Battle Beast - Circus of Doom

Να πω την πικρή αλήθεια, πάντα παρατηρούσα με μισό μάτι την ανατολή του pop metal ηλίου που στέλνει κατά καιρούς εκτυφλωτικές δισκογραφικές αχτίδες πάνω στη μεταλλική κοινότητα. Πάντοτε το έκανα αυτό όταν έπεφτα πάνω σε κυκλοφορίες π.χ. των Beast in Black, των Dynazty και άλλοτε στις πιο επικές των Powerwolf και των Orden Ogan. Σχεδόν όλες τις φορές όλο αυτό το νέο κύμα μου έκλεινε το στόμα, με βούλωνε όπως λέγαμε στο σχολείο. Παρά τα “παθήματά” μου, με την ίδια ψυχολογία έπιασα να ακούσω τα… ζογκλερικά των Battle Beast στο δικό τους τσίρκο της καταστροφής (Circus of Doom) και στην επιστροφή τους στη Nuclear Blast.

Είχα επίσης την περιέργεια να δω πως θα αντιδράσουν οι Φινλανδοί μετά το αμφιλεγόμενό “No More Hollywood Endings” που στο τσακ δεν τους έσπρωξε στο χείλος του γκρεμού κάτω από την γνωστή επιγραφή που αναφέρεται στον τίτλο του άλμπουμ του 2019 και που χάσκει μεγαλοπρεπώς πάνω από την πόλη των Αγγέλων. Ε, λοιπόν για μια ακόμα φορά “έραψα” το στοματάκι μου και διέλυσα την κάθε σκέψη αμφισβήτησης. Το metal θεωρείται σαν η μουσική του σκεπτόμενου ανθρώπου και κάπου εδώ υπάρχει και ένα «αλλά» που θέλει όλους εμάς να ψάχνουμε και τη διασκέδαση στην αγαπημένη μας μουσική. Το “Circus of Doom” σου την προσφέρει απλόχερα.

The circus is in the town

Το ομώνυμο τραγούδι με βάση τα λεγόμενα των μελών περιέχει όλα τα στοιχεία που στιγματίζουν το δίσκο, είναι ο καθρέπτης του και είναι αυτό που σε υποδέχεται. Σε προσκαλεί να διαβείς τις τέντες και να περάσεις μέσα. Έτσι δέχεσαι να εισχωρήσεις στον αλλόκοτο κόσμο που έχουν δημιουργήσει για εσένα οι Battle Beast. Στο τέλος θα νοιώσεις σαν ένα μικρό παιδί που έφυγε με γεμάτες αναμνήσεις και χαρά μετά από μια ξέγνοιαστη ημέρα σε ένα τέτοιο τόπο διασκέδασης.

Το κύριο συστατικό που συνειδητά τους συνοδεύει από την αρχή της μακρόχρονης πλέον καριέρας τους είναι το πομπώδες. «Όσο πιο πομπώδες και δραματικό τόσο το καλύτερο» ενδεχομένως να τους συμβούλεψε κάποιος στα πρώτα τους βήματα με τους Φινλανδούς να αναδεικνύονται σιγά σιγά σε ηγέτες του δόγματος αυτού. Εδώ προσθέτουν ακόμα περισσότερα layers θεατρικότητας. Πνευστά, πλήκτρα, οπερετικές φωνές και ατμόσφαιρα που σε ανεβάζουν μέχρι και τα θρυλικά σανίδια του Broadway.

Μπροστάρισα η Σκανδιναβή αμαζόνα που γυρνάει το σκληρό της πρόσωπό στο όνομα Noora Louhimo και που με τις φωνητικές επιδόσεις της κάνει να γυρίσουν με τη σειρά τους πολλοί αρένες συνάδελφοί της. Οι Battle Beast απέδειξαν πως δεν πάτησαν φρένο μετά την φυγή του βασικού τους συνθέτη Anton Kabanen. Ο πρώην κιθαρίστας και βασικός συνθέτης τους επί της ουσίας επέβαλλε το ύφος του συγκροτήματος. Αποχωρώντας ίδρυσε τους βασικούς «ανταγωνιστές» Beast in Black σε μια – θέλω να πιστεύω - υγιή μονομαχία ανάμεσά τους που βγάζει τελικό νικητή τον ακροατή. Οι Battle Beast εξαιρώντας το “No more Hollywood Endings”, όχι φρένο αλλά περισσότερο γκάζι πάτησαν. Το “Circus of Doom” είναι η ιδανική επιστροφή μιας οποιαδήποτε μπάντας μετά από ένα «στραβοπάτημα».

