The Weeknd - Dawn FM

Με μία γρήγορη αναζήτηση του λήμματος “The Weeknd” σε γνωστή μηχανή αναζήτησης που εδρεύει στην Καλιφόρνια (όχι το Yahoo παιδιά, είπαμε), παίρνουμε αρκετές πληροφορίες. Ότι μάλλον είναι ζευγάρι με την Angelina Jolie (#teamjennifer) - ίσως και για δεύτερη φορά - , ότι τα είχε με την Bella Hadid (διάσημη περσόνα αγνώστου ειδικότητος), ότι τα παλτά θα φορεθούν πολύ φέτος καθότι “coat season” και ότι ο Βασίλης Κικίλιας βγήκε βόλτα με την Τζένη Μπαλατσινού. Α! Και ότι ο The Weeknd έβγαλε δίσκο που λέγεται “Dawn FM”.

Το “Dawn FM” λοιπόν κυκλοφόρησε στις 7 Ιανουαρίου του 2022 από την XO Records (προσωπική δισκογραφική του Weeknd) και την Republic Records (θυγατρική της Universal). Η παραγωγή, εκτός από τον ίδιο τον Weeknd, έχει γίνει από πλήθος πασίγνωστων ονομάτων όπως, Calvin Harris, Brian Kennedy, Swedish House Mafia αλλά και του τεραστίου Max Martin. Οι ηχογραφήσεις διήρκησαν χοντρικά δύο χρόνια – τι σύμπτωση, όσο κι η πανδημία – και ο δίσκος λοιπόν βγαίνει τώρα που σιγά σιγά οδεύουμε προς το τέλος αυτής της περιπέτειας, ή και όχι. Το ζήτημα είναι πάντως ότι κι ο Weeknd, απ’ τη μεριά του, κάπως έτσι το βιώνει όλο αυτό μιας και λέει ότι αντιλαμβάνεται το concept του δίσκου “σαν ένα φως στην άκρη ενός μακριού τούνελ που διαβαίνουμε τα τελευταία χρόνια” και “ότι το άλμπουμ αυτό έχει έναν καθαρτηριακό χαρακτήρα”. Και καλά η λύτρωση που έρχεται με το “Dawn FM” μετά την υπερδισκάρα “After Hours” που ντάξει, δεν τη λες και κόλαση. Κολασμένη μπορεί, κόλαση όμως όχι. Τέλος πάντων, βαθύ το νόημα όπως και νά ’χει.

Το εξώφυλλο του δίσκου, τη λήψη του οποίου έκανε η Matilda Finn δείχνει τον Weeknd μεταμφιεσμένο σε Morgan Freeman. Αυτό είναι μια δικιά μου σκέψη πρώτου επιπέδου, σε ένα δεύτερο επίπεδο όμως βλέπουμε τον ποιητή αρκετά γερασμένο, ακούρευτο, με γενειάδα και σχετικώς ταλαιπωρημένο. Σα να βγήκε από την πρώτη καραντίνα θα πω εγώ. Στον ώμο του όμως διακρίνεται μία μικρή λάμψη δείγμα ότι επιτέλους κάτι αχνοφαίνεται στον ορίζοντα. Επίσης, έχουν κυκλοφορήσει και “collector’s edition” εξώφυλλα τα οποία φυσικά είναι καλύτερα από το ορίτζιναλ που βλέπουμε εμείς οι πλεμπαίοι που δεν είμαστε collectors. Γιατί, αν είναι σίγουρο κάτι σε αυτή τη ζωή, είναι ότι θα πήγαινα να πάρω το δίσκο του Weeknd και μάλιστα κάποια σπάνια έκδοση. Όχι ότι δεν αξίζει αλλά ποιος αγοράζει πλέον δίσκους στις μέρες μας; Τέλος πάντων, άλλη κουβέντα αυτή. Στα δικά μας τώρα.

Το πρώτο single κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2021 και ήταν το “Take My Breath”, το οποίο όπως διαβάζω δεξιά κι αριστερά επηρεάστηκε από τα beats και τα συνθεσάιζερ της δεκαετίας του ‘80. Ούτε που θα πήγαινε το μυαλό μου ότι ο Weeknd έβγαλε κάτι τέτοιο. Ωραίο κομμάτι που, εντελώς ανέλπιστα, διαρκεί περίπου πεντέμισι λεπτά, πράγμα ασυνήθιστο για ποπ κομμάτι. Αλλά του πάει όμως. Τώρα μην περιμένετε αναλύσεις, κόλπα και λοιπά ψαγμένα. Τίγκα στα synths και στην ηλεκτρονικίλα είναι όλος ο δίσκος. Μια χαρά δηλαδή.

