Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑLondon Grammar: Μετατρέποντας το stage fright σε δύναμη

London Grammar: Μετατρέποντας το stage fright σε δύναμη

Σύμφωνα με αρκετές “μαρτυρίες”, οι κοντράλτο (contralto) φωνές στην όπερα είναι αυτές που αναλαμβάνουν να ερμηνεύσουν υποστηρικτικούς ρόλους. Αυτό συμβαίνει κυρίως διότι οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι γράφονται για σοπράνο ή μέτσο-σοπράνο φωνές. Αντιλαμβανόμαστε όλα μας ότι εδώ υπάρχει πολύ… ζουμί και είμαι βέβαιος ότι θα έχουν γραφτεί ιστορίες για άτομα με κοντράλτο φωνές που γνωρίζουν την αποθέωση, αναδυόμενες ανάμεσα σε αυτούς που η βιομηχανία όρισε ως πρωταγωνιστές. Είμαι βέβαιος, γιατί -μεταξύ άλλων- μια τέτοια ιστορία είναι αυτή των London Grammar.

Σχηματίστηκαν στο πανεπιστήμιο του Nottingham το 2009 όταν η Hannah Reid, φοιτήτρια υποκριτικής, γνώρισε τον κιθαρίστα Don Rothman και τον μετρ των μουσικών οργάνων (σ.σ. παίζει πλήκτρα, drums, και djembe), Dominic “Dot” Major. Οι τρεις τους σε διάστημα 13 ετών (σ.σ. ναι, το 2009 ήταν 13 χρόνια πριν) έχουν κατορθώσει να θέσουν νέες πεπατημένες στο σύμπαν της indie rock, ενώ παράλληλα προσφέρουν στοιχεία dream pop, trip hop, electronica, art rock, και art pop.

Σαν να μην… έφτανε το γεγονός πως η Reid διαθέτει μια φωνή που στην όπερα θεωρείται… δεύτερης ταχύτητας σε ότι αφορά την προβολή (πάραυτα αναγκαία, μην παρεξηγηθώ), η Αγγλίδα vocalist έχει να αντιμετωπίσει και κάτι το οποίο δεν το λες και ιδανικό “πάθος” για άτομο που ασχολείται με τη μουσική. Υποφέρει από stage fright. Έχει μιλήσει ανοιχτά για αυτό, λέγοντας μεταξύ άλλων πως αρκετές φορές το να βρίσκεται πάνω στη σκηνή “μερικές φορές τα νεύρα δεν ξυπνούν καθόλου, και απλώς νιώθω απαίσια, γεμάτη πανικό σε όλη τη διάρκεια”.

Σε αυτό το σημείο να τονίσω πως αν υποφέρεις από οποιαδήποτε φοβία ή ψυχική νόσο, είμαστε εδώ και είμαστε πολλά, εμείς που θα ακούσουμε, και θα βοηθήσουμε, όταν εσύ αισθανθείς έτοιμο να το παλέψεις. Με τον δικό σου χρόνο. Μπορεί να μην λυθεί πλήρως, αλλά υπάρχουν τρόποι να διαχειριστείς τα πάντα. Με αλληλεγγύη, πάντα. Τέλος παρένθεσης.

Η Reid λοιπόν παλεύει με αυτόν τον φόβο και συνεχίζει να τον αντιμετωπίζει κάθε φορά. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί παρά ακόμη ένα εμπόδιο πριν τον στόχο. Ποιον στόχο; Σε διάστημα 13 ετών οι London Grammar έχουν κυκλοφορήσει 3 LPs (“If You Wait”, “Truth Is A Beautiful Thing”, και “Californian Soil”), τα οποία ακολούθησαν το πρώτο τους EP, “Metal & Dust”. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το πρώτο LP τους βρέθηκε στη 2η θέση των charts, και τα άλλα δυο στην κορυφή.

Παράλληλα, έχουν αναπτύξει μια φανταστική σχέση με το κοινό της Αυστραλίας. Από τις γειτονιές του Nottingham, το stage του κόσμου τρομάζει τη Reid, μα δεν είναι ικανό να την απωθήσει. Στο πλευρό της, δυο σπουδαίοι μουσικοί. Ο Dan Rothman και οι κιθαριστικές του συνθέσεις προσφέρουν στους London Grammar τη ραχοκοκαλιά τους, αυτό το “signature sound” που τους διαχωρίζει από τα κατά κύματα ανερχόμενα indie rock συγκροτήματα που έρχονται από το Ηνωμένο Βασίλειο ως απόρροια της γιγάντιας ιστορίας της περιοχής στο είδος (και στη μουσική συνολικά). Σε… δεύτερο ρόλο -σαν άλλος κοντράλτο- θεμελιώνει και εγκαθιδρύει τις συνθέσεις τους ο “Dot”. Ο Dominic Major είναι ένα πολυπράγμον άτομο, το οποίο χειρίζεται με την ίδια, εντυπωσιακή δεξιοτεχνία τα πλήκτρα, τα drums, και τα djembe του.

Στο πλαίσιο του παρόντος αφιερώματος -μετρώντας αντίστροφα τις ημέρες για να τους απολαύσω στο Release Athens 2022- άκουσα ΠΟΛΥ London Grammar. Έχω τονίσει εκνευριστικά πολλές φορές ότι δεν είμαι ειδικός στη μουσική. Δεν μπορώ να σας περιγράψω ΓΙΑΤΙ η Reid, ο Rothman, και ο Major έχουν καταφέρει αυτό που έχουν καταφέρει. Μπορώ να σας πω με βεβαιότητα όμως ότι όταν οποιοδήποτε τραγούδι των London Grammar παίξει σε ραδιόφωνο, Spotify playlist, YouTube auto-play queue, ή οπουδήποτε αλλού, θα το καταλάβω. Και αυτό από μόνο του -όσο κλισέ κι αν φαίνεται- είναι η απόδειξη πως μιλάμε για ένα σχήμα το οποίο έχει αφήσει ανεξίτηλο σημάδι στο χώρο και συνεχίζει να το μεγαλώνει by the minute.

Αν προσθέσει κανείς σε όλα αυτά το γεγονός πως μιλάμε για άτομα στα early 30s τους, αντιλαμβάνεστε ότι έχουμε μπροστά μας μια μεγάλη, λαμπρή μουσική ιστορία. Μέρος της θα είναι το Πάρκο Νερού, το αγαπημένο μου venue στη χώρα (ναι, επειδή είναι ανοιχτό και ανασαίνω εύκολα, αλλά και επειδή η εικόνα του κόσμου σε μια πλατεία μου προκαλεί γλυκιά ανατριχίλα σε κάθε περίσταση), όπου θα τους απολαύσουμε στις 27 Ιουνίου 2022. Μαζί τους η σπουδαία LP και οι θρυλικοί Hooverphonic, σε ένα βράδυ που σχεδόν εύχομαι να ψιχαλίσει ελάχιστα ανά διαστήματα.

Τελευταία