Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣWe.Own.The.Sky: Πρέπει να στηρίζουμε και να κουραζόμαστε για τα πράγματα που μας ενδιαφέρουν. Τίποτα δεν είναι δεδομένο

We.Own.The.Sky: Πρέπει να στηρίζουμε και να κουραζόμαστε για τα πράγματα που μας ενδιαφέρουν. Τίποτα δεν είναι δεδομένο

Μία συνέντευξη με τους we.own.the.sky, μία από τις μπάντες- θεμελιωτές του ελληνικού post-rock, αποτελούσε εδώ και χρόνια απωθημένο μου. Πάντα μελωδικοί και πάντα heavy, από το “The Glass/Nails EP” και το “ Earths Collide” μέχρι το “Home”, οι we.own.the.sky. παραδίδουν ασταμάτητα μαθήματα για το πώς ένας ήχος κατακτιέται και εξελίσσεται, χωρίς εκπτώσεις, σε ένα αδιαπραγμάτευτα υψηλό επίπεδο. Η ανακοίνωση της συμμετοχής τους στο release show του “The Death of Death” των Playgrounded (εμφάνιση και κυκλοφορία για τις οποίες μας μιλούν και οι ίδιοι), την Παρασκευή 06/05 στο Fuzz, σήμανε συναγερμό στο μυαλό μου και μετά τα ενθουσιώδη stories στα social media, οι συνεννοήσεις έγιναν σε χρόνο dt. Ο Κωνσταντίνος Διακάκης, ιδρυτικό μέλος και ένας εκ των τριών κιθαριστών των W.O.T.S. βρέθηκε απέναντί μου για να μιλήσει στο depart.gr.

Σε καλωσορίζω στο depart.gr, όπου το moto είναι: it’s all about art, be part, depart. Με τα γεγονότα των τελευταίων δύο χρόνων στο background, ας ξεκινήσουμε με μια απλή ερώτηση: μας έσωσε η τέχνη τη ζωή;

Πολλές φορές, όχι μόνο μία.

Θα ήθελες να μου πεις μερικά albums που ξεχώρισες από το 2020 και 2021; Τί στοιχειοθετεί το δικό σου κορωνο-soundtrack;

Η περίοδος αυτή με ώθησε σε ένα κάποιο retrospect/revival των punk rock ριζών μου, οπότε η αλήθεια είναι ότι άκουσα πάρα-πάρα πολύ 90s/early 00s punk rock, όπως No Use For A Name, Bouncing Souls, Lagwagon, αλλά και πιο γνωστά κλασσικά: Social Distortion (που έρχονται και φέτος), Bad Religion, Pennywise και πληθώρα άλλων, λιγότερο γνωστών, μπαντών.

Όσον αφορά δίσκους που κυκλοφόρησαν μέσα στην πανδημία ή, τέλος πάντων, ήταν κοντά στην πανδημία, ξεχώρισα το “On Circles” των Caspian, αν και ομολογώ ότι στην αρχή ήμουν κάπως σκεπτικός. Επίσης, μου άρεσε πολύ το “The Hope List” των Lonely the Brave, αλλά και το”The Greatest Mistake of My Life” των Holding Absence. Από την πανδημία και μετά πέρασα μια φάση synthwave, οπότε άκουσα -ή καλύτερα, έλιωσα- ο,τιδήποτε από The Midnight και FM-84. Όλοι οι δίσκοι τους είναι πάρα πολύ ωραίοι, φουλ ταξιδιάρικοι με 80s vibes. Α, και να μην ξεχάσω το “All These Countless Nights” από Deaf Havana, καθώς και όλη τη δισκογραφία από Gaslight Anthem.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο χρόνων, εν μέσω lockdowns και των διαλειμμάτων τους, είδαμε πολλούς μουσικούς να προχωρούν σε δημοσίευση νέας μουσικής, σε online gigs, σε ενέργειες όχι απαραίτητα μουσικές, είδαμε άλλους να ανακοινώνουν τη διάλυσή τους. Πώς βιώσατε εσείς την πανδημία σαν μπάντα;

