Avril Lavigne - Love Sux

Η σωσίας της Avril Lavigne έβγαλε δίσκο! Τουλάχιστον έτσι λένε οι απανταχού συνομωσιολόγοι, όχι ότι έβγαλε δίσκο, ότι η Avril Lavigne δε ζει εδώ και καμιά δεκαπενταετία και ότι έχει αντικατασταθεί από μία σωσία της. Μπορεί να είναι και κλωνοποιημένη, δεν ξέρω. Είτε ζει όμως είτε δε ζει, ο δίσκος βγήκε.

Σε αντίθεση λοιπόν με ό,τι μπορεί να πιστεύει κάποιος ο οποίος γνώρισε την Avril με το “Sk8er Boi” και το “Complicated” και έμεινε εκεί, η φίλη μας έχει κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα επτά δίσκους, με τελευταίον το “Love Sux” για το οποίο γράφεται και αυτό το κείμενο.

Ο εν λόγω δίσκος έπεται του ανεκδιήγητου – με καναδυό εξαιρέσεις - “Avril Lavigne” και του κάπως ιδιαίτερου “Head Above Water” (κυκλοφόρησε μετά από την περιπέτειά της με τη νόσο του Lyme), και είναι μια τονωτική ένεση στον ψηφιακό ορυμαγδό που επικρατεί στην pop σκηνή τα τελευταία χρόνια. Κυρίως γιατί έχει μέσα ΦΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ. Καλά, δε γράφτηκε και σε μπομπίνα αλλά και μόνο το γεγονός ότι ακούμε κανονικά παιξίματα μέσα, εμένα με χαροποιεί.

Λοιπόν, το “Love Sux” κυκλοφόρησε στα τέλη του Φεβρουαρίου του 2022 από την Elektra Records, θυγατρική της Warner, και με ποικιλία στο ρόστερ της καθώς βλέπουμε ονόματα από Missy Elliott και Busta Rhymes μέχρι Dream Theater και Sisters of Mercy. Αχταρμά θα το έλεγε κάποιος αλλά όχι εγώ καθώς, μια δισκογραφική, είναι εταιρεία και έχει στόχο το κέρδος οπότε καλά κάνει και μαζεύει ό,τι υπάρχει.

Η παραγωγή του δίσκου έγινε από τους εξής: MODSUN (πολυοργανίστας, πολυπαραγωγός και διάφορα “πολύ-” και προσφάτως in a relationship με την Avril Lavigne), John Feldmann ο οποίος μάλλον ήταν ο πιο σοβαρός της φάσης καθώς έχει συνεργασίες με ονόματα όπως οι Panic! at the Disco, οι Red Jumpsuit Apparatus, οι Good Charlotte, οι Papa Roach, οι Disturbed και πολλοί άλλοι αυτού το χώρου. Τρίτος και μάλλον πιο μούρη απ’ όλους είναι ο Travis Barker, γνωστός και ως “θείος του pop punk”. Δηλαδή δεν ξέρω αν είναι έτσι γνωστός αλλά εμένα αυτό μου ήρθε τώρα, μιας που κοντεύει τα 50.

Αγέραστος όμως, ίδιος με τότε είναι. Το ίδιο και η Avril η οποία, believe it or not, είναι αισίως 38 χρονών και μετράει και δυο διαζύγια, το ένα πιο σουρεάλ απ’ το άλλο. Αυτήν ας την πούμε “η πριγκίπισσα του pop punk”, μιας που και η ίδια αυτοαποκαλείται “motherf**king princess” σε πολλά τραγούδια της.

Στα αμιγώς του δίσκου τώρα, το πρώτο single που κυκλοφόρησε ήταν το “Bite Me”, ωραίο, τυπικό Avril τραγούδι με το μισό ρεφραίν στη μισή ταχύτητα απ’ το υπόλοιπο κομμάτι ώστε να γίνει το απαραίτητο sing-along στο “Hey you…”.

