Αρχική EVENTSΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2021Νύχτες Πρεμιέρας 2021 - Ημέρα Τρίτη 24/9

Νύχτες Πρεμιέρας 2021 - Ημέρα Τρίτη 24/9

Κάθε χρονιά το Φεστιβάλ αποτελείται από διαφορετικά θεματικά προγράμματα που εξασφαλίζουν μια ποικιλία στο σύνολο, παρέχοντας κάτι για όλους τους θεατές. Προσωπικά προσπαθώ. Φέτος με το πρόταγμα «Trans Cinema Matters», συμπεριλαμβάνεται μια θεματική για τα διεμφυλικά άτομα κι αυτήν επέλεξα για την συγκεκριμένη μέρα.

Παράλληλα το Φεστιβάλ λαμβάνει χώρα σε αρκετές διαφορετικές αίθουσες. Ακόμα κι αν μέσα στη σαιζόν δεν επισκεφθείς κάποια αίθουσα άμα είσαι θαμώνας του Φεστιβάλ, ξέρεις πως αργά ή γρήγορα θα βρεθείς πάλι στους ίδιους «ναούς». Νιώθω μια ζεστασιά οικειότητας όποτε συμβαίνει αυτό και κάπως έτσι επιστρέφω στο θερινό της Ταινιοθήκης ύστερα από τρία χρόνια.

Μονάχος μου σ’ αντίθεση με χθες, ετοιμάζομαι να δω μια ταινία για την οποία δεν ξέρω τίποτα πέραν από τη γενική θεματική της. Αλλη μια αναζωογονητική συνήθεια που προκύπτει σε κάθε Φεστιβάλ, το στοιχείο της έκπληξης μέσα στη μεγάλη ποικιλία ταινιών.

See You Then (2021), σκηνοθεσίας Mari Walker

Η Kris (Pooya Mohseni) επισκέπτεται την Naomi (Lynn Chen) στην πόλη της δεύτερης, δεκαπέντε χρόνια μετά το χωρισμό τους κι ύστερα απ’ τη μετάβαση φύλου της. Από την πρώτη στιγμή η Naomi φαίνεται πιο αμήχανη αλλά σύντομα ανταλλάσσουν πληροφορίες για τη ζωή τους από όλα αυτά τα χρόνια και προσπαθούν να γνωριστούν πάλι από την αρχή.

Η Kris της μιλάει για την ολοκαίνουργια ζωή της, τις δυσκολίες και διαφορές απ’ όταν την ήξερε ως άντρα και η Naomi μοιράζεται μια γενική δυσφορία για την πιο συμβιβασμένη της καθημερινότητα. Έχει σταματήσει την πορεία της ως performance artist, διδάσκει στο πανεπιστήμιο που σπούδαζαν και διάγει έναν ήρεμο οικογενειακό βίο ως σύζυγος και μητέρα.

Στα μόλις 75 λεπτά της ταινίας που μέχρι την τελευταία σκηνή είναι στη συντριπτική πλεινότητά της διάλογος ανάμεσα στις δύο γυναίκες, θα εξερευνηθεί το τι σημαίνει η θηλυκότητα, η μητρότητα κι οι σχέσεις με τους άντρες. Αυτά όμως μπλέκονται με την δυναμική ανάμεσα στις δύο γυναίκες που ενώ διατηρεί έναν σχετικά ήρεμο τόνο φτάνει ξεκάθαρα σε κορύφωση στην καταληκτική σεκάνς, όταν μοιραία θα εκραγούν τα απωθημένα από τον απότομο χωρισμό τους.

Οι δύο ηθοποιοί κουβαλάνε την ταινία άριστα, με φυσικότατες ερμηνείες. Η ταινία δεν θα μπορούσε να πετύχει αλλιώς και κάθε συναίσθημα γίνεται ορατό με μικρές αλλαγές στα πρόσωπα και τη γλώσσα του σώματος χωρίς να υστερούν και στις πιο έντονες στιγμές. Ξεκάθαρη η αυτοπεποίθηση της Walker στην διεύθυνση τους αλλά και στη σκηνοθεσία της εν γένει. Σκηνοθεσία, λιτή και απέριττη αλλά κι ιδανική για μια τέτοια μικρή και προσωπική ιστορία. Χαρακτηρίζεται από την οικονομία της που σε κάποιες σκηνές μπορεί να χρησιμοποιεί τη διακριτική μουσική και σ’ άλλες τους χώρους για να ενισχύσει τα συναισθήματα του κειμένου.

Η Walker κάνει πολύ ξεκάθαρες τις ηρωίδες της, λέει τα αναμενόμενα που δεν πέφτουν στην παγίδα του predictability αλλά μεγιστοποιούν το relatability. Μας κάνει να καταλάβουμε και τις δύο γυναίκες εξίσου, με τις λίγες αποκαλύψεις στην ιδιαιτερότητα του χωρισμού να χτυπάνε μέγιστα. Φυλάει δε την σκηνή ανθολογίας για κλείσιμο όπου κι άρχισαν να ρέουν τα δάκρυα μου καθ’ όλη τη διάρκεια της. Δεν το περίμενα πριν μπω στην αίθουσα και το πέτυχε η Walker φέτος ενώ δεν το είχε καταφέρει ούτε η Zhao, ούτε ο Zeller κι ας έκαναν σπουδαιότερες ταινίες από το See You Then.

Τελευταία