Αρχική EVENTSΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣΑΜΚΑ, Kooba Tercu, 17/04/2022 @six d.o.g.s.

ΑΜΚΑ, Kooba Tercu, 17/04/2022 @six d.o.g.s.

Φωτογραφίες: Μάνος Καλαφατέλης

Πριν μπω στο… ψητό, θα ήθελα να πω ένα μεγάλο, δημόσιο ευχαριστώ στην ομάδα του Depart για το γεγονός ότι το τριήμερο 15-17 Απριλίου βρεθήκαμε σε όλα τα μεγάλα venues της Αθήνας. Το να είσαι μέλος μιας ομάδας που έχει τόση αγάπη για τη μουσική και την Τέχνη είναι από μόνο του αρκετό για να αισθάνεσαι χαρά. Ή μάλλον, είναι αρκετό για να τραβηχτείς πίσω από τα… σκηνικά και να πας να καλύψεις το πρώτο σου live έπειτα από δυο χρόνια ζωής του Depart. Αυτό ακριβώς συνέβη στη δική μου περίπτωση, καθώς την Κυριακή 17/4 βρέθηκα για πρώτη φορά στο six d.o.g.s. (ναι, πρώτη φορά, στα 35 μου, ξέρω…), για να ακούσω για πρώτη φορά τους ΑΜΚΑ και Kooba Tercu.

Και όταν γράφω “ακούσω για πρώτη φορά”, το εννοώ. Όταν αποφάσισα πως ήρθε η ώρα έπειτα από 16 χρόνια, 8 εξ αυτών ως αθλητικογράφος, να πάω σε μια συναυλία ως “ρεπόρτερ”, φρόντισα να αφήσω τον εαυτό μου ανεπηρέαστο. ?κουσα ένα τραγούδι των ΑΜΚΑ, από πρόβα τους ενόψει του live, και 1-2 κομμάτια των Kooba Tercu στο Spotify. Τίποτα άλλο. Μετρό Μοναστηράκι, Αγίας Ειρήνης, Αβραμιώτου 6-8, και φτάσαμε. Λίγη ώρα μετά φτάνει και ο Μάνος (Καλαφατέλης), τον οποίο είχα γνωρίσει πρώτη φορά από κοντά στο πάρτι του Σαββάτου, και με αρκετή “καθυστέρηση” οι Kooba Tercu βγαίνουν στη σκηνή. Οι πόρτες άνοιξαν όντως στις 21:00, το live ξεκίνησε αρκετά αργότερα, αλλά το κλίμα ήταν τέτοιο ώστε δεν ενοχλήθηκε κανείς με την καθυστέρηση έναρξης. Συν τις άλλοις, έπαιζε Black Angels από τα ηχεία, το οποίο και απήλαυσα με ένα μεγαλοπρεπές άραγμα σε στρατηγικό σημείο.

Greek band Kooba Tercu performing live at six d.o.g.s. on Sunday 17 of April 2022

Σαν να ήταν κάποιο σετάρισμα ατμόσφαιρας. Και με αφετηρία αυτή τη χαλαρότητα, οι Kooba Tercu αρχίζουν να παίζουν. Μιλώντας χθες με τον Γιώργο τον Γαζή για το πως περάσαμε στα venues που βρεθήκαμε, του είπα ότι οι Tercu “με έστειλαν για βρούβες”. Ξέρω πως η φράση χρησιμοποιείται για να περιγράψει κακά συναισθήματα, αλλά θα την κάνω reclaim για λογαριασμό τους. Η σκηνή ξεχείλιζε μουσικά όργανα, αφού μιλάμε για σχήμα το οποίο διαθέτει κιθάρα, μπάσο, drums, άλλα κρουστά, synthesizer, και deck για δικό τους ήχο. Με τον Τζόνι μπροστάρη να ηχογραφεί κραυγές και άλλα φωνητικά, τα οποία στη συνέχεια αποτελούν το “χαλί” της μουσικής, και την οθόνη στο background να παίζει οπτικές ψυχεδέλειες που μου θύμισαν Windows Media Player Visualizations από την εφηβεία μου, πως να μην πας για… βρούβες με καλή έννοια;

