Αρχική POP CULTURETHOUGHT BALLOONSThought Balloons: Moon Knight does not exist anymore

Thought Balloons: Moon Knight does not exist anymore

Ο Marc Spector ξυπνά σε μια ψυχιατρική κλινική. Οι υπάλληλοι του λένε ότι νοσηλεύεται εξαιτίας της σχιζοφρένειας από την οποία πάσχει και ότι τον καθιστά επικίνδυνο για τους γύρω του και κυρίως τον εαυτό του. Η ζωή του ως μασκοφόρος εκδικητής είναι ένα αποκύημα της διαταραγμένης φαντασίας του. Οι φίλοι και συνεργάτες του στην σταυροφορία του δεν είναι παρά άλλοι ασθενείς. Ποτέ δεν πέθανε. Ποτέ δεν έγινε η ενσάρκωση μιας Αιγυπτιακής θεότητας. Όλη η ζωή του μέχρι τώρα ήταν μια ψευδαίσθηση που προκλήθηκε από τον άρρωστο νου του και τα διάφορα φάρμακα. Όμως γιατί οι αναμνήσεις αυτές από μια άλλη ζωή που δεν υπήρξε μοιάζουν τόσο αληθινές; Και γιατί έχει διαρκώς την αίσθηση ότι βρίσκεται σε μια παγίδα όπου τίποτα δεν είναι αληθινό;

Στο Moon Knight ο Jeff Lemire, ένας από τους σπουδαιότερους δημιουργούς στο είδος, θέλει να προσδώσει κάτι καινούργιο στον μύθο του ομότιτλου ήρωα ένα παράλληλα να αποδώσει ένα φόρο τιμής στην προϊστορία του ήρωα. Ο Moon Knight ως χαρακτήρας ήταν πάντα μια δύσκολη υπόθεση. Από την απαρχή του αποτελούσε μια γοητευτική ιδέα. Ένας ανήθικος εγκληματίας πολέμου που αφότου πεθάνει επιστρέφει στην ζωή ως μαχητής για τον Khonsu έναν αιγύπτιο θεό, με στόχο να πολεμήσει το «κακό» του κόσμου και παράλληλα να έχει άλλες τρεις διαφορετικές προσωπικότητες. Αλλες τρεις παγιδευμένες ψυχές ως τίμημα για τα εγκλήματα του.

Είναι όντως το επίγειo όργανο ενός πανίσχυρου άρχοντα από έναν άλλο κόσμο ή ένας ψυχικά ασταθής άνθρωπος του οποίου η συνείδηση επιτέλους αφυπνίστηκε; Το κοινό του χαρακτήρα, οι φανατικοί αναγνώστες των περιπετειών του ήταν εξαρχής μια niche μειονότητα. Κάθε προσπάθεια ανανέωσης του χαρακτήρα ανά τα χρόνια είτε επικροτήθηκε είτε καταποντίστηκε από κριτικούς και κοινό. Η κοινή παραδοχή όμως πάντοτε ήταν ότι οι δραματολογικές δυνατότητες του χαρακτήρα δεν αξιοποιούνται εις το έπακρο. Πολλοί δεν κατανοούν που έγκειται η γοητεία του ήρωα. Πολλοί διαγράφουν την αξία του ως μια απλή απομίμηση του Batman. Πολλοί θεωρούν ότι ο χαρακτήρας είναι μια ενδιαφέρουσα αλλά γεμάτη ψεγάδια ιδέα. Όχι ο Lemire.

Ο δημιουργός έχει επίγνωση του τι εστί ο Marc Spector ως χαρακτήρας. Φαίνεται να αγαπά κάθε σπιθαμή της μυθολογίας του λευκοφορεμένου τιμωρού. Δεν θέλει να παραδώσει μια ιστορία σαν αυτές που προηγήθηκαν. Αντιθέτως θέλει να στήσει τα θεμέλια μιας επικής και εξωφρενικά σουρεαλιστικής ιστορίας στηριζόμενος αφενός πάνω στο πλούσιο παρελθόν του χαρακτήρα και αφετέρου να μας χαρίσει μια από τις πιο θεότρελες αφηγήσεις που έχουν βρεθεί στις σελίδες των κόμικς. Όλο το run χαρακτηρίζεται από μια ατίθαση ενέργεια. Υπάρχει μια βλάσφημη ενέργεια τόσο όσον αφορά το status quo της μοντέρνας κόμικς αφήγησης όσο και στο είδος των υπέρ-ηρωικών κόμικς. Η πλοκή του Moon Knight χαρακτηρίζεται από διαρκείς απρόβλεπτες πλοκές που καθιστούν την ανάγνωση του έργου μια εθιστική εμπειρία. Είναι ιλιγγιώδης ο τρόπος με τον οποίο εξελίσσονται τα γεγονότα και το πώς μεταμορφώνεται από ένα μινιμαλιστικό ψυχολογικό θρίλερ σε ένα blockbuster έπος που θα μπορούσε να σκηνοθετήσει ο David Lynch.

Σε πολλά σημεία το κόμικ θυμίζει ένα τριπάκι που προκλήθηκε από ένα κακό κοκτέιλ ψυχεδελικών. Ο αναγνώστης βιώνει την παράνοια του ήρωα από πρώτο χέρι. Κυρίως όμως κατανοεί τόσο τον πόνο όσο και τις ενοχές του Spector. Ως θεατές παρακολουθούμε την θρυμματισμένη ψυχολογία και εξερευνούμε τις ρίζες αυτού του διχασμού. Ο Lemire δεν θέλει μόνο να μας ερεθίσει νοητικά με ένα φιλόδοξο ταξίδι σε εξωγήινους κόσμους αλλά και με μια ευλαβική μελέτη ενός ανθρώπου που η ζωή ποτέ δεν του έδειξε το καλό της πρόσωπο. Μέσα στις συγκρούσεις τιτάνων και δαιμόνων υπάρχει ένα βαθύτατα προσωπικό δράμα όχι ανόμοιο εκείνων που συνήθως συλλαμβάνει ο νους του Paul Schrader.

Όμως όλα αυτά δεν θα είχαν τον αντίκτυπο που έχουν χωρίς τα σχέδια του Greg Smallwood. Το στυλ του συνάδει υπέροχα τόσο με τις πιο προσγειωμένες εκφάνσεις της πλοκής όσο και με την υπερφυσική τρέλα που διοχετεύεται από τον Lemire στην αφήγηση. Κάθε καρέ είναι ένα εικαστικό αριστούργημα και βυθίζει τον θεατή στην ατμόσφαιρα με έναν ξεχωριστό τρόπο. Σκηνές από το κόμικ δίνουν την αίσθηση ότι κάπου στο βάθος ακούγεται ένα synthwave soundtrack από τον John Carpenter ή η σιωπή που κατακλύζει το Black Lodge.

Το έργο των Lemire και Smallwood παρά την περιπλοκότητα του είναι κατάλληλο για τον οποιοδήποτε επίδοξο αναγνώστη που δεν κατέχει κάποια «προεργασία» στο genre. Είναι το καλύτερο σημείο εκκίνησης για την γνωριμία με τον χαρακτήρα και τον μύθο γύρω από αυτόν αλλά και η απόλυτη Moon Knight ιστορία. Ολοκληρώνοντας το run, αφού έχει ο αναγνώστης αφομοιώσει τον όγκο των ιδεών και θεματικών που θίγονται θα πάρει μια βαθιά ανάσα, θα κοιτάξει γύρω του και θα αναρωτηθεί «είναι όλα αυτά αληθινά;»

Τελευταία