Αρχική POP CULTURETHE RINGS OF POWERElrond: Προστάτης όλων των φυλών και του καλού

Elrond: Προστάτης όλων των φυλών και του καλού

Ας είμαστε ρεαλιστές. Μαζί με τη Galadriel, αυτός που περιμένουμε πως και πως να δούμε στο The Rings of Power του Amazon Prime περισσότερο από κάθε άλλον, είναι ο Elrond. Αυτή την πραγματικότητα κατόρθωσε να διαμορφώσει ο Peter Jackson όταν επέλεξε τον Hugo Weaving για να ενσαρκώσει στη μεγάλη οθόνη τον σπουδαίο Αρχοντα του Rivendell. Με τη σειρά του, ο σπουδαίος ηθοποιός δεν κατάφερε μόνο να αφαιρέσει τον μανδύα του Agent Smith από πάνω του, αλλά να φορέσει επάξια τις ρόμπες του μισού Ξωτικού/μισού Ανθρώπου και να χαρίσει πρόσωπο και φωνή σε μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στην ιστορία της Middle Earth.

Όπως η ιστορία της Galadriel, έτσι και αυτή του Elrond έχει διάρκεια πολλών χιλιάδων ετών, μιας και το αίμα Ξωτικού που έρρεε στις φλέβες του, του χάρισε αιώνια ζωή, αφού εκείνος επέλεξε να υπερισχύσει μέσα του η ξωτικίσια φύση του. Πώς όμως έφτασε ο Έλροντ να είναι ο απόλυτος προστάτης των Ξωτικών; Πόσα πράγματα κατάφερε από το 532 του First Age, όταν και γεννήθηκε; Συνεχίζουμε την πορεία μας στη ζωή χαρακτήρων που αναμένουμε να δούμε στο The Rings of Power με αναδρομή στη ζωή του θρυλικού Elrond.

Γιός του πρώτου “ξένου” επισκέπτη του Valinor

Όπως αναφέραμε παραπάνω, ο Elrond Half-Elven γεννήθηκε το 532 της Πρώτης Εποχής της Μέσης Γης. Μητέρα του ήταν η Elwing, γνωστή ως Elwing the White, η οποία ήταν επίσης μισή Ξωτικό και μισή Aνθρωπος και εγγονή της Luthien και του Beren. Μπορούσε να χειρίζεται τη μαγεία των Ξωτικών και προ-παππούς της ήταν ο Elu Thingol, Ξωτικό της κάστας των Teleri και άρχοντας του Alqualonde, του Tol Eeressea, και High King των Teleri του Aman, ιδρυτή του μεγάλου βασιλείου των Ξωτικών, Doriath.

Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η ιστορία του πατέρα του Έλροντ, Earendil. Ο Earendil ήταν επίσης μισό Ξωτικό, μισός Ανθρωπος. Μεταξύ άλλων, ονομαζόταν The Mariner, Bright, Blessed, Earendel, Ardamire, Mir n’Ardhon, και Azrubel. Ήταν ο πρώτος ξένος/θνητός που επισκέφθηκε ποτέ το Valinor, την περιοχή όπου κατοικούσαν τα Valar. Ήταν επίσης ο πρώτος “θνητός” χαρακτήρας που εμπνεύστηκε και για τον οποίο έγραψε ο J.R.R. Tolkien, αμέσως μετά τη δημιουργία του Eru Iluvatar και των Valar.

Γεννημένος το 503 του First Age στην κρυφή πόλη Gondolin, και το 530 παντρεύτηκε την Elwing, για να αποκτήσουν δυο χρόνια αργότερα τους Elros και Elrond. Ο Earendil κατασκεύασε πλοίο με σκοπό να βρει τους γονείς του, Tuor και Idril, και με τη βοήθεια του Cirdan τα κατάφερε, φτιάχνοντας το Vingilote. Μαζί με την Elwing έβαλαν πλώρη για το Valinor, και ο Earendil κατόρθωσε να φτάσει, ενώ η γυναίκα του τον περίμενε στην ακτή.

