Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣΖαν - Παν Μέτρον άΧρηστον

Ζαν - Παν Μέτρον άΧρηστον

Ο Ζαν, είναι ένας κατά τύχη μουσικός. Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Αθήνα. Έχοντας σπαταλήσει πολλές ώρες ως υπάλληλος περιπτέρου στα περίπτερα της Αθήνας, αποφάσισε να συνεχίσει να είναι περιπτεράς, αλλά μόνο στο εξώφυλλο της πρώτης του δισκογραφικής δουλειάς με τίτλο “Παν Μέτρον άΧρηστον” τον οποίο είχα την χαρά να ακούσω.

Ο Ζαν κάνει σάτιρα μετά μουσικής. Σε μια εποχή πάρα πολύ μούρτζουφλα και γκρινιάρα επιλέγει να μοιράσει χαμόγελα. Ο δίσκος διαρκεί 29 λεπτά, περιέχει 8 κομμάτια, μπουζούκι, punk, έντεχνο, γαλλικά, περίπτερο, τον Χάρη τον Ρώμα, το ΠΑΣΟΚ και σχεδόν καμία, μα καμία σοβαρότητα. Γι' αυτόν τον λόγο (μάλλον) κρίθηκα ο πλέον κατάλληλος για να σας γράψω δύο λόγια για το πρώτο ολοκληρωμένο έργο του Ζαν.

Ωραία.. Έγραψα έναν αξιοπρεπέστατο πρόλογο. Ξαναβάζω τον δίσκο για soundtrack, σερβίρω τον εαυτό μου ένα ποτηράκι VAT 69 και ξεκινάω να γράφω και όπου φτάσουμε.. Απόψε αυτοσχεδιάζουμε!

Ο δίσκος ξεκινάει με “Γκόλντ Ντίγκερ” γραμμένο σε άριστα και τονισμένα ελληνικά, γιατί ο Ζαν είναι πάνω από όλα άνθρωπος και θέλει να μάθουμε κάτι και εμείς που δεν αξιωθήκαμε να πατήσουμε στο φροντιστήριο αγγλικών. Γρήγορο τραγουδάκι της “Tου - Τάτα, Του - Τα” σχολής, με ευχάριστη διάθεση, που μας μιλάει για το flirt το αδιέξοδο.. Αυτό που ο άλλος ψάχνει για φράγκα και καλή ζωή την στιγμή που εσύ δεν σηκώνεις πότε σου αριθμό σταθερού τηλεφώνου γιατί σε ψάχνουν όλες οι εισπρακτικές της Αττικής.

Περνάμε στο “Αντιραδιοφωνικό” το οποίο είναι άκρως έντεχνα ραδιοφωνικό και θα μπορούσε πολύ εύκολα να παίζεται στον μελωδία fm κάθε πρωί για τα επόμενα 65 χρόνια, αν και ο ίδιος δεν το πιστεύει. Στο κομμάτι ο Ζαν μας αναλύει όλες τις βαθυστόχαστες απορίες του έντεχνου κύκλου. Είναι όλα ίδια; Αντέχουμε άλλο Χαρούλη και Δεληβοριά; Βοηθάνε τα παρδαλά πουκάμισα του Μαραβέγια στο flirt; Πόσα χρόνια θα παίζει ακόμα ο γνωστός άγνωστος που είχε πάει στα δικαστήρια τον Πανούση; Ξεχωρίζει κανείς την Μποφίλιου και την Ζουγανέλη; Όλα τα αναλύει, όρεξη να έχετε.

“Je suis Kapsour” γιατί έχουμε και αισθήματα και θέλουμε να τα εκφράσουμε στην πιο ερωτική γλώσσα του κόσμου, άσχετα με το αν δεν την μιλάμε. Αν έχεις καρδιά μιλάς γαλλικά, ΤΕΛΟΣ! Γρήγορο και ευχάριστο, συνδυάζεται υπέροχα με γαλλικό καφέ με δυο ζαχαρίνες και κρουασάν βουτύρου ψημένο ακριβώς 12 λεπτά.