Δεύτερο single ήταν το “Sacrifice” που κυκλοφόρησε ανήμερα του ‘Αι Γιαννιού. Εδώ έβαλε το χεράκι του δυνατό team των Swedish House Mafia. Μέσα στο τραγούδι υπάρχει κι ένα ελαφρύ sampling από το κομμάτι του 1981 με τίτλο “I Want to Thank You” της Alicia Myers. “Ελαφρύ sampling”, νέος δόκιμος όρος, όχι βαρύ κι ασήκωτο σαν κοντοσούβλι προβατίνα, αλλά ελαφρύ σα σορμπέ λεμόνι – που μπορεί να έπεται της προβατίνας. Ντάξει, δικαιολογημένα αποτελεί το δεύτερο single ετούτο το κομμάτι. Χορευτικό και τέτοια.

Φοβερό κομμάτι είναι το “Gasoline” που αποτελεί το τρίτο single του “Dawn FM”, ή τουλάχιστον είναι το τρίτο βίντεο που κυκλοφόρησε, αν δεν κάνω λάθος. Κομματάρα μεγάλη. Έχει και τον ίδιο τίτλο με το “Gasoline” των Audioslave. Γενικώς, όποτε βλέπω τραγούδι με τίτλο Gasoline προδιατίθεμαι θετικά. Πρέπει πάντως εκεί στο Αμέρικα να έχουν το θέμα τους με το καύσιμο, πολλά κομμάτια με αυτόν τον τίτλο. Κι εδώ είναι ακριβά τα καύσιμα αλλά δεν έχει βγει κανείς να ονομάσει το τραγούδι του “Βενζίνη” ή “Πετρέλαιο κίνησης”. Anyway, προχωράμε.

Ρίχνει λίγο τους τόνους και τα bpm το mellow και mid-tempo “Out of Time” με το εισαγωγικό σπικάζ απ’ τον Quincy Jones (“A Tale by Quincy”) να μου θυμίζει λίγο το “Giorgio by Moroder” από τους Daft Punk. Τι δισκάρα όμως και το “Random Access Memories”! Το track τελειώνει με ακόμα ένα σπικάζ, αυτή τη φορά από τον Jim Carrey, ο οποίος ακούγοντας το δίσκο μου φέρνει λίγο σα να έχει πάρει το ρόλο του ραδιοφωνικού παραγωγού (ομώνυμο “Dawn FM”), με τη διαφορά ότι δεν κόβει τα κομμάτια για να πει χορηγούς. Σε δεύτερη σκέψη μου φέρνει και λίγο σαν υπνοθεραπευτής (”Phantom Regret by Jim”). Ίσως επειδή μιλάει έτσι απαλά και ήπια, δεν ξέρω δεν έχω ασχοληθεί με το σπορ.

Μπαλαντίτσα το “Here We Go… Again” με guest τον Tyler, The Creator και guest παραγωγό τον Bruce Johnston, γνωστό από τους Beach Boys. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα που αναφέρθηκαν στην αρχή, αυτό το κομμάτι αναφέρεται στην αναθέρμανση της σχέσης του Weeknd με την Αντζελίνα. Πότε έγιναν όλα αυτά ρε παιδιά; Καταρχάς, πότε τα είχαν αυτοί; Και πότε χώρισαν; Και πότε τα ξανάφτιαξαν; Πρέπει να αρχίσω να βλέπω λίγο “E! Entertainment” μου φαίνεται, μένω πίσω στα γεγονότα.

Το “Best Friends” είναι μεγάλη κομματάρα, κολλητική μελωδία, στανταράκι ωραίο groove. Στιχουργικά εδώ ο Weeknd παροτρύνει τον friend-with-benefits του να μην “κολλήσει” μαζί του, παρά τη σεξουαλική πράξη που λαμβάνει χώρα, και να εστιάσει στη φιλία τους γιατί και οι δυο τους θέλουν διαφορετικά πράγματα. Έχει υπάρξει ξανά λέει σε τοξική σχέση και δεν του βγήκε σε καλό. Να παραμείνουν δηλαδή friends αλλά χωρίς τα benefits.

