Αρχική ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑDavid Fincher΄s Panic Room: 20 κλειστοφοβικά χρόνια

David Fincher΄s Panic Room: 20 κλειστοφοβικά χρόνια

Από τις λιγότερο προσωπικές ταινίες αλλά εξίσου αψεγάδιαστες τεχνικά και αφηγηματικά ταινίες του παραφρόνα που αποτελεί ο David Fincher, είναι το Panic Room. Ένα έργο που κυκλοφόρησε σε μια εποχή αρκετά ταραχώδη για τον ίδιο. Είχε προηγηθεί η εισπρακτική αποτυχία του Fight Club και η βιομηχανία του θεάματος σίγουρα δεν ήταν θετικά προσκείμενη προς τον ίδιο μετά από εκείνη την περίπτωση. Επιπροσθέτως η ιδία η διαδικασία που οδήγησε στο Panic Room να φτάσει τις κινηματογραφικές οθόνες ήταν ζοφερή. Αλλαγές ηθοποιών, απρόσμενες εγκυμοσύνες, εκτενείς παύσεις γυρισμάτων. Το δημιούργημα αυτό αποτέλεσε ίσως το πιο κοπιώδες εγχειρημα για τον αμερικανό σκηνοθέτη μετά το «προβληματικό» Alien 3.

Παρά τις αντιξοότητες ωστόσο ο καλλιτέχνης και η ομάδα του κατόρθωσαν να αντεπεξέλθουν. Και αυτό σίγουρα δεν αποτελούσε ένα ζήτημα τύχης. Η τύχη δεν έχει να κάνει όταν εμπλέκονται τέτοιοι ταλαντούχοι επαγγελματίες σε μια δουλειά. Από τον David Koepp στο σενάριο έως και την ανήλικη τότε Kristen Stewart να υποδύεται την κόρη της πρωταγωνίστριας, κάθε πτυχή της ταινίας λειτούργει σε απόλυτη συμφωνία με τα υπόλοιπα στοιχεία με τρόπο παρόμοιο εκείνου ενός γραναζιού σε μια πολύ καλά λαδωμένη μηχανή.

Jodie Foster Kristen Stewart in David Fincher's Panic Room (2002)

Θυμίζοντας ουκ ολίγες φορές κατά την διάρκεια της, τι καλύτερες στιγμές των Scorsese, Hitchcock, Altman, το Panic Room είναι ένα λακωνικό μα αποτελεσματικό ως προς τις προσδοκίες του κοινού κομψοτέχνημα. Ένα θρίλερ έντασης και αγωνίας που δεν αποσκοπεί στο να τρομάξει ή παραδώσει φθηνούς εντυπωσιασμούς παρά μόνο να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού.

Τόσο μπροστά όσο και πίσω από την κάμερα δεν υπάρχει τίποτα που να μην αγγίζει την τελειότητα. Ναι οι αλληγορίες και οι θεματικές που πραγματεύεται δεν είναι διακριτικές ή πρωτότυπες. Σε καμία περίπτωση δεν έχουμε να κάνουμε με την πιο “cerebral” δημιουργία του σκηνοθέτη. Σίγουρα όμως έχουμε να κάνουμε με την πιο απολαυστικά διασκεδαστική. Είναι άνετα εκείνη η ταινία της πλούσιας βιογραφίας του δημιουργού που θα μπορούσε να θεωρηθεί κατάλληλη για όλα τα δυνατά γούστα.

Είναι κάλλιστα μια ταινία που μπορείς να πετύχεις στην τηλεόραση κάποιο βράδυ Τετάρτης και να απολαύσεις. Είναι επίσης κάλλιστα μια ταινία που μπορείς να αναζητήσεις και να δεις, απολαμβάνοντας αυτό που βλέπεις, έχοντας λησμονήσει τις οποιεσδήποτε έγνοιες. Ναι, είναι η χειρότερη ταινία του αμφιλεγόμενου καλλιτέχνη. Η χειρότερη ταινία του Fincher όμως παραμένει καλύτερη από το 90% του mainstream κινηματογράφου.

Xώρα: Η.Π.Α.

Έτος: 2002

Σκηνοθεσία: David Ficher

Πρωταγωνιστούν: Dwight Yoakam, Jodie Foster, Jared Leto

Διάρκεια: 112'

Τελευταία