Αρχική EVENTSΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣΥπόγεια Ρεύματα, 16/10/2021 @ Κύτταρο

Υπόγεια Ρεύματα, 16/10/2021 @ Κύτταρο

Φωτογραφίες: Σπύρος Ανδρομανέσκος (@Spiros Andromaneskos photography)

Δείτε όλο το φωτογραφικό album στη σελίδα μας στο Facebook

Σχεδόν ένα χρόνο πριν μου’λαχε να κάνω μια δισκοκριτική στο νέο album από Υπόγεια Ρεύματα «Η Γη Που Αφήνω». Μια δισκάρα από κάθε άποψη, αντάξια του group και της μακρόχρονης πορείας του. Δε θα αναφερθώ ξανά στα κομμάτια του album, αυτό το έχω ήδη κάνει. Θα σας πω δυο λόγια για τη βραδιά παρουσίασης του δίσκου στο Κύτταρο που με μεγάλη χαρά πληροφορήθηκα ότι θα γίνει και με πιο μεγάλη χαρά πήγα αφού μου ζητήθηκε να καλύψω το live για χάρη του μεγατεράστιου site μας.

Πρώτη φορά μετά την όλη παρΩδική κατάσταση που ζήσαμε και ζούμε εν μέσω covid και anti-covid και meta-covid και ότι-covid, βρέθηκα να απολαύσω ζωντανά μια μπάντα. Μπήκαμε σιγά-σιγά στο χώρο και παρά την πρώτη περίεργη αίσθηση που μου δημιούργησαν οι προβλεπόμενες αποστάσεις μεταξύ των stand και του κόσμου που εισερχόταν με τις μασκούλες του όμορφα-όμορφα, όταν ήρθε η ώρα που τα Ρεύματα βγήκαν επί σκηνής με την απλότητα και σεμνότητα που τους διακρίνει, ο χώρος ζέστανε αμέσως.

Το πρώτο μέρος του live ήταν μια δυνατή, καθαρή και τίμια ζωντανή εκτέλεση του δίσκου με τις δυναμικές από 4 άτομα να αποδεικνύουν τα προσόντα των μουσικών, ενώ η φωνή του Γρηγόρη Κλιούμη ίδια κι απαράλλαχτη μετά από τόσα χρόνια όπως των πρωτοακούσαμε κι αγαπήσαμε. Κι εκεί στο τελείωμα του πρώτου μέρους, διάλειμμα κι όλοι έξω για τσιγάρο!

Δεύτερο μέρος… έχουμε μόλις κάνει το τσιγαράκι μας, έχουμε “αποχαιρετήσει” τις πρώτες μπύρες και μπαίνει κλασσικό και αγαπημένο «Σαν Φως». Καιρό ξέρουμε ότι έχουν διασκευάσει ή ελαφρώς πειράξει τις ζωντανές εκτελέσεις δικών τους και άλλων κομματιών με πολύ μεγάλη επιτυχία… Έτσι κάπως κύλησε απολαυστικά και με πολύ πιο έντονο παλμό το live μέχρι να κλείσει επίσημα και χορταστικά με την Χρυσή πια «Ασημένια Σφήκα» και ανεπίσημα και παιχνιδιάρικα σε ένα ανκόρ με το «Killing In The Name - Rage against the Machine».

Διαβάστε επίσης: Υπόγεια Ρεύματα - Η Γη Που Αφήνω – Κριτική

Πολύ ευχάριστη νότα ήταν κι η συμμετοχή του τραγουδιστή των Fundracar σε μια ρέγκε μίξη του «Sun Is Shine» με το «Αγέρας Δραπέτης». Εξαιρετική, επίκαιρη και εύστοχη ήταν η εκτέλεση με ελληνικούς στίχους του «Which Side Are You On», ενώ γερή αίσθηση κάναν πετυχημένες διασκευές όπως το «Ρόζα» ή το ηπειρώτικο «Ένα βράδυ βγήκ’ ο Χάρος». Με σεβασμό, πιστά και χωρίς πολλά-πολλά στυλιζαρίσματα, πήραν μεγάλο χειροκρότημα για την εκτέλεση του κομματιού του Παύλου Σιδηρόπουλου «Απογοήτευση», ενώ προσωπική αγαπημένη στιγμή ήταν όταν έπαιξαν στη διασκευασμένη του και ΑΠΟΓΕΙΩΜΕΝΗ μορφή το «Ανδρείκελα».

Έφυγα και πήγα να συνεχίσω τη βραδιά μου με μπόλικη βότκα… γεμάτος και χορτασμένος.

Έτσι αναφορικά για το φινάλε… Φεύγοντας ζήσαμε και την παρωδία του ελέγχου των Green Pass από την αστυνομία κατά την έξοδό μας από το Κύτταρο. Κι αφού έψαχνα με χαρακτηριστική απάθεια το κινητό μου για το pdf της πιστοποίησης, γύριζε στο κεφάλι μου ένας στίχος που είχα μόλις πριν λίγη ώρα ακούσει: «…οι δημοκρατίες τους όλους δε μας χωρούν…»

Τελευταία