Ενώπιον των Valar, εκπροσώπησε τα Children of Iluvatar (Ξωτικά και Ανθρωποι), ζητώντας τους να βοηθήσουν τους Ανθρώπους και τα Ξωτικά της Μέσης Γης στη μάχη τους απέναντι στον Morgoth. Τα Valar έκαναν δεκτό το αίτημα, αφού ο Melkor (Morgoth) ήταν κάποτε ένας από αυτά. Ακριβώς επειδή ο Earendil παραβίασε τους νόμους των Valar (σ.σ. απαγορεύεται η είσοδος θνητών στο Valinor) για ανιδιοτελή σκοπό και όχι για τον εαυτό του, ο Manwe όχι μόνο δεν τον καταδίκασε σε θάνατο, αλλά έδωσε στον ίδιο, στη γυναίκα του, και στα δυο παιδιά τους, τη δυνατότητα να επιλέξουν αν θέλουν να είναι αθάνατοι όπως τα Ξωτικά ή Ανθρωποι. Προκειμένου να ζήσει με την Elwing, επέλεξε να είναι Ξωτικό (όπως η ίδια και ο Έλροντ), παρότι θα προτιμούσε να παραμείνει Ανθρωπος και άρα θνητός. Ο Elros επέλεξε να θεωρείται Ανθρωπος.

Η ζωή με τον Maglor και ο Gil-galad

Ο Elrond γεννήθηκε στο καταφύγιο της Beleriand, Havens of Sirion. Λίγο αργότερα, οι Sons of Feanor επιτέθηκαν και το κατέστρεψαν, με τον ίδιο και τον δίδυμο αδερφό του Elros να αποτελούν αιχμάλωτους πολέμου. Τους μεγάλωσε ο Maglor, δεύτερος γιός του Feanor και σπουδαιότερους ποιητής και ραψωδός της Noldor. Παρότι στην αρχή η σχέση μεταξύ τους δεν ήταν καλή, ο Maglor λυπήθηκε τα δυο παιδιά και κατέληξε να τα αγαπάει. Μέχρι το τέλος της Πρώτης Εποχής και του War of Wrath, οι Elrond και Elros είχαν καταφέρει να ελευθερωθούν και ταξίδεψαν στην πόλη Lindon.

Σε εκείνο το σημείο, οι δυο τους κλήθηκαν να αποφασίσουν αν θέλουν να θεωρούνται Ξωτικά ή Ανθρωποι. Ο Elros επέλεξε τη μοίρα των Ανθρώπων και έγινε ο πρώτος βασιλιάς του Numenor, Elros Tar-Minyatur, ενώ ο Έλροντ επέλεξε τη μοίρα των Ξωτικών και παρέμεινε στη Lindon ως λοχαγός και κήρυκας του Gil-galad, High King of the Noldor.

Από στρατηγός, απόλυτος προστάτης

Με την αρχή του War of the Elves and Sauron το 1695 του Second Age, ο Gil-galad έστειλε τον Elrond στο Eregion, με σκοπό να προστατεύσει την περιοχή από τις δυνάμεις του Sauron. Δυστυχώς, ο στρατός έφτασε αργά και δεν ήταν αρκετά μεγάλος για να νικήσει τον Dark Lord. οπισθοχώρησαν βόρεια μαζί με πρόσφυγες του Erebion -μεταξύ των οποίων και ο Celeborn, σύζυγος της Galadriel- γλιτώνοντας χάρη στη βοήθεια του Durin III και του στρατού του. Στη διάρκεια των δυο ετών που ακολούθησαν, ο Elrond ίδρυσε το θρυλικό καταφύγιο Ξωτικών Rivendell στους πρόποδες των Misty Mountains. Για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, το Rivendell πολιορκήθηκε από τον στρατό του Sauron.

