Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣΣυνέντευξη Playgrounded: Αναλύοντας τα πάντα, από την παιδική χαρά στην τιμωρία

Συνέντευξη Playgrounded: Αναλύοντας τα πάντα, από την παιδική χαρά στην τιμωρία

Οι Playgrounded είναι μία από τις πολύ αγαπημένες μπάντες της εγχώριας σκηνής κα μας πήραν τα μυαλά με τη φετινή δισκογραφική τους επιστροφή, The Death Of Death. Με αφορμή τόσο αυτή την κυκλοφορία, όσο και την επερχόμενη ζωντανή τους εμφάνιση στην Αθήνα στις 6 Μαΐου μαζί με τους we.own.the.sky (Με τους οποίους επίσης είπαμε δύο λογάκια), μιλήσαμε με το Σταύρο Μαρκόνη (φωνητικά) και καταλήξαμε σε κάποιες πολύ ωραίες διαπιστώσεις τόσο για τη μουσική όσο και για την κοινωνική αντίληψη που πρεσβεύουν οι Playgrounded.

Καλησπέρα σας παιδιά και καλώς ήρθατε στο Depart! Αρχικά να σας συγχαρώ για την κυκλοφορία του νέου σας δίσκου, The Death Of Death, που λατρέψαμε στην ομάδα μας. Πως νιώθετε που έχετε επιστρέψει μουσικά μετά από σχεδόν πέντε χρόνια;

- Καλησπέρα Ειρήνη! Είναι πολύ μεγάλη η χαρά που σας αρέσει ο δίσκος και που μπορούμε να μοιραστούμε την αγαπημένη μας έως τώρα δημιουργία.

Φυσικά αυτά τα πέντε χρόνια δε μπορούμε να παριστάνουμε ότι δεν μεσολάβησε και αυτή η μισητή διετία της πανδημίας. Πως λειτούργησε δημιουργικά η αποξένωση για τους Playgrounded αυτά τα περίπου δύο χρόνια;

- Η αλήθεια είναι ότι δεν επηρέασε και πολύ το δημιουργικό κομμάτι του δίσκου καθώς το πρώτο lockdown μας βρήκε σχεδόν στο τέλος της σύνθεσης και προπαραγωγής του δίσκου. Μετά ήρθε το καλοκαίρι που μπήκαμε στο στούντιο για τις ηχογραφήσεις του και αφού τελειώσαμε και τις μίξεις, ξεκίνησε το δεύτερο lockdown. Οπότε ουσιαστικά η πανδημία μας άγγιξε κυρίως στο ότι δεν μπορούσαμε να τον κυκλοφορήσουμε ενώ τον είχαμε έτοιμο πριν από ένα χρόνο και φυσικά στο ότι δεν έχουμε παίξει ζωντανά 2 χρόνια και κάτι.

...η πανδημία μας άγγιξε κυρίως στο ότι δεν μπορούσαμε να τον κυκλοφορήσουμε ενώ τον είχαμε έτοιμο πριν από ένα χρόνο και φυσικά στο ότι δεν έχουμε παίξει ζωντανά 2 χρόνια και κάτι

Προλάβατε ενδεχομένως να αποκτήσετε νέα μουσικά ερεθίσματα εάν και όσο υπήρχε χρόνος για περισυλλογή; Ποια είναι αυτά;

- Δε θα σταθώ πολύ στα μουσικά ερεθίσματα, καθώς δε νομίζω πως είναι τα πιο σημαντικά στον τρόπο που γράφουμε μουσική. Ο καθένας ακούει τις μουσικές στις οποίες βρίσκει ενδιαφέρον ή τις απολαμβάνει ή και τα δύο. Αλλά δε δίνουμε ιδιαίτερη βάση στο πώς το κάνουν αυτοί ή οι άλλοι, τουλάχιστον όχι σε συλλογικό βαθμό. Τα εξωμουσικά ερεθίσματα είναι αυτά που διαμορφώνουν το αποτύπωμα μας και θεωρώ πως μια τόσο ιδιαίτερη και έντονη συνθήκη σου τα επιβάλλει. Ήταν μια πολύ έντονη διετία τόσο σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο όσο και σε προσωπικό, που μας ανακίνησε εσωτερικά και της οποίας θα δούμε στην πορεία τα αποτελέσματα.