Στο “How Do I Make You Love Me?” η 80ίλα έχει χτυπήσει κόκκινο, ειδικά στο σημείο με τα σύνθια πριν το ρεφραίν είναι λες και αρχίζει το Miami Vice. Dance-pop (!) από τα λίγα. Και εδώ έχουμε συνεργασία με Swedish House Mafia.

Μετά ο ποιητής αναρωτιέται “Is There Someone Else?” το οποίο μοιάζει λίγο σε ύφος με το επόμενο “Starry Eyes”, ας πούμε μπαλάντες και τα δύο, με μία βασική διαφορά όμως ότι το δεύτερο δεν έχει τύμπανα, βασικό στοιχείο αυτού του ύφους, τέλος πάντων αν όχι τύμπανα, κάτι που να μπιστάει και να κρατάει το beat.

Το “Every Angel Is Terrifying” δεν έχω καταλάβει αν είναι ιντερλούδιο ή κανονικό κομμάτι πάντως είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ. Θεωρώ ότι είναι το κρυμμένο διαμάντι αυτού του δίσκου. Εδώ, στιχουργικά ξεφεύγουμε από τα ρομάντσα και τα άρλεκιν και πάμε σε πιο ψαγμένα θέματα. Ο τίτλος του τραγουδιού αναφέρεται στο ότι στα παραδοσιακά media, οι άγγελοι απεικονίζονται σαν αιθέρια πλάσματα σε αντίθεση με τη Βίβλο, στην οποία αναφέρονται ως αποκρουστικά και περίεργα στην όψη.

Το σπικάζ στην αρχή του τραγουδιού είναι ένα απόσπασμα από το πρώτο ποίημα από τις “Ελεγείες του Duino” του Rainer Maria Rilke, σειράς ποιημάτων, γραμμένων αρχικά στα Γερμανικά μεταξύ 1912 και 1923, κατά την παραμονή του ποιητή στο Κάστρο του Duino ως φιλοξενούμενος. Αρμένικη την έκανε τη βίζιτα είναι η αλήθεια. Η σειρά αυτή των ποιημάτων αντιπαραβάλλει την έντονη και ολοκληρωτική θρησκευτική ομορφιά με τον υπαρκτό, κοσμικό τρόμο. Βαθιά τα νοήματα εδώ πέρα. Ο Weeknd με τον παραγωγό αυτού του track, OPN (“Oneohtrix Point Never” ολογράφως) σε προηγούμενή τους συνεργασία έχουν χρησιμοποιήσει πάλι την ποίηση του Rilke σα θεματολογία στο φοβερό κομμάτι του OPN με τίτλο “No Nightmares”, και μάλιστα ο σκηνοθέτης Nate Boyce αποκάλυψε ότι ο OPN του έστειλε το ποίημα του Rilke με τίτλο “Fear of the Inexplicable” σαν reference για το concept του εν λόγω βίντεο. Έχει κάτι εκατοντάδες χιλιάδες views, δώστε μερικά παραπάνω γιατί αξίζει τον κόπο και σαν κομμάτι και σαν βίντεο.

Το “Don’t Break My Heart” που ακολουθεί δε με τρέλανε θα πω, ίσως να είναι το πρώτο κομμάτι από το δίσκο που δε μου έκανε κάποια αίσθηση, ντάξει δεν είναι και του πεταματού αλλά χάνεται ανάμεσα στα υπόλοιπα.

Το “I Heard You’re Married” συμπαθητικό αλλά η συμμετοχή του Lil Wayne ρίχνει το επίπεδο. Αυτό το τραγούδι προοριζόταν για τρίτο single του δίσκου αλλά κάποιος έβαλε το ΑΓΙΟ χέρι του και τελικά έπεσε άκυρο. Δεν τα μπορώ καθόλου αυτά τα featuring, ειδικά όταν συμμετέχουν ράπερζ σε είδος διαφορετικό από ραπ. Κάποιοι εγκάθετοι θα έλεγαν ότι θα μπορούσε η πρόταση να σταματάει στο “...ειδικά όταν συμμετέχουν ράπερζ…” αλλά παίρνω τις αποστάσεις μου από τέτοιες δηλώσεις. Εδώ τα παιδιά μάς λένε πως είναι να είσαι το τρίτο πρόσωπο σε μία σχέση. Εκφράζουν τα συναισθήματά τους για μία γυναίκα η οποία είναι ήδη παντρεμένη. “Δεν υπάρχει ευτυχία που να κόβεται στα τρία” λέει το άσμα, χρόνια τώρα, αλλά ο Weeknd δεν ήθελε να πραγματώσει Λίτσα Διαμάντη κι έτσι, δεν τη βλέπω στις επιρροές του για τη θεματολογία του συγκεκριμένου κομματιού.