Δεύτερο single ήταν το “Love It When You Hate Me”, στο οποίο έχουμε featuring από τον blackbear. Αυτός ο τύπος δεν έχω καταλάβει αν είναι trap, hip hop, rock και δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Μάλλον προς το trap τον κόβω αλλά επειδή τραγουδάει και σχετικά μελωδικά έχω κάποιους ενδοιασμούς. Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι ΚΑΙ εδώ έπρεπε να μπει ένα featuring ενός τύπου που “μιλάει” στη νεολαία για να ανέβει λίγο το hype της Avril αφού το κοινό της μεγαλώνει μαζί με την ίδια και πλέον τα 14χρονα ακούνε άλλα πράγματα. Συνεπώς, εφόσον γυρίζονται Youtube videos με το γνωστό θέμα “Teens react to…” και το αντικείμενο είναι η Avril Lavigne, το χάσμα γενεών είναι πια βαθύ. Εμένα άλλο με απασχολεί, ΠΑΛΙ FEATURING;;; Δε μ’ αρέσει ρε παιδάκι μου, πως το λένε. Μου φαίνεται εκτός ύφους ο τύπος. Προχωράμε.

Αλλο single προς το παρόν δεν έχει βγει αλλά καναδυό feats ακόμα τα έχει ο δίσκος οπότε θα πω γι’ αυτά δυο πράγματα. Το πρώτο είναι του Machine Gun Kelly στο “Bois Lie”, αξιοπρεπές αλλά μέχρι εκεί. Και πάλι, ενώ ο συγκεκριμένος είναι λίγο πιο κοντά στο ύφος, κάτι με ξενίζει. Πάντως αυτό για το οποίο είναι πιο γνωστός ο MGK είναι ότι είναι αρραβωνιασμένος με τη Megan Fox και παρόλο που κάποιες προσωπικές του είναι αρκετά συμπαθητικές, μάλλον δεν αρκεί.

Το featuring όμως που κλέβει την παράσταση είναι αυτό του Mark Hoppus στο “All I Wanted”. Εδώ ας πούμε φαίνεται η διαφορά. Όντας η βασική φωνή των ΤΕΡΑΣΤΙΩΝ Blink 182, ο Hoppus είναι συνυφασμένος με το είδος του pop punk, είναι τέλος πάντων το ίδιο το genre. Οι Blink 182 ήταν η μπάντα που ταυτίστηκε με το college rock, την ξεγνοιασιά και τις american teen movies διαμορφώνοντας έτσι μία ολόκληρη γενιά και ένα ολόκληρο pop culture. Ε, τι άλλο να πω; Ότι κολλάει καρμπόν μέσα στο κομμάτι και το κάνει δικό του; Το λέω.

Δε θα επεκταθώ πολύ στον υπόλοιπο δίσκο γιατί δε χρήζει και φοβερής ανάλυσης. Και δεν το λέω με αρνητική χροιά. Με τον που τον άκουσα πρώτη φορά σκέφτηκα “Ώχου ρε Αβρίλ, μη φωνάζεις! Μας έπεισες, είσαι πανκ και τέτοια”.

Όσο τον άκουγα όμως διεπίστωσα ότι μου αρέσει και είναι μια πολύ καλή επιστροφή στον κλασικό της ήχο. Ίσως να παίζει ρόλο και το γεγονός ότι o Travis Barker ανέλαβε και χρέη παραγωγού και έτσι να καθόρισε λίγο παραπάνω τον ήχο της κυκλοφορίας. Έχει συνεργαστεί ξανά μαζί με την Avril αλλά εκτελώντας καθαρά χρέη μουσικού. Ντάξει, το drumming του είναι ασύλληπτο ως συνήθως και “μυρίζει” Travis Barker από το πρώτο χτύπημα αλλά πιστεύω ότι η γενικότερη συμβολή του είναι καθοριστική. Από κομμάτια, πέρα από τα δύο single και αυτό με το feat του Hoppus, θα ξεχωρίσω ακόμα τα “Cannonball”, “Kiss Me Like the World Is Ending” και “F.U.”. Μια χαρά είναι ο δίσκος, όποιος ακούει αυτό το είδος δε θα χάσει! Το αντίθετο!

Rating: 

 8.0


Εταιρεία: Elektra Records, DTA Records
Genre: Pop Punk, Skate Punk, Alternative Rock, Emo Pop
Παραγωγός: MODSUN, John Feldmann, Travis Barker
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 25/02/2022
Band Links: Avril Lavigne | Facebook | Instagram | Twitter | Spotify | YouTube 

Τελευταία