Αρχική DEPARTISTSLUCKY 8Nick Cave: 8 μαγικές στιγμές του πρίγκιπα του σκότους

Nick Cave: 8 μαγικές στιγμές του πρίγκιπα του σκότους

09/05/2022

Ο Ιούνιος είναι πάρα πολύ κοντά και τι ξεκινάει τον Ιούνιο; Μα το Release Festival φυσικά! Περιμένατε να πω "Το καλοκαίρι" ή "Τα μπάνια"; Πλάκα μωρέ μου κάνετε; Ξαναμπαίνουμε σε συναυλιακή κανονικότητα μετά από τόσο καιρό και θα με ενδιαφέρει αν θα έχει ήλιο; Αφού σε αυτή την χώρα θα έχει ήλιο για πάντα.

Και στην τελική και ήλιο να έχει και 40 βαθμούς και υγρασία 97%, όταν πάνω στην σκηνή θα είναι ο Nick Cave θα αλλάξουν όλα και το ξέρετε, γιατί δεν γίνεται να μην τον έχετε δει live έστω μια φορά. ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΧΕΤΕ ΔΕΙ; 1) Ντροπή σας! 2) Ποτέ δεν είναι αργά. Ακούστε τα τραγούδια που επιλέξαμε για εσάς και μετά κλείστε το εισιτήριο σας ή κάντε τα ταυτόχρονα γι αυτό υπάρχουν οι καρτέλες άλλωστε, welcome to the internet! Επιμέλεια: Χρήστος Καραγιάννης

The Good Son (Φοίβος Κρομμυδάς)

Μια σύνθεση που συνδυάζει τη μελωδία του gospel με ένα σχεδόν western κρεσέντο και κορυφώνεται με μια βιολιστική φράση χωρίς να οδηγεί ποτέ τον χαρακτήρα του τραγουδιού στην κάθαρση. Στο Good Son η βιβλική αδελφοκτονία μετατρέπεται σε μια λυρική τραγωδία που σκοπό δεν έχει να κηρύξει από τον άμβωνα, αλλά να ταυτίσει τα πάθη του σύγχρονου ανθρώπου με προαιώνιες παραστάσεις. Και αν κάποιοι ξέρουν από φόνους και πάθη, αυτοί είναι οι χαρακτήρες του Cave.

Fifteen Feet Of Pure White Snow (Μάριο ΄Αγγελος Παρασκευαΐδης)

Where is Mona?

She's long gone…

Σχεδόν μυσταγωγικο, σχεδόν αποκρυφιστικό μα ικανό να σε ρουφήξει στην γλυκόπικρη ατμόσφαιρα απουσίας κάθε ελπίδας που δημιουργεί και να σε καθηλώσει από την εισαγωγή και μόνο. Κι ενώ από τη μια σου δημιουργούνται αυνεσθηματα περιορισμού και απώλειας από την άλλη με την ίδια άνεση το κομμάτι σε φέρνει σε κατάσταση θρησκευτικής έκστασης όπως ακριβώς συμβαίνει και με τα πρόσωπα στο video clip που δημιουργήθηκε γι' αυτό και αποδίδει αυτήν την αλλόκοτη έμπνευση.

Do You Love Me? (Χρήστος Καραγιάννης)

Όλη η αλήθεια για αυτό το άσμα κρύβεται στο πρώτο σχόλιο κάτω από το βίντεο. Μόνο o Nick Cave μπορεί να ρωτάει κάποια αν τον αγαπά, σαν να την ρωτάει αν έχει διαπράξει έγκλημα.

Where The Wild Roses Grow (΄Αννα Βασιλικοπούλου)

Δεν έχω επιλογή, παρά να αναφερθώ σε αυτό το αριστούργημα. Ο συνδυασμός της γλυκιάς, ζεστής φωνής της Kylie Minogue, που τοσο όμορφα και αρμονικά έρχεται σε "κόντρα" με τον βαρύτονο μεγαλουργό Nick Cave, σε ένα τραγικό ποίημα, εμπνευσμένο από την ασχήμια της πραγματικότητας, που ενσαρκώνεται σε ένα τραγούδι τόσο όμορφο που πονάει. Μόνο δάκρυα στα μάτια για αυτό το τραγούδι, που άλλο δεν έχω γνωρίσει να αποδίδει καλύτερα την έννοια της διαστροφής με τόση ομορφιά, που καταφέρνει και σου προξενεί πράγματι συναισθήματα πλήρως αντίθετα μεταξύ τους ταυτοχρονα, οδηγώντας σε σε μια συναισθηματική έκρηξη κάθε φορά.