Η περίοδος της πανδημίας ήταν, ως αναμενόμενο, και για εμάς ελαφρώς δύσκολη. Ελλείψει live και γενικότερης επαφής με τον κόσμο, είναι κάπως σαν να στερείται μια μπάντα το feedback και την ενέργεια που την ωθεί μπροστά. Αλλά και σε προσωπικό επίπεδο, η έλλειψη εμπειριών δεν βοηθάει την καλλιτεχνική έκφραση. Αυτό ήταν κάτι που είδα και σε συνεντεύξεις μεγάλων μουσικών μετά την πανδημία -μου έρχεται στο μυαλό ο Bill Kelliher των Mastodon τώρα, αλλά το διάβασα και αλλού. Στην αρχή της πανδημίας πολλοί μπορεί να νόμιζαν ότι ο ελεύθερος χρόνος και το κλείσιμο στο σπίτι θα βοηθούσαν, μιας και -θεωρητικά- ο καλλιτέχνης μπορεί να αφοσιωθεί στο έργο του, αλλά για πολλούς καλλιτέχνες είχε το αντίθετο αποτέλεσμα. Μέσα σε όλα αυτά κι εμείς νιώσαμε –όπως όλοι- κάπως “αποκομμένοι”. Το παλέψαμε κάνοντας όσες πρόβες μπορούσαμε, και γράφοντας καινούρια μουσική.

Τί σας έκανε εντύπωση από όσα είδατε; Τί σας προβλημάτισε ενδεχομένως και τί ξεχωρίσατε ως πιθανά θετική εξέλιξη στον κόσμο της μουσικής;

Οι μπάντες, μέσα σε αυτή την κατάσταση, θα έπρεπε να μπορούν να έχουν εναλλακτικές. Μου έκανε εντύπωση μια τέτοια κίνηση που έκαναν οι While She Sleeps με το “Sleep Society” concept, το οποίο είχε μια λογική μηνιαίας συνδρομής για πρόσβαση σε αποκλειστικό περιεχόμενο της μπάντας, σε ζωντανή μετάδοση από τις ηχογραφήσεις κομματιών, σε live chat rooms με τα μέλη της μπάντας κ.α. Η στροφή προς μια τέτοια κίνηση είναι απολύτως λογική: οι μπάντες κυρίως ζουν από τα live, και live πλέον δεν γίνονταν. Οπότε έπρεπε κάπως, κάπου να βρεθεί μια λύση. Οι πωλήσεις δίσκων, εδώ και πολλά χρόνια, δεν δίνουν και τόσα σε μια μπάντα. Δυστυχώς, η πανδημία έδειξε πόσο εύθραυστη είναι η δουλειά του μουσικού. Ωστόσο, δεν μπορώ να πω ότι πέραν από τους While She Sleeps είδα κάτι άλλο που να πηγαίνει προς μια “άνευ live εμφανίσεων” προσέγγιση, προς κάποιο άλλο μοντέλο μουσικού-ακροατή.

Σαν ενδεχόμενη θετική εξέλιξη από την πανδημία, ξεχωρίζω κάτι που δεν έχει να κάνει μόνο με τη μουσική: πρέπει να προσπαθούμε να στηρίζουμε και να «κουραζόμαστε» για τα πράγματα που μας ενδιαφέρουν τώρα που μπορούμε, γιατί η πανδημία έδειξε πόσο άδεια είναι η ζωή χωρίς όλα αυτά. Πολύς κόσμος μετά την πανδημία έγινε πιο συνειδητοποιημένος προς αυτό και δεν το θεωρεί τόσο δεδομένο ότι πάντα θα υπάρχουν live, συναυλίες, παραστάσεις, εκθέσεις.