Πίσω στο The Death Of Death, αποτελεί την πρώτη δουλειά σας που βγαίνει σε συνεργασία με την Pelagic Records (τη δισκογραφική εταιρία πίσω από την οποία κρύβεται ο Robin Staps των The Ocean), μία από τις πιο λατρεμένες εταιρίες του post χώρου και πολύ αυστηρή στις επιλογές της. Πως νιώθετε και τι σημαίνει για εσάς αυτή η συνεργασία;

- Η αλήθεια είναι πως υπήρξε μεγάλος ενθουσιασμός μόλις μας έγινε η πρόταση, καθώς ακούμε και εκτιμούμε τους The Ocean κοντά μια δεκαετία τώρα. Θεωρούσαμε εδώ και καιρό ότι η Pelagic είναι μια δισκογραφική εταιρεία που θα μας ταίριαζε πολύ, τόσο αισθητικά όσο και στυλιστικά. Και η εκτίμηση ενός ανθρώπου όπως ο Robin που έχει χρόνια εμπειρίας σε αυτόν τον ήχο είναι σίγουρα κάτι που μας έδωσε παραπάνω αυτοπεποίθηση για το πώς κινούμαστε και μας επαλήθευσε σε ένα βαθμό ότι το υλικό είναι όσο ωραίο το νιώθαμε. Από κει και πέρα σίγουρα μας βοήθησε και συνεχίζει να μας βοηθάει να φτάσουμε σε πολύ μεγαλύτερο κοινό απ'αυτό που είχαμε φτάσει μέχρι το In time with Gravity και η έως τώρα ανταπόκριση του κόσμου είναι πέρα από κάθε προσδοκία.

Πέραν από τις δικές μας προσλαμβάνουσες της τέχνης σας, ποια ήταν η δική σας δημιουργική ανάγκη για το The Death Of Death; Τι σημαίνει τελικά για εσάς αυτός ο παράδοξα αντιφατικός μα ταυτόχρονα κατανοητός τίτλος;

- Για να απαντήσω στην ερώτηση αυτή θα δανειστώ από τον Ορέστη (Ζαφειρίου): "μέσα στον τίτλο κρύβεται μια αισιοδοξία και μια δύναμη που προσπαθούμε να εκφράσουμε μέσα από το στίχο και τη μουσική. Η άρνηση του θανάτου στην περίπτωση μας δεν αφορά τη φυσική και αναπόφευκτη εξέλιξη του ανθρώπου και της ζωής, τη συνθήκη που πάντα ο άνθρωπος θα παλεύει να ισορροπήσει μέσα του. Αντιλαμβανόμαστε μέσα στο δίσκο το θάνατο, ως μορφή απώλειας, προσωπικής και συλλογικής, ως μια μορφή της αλλοτρίωσης, της βαρβαρότητας και του πολέμου. Θέλουμε μέσα από τον τίτλο και τους στίχους να αναδείξουμε και να συζητήσουμε τον “θάνατο” του παλιού, του στατικού και τη γέννηση του νέου μέσα από την κίνηση, τη συλλογικότητα, την αλληλεγγύη και την οργάνωση. Να συμβάλλουμε μέσα από το συγκεκριμένο εγχείρημα στην ανάδειξη των ζωντανών στοιχείων της κοινωνίας, αυτών που μάχονται, που επικοινωνούν, που κατανοούν."