Με τον ερχομό των Numenoreans, ο στρατός του Sauron που πολιορκούσε το Rivendell βρέθηκε ανάμεσα στις δυνάμεις του Έλροντ και του Gil-galad και ισοπεδώθηκε. Ο Elrond παρέμεινε στο Rivendell και κήρυξε το πρώτο White Council, όπου παρέστη η Galadriel. Εκεί αποφασίστηκε πως το σπίτι του Elrond, το Last Homely House, θα παρέμεινε το τελευταίο οχυρό δυτικά των Misty Mountains, και πως τα τρία δαχτυλίδια που κρατούσαν οι Gil-galad και Galadriel θα κρυβόντουσαν. Υπάρχουν αναφορές πως τότε, ο Gil-galad έδωσε στον Έλροντ το Vilya, μπλε δαχτυλίδι των Ξωτικών. Στο πρώτο White Council ο Elrond γνώρισε τη Celebrian, κόρη της Galadriel και του Celeborn, που έμελλε να γίνει γυναίκα του.

Όταν οι Ανθρωποι απογοήτευσαν τον κόσμο, ξανά

Προς το τέλος του Second Age, ο Elrond βρέθηκε στο πλευρό του Gil-galad στο Last Alliance of Elves and Men, που έφυγε από το Rivendell για τη Mordor το 3421 της Δεύτερης Εποχής. Η Συμμαχία κατόρθωσε να νικήσει τον στρατό του Sauron στη Μάχη του Dagorland και πολιόρκησε για επτά χρόνια το Barad-dur. Ο Sauron βγήκε στο πεδίο, νικήθηκε από τους Elendil και Gil-galad τους οποίους σκότωσε στην πορεία, και ο Isildur του έκοψε το δάχτυλο, αφαιρώντας το One Ring.

Όπως έχουμε δει στο Fellowship of the Ring, o Έλροντ συνόδευσε τον Isildur στο Mount Doom και τον προέτρεψε να ρίξει το One Ring στη φωτιά, για να σκοτώσει μια για πάντα τον Dark Lord Sauron. Δυστυχώς, ο βασιλιάς των Ανθρώπων το κράτησε, και η δύναμη των Ανθρώπων απογοήτευσε τον κόσμο για ακόμη μια φορά. Με τον Cirdan μοναδικό άλλο Ξωτικό εν ζωή, ο Elrond επέστρεψε στο Rivendell, ενώ ο Cirdan πήρε τη θέση του Gil-galad.

“Πατέρας” όλων των φυλών

Με το τέλος του πολέμου και την έναρξη του Third Age, ο Elrond παντρεύτηκε τη Celebrian. Το 130 TA γεννήθηκαν οι δίδυμοι γιοί τους, Elladan και Elrohir, και το 241 γεννήθηκε η Arwen Undomiel. Χιλιάδες χρόνια αργότερα, το 2510 της Τρίτης Εποχής, η Celebrian βρέθηκε να καταδιώκεται από Orcs τα οποία την αιχμαλώτισαν καθώς περνούσε τα Misty Mountains. Τη βασάνισαν και τη δηλητηρίασαν, μετατρέποντας τη ζωή της σε κόλαση πριν οι γιοί της τη βρουν και την ελευθερώσουν. Βασανισμένη από πνευματικά και σωματικά τραύματα από αυτόν τον εφιάλτη, πήρε το πλοίο για τα Undying Lands του Valinor ώστε να γαληνεύσει. Οι δυο γιοί της μάλιστα δεν ξέχασαν ποτέ και αρκετά συχνά συνόδευαν τους Rangers of the North και τον Aragorn, σκοτώνοντας Orcs και άλλους υπηρέτες του Sauron.

