Αρχική EVENTSΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣSodom, Domination Inc., Fragments of Despair @Fuzz, 24/03/2022

Sodom, Domination Inc., Fragments of Despair @Fuzz, 24/03/2022

Φωτογραφίες: Εβελίνα Γερακίτη

Έπρεπε πρώτα να κάνω αυτήν την υπεργραφική τοποθέτηση και τώρα μπορώ να ξεκινήσω να γράφω κανονικά. Πρέπει να έχω δει περίπου δέκα συναυλίες από όταν άρχισε να «ξανατσουλάει» το πράγμα, αυτό που μου έλειπε όμως, δεν ήταν άλλο από μία μεγάλη, παραδοσιακή και έντονη heavy metal συναυλία.

Αν και η μεγάλη μου προσδοκία δεν πήρε σάρκα και οστά, να κρεμαστεί δηλαδή ανάποδα το πανό των θρυλικών Γερμανών thrashers και οι Wodos να γίνουν επιτέλους πραγματικότητα, όλα τα υπόλοιπα στα οποία έγινα μάρτυρας ήταν πέρα για πέρα αυτό που ακριβώς χρειαζόμουν.

First things first όπως είθισται να λέμε και στη Μάνη, το πρώτο σχήμα που βρέθηκε στη σκήνη του Fuzz ήταν οι Παριανοί Fragments Of Despair. Αν σας πω ότι τους ήξερα ή ότι έκανα έστω την παραμικρή «δημοσιογραφική» έρευνα πριν τους ακούσω, θα σας δουλεύω. Βέβαια, από την άλλη, με εμπόδισε κάποια από τις παραπάνω συνθήκες να τους ευχαριστηθώ; Η απάντηση είναι μεγαλοπρεπέστατο “όχι” και αυτήν τη φορά δε δουλεύω κανένα. Παρά το νεαρό της ηλικίας τους, ο ήχος τους – αν και δεν ήταν παρωχημένος – ήταν αρκετά old school και κινούταν στο μεταίχμιο του Death με το Thrash. Εξαιρετικοί τεχνικά και παρότι είχαν κλασσικό στήσιμο τεχνικής Death Metal μπάντας (αυτό που δεν κουνιούνται αν δεν πάρει φωτιά – κυριολεκτικά – ο χώρος), κατάφεραν να «συνδεθούν» με το κοινό και να το ζεστάνουν από νωρίς για τις ανάγκες της μεγάλης βραδιάς.

Domination Inc. band flag at Fuzz Live Music Club

Domination Inc. η συνέχεια του μενού με τους Αθηναίους Pantr-οειδή να παίρνουν τη σκυτάλη. Εδώ συναντούμε μία περίεργη και όμορφη αντίθεση, ενώ οι προκάτοχοι τους όπως είπαμε ήταν μίας πιο «δυσκίνητης» λογικής, οι ίδιοι ήταν ακριβώς το αντίθετο· αεικίνητοι, γεμάτοι ενέργεια, επικοινωνιακοί, ξεσηκωτικοί, μέσα σε πολύ λίγες στιγμές φούντωσαν δυνατότερα τη φλόγα κάτω από το καζάνι που ήδη έβραζε. Το setlist τους δεν έκανε κοιλιά σε κανένα σημείο και ο κόσμος που είχε αρχίσει πλέον να γεμίζει το venue, άρχιζε τις πρώτες έντονες εκδηλώσεις λατρείας.

Domination Inc. band members at Fuzz Live Music Club

Με το ρολόι να δείχνει δέκα και μισή (και κάτι ψιλά), μετά από κάμποσες αναβολές και ύστερα από δύο χρόνια από την αρχική της ημερομηνία, o Angelripper και η παρέα του βρίσκονταν επιτέλους στη χώρα μας να «Sodom-ίσουν» (πάνω από τις δυνάμεις μου και αυτό) τα πάντα στο διάβα τους. Για να είμαι ειλικρινής, δεν είχα κοιτάξει τη setlist πριν κατηφορίσω προς το Fuzz και είχα ένα άγχος μήπως η μερίδα του λέοντος δοθεί στο Genesis XΙX. Το οποίο σίγουρα δεν είναι κακό, όμως, υπήρχαν πολλά άλλα πράγματα που με ενδιέφεραν περισσότερο να ακούσω.