Έχω τονίσει σε άλλα κείμενά μου, ότι δεν γνωρίζω να σας πω πόσο καλά έπαιζαν κιθάρα, μπάσο, κρουστά, πλήκτρα, και όλα τα άλλα. Μπορώ όμως να αναγνωρίσω πότε κάποιος κάνει κάτι που αγαπάει, να το δω στο πρόσωπό του, και να το αγκαλιάσω κι εγώ. Ένα ταξίδι 45 λεπτών περίπου από τους Kooba Tercu με έκανε να τους προσθέτω στις playlists μου, να τους ακολουθώ παντού, και να ανακαλύπτω ένα είδος μουσικής το οποίο μέχρι την Κυριακή η αδυναμία άμεσης επαφής το χαρακτήριζε απλώς ως “noise” στο μυαλό μου. Από την πρώτη έως την τελευταία νότα, ένιωθα λες και ακούω το soundtrack κάποιας ασφυκτικής ταινίας τρόμου στην οποία οι πρωταγωνιστές -καλοί και κακοί- βρίσκονται υπό τη συνεχή επήρεια οπιοειδών. Φαντάστηκα άνετα τη μουσική των Kooba Tercu ως μουσικό “χαλί” σε αγχώδες κυνηγητό, και ταυτόχρονα ως πέπλο που αγκαλιάζει τις στιγμές χαλάρωσης και τριπαρίσματος που όλοι λίγο-πολύ έχουμε ζήσει. Και όσα δεν την έχετε ζήσει, βάλτε Kooba Tercu και αφεθείτε, θα καταλάβετε ακριβώς τι εννοώ.

Greek band Kooba Tercu performing live at six d.o.g.s. on Sunday 17 of April 2022

Μπορεί αυτή η άγνοιά μου για το είδος μουσικής που παίζουν να μου προκάλεσε τον ενθουσιασμό που ένιωθα όταν άκουγα τα προ δευτερολέπτων ηχογραφημένα φωνητικά του frontman και ενορχηστρωτή των Kooba να παίζουν από πίσω καθώς τα κομμάτια εξελίσσονταν και κορυφώνονταν. Μπορεί απλά, οι Kooba Tercu να είναι ξεχωριστοί, κάτι που το ανέφερε και ο Μάνος όταν επέστρεψε από την πρώτη φωτογραφική του βόλτα στο χώρο, και τον εμπιστεύομαι μιας και ακούει ηλεκτρονική μουσική: “Πολύ ξεχωριστοί και ιδιαίτεροι”. Επιβεβαίωσε αυτό που είχα καταλάβει ως ακροατής. Οι Kooba Tercu σε ταξιδεύουν με φρενήρη ρυθμό, και το κάνουν να μοιάζει λες και επιπλέεις σε μια μπουρμπουλήθρα σαπουνιού όπως αυτές που παίζαμε μικρά. Μια φούσκα που ταξιδεύει στο χώρο με αμέτρητα χιλιόμετρα, αλλά εσύ που βρίσκεσαι μέσα είσαι σε chill mood. Θα ήθελα να τους δω παραπάνω, και ελπίζω να τα καταφέρω άλλη στιγμή. Θα το επιδιώξω.

Λίγη ώρα πριν τις 23:00, και αφού το stage έχει μείνει… γυμνό συγκριτικά με την εικόνα που είχε όσο οι Kooba Tercu ήταν πάνω, οι ΑΜΚΑ βγαίνουν στη σκηνή. Για να είμαι ακριβής, ο κιθαρίστας των ΑΜΚΑ βγαίνει στη σκηνή, και ξεκινάει ένα σύντομο soundcheck. Εκεί κατάλαβα ότι έπραξα ορθά που δεν άκουσα ούτε από αυτή τη μπάντα μεγάλο όγκο του υλικού τους. ?λλωστε, έχουν σαφώς μικρότερο δείγμα διαθέσιμο online, κάτι που λογικά θα αλλάξει σύντομα. Μετά το σύντομο τσεκάρισμα πως όλα είναι καλά, ανεβαίνουν στη σκηνή οι ΑΜΚΑ. Κουαρτέτο από την Αθήνα με ολλανδικές ρίζες, κιθάρα, μπάσο, drums, και δεύτερη κιθάρα στα χέρια του frontman σε ορισμένα κομμάτια.

