Αρχική ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑZack Snyder΄s 300: Καλαίσθητη macho erotica

Zack Snyder΄s 300: Καλαίσθητη macho erotica

Μερικούς μήνες πριν την έναρξη των γυρισμάτων, ο σκηνοθέτης Zack Snyder απαίτησε από το υποκριτικό επιτελείο του, κυρίως δε, όσους θα υποδύονταν τους περήφανους Σπαρτιάτες που αντισταθήκαν στους Πέρσες εισβολείς, να συμμετάσχουν σε ένα bootcamp όπου θα έτρωγαν, θα προπονούνταν και θα γυμνάζονταν υπό την αυστηρή επίβλεψη των καλύτερων fitness και bodybuilding trainers με στόχο εν μέρει να δεθούν ως ομάδα και να μελετήσουν εις βάθος τις περιπλοκές πολεμικές χορογραφίες που θα κληθούν να αναδείξουν αλλά κυρίως να αποκτήσουν μια ρωμαλέα φυσική κατάσταση αντάξια ενός πολεμιστή αλλά και… ενός μοντέλου.

Ο ηθοποιός Gerard Butler όμως σύμφωνα με φήμες αποφάσισε να απέχει. Αν και διαβεβαίωσε τους παραγωγούς ότι θα μάθαινε την τεχνική που απαιτούσαν οι σκηνές μάχης και θα ήταν έτοιμος για το οποιοδήποτε stunt, δεν είχε μεγάλη όρεξη να στερήσει τον εαυτό από απολαύσεις κάθε είδους. Υποσχέθηκε ωστόσο ότι θα βρίσκονταν σε κατάλληλη φόρμα όταν θα έρχονταν η στιγμή των γυρισμάτων. Πράγματι όταν εμφανίστηκε την πρώτη ημέρα των γυρισμάτων στο πλατό, ήταν ίσως στην καλύτερη φόρμα μεταξύ των συμπρωταγωνιστών του. Σίγουρα αυτό απαίτησε πολλές ώρες σκληρής δουλειάς αλλά και ένα εξαιρετικά προσεγμένο κοκτέιλ αναβολικών και αυξητικών ορμονών.

Όμως όλα αυτά είναι θρύλοι. Aπλες φήμες. Δεν μπορούμε πράγματι να ξέρουμε τι έλαβε χώρα στα παρασκήνια του 300. Ξέρουμε όμως σίγουρα για αρχή ότι αποτελεί την καλύτερη ερμηνεία της καριέρας του Gerard Butler και την αρχή της εγκαθίδρυσης του Zack Snyder ως έναν από τους πιο ενδιαφέροντες αλλά και αμφιλεγόμενους auteurs του σύγχρονου blockbuster χάρτη.

Είναι πραγματικά δύσκολο να ορίσουμε ποια είναι η καλύτερη ταινία του Snyder. Όχι γιατί έχει κάποιο αψεγάδιαστο ρεκόρ με σπουδαίες ταινίες αλλά γιατί όλες οι ταινίες του έχουν αρκετές ατέλειες. Ατέλειες που ένιοτε, με έναν αρκετά παράδοξο τρόπο, ενισχύουν την εμπειρία της παρακολούθησης των κινηματογραφικών του έργων. Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι η καλύτερη του ταινία είναι το απλοϊκά απολαυστικό χάος του Dawn of the Dead. Αλλοι θα αποφανθούν ότι ήταν η οριακά φεμινιστική αλληγορία του Sucker Punch με την (εντυπωσιακά) καινοτόμα κριτική του male gaze. Εγώ προσωπικά θα πω το Batman V Superman το οποίο παρά ορισμένες παρανοϊκές αισθητικές επιλογές κατορθώνει να ξεχωρίζει μεταξύ των ταινιών βασισμένων σε κόμικ ακριβώς γιατί αισθάνεται ως ένα βαθύτατα προσωπικό project.

