Αρχική DEPARTISTSLUCKY 8Lucky 8: Χειρότεροι στίχοι σε έντεχνο τραγούδι

Lucky 8: Χειρότεροι στίχοι σε έντεχνο τραγούδι

25/04/2022

Καλά ρε αχάριστοι; Ένας από όλους εσάς τους εννιά δεν μπορούσε να αξιωθεί και να μου πει πως το προηγούμενο ήταν το δέκατο Lucky 8 με δική μου επιμέλεια; Ούτε ένας; Ένα “Χρηστάρα μου να το χαίρεσαι το δέκα το καλό! Να τα χιλιάσεις”. Δεν πειράζει ρε αχάριστοι, όλα καλά. Θα διανύσω μόνος μου αυτό το μονοπάτι που είναι ποτισμένο με αλμύρα και δάκρυα με την ελπίδα πως ένα νέο αύριο θα ξημερώσει στις καρδιές των ανθρώπων. Γιατί χωρίς την αγάπη να φωτίζει το δρόμο τι είναι η ζωή; Ένα μάτσο από σκόρπιες στιγμές που εσύ ξέχασες γιατί ποτέ δεν τους έδωσες την αξία που τους έπρεπε.

Τι έγινε; Ψαρώσαμε; Μην δείτε δύο προτάσεις με παπάτζες αμέσως να βαφτίσετε τον άλλο ποιητή ή μεγάλο στιχουργό (ΩΩΩΩ ΤΙ ΤΟΥΣ ΕΙΠΑ…). Λοιπόν σήμερα πιάνουμε το αγαπημένο μου “είδος” μουσικής. Έτσι εμείς οι “άτεχνοι” γελάμε με μερικούς απαίσιους στίχους σε “έντεχνα” άσματα!

DISCLAIMER! Ναι φυσικά και γνωρίζουμε πως έχουν γραφτεί και αριστουργήματα σε αυτό το είδος, απλά κοροϊδεύουμε ξεκάθαρα την ταμπέλα που του έχουν βάλει. Ευχαριστώ. Επιμέλεια: Χρήστος Καραγιάννης

Αλκίνοος Ιωαννίδης - Κοίτα, κοίτα (Φοίβος Κρομμυδάς)

Αλκίνοε, λατρεύω τη μουσική σου παθολογικά. Έχεις γράψει ελληνόφωνο κομμάτι για τον Πόε που δεν ακούγεται αστείο, έχω μερακλώσει με το Ζήνωνος περισσότερο απ' ότι με πολλά ρεμπέτικα, έχω καψουρευτεί με τη μουσική σου ως σάουντρακ και σε πάω σαν άτομο απίστευτα πολύ. ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΜΩΣ "ΕΙΝΑΙ ΔΕΙΛΟΣ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ Ο ΠΗΛΟΣ" ΡΕ ΑΛΚΙΝΟΕ; ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΑΚΟΜΑ ΑΠΟΡΩ.

ΠΥΞ ΛΑΞ - Τι είναι αυτό που μας ενώνει (Γιώργος Ξιφαράς)

Αν ήταν διαφημιστικό spot για τη Logo ή την Uhu, ίσως να έβγαζε κάποιο νόημα, όμως, η προσδοκία ήταν να γίνει ένα τραγούδι που θα συνοδεύει τους νεανικούς (και cringe) έρωτες.

Οι στίχοι του έχουν απείρως μικρότερη νοηματική συνοχή και από εμένα μεθυσμένο να συζητώ τη θεωρία της σχετικότητας με τον Καραγιάννη. Λέξεις τοποθετημένες στην τύχη, προτάσεις πεταμένες απλά για να κάνουν ομοιοκαταληξία, όλα μαζί συνθέτουν 200 δευτερόλεπτα ακατάσχετης μπουρδολογίας, υπό τους ήχους ενός μουσικού θέματος, εξίσου βλακώδες.

Νατάσσα Μποφίλιου - Σε έχω βρει και σε χάνω (Χρήστος Καραγιάννης)

Εντάξει ρε παιδιά. Θέλαμε να γράψουμε μια μπαλάντα. Λογικό. Να βάλουμε και συναίσθημα, πολύ λογικό. Να μιλήσουμε για την φάση που κοντεύουμε να χωρίσουμε ρε παιδί μου, αλλά εμείς τον θέλουμε τον άλλο, αλλά να το πούμε "έντεχνα". Μπορεί να μην με αγγίζει καθόλου, αλλά το ακούω το εγχείρημα. Οκ μέχρι εδώ; OK! Τι πάει να πει "είναι αμάξια οι μόνοι και οι σχέσεις τροχαία" ρε παιδιά; Tι άθλια σουρεάλ παρομοίωση είναι αυτή; Δηλαδή κάπου, κάπως κάποτε, κάποιοι άνθρωποι (πάνω από ένας σίγουρα), άκουσαν αυτό τον στίχο και είπαν "NAI ΡΕ, ΑΥΤΟ ΕΛΕΙΠΕ" ή είπαν το ακόμη χειρότερο "Δε βαριέσαι...Περνάει" KAI EIXAN KAI ΔΙΚΙΟ…

