Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑΚανείς όπως οι Νορβηγοί Pt II

Κανείς όπως οι Νορβηγοί Pt II

Το δεύτερο μέρος του τριπλού αφιερώματος στους 8 κορυφαίους δίσκους που βγήκαν από τη νορβηγική black metal σκηνή, όπως τους παρουσιάζει ο Γιώργος Ξιφαράς. Δείτε το Part I εδώ.

Δείτε το Part III εδώ.

6. Limbonic Art – Moon in the Scorpio

Πας να γράψεις για ένα album που έχεις ακούσει αμέτρητες φορές και αντί να σου έρθει στο μυαλό σου ένα μουσικό θέμα, το πρώτο που σκέφτεσαι είναι το εξώφυλλο. Μία μάγισσα να στέκεται στην κορυφή ενός λόφου και να τη λούζει το φως της πανσελήνου. Μάλιστα το καλλιτέχνημα το υπογράφει ο Morfeus που μαζί με τον Daemon αποτελούν το line-up των Limbonic Art.

Οι Νορβηγοί είναι από τις λίγες μπάντες που κατάφεραν να ξεφύγουν από την "κατάρα του εκπληκτικού debut album". Σίγουρα το Moon in the Scorpio αποτελεί την καλύτερη δισκογραφικά στιγμή τους, όμως από κοντά ακολουθούν και τα Ad Noctum - Dynasty of Death, In Abhorrence Dementia και Legacy of Evil (με αυτή τη σειρά). Αυτό που κάνει τη συγκεκριμένη κυκλοφορία να ξεχωρίζει είναι ο τρόπος με τον οποίο περικλείει και τις δύο Νορβηγικές Black Metal σχολές. Τα πλήκτρα και η ατμόσφαιρά του αγκαλιάζουν σφιχτά το Majestic Black Metal, ενώ οι κιθάρες και – ιδιαίτερα – τα φωνητικά του βαδίζουν στα μονοπάτια του Raw Black Metal. Επίσης, χωρίς να είναι «βαφτισμένο» concept album, λειτουργεί ακριβώς με αυτό τον τρόπο αφού κάθε κομμάτι συνεχίζει από εκεί που τελείωσε το προηγούμενο και ενώ θα βρεις πολλούς να το αποθεώνουν, δύσκολα συναντάς κάποιον να σου πει ότι ξεχωρίζει κάποιο τραγούδι.

5. Darkthrone – Transilvanian Hunger

Αν έχετε ακούσει πολύ Black Metal στη ζωή σας, σκεφτείτε λίγο πόσες μπάντες προσπάθησαν να αναπαράξουν τον απόκοσμο ήχο των Darkthrone. Αφού ολοκληρώσετε αυτή τη σκέψη και δείτε τα αποτελέσματα να είναι πολλά, φιλτράρετε το πόσα σχήματα το πέτυχαν. Το μηδενικό αποτελέσματα που θα προκύψει δε συνδέεται με την ανικανότητα των «σφετεριστών» του ήχου τους, αλλά με την απαράμιλλη ικανότητα των Fenriz και Nocturno Culto να προσεγγίζουν τη μουσική με μοναδική σκοπιά.

Ήταν πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω ένα album των Darkthrone, δεν έχω σοβαρά επιχειρήματα γιατί το Transilvanian Hunger είναι καλύτερο από το Under a Funeral Moon ή το A Blaze in the Northern Sky ή ακόμα και τα Panzerfaust και Total Death. Αλλωστε μιλάμε για μία μπάντα που σε πολύ μεγάλο βαθμό καθόρισε το πως θα ακούγονται σήμερα αρκετά παρακλάδια του Black Metal.

Συχνά λόγω της αξιαγάπητης γραφικότητας που χαρακτηρίζει τον Fenriz ξεχνάμε το πόσο μεγάλος μουσικός είναι. Στην κατακλείδα της ανίερης τριάδας των Darkthrone ακούμε το Black Metal στην πιο πρωτόλεια εκδοχή του. Συγχρόνως, λόγω ταλέντου, ερχόμαστε αντιμέτωποι με πολυρυθμικά θέματα τα οποία ξεφεύγουν από τα στεγανά του ιδιώματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Skald av Satans sol το οποίο αν το ακούσουμε με διαφορετική ενορχήστρωση, είναι εξαιρετικά απίθανο να καταλάβει κάποιος είναι Black Metal κομμάτι. Οι Darkthrone όμως, σαν μπάντα έχουν μία ιδιαιτερότητα: δεν ορίζονται από τις νόρμες του Black Metal, αντιθέτως, τις ορίζουν αυτοί.

4. Satyricon – Nemesis Divina

Τελευταίο album πριν πάμε στο βάθρο και νιώθω εξίσου περίεργα που έχω βάλει τους Satyricon πάνω από τους Darkthrone, αλλά όπως και να το δει κανείς, το μεγαλείο του Nemesis Divina με δικαιολογεί. Σίγουρα το δίδυμο Satyr & Frost δεν κάνουν κάτι διαφορετικό από ό,τι στους πρώτους δύο δίσκους, όμως, το 1996 περνούν στη σφαίρα της αιωνιότητας και της αθανασίας.

O Satyr γράφει μουσική καλύτερα από όσο θα γράψει ποτέ του και ίσως αυτό μπορούμε να το συμπεράνουμε από το γεγονός ότι Nocturno και Ihsahn του ζήτησαν να συμμετέχουν στην ολοκλήρωση του album. Πολλοί σπεύδουν να το χαρακτηρίσουν ως ένα από τα καλύτερα Black Metal albums όλων των εποχών, εγώ από την άλλη το θεωρώ ως μία από τις κορυφαίες στιγμές του Heavy Metal συνολικά. Ίσως σας ακούγεται υπερβολή. Αν ναι, τότε δεν έχετε παρά να το ξανακούσετε και θα καταλάβετε πως ένα album που ηχογραφήθηκε 25 ολόκληρα χρόνια πριν, όχι μόνο δεν ακούγεται παρωχημένο αλλά διατηρεί σε απόλυτο βαθμό το σφρίγος και τη φρεσκάδα του. Γιατί ναι, είναι τόσο καλό το Nemesis Divina.

Τελευταία