εισβολέα, που για να το πιάσεις δε χρειάζεται να ακούς rap, ούτε ρεμπέτικο, χρειάζεται να μην είσαι ο διασημότερος ελληνικός επιθετικός προσδιορισμός. Τα μουσικά γούστα έρχονται δεύτερα, προφανώς αν ακούς rap, δε χρειάζεται να σου εξηγήσω γιατί θα περάσεις καλά, αν όμως ακούς rock, θα δεις τον Σπύρο να solo-άρει και για μία στιγμή θα αναρωτηθείς αν ήρθες στο σωστό μέρος; Μπορεί βέβαια να είσαι τύπος που του αρέσουν περισσότερο οι groove-άτοι ρυθμοί, το μπάσο του Κωνσταντίνου σου εγγυάται ότι θα βρεις αυτό που ψάχνεις. Είναι τέτοια η αύρα τους – όλων, του Βαγγέλη Καραπέτρου (βιολί, κιθάρα), της Λίνας Αλατζίδου (τραγούδι), του Μάριου Νταβέλη (τραγούδι), του DJ Cutbrawl, του Σπύρου Βρυώνη (κιθάρα), του Νικόλα Κανά (πλήκτρα) και του Κωνσταντίνου Σπηλιωτόπουλου (μπάσο) – που θα χρειαστείς μερικά δευτερόλεπτα για να μπεις στο ρυθμό και να ξεχάσεις τα πάντα. Να γνωριστείς με τους διπλανούς σου, να τσουγκρίσετε τα ποτήρια σας και να συζητήσετε στα πεταχτά πόσο σας είχε λείψει η φάση.

Setlist, ποια setlist ρε ‘σεις, σιγά μην κρατούσα σημειώσεις, διασκέδαζα τόσο πολύ δεν κατάλαβα πότε πέρασαν οι δύο ώρες. Και όταν το κατάλαβα, ήταν η πρώτη στιγμή της βραδιάς που ένιωσα απογοήτευση. Αλλά δεν πειράζει, ο Ηλίας υποσχέθηκε ότι θα ακολουθήσουν και άλλες συναυλίες, μέχρι να κάνουμε κτήμα μας τα νέα του τραγούδια.

Ο Σπύρος Ανδρομανέσκος και ο φακός του βρίσκονταν στην Τεχνόπολη και μας μεταφέρουν το κλίμα μέσα από περισσότερες από 85 φωτογραφίες, τις οποίες μπορείτε να δείτε στο album του live στο Facebook!

Υγ: Ειδική αναφορά στη συνάδελφο Τάνια, που καθίσαμε δίπλα-δίπλα και για να μη νιώθουμε αμήχανα, είπαμε να φερθούμε σαν να είχαμε κανονίσει να πάμε μαζί.  

Τελευταία