Αρχική EVENTSΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣΙστορία ενός σκύλου που τον έλεγαν Πιστό, 04/04/2022 @Θέατρο ΑΛΦΑ

Ιστορία ενός σκύλου που τον έλεγαν Πιστό, 04/04/2022 @Θέατρο ΑΛΦΑ

Η φωτογραφία του κειμένου είναι από την επίσημη σελίδα του Θεάτρου ?λφα στο Facebook

Ρυθμός. Συγχρονισμός. Τρυφερότητα. Κίνηση. Μουσικότητα. Ευαισθησία. Αυτές είναι λίγες μόνο από τις λέξεις που σου έρχονται στο μυαλό κατά την διάρκεια της παράστασης. Ή μάλλον για να είμαστε πιο ακριβείς, μόλις βγεις από το θέατρο, γιατί κατά την διάρκεια της, σε παρασέρνει σε μια δίνη και σε πηγαίνει κάπου που δεν είναι τόσο μακριά όσο φαντάζει. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η παράσταση μένει απόλυτα ακριβής στον τίτλο της, δηλαδή είναι μια ιστορία. Αν περιμένει κανείς να δει ένα δίωρο υπερθέαμα που βασίζεται σε πλούσια σκηνικά και φαντασμαγορικές εναλλαγές κοστουμιών θα περιμένει άδικα. Η παράσταση έχει την διάθεση να μας πει μια ιστορία. Την ιστορία του ξεριζωμού των ανθρώπων της γης, ιθαγενών της Νότιας Χιλής από εταιρείες υλοτομίας για την εκμετάλλευση του τόπου τους. Η ιστορία αυτή δεν είναι από τα μάτια των ιθαγενών αυτό θα ήταν αναμενόμενο, μήτε από τα μάτια των κατακτητών, αυτό θα έγειρε αντιδράσεις. Την ιστορία αυτή διηγείται ένας σκύλος.

Ο Afmau, που ξεκινά την διήγηση του από μικρό νεογέννητο κουτάβι και τελειώνει σαν ένα γέρικο σκυλί, μας εξιστορεί όλα αυτά που ποτέ κανείς δεν μας λέει. Βρίσκει το θάρρος από τις εικόνες που περνούν μπροστά από τα μάτια του, τις μυρωδιές του στεγνού ξύλου, του μήλου αλλά και την ξινή οσμή του φόβου, να μας φέρει σε επαφή με την Μάνα Γη, την φύση, τις αισθήσεις που ξεχάσαμε, τις μυρωδιές, τα αγγίγματα, αντιμέτωπους με τον άνθρωπο που όλο ζητά και κατακτά και ποδοπατάει και τον παρατηρούμε και ίσως και μας μοιάζει, δίπλα στον άνθρωπο που αισθάνεται και φοβάται και ονειρεύεται και τον παρατηρούμε και ίσως μας μοιάζει κι αυτός. Afmau σημαίνει πιστός. Και τούτος ο σκύλος της ιστορίας, έμεινε πιστός στα ιδανικά του. Τελικά, δεν είναι τόσο μακριά η ιστορία των ιθαγενών της νότιας Χιλής αν σκεφτεί κανείς πως οι λέξεις που χρησιμοποιούνται είναι ο διωγμός, η κατάκτηση, ο φόβος, η γη και το όνειρο.

Ο Κώστας Γάκης ερμηνεύει με ευλάβεια τον Afmau ενώ σκηνοθετικά για μια ακόμα φορά έχοντας ως υλικά την μουσική, την κίνηση, το body music και μερικά απλά καθημερινά υλικά που στα χέρια των ερμηνευτών λαμβάνουν άλλη υπόσταση, μεταμορφώνει την σκηνή σε πεδίο μάχης, αναγνώρισης και αυτοκριτικής για τον καθέναν. Ο Γιάννης Βασιλώττος με εξαιρετική χροιά και υποκριτικό ταλέντο αποπνέει στην κίνηση του το επαναστατικό πνεύμα του έργου. Η Ιωάννα Παπακωνσταντίνου και η Ελευθερία Μάζαρη, καταφέρνουν από την αρχή να σε παρασύρουν με τον απόλυτο συγχρονισμό τους, την πλαστικότητα του σώματος τους και τον τρόπο που τα κορμιά τους συμμετέχουν σε αυτή την τελετουργία της αφήγησης, ακόμα και όταν δεν μιλάνε.

Ο τρόπος με τον οποίο οι τέσσερις αυτοί άνθρωποι που βρίσκονται επί σκηνής, λειτουργούν ως ένα σώμα κατά την διάρκεια των μερών του body music και οι λέξεις τους βρίσκουν την θέση τους ανάμεσα στα χτυπήματα τους είναι -ας επιτραπεί η έκφραση- υποδειγματικός. Ο συγγραφέας του βιβλίου Luis Sepulveda έλεγε "Έγραψα μερικά παιδικά βιβλία επειδή ήθελα να διηγηθώ στα δικά μου παιδιά κάποιες απλές αλλά οικουμενικές ιστορίες και να τα διαποτίσω με τις αξίες στις οποίες πιστεύω." Ίσως λοιπόν η φράση του αυτή να αποδεικνύει το μεγαλείο του. Ίσως το γεγονός ότι αυτά που ήταν σχεδιασμένα για παιδιά και εφήβους μας αγγίζουν βαθιά να σημαίνει πόση ανάγκη έχουμε την παιδικότητα μας. Ίσως πάλι να σημαίνει πως για να αλλάξει κάτι σε τούτο τον κόσμο πρέπει να θυμηθούμε τις αξίες μας και τα ιδανικά μας τότε που ήμασταν παιδιά.

Κάτι που ίσως δεν ήξερες: Η παράσταση συντελείται με την υποστήριξη της Διεθνούς Αμνηστίας-Ελληνικό Τμήμα WWF GREECE

Τελευταία παράσταση: 11/4

Τελευταία