Αρχική EVENTSΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣThe BuzzerDealers, Lame Beach, 18/12/21 @ Six Dogs

The BuzzerDealers, Lame Beach, 18/12/21 @ Six Dogs

Σάββατο βράδυ με πολύ κρύο και ψιλόβροχο. Σίγουρα τα καιρικά φαινόμενα που αντιμετωπίσαμε δεν ήταν ακραία, απλά από τότε που αρχίσαμε να βαφτίζουμε την κάθε βροχούλα, ο κόσμος έχει αρχίσει να πιστεύει πως είναι από ζάχαρη. Στις 21:00 ακριβώς πέρασα την πόρτα του Six Dogs. Βρήκα μια θεσούλα πίσω-πίσω, κρέμασα το μπουφάν μου, ακούμπησα την μπύρα μου και κράτησα μια γωνίτσα ώστε να μπορώ να κάθομαι. Θα έλεγα τα γραφικά αστεία για τους τριαντάρηδες, αλλά πάντα έτσι ήμουν.

Η ώρα είχε φτάσει 21:30 και ο κόσμος δεν έλεγε να μαζευτεί. Ίσως να ήταν όλοι έξω μέχρι την τελευταία στιγμή και να γελούσαν που θεωρούνται ακραία καιρικά φαινόμενα το κρύο, η βροχή και ο αέρας, Δεκέμβρη μήνα ή έκαναν τσιγάρο, δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι πως στις 21:46 (ένα λεπτό μπορεί να κάνει την διαφορά) οι Lame Beach ήταν on stage και το Six Dogs γεμάτο.

Το φοβερό με αυτούς τους εκρηκτικούς punkers είναι πως μας είπαν καλησπέρα μόνο με την μουσική τους. Πράγμα που λατρεύω. Πολλή μουσική, λίγα λόγια. Τα κομμάτια τους είναι μικρά, γρήγορα και δυνατά. Ευκολομνημόνευτες συνθέσεις, με ξεκάθαρες δομές. Τραγούδια έτοιμα για soundtrack αμερικάνικης teen movie.

Το “Sun” και το “Nothing to Do” ήταν δύο δυνατές σφαλιάρες στην μούρη για να ζεσταθούμε από το κρύο. Το rhythm session σταθερό και ακούνητο. Το δέσιμο της “γαλαρίας” είναι κάτι που χρειάζεται κάθε punk μπάντα που σέβεται τον εαυτό της. Παρά το ξεκάθαρο punk ταμπεραμέντο, στο set τους συναντάμε κομμάτια όπως το “Summertime” και το “Happy” όπου το surf έχει την τιμητική του. Θα είχε φάση να τους άκουγα σε μια παραλία στην Καλιφόρνια, βλέποντας άλλους να κάνουν θαλάσσια sports γιατί αν κάνω εγώ θα πνιγώ.

O κόσμος αγκάλιασε το "καλοκαίρι" που απλόχερα μας προσέφεραν και δεν σταμάτησε να κουνιέται λεπτό. Ο ήχος τους σε όλη την διάρκεια του set ήταν εξαιρετικός. Γνωρίζω πως αν η μπάντα έχει τον τρόπο σε αυτό το μαγαζί μπορείς να ακουστείς φοβερά και οι Lame Beach το κατάφεραν 100%.

Όσο περνάει η ώρα τόσο λιγότερο μας μιλούν, τόσο ο κόσμος γουστάρει και το κοπάνημα συνεχίζεται. Λίγο πριν το τέλος ο Alex (φωνή, κιθάρα) μας ανακοίνωσε πως ήταν το πρώτο τους live στην Αθήνα! Ένα μικρό σοκ το έπαθα. Παίξανε ένα τελευταίο κομμάτι. Ο κόσμος ζήτησε άλλο ένα, για να πάρει την υπέροχη απάντηση “αυτό ήταν το άλλο ένα”. Σαράντα λεπτά ατόφιου πάθους, που προσωπικά μου φάνηκαν σαν δέκα.

Πήγα να τους βρω αμέσως μόλις τελείωσαν. Οι πρώτοι που πέτυχα ήταν ο Ντίνος (Bass) και ο Steve (Drums) αφού τους έδωσα συγχαρητήρια τους ρώτησα αν αυτό ήταν όντως το πρώτο τους live στην Αθήνα. Ήταν. Είπα άλλα τόσα μπράβο και τους άφησα να το χαρούν. Λίγο αργότερα βρήκα και τον Clyde (guitar), ευτυχώς για μένα είχε τον χρόνο να μου πει δυο πράγματα. Η μπάντα δημιουργήθηκε τον Φεβρουάριο του 2020 και το μόνο τους live πριν από αυτό, ήταν ένα Σάββατο πριν στην Καλαμάτα. Αξίζει να τσεκάρετε το Nasty Cut Sessions που παίζουν, το οποίο μπορείτε να δείτε clickάροντας πάνω εδώ σε αυτή την υπέροχη και τεράστια πρόταση που δημιουργήθηκε μόνο και μόνο για να τους ακούσετε. Αν ήρθατε στο live καταλαβαίνετε γιατί επιμένω. Κρατήστε το όνομα τους γιατί σίγουρα θα τους βρούμε πάλι μπροστά μας. Αν τους δείτε σε κάποιο line up να πάτε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Φτάσαμε αισίως στις 22:33 και η ώρα για το κυρίως πιάτο είχε έρθει. Οι The BuzzDealers ανεβαίνουν στην σκηνή, 22 μήνες μετά το τελευταίο τους live. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα σχήμα με έντονη 60’s αισθητική. Ένα κράμα ραδιοφωνικού Rock n’ Roll και Blues που αν και εντελώς αλήτικο, είναι δεμένο και καλοκουρδισμένο. Λίγο πριν σας είπα πως στο Six Dogs μπορείς να βγάλεις τον ήχο που θες. Πραγματικά αν ακούσετε το "Blooming" (μπορείτε να το βρείτε ολόκληρο στο Youtube) θα καταλάβετε πως οι The BuzzDealers είναι από τις μπάντες που επενδύουν πολλά στην παραγωγή τους, σε αυτές τις περιπτώσεις θες να δεις αν αυτό μπορεί να αποδοθεί ζωντανά. Στην περίπτωση τους μπορεί, τα παιδιά έχουν τρομερό ήχο.