Greek band AMKA performing live at six d.o.g.s. on Sunday 17 of April 2022

Με το… καλημέρα, αυτό που κατάλαβα είναι ότι δεν θα σταματήσω να κουνιέμαι. Επιβεβαιώθηκε όταν συνειδητοποίησα -προς το τέλος του live- ότι ο μπροστάρης και vocalist των ΑΜΚΑ, δεν σταμάτησε να κινείται ούτε δευτερόλεπτο. Έδινε ρυθμό και ενέργεια ακατάπαυστα, και το ίδιο συνέβαινε από άκρη σε άκρη του stage. Ο κιθαρίστας τους με το "τείχος" από πετάλια μπροστά του έδινε ρέστα, ο drummer τους είχε εξαιρετικά μεστό ήχο, και ο μπασίστας τους χοροπηδούσε καθώς τα δάχτυλά του έτρεχαν στους ρυθμούς σχεδόν οριακά πριν βγουν εκτός προγράμματος (με την καλή έννοια και μόνο).

Θα με πείτε ιερόσυλο, μα καθότι “ιερή” είναι μόνο η ζωή, εγώ θα το τολμήσω. Έπιασα τον εαυτό μου ανά διαστήματα να ανακαλεί τραγούδια των Current 93, με τις απόκοσμες κραυγές στα φωνητικά, τον λυγμό, τον πόνο, και την “τσαντίλα” να ξεχειλίζουν. Σίγουρα βοήθησε πολύ το γεγονός ότι η οθόνη του stage είχε μια σταθερή εικόνα από πίσω σε όλη τη διάρκεια του performance των ΑΜΚΑ και αυτή η εικόνα ήταν ό,τι έπρεπε για να καρφώσεις τα μάτια σου πάνω της και να αφήσεις τη μουσική να σε πάει αλλού. Μια τάξη σχολείου, από ότι κατάλαβα, σε ασπρόμαυρο χρώμα, με τη μικρή λεπτομέρεια ότι ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΦΟΡΟΥΣΑΝ CREEPY ΜΑΣΚΕΣ.

Greek band AMKA performing live at six d.o.g.s. on Sunday 17 of April 2022

Αυτή η εικόνα σε συνδυασμό με τα φωνητικά και τα screams του frontman, και την εξαιρετική δουλειά από τα όργανα, δημιούργησαν μια πολύ eerie ατμόσφαιρα. Εκρήξεις φωνής, μουσική που σε κρατάει στις μύτες των ποδιών, και μια ωραία, φιλική ατμόσφαιρα. Το venue δεν ήταν πήχτρα, ήταν γεμάτο κανονικά, το οποίο έκανε την κατάσταση ακόμη καλύτερη. Μπορούσες με άνεση να αναπνεύσεις, να κινηθείς στο χώρο αν χρειαστεί, και να δεις τη σκηνή από όπου κι αν βρισκόσουν. Και σε αυτό το live, έδινε πολλά θετικά το να κοιτάζεις, τα πάντα.

Ήταν το πρώτο μου live έπειτα από πάρα πολλά χρόνια, νομίζω τελευταία φορά που είδα ζωντανά μουσική ήταν το 2018 στο Ρότερνταμ, οπότε αντιλαμβάνεστε πως το hype ήταν μεγάλο. Έγινε ακόμη μεγαλύτερο επειδή ανακάλυψα πως όχι μόνο μου αρέσει αυτό το είδος μουσικής, αλλά και διότι βρήκα δυο μπάντες τις οποίες άκουσα αρκετά από χθες το πρωί. Η γνώμη μου ενισχύθηκε, ΑΜΚΑ και Kooba Tercu χρειάζονται κι άλλο χώρο. Κι άλλα lives. Όπως προανέφερα, θα επιδιώξω να είμαι εκεί ξανά, χωρίς δεύτερη σκέψη.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες

Τελευταία