Καλέ στο “Less Than Zero” ακούμε actual μουσικό όργανο και όχι πάλι ψηφιακούρα! Υπάρχει μια ακουστική κιθάρα η οποία δίνει στο track έναν easy-listening χαρακτήρα που μου αρέσει. Εξαιρετικό ρεφραίν, ωραίο κομμάτι για οδήγηση, κι ας μην έχω οδηγήσει ακόμα ακούγοντάς το, μάλλον θα μου αρέσει να το ακούω όσο πήζω στην κίνηση. Εδώ ο Weeknd λέει για ένα κορίτσι που κάποτε τον είχε στα ώπα ώπα και τώρα η οπτική της απέναντί του είναι υπό του μηδενός.

Συνοψίζοντας, θα πω ότι είναι ένας πολύ ωραίος δίσκος, σχεδόν τέλειος. Σχεδόν όμως, υπάρχει ομοιομορφία σε όλο το άλμπουμ χωρίς πολλές εκπλήξεις, κάτι που δεν είναι κακό αλλά δεν είναι και απαραίτητα καλό. Σε σύγκριση με το προηγούμενο, και φυσικά καταπληκτικό, “After Hours” θεωρώ ότι υστερεί λίγο στις συνθέσεις αυτές καθεαυτές. Δηλαδή ίσως να μην έχει τόσο αξιομνημόνευτα τραγούδια, αλλά ο χρόνος θα δείξει ποια θα μείνουν. Για την παραγωγή και τον ήχο γενικά τι να πούμε σε αυτά τα επίπεδα; Είναι δεδομένο ότι θα είναι top of the top. Για την ιστορία να πούμε ότι το tour για τον προηγούμενο δίσκο (“The After Hours Tour”) ακυρώθηκε λόγω covid αλλά μην απογοητευόμαστε, θα γίνει ένα δυνατό combo με τίτλο “The After Hours till Dawn Stadium Tour” για την προώθηση και των δύο δίσκων, το οποίο θα είναι παγκόσμιο, θα είναι το πρώτο all-stadium tour του Weeknd και φυσικά δε θα το δούμε εμείς εδώ πέρα. Λες και δεν έχουμε στάδια. Δεν κατάλαβα; Τι έχει το Πανθεσσαλικό και δεν μπορεί να φιλοξενήσει μια συναυλία του Weeknd; Δεν είπαμε να γίνει τελικός κυπέλλου, μια συναυλία ζητήσαμε. Τέλος πάντων.

Ένα τελευταίο που μου έκανε εντύπωση είναι ότι το “Dawn FM” περιέχει δεκαέξι (16) κομμάτια! Αρκετά ασυνήθιστο θα πω για ποπ δίσκο καθώς, σε τέτοιου τύπου κυκλοφορίες έχω την αίσθηση ότι ακούγονται το πολύ πέντε τραγούδια. Λάθος διατύπωση, μπορεί και άλλες ποπ κυκλοφορίες να έχουν πολλά κομμάτια αλλά υπάρχει μια μόνο πεντάδα η οποία θα ακούγεται, ενώ τα υπόλοιπα θα είναι για να δικαιολογήσουν την ποσότητα. Ε, εδώ δε γίνεται κάτι τέτοιο, πρόκειται για γεμάτο δίσκο, τόσο σε ποσότητα όσο και σε ποιότητα.

Δικαιολογημένα λοιπόν ο Weeknd βρίσκεται εκεί που βρίσκεται τα τελευταία χρόνια και θεωρώ ότι θα είναι από τους καλλιτέχνες-ορόσημο για το μέλλον όπως και ίσως ένας από τους τελευταίους μεγάλους της ποπ σκηνής. Τι γράφω διάολε; Βάλτε να δείτε το Super Bowl Halftime Show που έδωσε το 2021.

Thank me later.

Rating: 

 9


Εταιρεία: XO, Republic
Genre: Dance Pop, Synth Pop
Παραγωγός: Oneohtrix Point Never, Swedish House Mafia, The Weeknd & άλλοι 12
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 07/01/2022
Band Links: The Weeknd | Facebook | Instagram | Spotify | YouTube | Twitter |

Τελευταία