Πονάνε μωρέ οι περιπτεράδες; Φυσικά και πονάνε, γιατί είναι πάνω από όλα άνθρωποι. Ο “Πόνος του περιπτερά” ήρθε για να γίνει ο νέος ύμνος των περιπτερούχων και των υπαλλήλων τους. Ένα μπουζουκορόκ γεμάτο πάθος, πόνο και ΠΣΥΧΉ (έτσι και μόνο έτσι γράφεται). Δύο λεπτά να έχεις δουλέψει σε κατάστημα μικρής λιανικής σκιρτάει το μέσα σου. Ασε που επιτέλους κάποιος μας είπε που κατουράνε οι περιπτεράδες..

Το απόλυτο hit του δίσκου δεν είναι άλλο από το “ΠΑΝΚΣΟΚ”. Ένα αγνό ξεφτιλοπάνκ που εξυμνεί την πολιτική του Ανδρέα. Την ώρα της αλλαγής που όλοι εμείς οι άνω των τριάντα ζήσαμε. Τα χρυσά κουτάλια, οι φόροι που δεν υπήρχαν, οι μερτσέντες μας, τα πουσουκού μας, τα λουλούδια μας, τα λεφτά που καίγαμε για προσάναμμα...Τι να πρώτοθυμηθώ; Κάποιοι αχάριστοι θα πουν πως ήταν όλα δανεικά και τώρα τα τρώμε στον πα...Εεε, τα πληρώνουμε διπλά και τρίδιπλα, αλλά παίρνω απόσταση από αυτούς..

Ήρθε η ώρα για λίγη γκρίζα διαφήμιση, γιατί κάπως πρέπει να ζήσει και ο Ζαν, κλέφτης θα γίνει; Έχουμε “Τοποθέτηση προϊόντων” λοιπόν και ο Ζαν μας μιλάει για την καψούρα του για μια υπάλληλο σούπερ μάρκετ. Ξέρετε.. Αυτή την καψούρα την αδιέξοδη, που η άλλη είναι ευγενική και πρόσχαρη μαζί σου ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΣ; Αυτή. Ο έρωτας παραμένει πλατωνικός και ο Ζαν δεν θυμάται καν πως λέγεται το σουπερ μαρκετ δίπλα από το σπίτι του.

Το “Μπλουζ του συνωμοσιολόγου” ήρθε για να πει αλήθειες που θα ξεστραβώσουν πολλά προβατάκια. Σας πονάει το τσιπάκι σας; Έχετε φτιάξει καταφύγιο; Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί το Κωνσταντίνου και Ελένης παίζεται ακόμα; Υπάρχει το φεγγάρι; Τι κάνει ο Τσάκωνας με την Μονρό; Έχετε κουράσει καθόλου το μυαλό σας; Τέλος πάντων, αν δεν θέλετε να πεθάνετε πρόβατα ακούστε λίγο σοβαρά το συγκεκριμένο μπλουζ, μοιράζει γνώση ο άνθρωπος.

Ήρθε η ώρα ενός γλυκόπικρου επίλογου. “Τα χρόνια φεύγουν”, ξεχνάμε να είμαστε χαρούμενοι, ξεχνάμε να χαμογελάμε, ξεχνάμε να γελάμε και εν κατακλείδι, ξεχνάμε να ζούμε. Το μόνο που θα πω στον Ζαν είναι πως όταν φύγω από αυτόν τον κόσμο θέλω και εγώ όπως και αυτός να με θυμούνται και να κλαίνε από τα γέλια. Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο με στίχο.

Έτσι τελειώνει μια εκπληκτική και καλογραμμένη δουλειά ενός εξαιρετικά ταλαντούχου ανθρώπου, ο οποίος ήρθε για να μείνει στην μουσική σάτιρα και θα μας απασχολήσει αρκετά στο μέλλον. Θα πάω κόντρα στην πρόβλεψη του και θα πω πως αυτός δεν θα είναι ο πρώτος και ο τελευταίος του δίσκος. Θα σε φάμε στην μάπα Ζαν και δεν είναι τόσο κακό όσο ακούγεται!

Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρο τον δίσκο ΕΔΩ!

Στον δίσκο συμμετέχουν: Spy Das (Κιθάρα, μπάσο), Pepper D’Koll (τύμπανα), Γιώργος Τσιατσούλης (Αρκοντεόν).

Rating: 

 8


Εταιρεία: Self Release
Genre: Μουσική σάτιρα
Παραγωγός: Lychnopolis Studio
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 15/10/2021
Band Links: Facebook | Instagram | Spotify | YouTube |
Apple Music

Τελευταία