Τα χρόνια που ακολούθησαν, ο Έλροντ φρόντισε να βοηθάει τους διαδόχους του Isildur. Πήρε κοντά του τον Aragorn II (σ.σ. τον Aragorn) και τον μεγάλωσε όταν ο πατέρας του, Arathorn II πέθανε το 2933 TA. Προβλέποντας το δύσκολο μέλλον του αγοριού, ο Elrond του έδωσε το όνομα Estel, που σημαίνει “ελπίδα” στα Sindarin. Ο Aragorn μεγάλωσε στο Imladris χωρίς να γνωρίζει πως ήταν διάδοχος του θρόνου μέχρι τη στιγμή που ενηλικιώθηκε και ενημερώθηκε από τον Έλροντ.

Ο “πατέρας” όλων των φυλών της Middle Earth βοήθησε όποιον βρέθηκε στον δρόμο του. Ήταν φίλος του Gandalf the Grey, και βοήθησε τον Thorin II Oakenshield και την ομάδα Νάνων που είχε μαζί του να ανακτήσουν το Lonely Mountain, μεταφράζοντας το Moon Writing που βρισκόταν στον χάρτη του Thorin.

Το αιώνιο ταξίδι στο Valinor

Μετά την αναχώρηση του Frodo από το Shire με το One Ring στα χέρια του, ο Elrond έστειλε καβαλάρηδες να τον βοηθήσουν να φτάσει έως το Rivendell. Ένας εξ αυτών, ο Glorfindel, βρήκε τον Frodo και τον οδήγησε στο καταφύγιο. Το 3018, ηγήθηκε του συμβουλίου κατά το οποίο αποφασίστηκε πως το One Ring πρέπει να καταστραφεί. Επέλεξε τα υπόλοιπα μέλη του Fellowship of the Ring εκτός των Frodo και Sam που είχαν προαποφασίσει πως θα πάνε μαζί έως το τέλος.

Πέντε μήνες αργότερα, ο Έλροντ έστειλε τους γιούς του μαζί με τους Rangers του Βορρά στο Rohan. Μέσω των γιών του, ο Elrond συμβούλευσε τον Aragorn να πάει στα Paths of the Dead.

Ο Elrond παρέμεινε στο Rivendell μέχρι και μετά την καταστροφή του One Ring και του Sauron. Κατόπιν, πήγε στη Minas Tirith για να παραδώσει το Scepter of Annuminas στον King Elessar (Aragorn) και να συνοδεύσει την κόρη του, Arwen, στον γάμο της. Το 3021 TA, ο Elrond πήρε το πλοίο προς τα Undying Lands μαζί με τους άλλους κατόχους των δαχτυλιδιών, και έφυγε για πάντα για το Valinor.

Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους χαρακτήρες σε όλες τις ιστορίες του J.R.R. Tolkien. Ένα πλάσμα το οποίο πάντοτε υπηρετούσε το καλό, μακριά από προκαταλήψεις και “πιστεύω” τα οποία προκύπτουν από στενά μυαλά. Με αστείρευτη αγάπη για κάθε πλάσμα που πολεμούσε για το καλό, ο Έλροντ έζησε πολλές χιλιάδες χρόνια, και εν τέλει δεν έφυγε ποτέ από τη ζωή, ταξιδεύοντας για το Valinor, όπου έλαβε θέση στα Undying Lands των Valar μαζί με τη Galadriel, τον Bilbo Baggins, και άλλες σπουδαίες προσωπικότητες.

Χάρη σε αυτόν, ο Aragorn έγινε ο πολεμιστής και η προσωπικότητα πάνω στην οποία το Fellowship of the Ring έθεσε τα γερά του θεμέλια. Με πατέρα τον σπουδαίο Earendil άλλωστε, ο Elrond ήταν εκ γενετής “καταδικασμένος” για σπουδαία πράγματα, και κατάφερε ακριβώς αυτό. Μακράν η σπουδαιότερη προσφορά του ήταν το Rivendell, το οποίο φιλοξένησε αμέτρητα Ξωτικά που έμειναν χωρίς σπίτια λόγω του Sauron και αποτέλεσε οχυρό το οποίο δεν έπεσε ποτέ, όντας σημείο αναφοράς για την ελπίδα και την ελευθερία για όλη τη Μέση Γη.

Τελευταία