Ευσταθία - Χωρίς Εσένα (Κώστας Παπανικολάου)

Αγαπητή Ευσταθία. Σου γράφω αυτό το γράμμα για να μοιραστώ μαζί σου μερικές σκέψεις μου. Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω από που να ξεκινήσω και που να τελειώσω Ευσταθία. Ομολογώ πως και εγώ δεν αντέχω όταν το σερφάρισμα στα Ίντερνετς είναι βαρετά. Και το ζαμπόν χωρίς λιπαρά δεν μου αρέσει. Γενικά δεν μου αρέσει το ζαμπόν δηλαδή, αλλά χωρίς λιπαρά ούτε λόγος Ευσταθία. Ανέκαθεν ήθελα να σε ρωτήσω κάτι. Προσπερνώντας όλα όσα προανέφερα και την άκυρη αναφορά της λέξης "Περιοδικά". Εξήγησέ μου ρε Ευσταθία. ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ "ΛΟΓΙΑ ΝΤΕΚΑΦΕΪΝΕ";;;

Rous - Εξαιρέσεις (Μυρτώ Ραμμοπούλου)

«Το ξέρεις μ’ αρέσεις, μα μη με πιστέψεις» και δώσ’ του τα share και δώσ’ του οι αφιερώσεις. Και να το ghosting και να τα αντικαταθλιπτικά. Όχι, that didn’t escalate quickly. Που σου πετάει ο άλλος τα red flags με το «καλημέρα» κι εσύ χαίρεσαι που στον δικό του κόσμο δεν υπάρχουν κανόνες (cool, επανάσταση, γροθιά στο κατεστημένο) μα μόνο εξαιρέσεις! Ας μου εξηγήσει ένας εχέφρων άνθρωπος πώς και γιατί κάναμε hit αυτό το κομμάτι, με ποια λογική «το νιώσαμε» όλοι τόσο πολύ. Δεν είναι ακατανόητο, είναι ηλίθιο.

Αλκίνοος Ιωαννίδης - Βυθός (Βασίλειος Ευριπιώτης)

Συναυλία του Αλκίνοου, πριν καμιά πενταετία, στη Νάξο. Ο τραγουδιστής/συνθέτης προλογίζει το κομμάτι "Βυθός" και από μόνος του αρχίζει να μας αναλύει το στίχο "Κι εγώ πιο μόνος κι από μένα", καταλήγοντας στο γεγονός ότι δεν βγάζει κανένα απολύτως νόημα. Και γι' αυτό αγαπάμε τον Ιωαννίδη. Ρε Αλκίνοε πόσο μόνος είσαι τελοσπάντων;

Κίτρινα Ποδήλατα - Μην με αγγίζεις (Χρήστος Καραγιάννης)

-Μην με αγγίζεις, είμαι σύρμα από ρεύμα κομμένο... Σε αγαπώ ειμ.. -Ώπα, ώπα... Τι σύρμα από ρεύμα κομμένο ρε συ; -Είμαι σύρμα από ρεύμα κομμένο! -Ε και πως θα μου κάνει κακό αυτό; -Είμαι σύρμα ρεύματος που έχει κοπεί.. -Και; -Τι και; Με ακουμπάς και κανείς "μπζζζζ"... -Αφού είναι κομμένο το ρεύμα! -Το σύρμα είναι κομμένο! -Και πως ξέρουμε πως έχει ρεύμα; -Αφού είναι σύρμα ρεύματος... -ΝΑΙ... ΚΟΜΜΈΝΟΥ! -ΤΟ ΣΥΡΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΕΝΟ! -Η καριέρα μας είναι κομμένη... -Δεν το νομίζω…

Λουδοβίκος - Ανοιξα μανταρίνι και σε θυμήθηκα (Γιώργος Ξιφαράς)

Αγαπητέ Λουδοβίκε, Προσπάθησα να βγάλω άκρη με τους στίχους σου, τελικά το μόνο που με ενδιαφέρει να μάθω είναι πόσο κάνει αυτό που πίνεις και που το βρίσκεις. ?νοιξα μανταρίνι και σε θυμήθηκα πολλές φορές σε ξέχασα μα δε σ' αρνήθηκα…

Τελευταία