Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑFar over the. . . Hill of Dark Sorcery

Far over the. . . Hill of Dark Sorcery

Far over the Misty Mountains cold

To dungeons deep and caverns old

O παραπάνω στίχος αποτελεί το σύγχρονο soundtrack της Endor, της ηπείρου όπου πλάσματα με μυτερά αυτιά, μεγάλα και τριχωτά πόδια αποτελούσαν κατοίκους της και όχι αποκυήματα φαντασίας. Φυσικά αναφέρομαι στον κόσμο που μας περιέγραψε μέσα από το έργο του ο J.R.R. Tolkien, έναν κόσμο που για να τον «σχεδιάσουν» τόσο τέλεια οι λέξεις, χρειαζόταν ή να τον έχει δει κάποιος είτε ένας μυθιστοριογράφος σχεδόν «θεϊκών» ικανοτήτων.

Η γραφή του Βρετανού ιππότη (γιατί ναι, ο Tolkien έφερε και τον τίτλο του Commander of the Order of the British Empire) έχει αποτελέσει «ήλιο» για αρκετά άλλα ετερόφωτα άστρα στο καλλιτεχνικό στερέωμα. Όμως, τον δρόμο του πατέρα της σύγχρονης επικής φαντασίας καλύτερα από όλους τον έχουν βαδίσει δύο Αυστριακοί μουσικοί, οι Richard Lederer (Protector) & Michael Gregor (Silenius).

Ίσως τα ονόματά τους να μη σας θυμίζουν, πρόκειται για τα δύο κύρια «κύτταρα» των Summoning, του συγκροτήματος που «καλλιτεχνικοποίησε» το επικό στοιχείο στην ευρύτερη heavy metal σκήνη. Δεν ήταν οι πρώτοι που το δοκίμασαν, έχουν προηγηθεί συγκροτήματα κολοσσοί, η ειδοποιός διαφορά τους εστιάζεται στην αισθητική και στον «σχεδόν ακαδημαϊκό» τρόπο με τον οποίο την προσέγγισαν.

Αρκετά προλόγισα ωστόσο, αφορμή του παρόντος κειμένου αποτελεί η 25η επέτειος από την κυκλοφορία του Dol Guldur, του τρίτου δίσκου των Summoning και του album που παρότι έπεται χρονικά του Minas Morgul, καθιέρωσε στην ακραία σκηνή έναν νέο ήχο, το Epic Black Metal. Το όνομα, όπως οι μυημένοι ήδη θα έχετε καταλάβει, προέρχεται από την ομώνυμη ονομασία του άντρου του Sauron.

Θα μπορούσαμε να διηγούμαστε τις ατελείωτες ιστορίες που προκύπτουν από τα κομμάτια των Summoning, ξεκινώντας από την Πρώτη εποχή και φτάνοντας στην Τρίτη και ίσως μία ημέρα να το κάνουμε, όχι όμως σήμερα. Η 18η του Γενάρη ανήκει σε ένα συγκρότημα έφερε επανάσταση στον σκοτεινό ακραίο ήχο, αφού ήρθε και ένωσε εντελώς ετερόκλητα μουσικά ρεύματα και αντιμετωπίζοντας τα με περίσσιο σεβασμό, τα «αποδόμησε» και από τα κομμάτια τους δημιούργησε κάτι εντελώς φρέσκο.


Ακόμα και το Lugburz, ο πρώτος τους δηλαδή δίσκος, δεν ανήκει σε αυτό που λέμε δεύτερο κύμα black metal, έχει αρκετά στοιχεία που τον διαφοροποιούν, τα ίδια που μερικούς μήνες αργότερα, στην κυκλοφορία του Minas Morgul έρχονται να κατακλίσουν τον ήχο τους. Και ενώ ο προαναφερθέντας δίσκος είναι με ένα «διαμάντι» ανεκτίμητης αξίας, το Dol Goldur, στο «νήμα» το ξεπερνάει. Η παραγωγή του Hrauda είναι πιο αφηγηματική αυτή τη φορά, καταλαβαίνει καλύτερα το όραμα των Protector & Silenius και η βοήθεια που προσφέρει στην ενορχήστρωση αποδεικνύεται καταλυτική. Επίσης, ενώ όπως προανέφερα, στο Minas Morgul είχαμε «άνθιση» συγκεκριμένων μουσικών στοιχείων, στο διάδοχο του, ακούμε τον «μαρασμό» συνθέσεων που υπήρχαν στο ΜΜ, όμως, ηχητικά, έμοιαζαν σαν να ξεμείναν από το ντεμπούτο της μπάντας.

Όλα τα παραπάνω οδηγούν τους Αυστριακούς στη δημιουργία ενός album που θα αποτελέσει το «εγχειρίδιο» ενός ολόκληρου ιδιώματος. Αν και το «ταβάνι» τους θεωρώ ότι το έπιασαν το 2001 με το Let Mortal Heroes Sing Your Fame, πάνω στο Minas Morgul και το Dol Goldur «στήριξαν» την πολιτιστική τους κληρονομιά και αλήθεια, πόσες μπάντες εκεί έξω μπορούν να αποδείξουν ότι έχουν ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ κληρονομιά;

For into darkness fell my star

In Mordor where the shadows are

Τελευταία