Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣMarillion - An Hour Before It΄s Dark

Marillion - An Hour Before It΄s Dark

Δεδομένου πόσο πολυκαιρισμένο και επιτυχημένο συγκρότημα είναι οι Marillion, αλλά και του γεγονότος ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με το υλικό τους, προσέγγισα το καινούριο άλμπουμ τους με σεβασμό και καχυποψία. Πόσο καλή θα μπορούσε να είναι η δουλειά ανθρώπων που έχουν τόσα πολλά χρόνια στην πλάτη τους; Και ναι, διαβλέπω ότι υπάρχουν 25 κιλά ageism μέσα σε αυτό το σκεπτικό.

Τρία χρόνια μετά το “With Friends From the Orchestra” (2019), οι Marillion επιστρέφουν και κυκλοφορούν την εικοστή (!), ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά τους. Το νέο τους άλμπουμ φέρει τον τίτλο “An Hour Before It’s Dark” και κυκλοφόρησε στις αρχές του Μαρτίου, λαμβάνοντες εξαιρετικές κριτικές. Η ποιότητα στις συνθέσεις αυτού του δίσκου είναι ιδιαίτερα υψηλή, όπως αρμόζει σε ένα τόσο τιτάνιο συγκρότημα του χώρου της progressive.

Στιχουργικά, ο δίσκος, περιστρέφεται γύρω από το ξέσπασμα της επιδημίας και την διαχείριση αυτής. Το συγκεκριμένο θέμα αποτελεί ένα παγκόσμιο τραύμα που αφορά όλους μας και έτσι δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι τόσες πολλές νέες κυκλοφορίες στηρίχθηκαν πάνω στα βιώματα των τελευταίων 2-3 ετών. Η σκοπιά των Marillion είναι συνήθως ελπιδοφόρα και οπτιμιστική, αν και υπάρχουν οι στιγμές απελπισίας. Γενικότερα ο δίσκος πρόσκειται περισσότερο στο φάσμα της «ανεβαστικής» μουσικής, όπως έχει δηλώσει και ο frontman, Steve Hogarth. Αυτό είναι πρόδηλο στις περισσότερες από τις 7 συνθέσεις που απαρτίζουν το “An Hour Before It’s Dark”.

Με προσεγμένες λεπτομέρειες, με θεμιτά μουσικά όρη και κοιλάδες, με την ακόμα κρυστάλλινη φωνή του Hogarth, με prog βηματισμό και τις κιθάρες του Steve Rothery να πρωταγωνιστούν, το νέο υλικό που μας σερβίρουν οι Marillion είναι ειλικρινά μια περιπέτεια που σε αρπάζει και βαστάει από το πρώτο κιόλας κομμάτι. Ο λόγος για το “Be hard on yourself”, το οποίο έχει έναν αντικαταναλωτικό και αντικαπιταλιστικό αέρα. Μετά από την εισαγωγή αυτή, ο δίσκος προσεγγίζει και αναλύει περισσότερο τις θεματικές που αφορούν την πανδημία, με κομμάτια όπως το “Care” που πλέκει το εγκώμιο στους εγραζόμενους στα νοσοκομεία και του “Murder Machines”, που είναι ένας ύμνος στον έρωτα και στο θάνατο. Ειδικά το “Murder Machines”, είναι ένα τόσο σπουδαίο διαμάντι που ξεχωρίζει από την πρώτη στιγμή που το ακούς και το οποίο προσκολλάται αμετάκλητα πάνω σου. Θέλω να κάνω ειδική μνεία στα πλήκτρα του Mark Kelly, που απογειώνουν το κρεσέντο της σύνθεσης.

Να ολοκληρώσω λέγοντας ένα ευχαριστώ στην Ειρήνη Τάτση που μου πρότεινε να τσεκάρω αυτούς τους prog γίγαντες. Ακούω το δίσκο εδώ και δυο βδομάδες και ακόμα δεν τον έχω χορτάσει. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι αυτή η μπάντα έχει καταφέρει να επιβιώσει για 4 δεκαετίες, ακόμα και σε περιόδους που είχε πέσει τελείως στην αφάνεια.

Rating: 

 9.0


Εταιρεία: Intact Records, earMUSIC
Genre: Progressive Rock
Παραγωγός: Marillion, Michael Hunter
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 04/03/2022
Band Links: Marillion | Facebook | Instagram | Twitter | Spotify | YouTube 

Τελευταία