Το μουσικό σας ταξίδι ξεκινάει από την Αθήνα αλλά και το Athens του 2012, το οποίο θα λέγαμε ότι αποτέλεσε ίσως την πιο καθαρά progressive metal δουλειά σας, το 2017 συναντήσαμε το In Time With Gravity που έμπλεξε progressive και post metal στοιχεία, ενώ τώρα στα αυτιά μου τουλάχιστον, το The Death Of Death έρχεται πιο συγκεντρωμένο και ήρεμο, πάντα prog αλλά και με αρκετά συχνότερες post rock μελωδίες. Φαίνεται δηλαδή μία ξεκάθαρη πορεία και πειραματισμός στη μουσική σας. Εσάς ποιός ήταν ο στόχος σας μουσικά τελικά με τη νέα σας δουλειά; Νιώθετε να τον πετύχατε;

- Θα έλεγα πως το The Death of Death, είναι σε μεγάλο βαθμό μουσικά και παραγωγικά αυτό που θέλαμε να πετύχουμε στο In Time With Gravity αλλά δεν είχαμε τα κατάλληλα μέσα και την κατάλληλη εμπειρία. Μάθαμε πολλά απ'αυτή τη διαδικασία και σε συνδυασμό με την προσωπική μουσική εξέλιξη του καθενός, ήμασταν πολύ πιο ώριμοι και συνειδητοποιημένοι για το πώς θα παράξουμε αυτό που έχουμε στο μυαλό μας. Και νιώθουμε ότι το πετύχαμε σε μεγάλο βαθμό χωρίς να σημαίνει βέβαια ότι δεν έχουμε μάθει αντίστοιχα τι μπορούμε να βελτιώσουμε στον επόμενο δίσκο.

το The Death of Death, είναι σε μεγάλο βαθμό μουσικά και παραγωγικά αυτό που θέλαμε να πετύχουμε στο In Time With Gravity

Υπάρχει ένα μοτίβο πενταετίας ανάμεσα στις δουλειές σας, να περιμένουμε νέο δίσκο ξανά σταθερά το 2027 ή υπάρχουν σχέδια για πιο σύντομη νέα κυκλοφορία; Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος που έχετε πάρει αυτό το χρόνο ανάμεσα στις κυκλοφορίες σας ή ήταν κάτι εντελώς συγκυριακό;

- Καθαρά συγκυριακό. Μέχρι τώρα δε θέλαμε σε καμία περίπτωση να πιέσουμε χρονικά το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα και σε συνδυασμό με τις προσωπικές μας ζωές δεν ήταν εύκολο να κινηθούμε γρηγορότερα. Ευελπιστούμε όμως ότι η επόμενη μας κυκλοφορία θα είναι αρκετά συντομότερα. Μετά από αυτό το δίσκο έχουμε άλλη αφετηρία τόσο σε πρακτικά θέματα που προηγουμένως ήταν δυσκολότερα, όσο και εμπειρικά. Αυτή είναι τουλάχιστον η μέχρι τώρα πρόθεσή μας.

Πρόσφατα επιλέξατε να προωθήσετε το νέο σας δίσκο με ένα πολύ όμορφο, αρτιστικό και ατμοσφαιρικό video clip για το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου. Τι ξεχωρίζετε στο συγκεκριμένο κομμάτι και επιλέχθηκε για αυτό το σκοπό παρά το γεγονός ότι είναι ιδιαίτερα μακροσκελές σε διάρκεια; Όχι πως δεν είναι κάτι που το συνηθίζετε αλλά αυτή τη φορά συναντούσαμε και μικρότερα κομμάτια εντός του The Death Of Death.

- Η απάντηση είναι αρκετά απλή. Θεωρούμε πως είναι το πιο αντιπροσωπευτικό και ισορροπημένο τραγούδι του δίσκου όσον αφορά το ύφος του, τη δομή του και την εκτέλεσή του. Νομίζω πως ακούγοντας το The death of Death έχει κανείς μια πλήρη εικόνα για τα στοιχεία που θα βρει μέσα στον υπόλοιπο δίσκο.