Παρόλ’ αυτά ο ακροατής έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίσει την πάλη των μελών για τη μουσική τους ταυτότητα. Ο δίσκος του 2019 έδειξε ακριβώς αυτό, πως κάποιες φορές οι Battle Beast αδυνατούν να αποφασίσουν ποιο δρόμο θα τραβήξουν. Για τον ακροατή μόνο σαν γλυκός πονοκέφαλος φαντάζει η συνθετική «σύγχυση» των Battle Beast. Πρόκειται για ικανούς συνθέτες που προσφέρουν απλόχερα entertainment όταν ξεδιπλώνουν την αγάπη τους για το Pop Metal και το κυνήγι του πιασάρικου refrain, ικανοποιώντας και τον λαό που τείνει προς τη συμφωνική Nightwish - like μεριά. Τα “Wings of Light” και “Armageddon” είναι δυο λαμπρά παραδείγματα του τελευταίου. Σε καμιά περίπτωση η Noora δε θέλει να αναλάβει το ρόλο της σειρήνας. Απόδειξη αυτού πως δε βρίσκεις ίχνος μπαλάντας στο “Circus…”.

Το γεγονός πως δεν έχουν προχωρήσει σε αλλαγή μέλους εδώ και τρεις δίσκους, έσφιξε τη χημεία τους. Έτσι λοιπόν ακούγονται όχι σαν κλασσική μπάντα (κιθάρα, μπάσο κτλ) αλλά σαν ολόκληρη ορχήστρα, αποτέλεσμα και της πληθωρικότητας του ήχου τους. Είναι τέτοια η ποιότητα της δουλειάς τους που από το “Circus of Doom” θα μπορούσαν να εκμαιεύσουν περισσότερα single εκτός από τα “Master of Illusion” (από τα κύρια χάιλαιτ), “Where Angels Fear to Fly” (από τα δραματικότερα) και “Eye of the Storm” τα οποία τοποθετήθηκαν στρατηγικά το ένα μετά το άλλο.

Η musical αισθητική αναπνέει σε μπαρόκ επιστρώσεις καθ’ όλη τη διάρκεια. Ένα βασικό παράδειγμα είναι το “Russian Roulette”, μια από τις συνθέσεις που ο ακροατής θυμάται από την πρώτη κιόλας ακρόαση. Στο ευφορικό “Road to Avalon” ταξιδεύεις στη χρυσή εποχή του Jim Steinman όταν και μοίραζε τα χιτάκια σαν καραμελίτσες. Υποθετικά αντί να δώσει το προτελευταίο κομμάτι του “Circus of Doom” στην Bonnie Tyler, ο ίδιος τελευταία στιγμή το παραδίδει στους Battle Beast.

Οι ίδιοι σε δηλώσεις τους στον τύπο επιβεβαιώνουν πως επιθυμούσαν να συνδυάσουν τραγούδια για πάρτυ με το πιο metal υλικό. Τα κατάφεραν θριαμβευτικά και το μυστικό της επιτυχίας τους είναι το εξής: παρότι τα περισσότερα τραγούδια είναι radio friendly επιπέδου, δεν χάνουν την αξιοπρέπεια τους δίνοντας πολλά περισσότερα στον ακροατή που θα επιλέξει να τους ακούσει.

Σιχαίνομαι να αναμασάω αυτή την ατάκα αλλά εδώ ταιριάζει απόλυτα. Το “Circus of Doom” στέκεται σαν η πιο ολοκληρωμένη δουλειά των Battle Beast. Έλεγα πως αν το φινλανδικό σχήμα διαχειριστεί σωστά το pop υλικό, τότε το παιχνίδι είναι game over. Αυτό γίνεται εδώ πέρα με την 6η κυκλοφορία τους να μην κάνει κοιλιά πουθενά. Με το πέρασμα των ακροάσεων τα τραγούδια κολλάνε στον εγκέφαλό σου σαν τσίχλα σε κατσαρό μαλλί. Κολλάνε και δεν ξεκολλάνε με λίγα λόγια.

ΥΓ. Δεν ξεχνάμε να ακούσουμε και τα 2 bonus τραγούδια. Δεν κόβουν ούτε αυτά ταχύτητες και σε στέλνουν για βόλτα με το μανιασμένο power metal στυλ τους.

Rating: 

 8.5


Εταιρεία: Nuclear Blast
Genre: Symphonic/Power Metal
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 21/01/2022
Παραγωγός: Janne Bjorkroth
Band Links: Battle Beast | Facebook | Instagram | Twitter | Spotify | YouTube 

Τελευταία