Το 300 το οποίο βασίζεται στο ομώνυμο κόμικ του Frank Miller το οποίο εμπνεύστηκε από την διάσημη ιστορία, είναι όπως και η πρώτη υλη ένα αρρενωπό μα και αρκετά homoerotic φλερτ με ορισμένες συντηρητικές ιδέες οι οποίες ουκ ολίγες φορές γλείφουν την ακροδεξιά. Ταυτόχρονα όμως είναι και ένα απολαυστικό blockbuster και μια εντυπωσιακή μα και πρωτότυπη οπτική εμπειρία. Οι χαρακτηρισμοί του «οραματιστή» δεν είναι άτοποι. Πρέπει να κατανοήσετε αγαπημένοι αναγνώστες ότι το παρόν έργο αποτελούσε μια ιδέα στην όποια τα μεγάλα κεφάλια της βιομηχανίας είχαν ελάχιστη πιστή αρχικά. Το σχετικά πενιχρό budget για ταινία του είδους, η απουσία μεγάλων ονομάτων και η ημερομηνία κυκλοφορίας μαρτυρούν την έλλειψη στήριξης από πλευράς του στούντιο. Όμως ενάντια σε όλες τις εκτιμήσεις, αν και ένα καλλιτεχνικά μετριοπαθές χιτ, αποτέλεσε θρίαμβο παγκοσμίως όσον αφορά τις εισπράξεις και δημιούργησε ένα δικό του ξεχωριστό sub- genre. Η ταινία του Αμερικανού δημιουργού ήταν ένα πρωτοφανές φαινόμενο, ένας καλτ οδοστρωτήρας ανόμοιος άλλων.

Ναι ο Zack Snyder είναι ένας οραματιστής. Όχι όμως με τον τρόπο που θα ήταν ένας Tarkovski, Coppola, Scorsese αλλά με τον τρόπο που ήταν ο James Cameron. Ίσως να αδυνατεί ορισμένες φορές να παραδώσει μια συγκροτημένη αφήγηση με συνοχή, αλλά ως καλλιτέχνης, ο Snyder μεγαλουργεί με το οπτικό θέαμα. Οι σεκάνς δράσης του 300 είναι φαντασμαγορικές. Είναι κινούμενοι πινάκες τέχνης. Το αίμα, ο ιδρώτας, τα λαδωμένα και γυμνασμένα αντρικά κορμιά συγκρούονται σε κάθε καρέ και δημιουργούν έναν ανεμοστρόβιλο πολύχρωμης βίας που απλά αποβλακώνει με την καλαισθησία της τον θεατή.

Το κάθε πλάνο είναι υπερστυλιζαρισμένο σε βαθμό ντροπής. Όμως αυτή είναι η γοητεία του έργου. Είναι δίχως καμία ενοχή κάτι το υπερβολικό. Είναι extra σε κάθε πτυχή της. Ακόμη και το ερμηνευτικό επιτελείο αδυνατεί να μην παραδώσει μια εξωπραγματική ερμηνεία με τους σοβαροφανείς μα και επιτηδευμένους διάλογους που έχει στα χέρια του. Οι αλληγορίες και κοινωνικοί σχολιασμοί που διαπνέουν το φιλμ χτυπάνε στο πρόσωπο το κοινό με το πόσο ξεκάθαροι είναι. Δεν υπάρχει τίποτα διακριτικό ή συγκρατημένο. Μα και γιατί να υπάρχει.

Ο Zack Snyder ξέρει από την αρχή τι θέλει να πράξει. Και αυτό που κάνει, είναι τόσο διαολεμένα εθιστικό ως προς την παρακολούθηση του. Είναι ένα ακατάλληλο κάτω των 18 blockbuster. Μια εποποιία που θέλει απλά να δώσει θέαμα και να διασκεδάσει τον θεατή. Είναι μια αγνή και ανόθευτη ταινία Snyder. Και είναι υπέροχη.

Xώρα: Η.Π.Α.

Σκηνοθεσία: Zack Snyder

Πρωταγωνιστούν: Gerard Butler, Lena Headey, Rodrigo Santoro

Διάρκεια: 117'

Τελευταία