All The Pretty Little Horses (Κώστας Παπανικολάου)

Θρυλείται πως το παραδοσιακό νανούρισμα "All The Pretty Little Horses" το τραγούδησαν πρώτες οι African American μαμάδες που απήχθησαν και μετατράπηκαν σε σκλάβες για τους Ευρωπαίους κατακτητές της Βόρειας Αμερικής - και όχι μόνο. Εμπεριέχει το απόλυτο όνειδος της αθωότητας, και όταν διαβάζεις ή ακούς τις λέξεις "όνειδος" και "αθωότητα", πολλά πράγματα μπορούν να έρθουν στον νου, πριν καταλήξεις και εσύ ότι ο Nick Cave θα μπορούσε να τα αποδώσει παρέα, να δώσει έναν λυρικό θρήνο και μια πικρή χαρά σε lyrics που φαίνονται χαρωπά, μα είναι ποτισμένα στην απόλυτη απόγνωση. Βάλε μέσα το γεγονός πως αυτό το album είναι των σπουδαίων Current 93, και έχεις μια εκπληκτικά σημαντική στιγμή από τη βιβλιοθήκη της μουσικής ιστορίας η οποία αποδίδει σε λίγα λεπτά τον πόνο, την οργή, και το βάσανο αιώνων.

Red Right Hand (Ειρήνη Τάτση)

Η αγάπη μου για το Νίκο το Σπηλιά εκτείνεται πολύ πίσω, και η απόφαση μου να διαλέξω ένα αγαπημένο κομμάτι είναι πολύ δύσκολη, οι συγκυρίες την έκαναν όμως εύκολη. Αν και το song of joy είναι μάλλον το κομμάτι του που με αγγίζει περισσότερο, διανύουμε την περίοδο παρακολούθησης του peaky blinders για το catch up με την τελευταία σεζόν οπότε δε θα μπορούσα να επιλέξω άλλο κομμάτι από το red right hand που αργότερα αποτέλεσε soundtrack για την εν λόγω σειρά, νωρίτερα όμως αποτέλεσε ένα από τα πιο βρωμιάρικα με την καλή έννοια για να μη γράψω κάτι άλλο, κομμάτια του Nick Cave. Το αναμένουμε.

Wonderful Life (΄Αγγελος Κοντός)

Το '97 πήγαινα δευτέρα γυμνασίου όμως το θυμάμαι σαν χθες. Ξαδέρφη εξ αγχιστείας στα 18, διακρίνοντας την ανισορροπία στο βλέμμα μου και την τάση να “ρουφάω” με απληστία οτιδήποτε έχει σχέση με μουσική, με κλέβει από το σπίτι θείας και με ανεβάζει δύο ορόφους. Κάπνιζα ο βλάκας τότε και ευχόμουν να μου δώσει τσιγάρο. Με βάζει στο δωμάτιο που μοιράζεται με την αδερφή της και με ρωτάει αν ξέρω τον Nick Cave. Μετά από σύντομη σκέψη απαντώ "ναι". Δεν ίσχυε φυσικά, το πίστευα γιατί έβλεπα τότε πολύ MTV και έβαζε συνεχώς εκείνο με την Kylie Minogue. Αποκαλύπτει τότε σχεδόν τελετουργικά, ένα box-set που είχε αγοράσει με τους πρώτους περήφανους μισθούς της εργαζόμενης φοιτήτριας. Για πάνω από μία ώρα μου κάνει πλήρη και στοχευμένη προπαγάνδα, φυτεύοντας μέσα μου έναν σπόρο που άνθιζε για καιρό. Κάποια χρόνια μετά, είπα να ξοδέψω κι εγώ κάνα φράγκο για τον Αυστραλό και πήρα το Nocturama. Έχω χρόνια να δω την ξαδέρφη και δεν την έχω ευχαριστήσει. Θα χαρώ πολύ αν ισχύει αυτό που άκουσα, ότι είναι καλά δηλαδή κι έχει ένα παιδάκι.

Into my Arms (Χρήστος Καραγιάννης)

θα ξεκινήσω λέγοντας πως ο Nick Cave είναι από τους καλλιτέχνες που πρέπει να δεις live για να καταλάβεις την αξία τους. Στην τελευταία του βόλτα στα μέρη μας πήγα γιατί "πόσο ακόμα θα παίζει μωρέ;" (την αγαπώ αυτή την δικαιολογία). Το συγκεκριμένο κομμάτι ανήκει σε εκείνα που με το που τα ακούω βουρκώνω. Εκείνη την ημέρα το απέδωσε εξωπραγματικά ή εμένα μου φάνηκε έτσι, δεν ξέρω, δεν μπορώ να είμαι αντικειμενικός με τον πρίγκιπα του σκότους.

Τελευταία