Sodom guitarist playing at Fuzz Live Music Club stage

Μου έκανε σχετική εντύπωση η επιλογή τους να ξεκινήσουν με το S.O.D.O.M (btw, δεν είναι πολύ αδικημένο album το “Epitome of Torture”;), όμως, ο Tom ήξερε καλύτερα. Μερικά δευτερόλεπτα χρειάστηκαν στο Fuzz για να έρθει τούμπα και τα πρώτα moss να ανοίγουν παρά τον πολύ κόσμο που είχε κατακλίσει τον χώρο. Μία μικρή διακοπή για τις απαιτούμενες γηπεδικές ιαχές με το όνομα των Γερμανών και το πρώτο κομμάτι από το Genesis κάνει την εμφάνιση του. Να πω την αλήθεια, είχα κάπως αγχωθεί την ώρα που άκουγα το Sodom & Gommorah, γιατί δέκα λεπτά στη σκηνή και είχαμε ακούσει μόνο τραγούδια από το 2010 και δώθε.

Βέβαια, θα μου πεις και δικαίως, τι περίμενες από τα πρώτα δέκα λεπτά, το Agent Orange; Όχι, δεν περίμενα ένα από τα χαρακτηριστικότερα κομμάτια τους, ήθελα όμως κάτι από τον ομώνυμο δίσκο. Για άλλη μία φορά αποδείχθηκα «παπατρέχας», αφού σαν άλλα τύμπανα πολέμου ήχησε τα drums Toni Merkel καθώς ξεκίνησε να παίζει το “Tired & Red”. Πλέον όλα είχαν πάρει τη θέση του, εγώ βρισκόμουν στο κάγκελο, κόσμος πετούσε πάνω από το κεφάλι, λουσίματα με μπίρα, αδιάκοπο σπρώξιμο, μπλούζες να ξεχειλώνουν και ο Blackfire να παραδίδει μαθήματα κιθάρας.

Sodom band member waving and screaming at the crowd at Fuzz Live Music Club

Δε νομίζω ότι λογίζομαι στους «πρωτοδισκάκηδες» και ας μη μου φαίνεται στο κείμενο, όμως, ακόμα και αν ήμουν, με το “Christ Passion” νομίζω θα ερχόμουν στα ίσια μου. Πριν μου πεις ότι είναι στον δεύτερο δίσκο τους, να σου πω ότι έπαιξαν και “Equinox”. Όλα όσα περιγράφω μέχρι τώρα έχουν συμβεί στο πρώτο μισάωρο και εκεί που φαντάζεσαι ότι τους έχουν πάρει τα χρόνια, τον Angelripper και τον Blackfire τουλάχιστον, και υποθέτεις ότι κάπως θα «κατεβάσουν στροφές», “Agent Orange” και μετά, ΧΑΟΣ.

Με τον Tom στο ενδιάμεσο να αστειεύεται με τον κόσμο, να του ζητά να φωνάξει SODOM ρυθμικά – και εμείς φυσικά άλλο που δε θέλαμε, να κερνάει μπίρες και να καταφέρεται ενάντια του πολέμου, χωρίς να τον χαρακτηρίζει «κατάσταση» σαν μερικούς-μερικούς. Καμία από αυτές τις παύσεις δεν ήταν αρκετή για να τους κόψει τη φόρα και αν κάποιος από εμάς ένιωθε κουρασμένος στιγμιαία, ένα “Outbreak of Evil” ή ένα “Sodomy and Lust” τον επαναφέραν άμεσα.

Tom Such Angelripper of Sodom singing live at Fuzz Live Music Club

Στις μαγικές στιγμές του live ήταν όταν η διοργάνωση, πριν το “Caligula” νομίζω, έφερε μία τούρτα στους Γερμανούς θρύλους για τα σαράντα τους χρόνια. Μίας και ανέφερα το “Caligula”, όταν είχε βγει το “Decision Day”, δε θυμάμαι να του είχα δώσει ιδιαίτερη σημασία, ζωντανά όμως, είναι τρομερά χορταστικό κομμάτι και τα chorus parts με το όνομα με το όνομα του αυτοκράτορα να τραγουδιέται από το σύνολο του κοινού.

Δύο ώρες κράτησε η εμφάνιση των Sodom και παρότι όλοι θέλαμε «κι άλλο, κι άλλο», κανείς δεν έφυγε από το Fuzz χωρίς να νιώθει ένα συναίσθημα πληρότητας. Κάποιοι του κατατάσσουν στο Γερμανικό Big 4 του thrash, εγώ πάλι, έχοντα δει Metallica, Slayer, Anthrax, Megadeth, Kreator, Destruction και τις λοιπές μεγάλες δυνάμεις της σκηνής, θα μου επιτρέψετε να τους τοποθετήσω σε κάποια ακόμα πιο ελίτ «σέχτα».

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες

Τελευταία