Agnes Vein - Deathcall

Μια συνολική παρουσία 20 ετών, 5 μεθοδικά σχεδιασμένες κυκλοφορίες, ουκ ολίγα σημαντικά live shows και συνεπής στάση. Αυτή θα μπορούσε να ήταν η συντομότερη εκδοχή της πορείας των Agnes Vein και θα περιέκλειε την περισσότερη ουσία, όπως λένε και οι ίδιοι.

Το Doom/Black trio 7 χρόνια από την τελευταία του κυκλοφορία επέστρεψε με το “Deathcall”, στο οποίο η μπάντα παρουσιάζει όλα τα στοιχεία που τους συνθέτει εν έτει 2021.

Ευτυχώς η σημερινή νύχτα είναι κρύα, το δωμάτιο μου μικρό και το φως χαμηλό συνθέτοντας έτσι την κατάλληλη ατμόσφαιρα ώστε να απολαύσω ένα τέτοιο έργο.

O δίσκος ξεκινάει με το ομώνυμο “Deathcall”, ένα βαρύ αργό και ασήκωτο riff από τα καζάνια της κόλασης δίνει έναυσμα για ένα γρήγορο αγνού παλαιάς κοπής black metal κουπλέ που κορυφώνεται όταν τα screams πλέον μετατρέπονται σε μια καθαρή φωνή αγωνίας. Η απόκοσμη doom ατμόσφαιρα επιστρέφει και το βαρύ riff όσο πάει απλώνει σαν μια τεράστια έρημο σκότους η οποία αρχίζει να σε αγκαλιάζει όλο και περισσότερο, Το τραγούδι είναι πραγματικά συγκλονιστικό.

Πριν περάσουμε στο δεύτερο κομμάτι, θα σας πω πως η παραγωγή είναι εξαιρετική και θα σας μεταφέρει όλη την ατμόσφαιρα που βγάζουν με την μουσική τους.

Το “Vultures Hymn (Praise Bounteous)” κινείται σε αρκετά πιο Doom μονοπάτια. Η μελωδία σε οδηγεί στο απόλυτο σκοτάδι και σου ξυπνά την πηγαία ανάγκη για αργό Headbanging, ενώ η clean φωνή έρχεται απεγνωσμένη από το βάθος. Φτάνοντας στην μέση του κομμματιού ένα tom groove από τα τύμπανα δίνει το σύνθημα για να ξυπνήσουν τα scream φωνητικά που συνοδεύονται από ένα εξαιρετικό riff. Ένα υπέροχο μέρος του τραγουδιού, που θα ήθελα να κρατήσει περισσότερο, αλλά δεν πειράζει γιατί η επική παραγωγή με τα ξεκάθαρα και γεμάτα χώρο να αναπνεύσουν riffs προς το κλείσιμο με αφήσαν με το στόμα ανοικτό.

Με τα δύο πρώτα τραγούδια η μπάντα έχει θέσει τον πήχη πάρα πολύ ψηλά και αδημονώ για την συνέχεια..

Οι πρώτες νότες του “Sovereign Star” σου δείχνουν πως το φως θα είναι σχεδόν αδύνατον να διαπεράσει την μάζα που δημιουργεί ο ήχος των Agnes Vein. Τα πρώτα λεπτά περνούν και παίρνουν μαζί τους κάθε ευχάριστο συναίσθημα. Όταν η φωνή αγριεύει τα πράγματα γίνονται πολύ πιο τρομακτικά, μου αρέσει πολύ ο ήχος τους όταν συνοδεύεται με κραυγές. Τα πέντε τελευταία λεπτά είναι ένα ταξίδι στο άπειρο του διαστήματος, άκρως ατμοσφαιρικό και πολύ καλογραμμένο.

Το ξέρω πως έχω χρησιμοποιήσει τις λέξεις ατμόσφαιρα και σκοτάδι πάρα πολύ, αλλά όταν το ακούσετε δεν θα διαφωνήσετε καθόλου, πιστέψτε με.

Το “They Who Neared The Portals” είναι εδώ και ο δρόμος είναι ίδιος και απαράλλακτος, μόνο που όσο προχωράμε στον ορίζοντα γεγονότων της μαύρης τρύπας της μουσικής τους όλα αρχίζουν να κυλούν πιο αργά και μέχρι το κλείσιμο του τραγουδιού τα πάντα γύρω μας έχουν χαθεί οριστικά, την στιγμή που εμείς κατευθυνόμαστε με αστρονομική ταχύτητα προς στην αιώνια φυλακή μας.

Το “Rara Null” ξεκινά γρήγορα με την φωνή να μπαίνει σπαρακτικά μέχρι την αλλαγή του riff που έρχεται και την κάνει επικίνδυνα επιθετική. Αργό και καθαρό black με Doom στοιχεία. Ναι, αυτό τους το δίνω. Τα παιδιά έχουν ξεκάθαρη ταυτότητα και εξαιρετική θεατρικότητα. Για τα γούστα μου, το συγκεκριμένο κομμάτι είναι από τα top του δίσκου. Σας το είπα και πριν, όταν η φωνή κραυγάζει οι άνθρωποι ξεφεύγουν..

O δίσκος έρχεται να κλείσει με το “The Golgotha Entanglement” στο οποίο συναντάμε και πάλι όλα τα δυνατά στοιχεία της μπάντας, ξεκάθαρα riff, ταιριαστές αλλαγές, αργό αλλά δυναμικό κτίσιμο και αυτά τα συγκλονίστηκα (κατά την ταπεινή μου άποψη) φωνητικά. Είναι όλα εκεί και συνθέτουν άλλο ένα μεγάλο, σκοτεινό και άκρως θεατρικό τραγούδι, κλείνοντας έτσι ένα δίσκο που αν μη τι άλλο έχει ξεκάθαρη ταυτότητα από την αρχή έως το τέλος.

Αυτό ήταν λοιπόν το “Deathcall” το οποίο με συντρόφευσε σε αυτό το μοναχικό βράδυ και κάθε άλλο παρά κακό ήταν. Θεωρώ πως οι fans του είδους θα το βρουν εξαιρετικό και αν έχει ψεγάδια, αυτά είναι ελάχιστα. Προσωπικά το μόνο στοιχείο που με απομάκρυνε ορισμένες στιγμές από τον δίσκο, ήταν το μέγεθος των συνθέσεων τους. Βέβαια όλοι μας γνωρίζουμε πολύ καλά πως αυτή η μουσική είναι φτιαγμένη για να παρουσιάζεται live (Ποιά δεν είναι θα μου πείτε) και με μεγάλη μου χαρά θα πήγαινα να τους δω, για να ξαναζήσω αυτό το έργο!

Rating: 

 7.5


Εταιρεία: Venerate Industries
Genre: Doom/Black
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 17/12/2021
Band Links: AppleMusic | Facebook | Instagram | Tidal | Spotify | Deezer |
Bandcamp

Τελευταία