Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣPlaygrounded - The Death of Death

Playgrounded - The Death of Death

Αυτό που πάντα μου άρεσε στους Playgrounded και με κάνει να τους ξεχωρίζω από όλους τους μουσικούς που έχω ακούσει, είναι ότι τίποτα δεν είναι προφανές. Οι λεπτομέρειες που πρέπει να προσέξεις είναι όλες δεμένες μεταξύ τους με μαεστρία, on display, αλλά όχι σε μασημένη τροφή. Δεν θα σου «πετάξουν στα μούτρα» καμία μελωδία από κανένα όργανό ή τη φωνή. Δε θα σου δώσουν κανένα υπεργρήγορο, εξόφθαλμα δύσκολο drum part. Solos?-We don’t do that here! H μοναδικότητά τους και το πόσο καλοί είναι δεν στηρίζεται σε ταχύτητα ούτε σε τρελές αρμονικές ασκήσεις για τους γνώστες.

Οι Playgrounded είναι μοναδικοί όχι για το τί κάνουν, αλλά για το πώς.

Στο The Death of Death εξελίσσονται. Τα ηλεκτρονικά μέρη και τα πλήκτρα του Ορέστη Ζαφειρίου έχουν πάρει όλο το χώρο που τους αξίζει στη σύνθεση και στη μείξη και είναι η έκπληξη (; ) που, σε κάθε κομμάτι του album, δίνει το twist που πλέον αποτελεί ταυτότητα για τον ήχο του συγκροτήματος. Μαζί με τις γραμμές της φωνής, απλές και συγκρατημένες, οδηγούν τα τραγούδια τους σε συναισθηματικές κορυφώσεις, που θα μείνουν στο κεφάλι σου και θα τραγουδάς από μέσα σου. Το sinking stomach effect έρχεται σε σημεία που δεν το περιμένεις, για να δώσει τη θέση του σε πολύ δυναμικά, heavy σημεία, που λειτουργούν σαν «λύσεις» και μας κάνουν να θυμόμαστε τις «metal» ημέρες των Playgrounded, πίσω στο Athens. Αλλά και πολύ μακριά από αυτό.

Τα ίδια στοιχεία επαναχρησιμοποιούνται με πολύ διαφορετικό τρόπο. Οι χαμηλές συχνότητες και το υπερβολικά thick rhythm section δημιουργούν για ακόμα μία φορά, μετά το In Time with Gravity ειδικά, ένα εγκεφαλικό μποξ που σε κατακλύζει στην ακρόαση. Τα έγχορδα έρχονται πιο «επιθετικά» να διεκδικήσουν χώρο από τα ηλεκτρονικά στοιχεία και όλα μαζί δένουν σε πολύ συμπαγή μελωδικά κολλάζ. Όμως, δεν είναι μόνο το καθαρά instrumental part, αυτό που σε καθηλώνει. Έχουμε εδώ και τις πιο ιδιαίτερες φωνητικές γραμμές που έχουμε ακούσει εδώ και χρόνια. Πάλι, όχι για το «τί» αλλά για το «πώς».

Playgrounded Band Panos Iliopoulos Photography The Death of Death

Πάντα θεωρούσα σημαντικό και άκρως καθοριστικό η φωνή να ξεχωρίζει και συνήθως όταν λέμε κάτι τέτοιο αναφερόμαστε στο χρώμα. Στην περίπτωση των Playgrounded η φωνή (αναφέρομαι στο σύνολο των φωνητικών) ξεχωρίζει για τον τρόπο που τοποθετείται υπηρετώντας πιστά το συνθετικό όχημα της μπάντας. Κάνει το statement της διακριτικά αλλά διακριτά, υπνωτίζοντάς σε με το να σου καρφώνει λέξη-λέξη τους στίχους στ’ αυτιά.

Και οι στίχοι; Φιλοσοφικές αναζητήσεις, υπαρξιακά ερωτήματα, καθημερινές έγνοιες, εσωτερικές μάχες, σκληρή πραγματικότητα μέσα από ευαίσθητα μάτια, εύθραυστες ισορροπίες και μια -ίσως μη συνειδητή- αισιοδοξία αποτυπώνονται σε μία ισορροπημένη τοποθέτηση μεταξύ ποιητικού λόγου και απλής ανθρώπινης συζήτησης, τόσο για το συλλογικό όσο και για το ατομικό Είναι. Οι στίχοι είναι πραγματικά «κέντημα» και μέσα από έξι τραγούδια- ποιήματα οι Playgrounded μας δίνουν το “the brightest dark place” τους. Kudos.

Ας συμφωνήσουμε όλοι από τώρα ότι το “The Death of Death” και το “A Road Out of the Flood” είναι μακράν τα διαμάντια του album, το “Tomorrow’s Rainbow” το statement για το πώς το συγκρότημα θέλει να είναι η μουσική του και το "Rituals" μια αγκαλιά για όλους.

Η μείξη του “The Death of Death” που θα κυκλοφορήσει υπό την Pelagic Records (The Ocean, Mono, God is An Astronaut, WHORES κ.α) έγινε από τον Christer Cederberg (Leprous, Anathema etc.) στα Cederberg studios στη Νορβηγία, με την παραγωγή να ανήκει στους ίδιους και την ηχογράφηση να έχει γίνει στo MD Recording studio στην Αθήνα από τον Νίκο Μιχαλοδημητράκη. Το υπέροχα λιτό artwork ανήκει στην Ισμήνη Χριστακοπούλου, που είχε επιμεληθεί και τα εικαστικά του In Time with Gravity.

Δεν μπορώ να συνοψίσω το συναίσθημα και την ικανοποίηση που μου προκαλεί η ακρόαση του “The Death of Death” σε έναν «σωστό» επίλογο. Θα πω μόνο ότι ο χαρακτηρισμός της μουσικής τους ως «heavy electronica» πλέον τους ταιριάζει πιο πολύ από ποτέ, χωρίς φυσικά να τους περιγράφει στο 100 % και να αποδίδει το σύνολο του progressive ήχου τους. Είναι μια εξαιρετική δουλειά, μεστή και ανεπιτήδευτα ευφυής. Το «αριστούργημα» είναι understatement. Το προσωπικό μου βίωμα συνοψίζεται σε ένα ενθουσιώδες «They make spaces and we go places».

Rating: 

 9.0


Εταιρεία: Pelagic Records
Genre: Progressive, Heavy Rock, Electronica
Παραγωγός: Playgrounded
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 18/03/2022
Band Links: Playgrounded | Facebook | Instagram | Twitter | Spotify | YouTube 

Τελευταία