Θεωρείς ότι είχε νόημα η κυκλοφορία νέας μουσικής μέσα στην πανδημία;

Οι περισσότεροι καλλιτέχνες απλά προσπάθησαν να κάνουν υπομονή να περάσει όλο αυτό και να γυρίσουν τα πράγματα όπως ήταν πριν. Βέβαια, δεν νομίζω ότι περίμενε κανείς ότι αυτό θα έπαιρνε τόσο καιρό. Και, δυστυχώς, αν κάποιος καλλιτέχνης είχε έναν δίσκο έτοιμο όταν έσκασε η πανδημία, τότε δεν μπορεί να περιμένει 2 χρόνια για να τον κυκλοφορήσει και να τον παίξει live. Όντως, πολλοί καλλιτέχνες κυκλοφόρησαν δουλειές μέσα στην πανδημία. Θέλεις όταν κυκλοφορήσει μια δουλειά σου να σε εκφράζει, να είναι ό,τι έχεις να πεις εκείνη τη στιγμή. Δεν μπορείς να περιμένεις 2 χρόνια για να κυκλοφορήσεις έναν δίσκο με μόνο κίνητρο να μπορείς να τον παίξεις live όταν βγει.

Η πανδημία σας βρήκε ακριβώς σε μία τέτοια φάση και σε ένα πολύ δυνατό momentum, με το “Home” να έχει μόλις κυκλοφορήσει. Να το πιάσουμε λίγο από εκείνο το σημείο; Ποια ήταν τα σχέδια σας τότε;

Μετά το release του “Home” το φθινόπωρο του 2019 στα άμεσα σχέδια της μπάντας ήταν ένα ευρωπαϊκό tour τον Μάιο του 2020. Είχαμε κλείσει σχεδόν τα πάντα αλλά, δυστυχώς, η πανδημία είχε άλλα σχέδια και όλα ακυρώθηκαν. Επίσης, θα παίζαμε και στο 2020 edition του New Long Festival στη Νέα Μάκρη. Για μετά το καλοκαίρι δεν είχαμε κάποια μακρινά σχέδια. Είχαμε απλά σκοπό να παίξουμε κάποιο άλλο live προς το φθινόπωρο, σε Αθήνα και ίσως Θεσσαλονίκη, και να κλείναμε τον κύκλο του “Home”. Μέσα στο 2021 θα αρχίζαμε δουλειά για τον επόμενο μας δίσκο.

Την Παρασκευή, 06/05, θα σας δούμε ως καλεσμένους στην παρουσίαση του album, The Death of Death των Playgrounded στο FUZZ Club. Ποια τα συναισθήματά σας για την επιστροφή στο stage;

Όντως, Παρασκευή 06/05 μοιραζόμαστε την σκηνή με τους Playgrounded στο Fuzz! Είχαμε την τιμή να μας καλέσουν τα παιδιά να στήσουμε μαζί ένα double live για την παρουσίαση του “The Death of Death”, το οποίο σαν album είναι αρτιότατο, από την αρχή μέχρι το τέλος -προσωπικό favorite είναι το title track. Πολύ ωραίες ιδέες, πολύ ωραία ατμόσφαιρα, κάτι που οι Playgrounded πάντα έκαναν πολύ καλά, και αρκετά πιο heavy από το “In Time With Gravity”, πράγμα που το φέρνει πιο κοντά στα δικά μου ακούσματα. Θεωρώ ότι τώρα είναι η αρχή της μεγάλης ανέλιξης των Playgrounded, κάτι που επιβεβαιώνεται και από το ευρωπαϊκό tour που ανακοίνωσαν με τους The Ocean. Όσον αφορά εμάς, είμαστε φουλ ενθουσιασμένοι, αλλά και αρκετά αγχωμένοι θα έλεγα! Όσο να πεις, δύο και πλέον χρόνια αποχής από τη σκηνή δεν είναι και λίγα. Ωστόσο, νομίζω ότι ο ενθουσιασμός υπερτερεί. Σίγουρα θέλουμε όλοι πάρα πολύ να βγούμε και να παίξουμε, έχουμε σχεδόν ξεχάσει το πώς είναι να παίζεις live. Πιστεύω ότι την Παρασκευή θα είναι “a night to remember”!

Έχετε ήδη ανακοινώσει άτυπα στα social media, αλλά και στο δελτίο τύπου του live με τους Playgrounded, ότι ετοιμάζετε νέο album. Πού θα κινείται μουσικά και θεματικά; Μίλησέ μου για αυτό!

