Αρχική EVENTSΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣHalf Gramme of Soma, Last Rizla, Sadhus (The Smoking Community) 30/04/2022 @An Club

Half Gramme of Soma, Last Rizla, Sadhus (The Smoking Community) 30/04/2022 @An Club

Φωτογραφίες: Σπύρος Κούρκουλας

Τους Half Gramme of Soma ήθελα να τους δω από τον Δεκέμβρη του 2019 αλλά λόγω σπουδών σε διαφορετική πόλη δεν τα κατάφερα. Έλεγα θα συμβεί κάποια στιγμή στο μέλλον χωρίς να ξέρω τι θα ακολουθούσε. 2 χρόνια χωρίς συναυλίες ήταν πολλά. Το Σάββατο ανέβηκαν στην σκηνή μαζί με Last Rizla και Sadhus(The Smoking Community). Χάρηκα ιδιαίτερα για αυτό το line up καθώς είναι ότι πιο pure έχει η ελληνική Sludge, Doom σκηνή να μας δώσει – και όχι άδικα –.  Λίγο με έτρωγε όμως που την ίδια μέρα ο Perturbator θα ξεσήκωνε την Αθήνα. Επέλεξα να βρεθώ στο An Club γιατί εκτός από την αγάπη που τρέφω για κιθάρες που έχουν σεταρισμένο το gain στα τάρταρα ξέρεις τι λένε: «Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, πέφτει και σε πλακώνει», αφού οι locals είν’ ωραίοι. Εγώ και το παίνεψα και με πλάκωσε. Το Σάββατο είδα κόσμο να γίνονται Beyblades στα pits και λούστηκα με όση μπύρα δεν ήπια. Απ’ τις καλύτερες συναυλίες που έχω ζήσει. Πάμε να δούμε τι συνέβη γιατί σκέφτομαι τον αγαπητό Editor in Chief του Depart να έχει ήδη βαρεθεί.

Οι πόρτες άνοιξαν περίπου στις 22:00 και ο κόσμος ήδη είχε κατακλείσει το An. Πρώτοι ανέβηκαν οι Last Rizla. Δεν ξέρω αν έχει νόημα να πάρω μια μια τις μπάντες ξεχωριστά καθώς και οι τρεις (με λιγότερο τους Half Gramme of Soma) απαρτίζονται λίγο πολύ από τα ίδια μελή οπότε η ενέργεια και το vibe είναι περίπου ίδια. Από το πρώτο δευτερόλεπτο του Oporto εμείς από κάτω γίναμε (ένα). Ο τραγουδιστής φάνηκε ιδιαίτερα χαρούμενος από την ενέργεια του κόσμου και οφείλω να ομολογήσω ότι παραξενεύτηκα – ναι το είπα– λίγο με το πόσο χαμός έγινε εκείνο το βράδυ και θα εξηγήσω λίαν συντόμως το γιατί. Ακούστηκαν τα κομμάτια Dive, No Way Out, MarathonRebound και Indian. Φτάσαμε στο τέλος με το KLS που ειλικρινά αυτό το άσμα με έκανε να πω "τύφλα" να έχουν οι ISIS. Είναι περίεργα ιδιοφυές πως μια ακραία Sludge μπάντα μπορεί να αποτυπώνει τόση μελωδικότητα στην τέχνη της.

Έρχεται η ώρα που περίμενα 3 καραντίνες μετά, οι Half Gramme of Soma ανεβαίνουν στην σκηνή. Η συγκεκριμένη μπάντα παίζει στα ακουστικά μου πολύ καιρό και έχει γεμίσει την καθημερινότητα μου με μια δόση γκρούβας και χαλαρωτικής διασκέδασης, δεν ξέρω πως ακριβώς να το εξηγήσω. Πρώτο κομμάτι της βραδιάς δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το Groove is Black. Είναι το hitάκι της μπάντας, το κοινό έκανε ένα διάλειμμα από τα pit. Οι HGoS εκείνη τη βραδιά ήταν σαν το κερασάκι στην τούρτα. Ανάμεσα στους πυλώνες της ελληνικής Sludge, λίγη ψυχεδελική, διαστημική heavy rock. Εκρηκτικά φωνητικά, ακραίες blues stoner διαθέσεις. Νομίζω το Red Kiss έκανε αρκετά ερωτική την ατμόσφαιρα και ειλικρινά δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι πιο όμορφο από nasty riffάκια και ερωτικές μελωδίες μαζί με πολλά υποσχόμενους στίχους. Gloomy Eggplant, High Heels, Wounds, Doofie επίσης ακούστηκαν. Έκλεισαν με το No Man's God. Αυτή η μπάντα δεν έχει ατέλειες. Είναι όσο πρέπει και ότι πρέπει. 

Ίδια πρόσωπα ανεβαίνουν στην σκηνή. Τελευταίο συγκρότημα οι Sadhus. Εδώ είμαστε. Λοιπόν, έχω βρεθεί ξανά σε live τους και δεν θυμάμαι να έχω δει τέτοιο χαμό. Είμαι μεγάλη fan των Sleep και είχα πιάσει τον εαυτό μου σε συναυλία τους να λέω, έχει ακόμα αυτό το τραγούδι; Αυτό που ήθελα να πω προηγουμένως είναι ότι μου φαίνεται τρομερά δύσκολο μια μπάντα που παίζει κυρίως instrumental κομμάτια και έχει σχεδόν συνεχόμενα riffs να κρατάει τον κόσμο τόσο… ανεβασμένο. Ε λοιπόν, οι Sadhus το καταφέρνουν τέλεια. Μπορεί να μην θυμάμαι στίχο όμως δεν έχω ξανά φωνάξει, δεν έχω ξανά χτυπηθεί σε live τόσο πολύ. Μια μπάντα που λάτρεψα, μια μπάντα που με έκανε να κολλήσω. Η ενέργεια του κόσμου ήταν τόσο τρανταχτή τόσο μαγική που αυτό ευνοούσε την μπάντα να γυρίσει όλη αυτή την ενέργεια πίσω σε εμάς. Από τα λόγια του τραγουδιστή κατάλαβα ότι αυτό το live δεν θα μείνει μόνο στο κοινό αξέχαστο. Εκείνη την μέρα οριακά σπάσαμε το An Club. Λουστήκαμε με όση μπύρα δεν ήπιαμε, αγκαλιάσαμε κόσμο που δεν ξέραμε επειδή κατά λάθος του χώσαμε κανά δυό στο pit. Αυτή είναι η μαγεία της συναυλίας που μας είχε λείψει 2 χρόνια που ήμασταν στην απομόνωση και σε συνδυασμό με καλή μουσική και άτομα που γουστάρουν αυτό που κάνουν το αποτέλεσμα είναι εξωπραγματικό. Νομίζω είναι περιττό να αναφέρω τα κομμάτια που ακούστηκαν γιατί και καρσιλαμά να παίζαν πάλι θα γουστάραμε. Όμως, αφήνω το setlist σε περίπτωση που κάποιοι θέλουν τα κομμάτια. Ένα βράδυ που θα μου μείνει αξέχαστο. Μέσα μου δικαιώθηκα που δεν επέλεξα Perturbator έναντι στους αγαπημένους locals ειδικά όταν συνοδεύονται από την μπυράρα Noctua. Τα συναισθήματα που σου γεννιούνται όταν έχεις αυτά τα supergroups απέναντι σου είναι ανεκτίμητα. Περιμένω πως και πως να ξανά ανταμώσουμε.

 

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες

Τελευταία