Το άλλο πράγμα που μου έκανε εντύπωση είναι η έλλειψη μπασίστα. Καταλαβαίνω πως η μια από τις δύο κιθάρες παίρνει, εν μέρει, αυτό το ρόλο, παρόλα αυτά δεν γίνεται να το κάνεις αυτό αν ο τύπος στο καρεκλακι δεν είναι βράχος. O Θανάσης είναι βράχος. Σταθερός, με φοβερές δυναμικές και αισθητική. Ε ναι, έτσι παίζεις χωρίς μπασίστα. Όχι πως δεν συμβάλλουν σε αυτό ο Aλεξ και ο Τόλης που είναι πραγματικά δυο κιθαρίστες με πολύ καλή ισορροπία μεταξύ τους. Αλλά drummer δηλώνω ο καψερός, ποιόν θέλετε να εκθειάσω;

Από τις πρώτες νότες του "Electrocution" καταλαβαίνεις πως αυτοί οι τύποι θα σε κάνουν να χορέψεις και πως ο Ζαννής είναι μια κατηγορία μόνος του. Ένας τρομερός frontman, μια πολύ όμορφη φωνή με εξαιρετική χροιά και έντονη θεατρικότητα.

Το set κυλούσε σαν νερό και ο κόσμος έδειχνε κάτι παραπάνω από ευχαριστημένος. Μετά το "Sling", ο Ζαννής αφιέρωσε το "So Divine" σε κάποια ψυχή, η οποία πρέπει να το χάρηκε. Αν δεν το χάρηκε δεν πειράζει Ζαννή μου, το χαρήκαμε εμείς, το παίξατε εξαιρετικά. Κάθε φορά που μας μιλούσε μας έλεγε πόσο τους έλειψαν τα live. Λογικό, τα παιδιά βγάλανε ένα εξαιρετικό album και δεν πρόλαβαν καθόλου να το χαρούν. Εγώ θα τους πω πως ποτέ δεν είναι αργά και θα πω σε όλους εσάς να τρέξετε να το πάρετε σε βινύλιο γιατί το artwork είναι φανταστικό. Έχουν μείνει λίγα κομμάτια τα οποία ελπίζω να μην εξαφανίστηκαν το Σάββατο, μπας και προλάβει και κάποιος άτυχος που δεν βρέθηκε στο live λόγω των έκτακτων καιρικών ψιλόβροχων.

Όσο γράφω αυτές τις λέξεις τόσο περισσότερο συνειδητοποιώ πως μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να μεταφέρω εικόνες και συναισθήματα από τις συναυλίες των τελευταίων ημερών. Μου είναι αδύνατο να περιγράψω τα χαμόγελα, τον χορό, τα γέλια, την χαρά. Μου φαίνεται αδιανόητο το πόσο δεμένη βγαίνει η ελληνική εναλλακτική σκηνή μετά από μια τόσο δύσκολη περίοδο. Φαντάζει φτωχό το λεξιλόγιο μου. Βασικά δεν φαντάζει, είναι. Πρέπει να πάτε σε ένα από τα τόσα καλά live που γίνονται. Με το χέρι στην καρδιά σας λέω πως η ελληνική εναλλακτική σκηνή περνάει by far την καλύτερη της περίοδο. Πράγμα σχεδόν συγκινητικό για εμάς τους over thirty που περιμέναμε αυτή την έκρηξη για χρόνια.

Όσο η ώρα περνούσε οι The BuzzerDealers χτίζανε και περισσότερη ένταση, τα κεφάλια γύρω μου πήγαιναν πάνω, κάτω, αριστερά, δεξιά, διαγώνια, όπου ήθελε η μπάντα, δεν μας λυπήθηκαν καθόλου. Highlights; Tο "Pretty Maze" και το "Who’s gonna Save My Roll", κομμάτια που σημαδεύεις κατευθείαν όταν ακούσεις το album και που η απόδοση τους live είναι ακόμη καλύτερη από το album (πράγμα ασύλληπτο), αλλά και η απάντηση τους με το εκρηκτικό "Have Love Will Travel" όταν ο κόσμος ζήτησε άλλο ένα τελευταίο κομμάτι.

Λίγα λεπτά πριν τις 00:00 μας ευχαρίστησαν για άλλη μια φορά και έφυγαν. Δεν τους βρήκα μετά. Θα τους συναντήσω σε κάποιο επόμενο live. Aλλωστε αυτή η βραδιά ήταν δική τους, έπρεπε να την χαρούν, τα περαιτέρω θα τα πούμε άλλη φορά. Τόσο χρόνο χάσαμε, ήρθε η ώρα να ακούσουμε μουσική, να την ζήσουμε και να την νιώσουμε. Ραντεβού σε κάποιο από τα επόμενα!

Τελευταία