Γενικά, γράφουμε όση μουσική μπορούμε. Έχουμε πολύ υλικό και κομμάτια τα οποία πρέπει να δουλέψουμε παραπάνω και να κατασταλάξουμε. Όσον αφορά το concept του επόμενου δίσκου, δεν έχουμε καταλήξει κάπου. Ελλείψει στίχων, νομίζω ότι αυτό μας προκύπτει περισσότερο στο τέλος, όταν αρχίσει να ολοκληρώνεται στο μυαλό μας η ροή και το όλο vibe. Στον επόμενο δίσκο θέλουμε σίγουρα να πειραματιστούμε παραπάνω με τις επιμέρους επιρροές των μελών της μπάντας, οι οποίες διαφέρουν πάρα πολύ. Αλλά ποτέ δεν κλειδώνουμε από την αρχή το πώς θέλουμε να ακούγεται ο δίσκος. Απλά παίζουμε αυτά που μας βγαίνουν και ξέρουμε ότι, αν τα παίξουμε εμείς, στο τέλος θα ακουστούν σαν κομμάτια της μπάντας. Το σίγουρο πάντως είναι ότι από το φθινόπωρο θα ξεκινήσουμε να ασχολούμαστε πιο ενεργά με καινούριο υλικό, αυτή την περίοδο λόγω των τρεξιμάτων των live έχουμε επικεντρωθεί αλλού. Όταν κυκλοφορήσει ο δίσκος θέλουμε να είμαστε σε θέση να κάνουμε tour και να έχουμε την ευκαιρία να παίξουμε εκτός Ελλάδος.

Πέραν του album, ποια είναι τα επόμενά σας βήματα; Επόμενα live, νέες συνεργασίες…

Για την ώρα, είμαστε στο line-up του Under The Sun Cariocas Rock Festival, που θα γίνει στις 9-10 Ιουλίου. Δεν υπάρχει κάποιο άλλο άμεσο σχέδιο, πέραν από τα του επόμενου album.

Μετά από μία πορεία σχεδόν δέκα χρόνων, ποιοι είναι πλέον οι we.own.the.sky;

Three sadboys with guitars, a cool bassist, and a goofy drummer. Πέντε άτομα που περνάνε πολύ ωραία όταν παίζουν μουσική μαζί. Προσωπικά, όταν γράφω μουσική για τη μπάντα έχω στο 100% τους bandmates στο μυαλό μου. Είναι πολύ καθαρτικό να έχεις απέναντι σου τους ίδιους ανθρώπους όλα αυτά τα χρόνια και να μπορείς να μοιράζεσαι μαζί τους το όραμα και την καλλιτεχνική σου ανησυχία. Αυτό είναι κάτι για το οποίο είμαστε ευγνώμονες και οι πέντε. Το να έχεις μια μπάντα τόσα χρόνια δεν είναι κάτι εύκολο, ούτε είναι κάτι που πάντα βγαίνει το ίδιο αβίαστα, ιδιαίτερα όταν η ζωή και οι υποχρεώσεις τρέχουν.

Η συνέντευξη έκλεισε με ευχαριστίες, αβροφροσύνη και διαπραγμάτευση για το αν το “Alterecho” θα περιλαμβάνεται στην playlist τους, για το αποτέλεσμα της οποίας δεν είμαι και πολύ σίγουρη. Το μόνο σίγουρο είναι στο live της επόμενης Παρασκευής, θα πρέπει να είστε στο Fuzz από νωρίς. Το astral trip από τους «μπαμπάδες» της ελληνικής post σκηνής δε χάνεται!

Παρασκευή 6 Μαϊου | Fuzz Live Music Club | Αθήνα

Πόρτες: 20:30 – Εισιτήρια: 10€ (προπώληση), 12€ (ταμείο)

Αναλυτικά πληροφορίες για το live θα βρείτε εδώ

Ακολουθήστε τους we.own.the.sky:

W: https://weownthesky.bandcamp.com

IG: https://www.instagram.com/weowntheskygr

FB: https://www.facebook.com/weowntheskygr

YT: https://www.youtube.com/user/weowntheskygr

TT: https://twitter.com/weowntheskygr

Τελευταία