Πείτε μας και λίγα λόγια για τους καλλιτέχνες που επιλέξατε να συνεργαστείτε για τη δημιουργία του video clip (σκηνοθεσία Δημήτρης Αναγνώστου, φωτογραφία Γιάννης Καραμπατσος, χορός και ακροβασία από Θεανώ Ξυδιά και Yianna Medvedeva). Πως ήρθατε σε επαφή και τι σας ενέπνευσε στη δουλειά τους;

- Με το Δημήτρη Αναγνώστου και το Γιάννη Καραμπάτσο είχα τη χαρά να συνεργαστώ στη μικρού μήκους ταινία “Mare Nostrum” για την οποία έγραψα τη μουσική. Όταν λοιπόν μπήκαμε στη διαδικασία να βρούμε συνεργάτες για τη δημιουργία βίντεο κλιπ νιώσαμε ότι βρισκόμασταν στο ίδιο μήκος κύματος με τους εν λόγω, τόσο αισθητικά όσο και υπαρξιακά και αρχίσαμε να δουλεύουμε πάνω σε ιδέες με βάση τους στίχους του Ορέστη. Αξιοποιήσαμε κάποιους πρακτικούς περιορισμούς για να καταλήξουμε στην ιδέα μιας μελέτης κίνησης. Η Θεανώ είναι μια εξαιρετική χορεύτρια και χορογράφος, με ένα πολύ εκφραστικό πρόσωπο, και νιώσαμε ότι θα ήταν ιδανική για αυτό που ψάχναμε. Αυτή με τη σειρά της μας συνέστησε και τη Yianna η οποία είναι εκπληκτική σε αυτό που κάνει. Ειλικρινά η διαδικασία του γυρίσματος του video clip για το The death of Death ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία για μας. Όλη η ομάδα έβαλε πολλή δουλειά και αγάπη και αυτό μας έχει μείνει πολύ έντονα.

Αυτό που έχει αλλάξει βέβαια πέρα από τη μουσική σας, είναι και η βάση σας. Για τη δημιουργία του In Time With Gravity μεταφερθήκατε στο Rotterdam της Ολλανδίας κι έπειτα ακόμη νοτιότερα. Νιώθετε πως αυτή η μετακίνηση ήταν απαραίτητη για να βοηθήσετε τη μουσική σας να διοχετευτεί σε περισσότερο κόσμο;

- Σίγουρα. Και πέρα από αυτό, ήταν απαραίτητη για να μας διαμορφώσει μέσα από πολλές προσωπικές και συλλογικές ζυμώσεις. Γνωρίσαμε πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους και κουλτούρες στην Ολλανδία και τρεις από εμάς συνέχισαν τις μουσικές τους σπουδές εκεί. Οπότε αδιαμφισβήτητα μας επηρέασε και μας εμπλούτισε εμπειρικά σε βαθμό που δε θα μπορούσε να γίνει στην Ελλάδα. Παρ'όλα αυτά δεν είχε αρκετά άμεσα αποτελέσματα, όπως ενδεχομένως να είχαμε πιστέψει πριν το τολμήσουμε.

Είναι γνωστό σε όλους μας ότι τα πράγματα για κάθε είδους καλλιτέχνη στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολα. Πως ήταν το ξεκίνημα για εσάς, πως ήταν στην αρχή η μεγάλη απόφαση κι εν τέλει, νιώθετε ότι το άξιζε;

- Προσωπικά θα διαφωνήσω με τη συγκεκριμένη πρόταση. Θεωρώ ότι τα πράγματα για μερικούς καλλιτέχνες είναι πολύ δύσκολα και είναι κρίμα, για κάποιους άλλους είναι πολύ πιο εύκολα και είναι επίσης κρίμα, και για κάποιους άλλους είναι αρκετά ισορροπημένα. Ας συμφωνήσουμε στο ότι η κρατική διαχείριση του πολιτισμικού χώρου είναι απογοητευτική, ειδικά την τελευταία τριετία. Το ξεκίνημά μας ήταν φοιτητικό, αρκετά ανέμελο και ονειροπόλο θα έλεγα. Νιώσαμε την ανάγκη να ασχοληθούμε σε μεγαλύτερο βάθος με αυτό και το τολμήσαμε. Από τη στιγμή που βρισκόμαστε στο σημαντικότερο σημείο της πορείας μας, σε συνδυασμό με την επιρροή στις ζωές μας που είχε αυτή η μετακίνηση, θα πούμε πως ναι το άξιζε.

Οι μουσικές σας επιρροές είναι φανερές και σε αυτά που έχετε πει κατά καιρούς σε συνεντεύξεις αλλά φυσικά και στη μουσική που γράφετε, ωστόσο θέλω να μου πείτε τους αγαπημένους σας καλλιτέχνες αλλά και μερικές επιρροές που ίσως να μην είναι και τόσο φανερό ότι έχετε.

- Δυστυχώς αυτό είναι αρκετά δύσκολο να απαντηθεί ομαδικά καθώς ο καθένας ακούει αρκετά διαφορετικούς καλλιτέχνες κι έχει τις δικές του επιρροές, ωστόσο κάποια συγκροτήματα που είναι αγαπημένα από όλους μας νομίζω είναι οι Tool, οι Karnivool και οι Deftones. Από κει και πέρα υπάρχουν καλλιτέχνες ηλεκτρονικής μουσικής όπως ο Nicolas Jaar, o Deru και οι Depeche Mode, ή συνθέτες μουσικής κινηματογράφου όπως ο Clint Mansell και ο Ben Frost που θεωρώ πως έχουν επηρεάσει τα χρώματα και τις δομές που χρησιμοποιούμε στις συνθέσεις μας.

Και τώρα που τα λέμε επειδή ξέρω ότι είστε οι περισσότεροι fans όπως κι εγώ, θέλω να μου πείτε ειλικρινά πως νιώθετε για την περιβόητη και πολυαναμενόμενη επανένωση των Porcupine Tree;

- Οι Porcupine Tree είναι μια κοινή επιρροή από τα πρώτα χρόνια της μπάντας, ελπίζουμε το μέλλον τους να είναι αντάξιο αγαπημένων δίσκων όπως το Fear of a Blank Planet, το Deadwing και το In Absentia.

Πέρα από τις μουσικές κυκλοφορίες όμως, επιστρέφετε σιγά σιγά και στη σκηνή! Σύντομα θα γυρίσετε και στην Αθήνα μαζί με τους we.own.the.sky στο Fuzz Club στις 6 Μαΐου, όπου θα μας παρουσιάσετε το νέο σας δίσκο! Πως σας φαίνεται που μετά από καιρό θα έχετε επιτέλους ξανά αυτή την ευκαιρία;

- Είμαστε ανυπόμονοι κι ενθουσιασμένοι που μετά απο 2 χρόνια συναυλιακής απραγίας ξεκινάμε ένα μακρύ συναυλιακό ταξίδι, κατι το οποίο έχει επίσης δουλευτεί με την ίδια συγκέντρωση και προσοχή στη λεπτομέρεια, όπως και ο δίσκος.

Πέρα από το γεγονός ότι έχετε κάποια μουσική συνάφεια, πείτε μου δυο λόγια και για τους we.own.the.sky και για το πως νιώθετε που θα μοιραστείτε μαζί τους αυτή τη βραδιά;

- Όταν μπήκαμε στη διαδικασία να σκεφτούμε με ποιούς θα ήταν ωραίο να παίξουμε παρέα, σκέφτηκα πως ένα ελληνικό συγκρότημα που έχω δει αρκετές φορές live και πάντα μου κέντριζαν την προσοχή και απολάμβανα το show τους, χωρίς μάλιστα να ξέρω και τα κομμάτια τους, ήταν οι we.own.the.sky. Το προτείναμε λοιπόν και ευτυχώς άρεσε και στα παιδιά η ιδέα και πραγματικά νομίζω πως όλοι ανυπομονούμε για αυτή τη σύμπραξη.

Σας ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο που μας αφιερώσατε και όπως πάντα, σας αφήνω λίγες γραμμές να πείτε ό,τι θέλετε και ό,τι νιώθετε! Σας περιμένουμε σύντομα, αλλά και το ερχόμενο Φθινόπωρο σε tour φωτιά μαζί με The Ocean και LLNN με μεγάλη χαρά!

- Εμείς ευχαριστούμε για όλη τη στήριξη όλα αυτά τα χρόνια. Υγεία και δύναμη σε όλους!

Τελευταία