Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣSpill Your Guts - The Wrath It Takes

Spill Your Guts - The Wrath It Takes

Σε πολύ γενικές γραμμές το blackened hardcore αποδίδεται με 2 τρόπους. Ο πρώτος και ο πιο διαδεδομένος είναι συνήθως σκοτεινός, κάπως κακόβουλος και ενίοτε περιέχει μια γερή δόση από crust. Ο δεύτερος, αυτός που αναμφίβολα υιοθετούν οι Spill Your Guts, είναι πιο οργισμένος και “ξερός”, το black metal έχει κυρίως συμπληρωματικό ρόλο αφού στο μεγαλύτερο μέρος του είναι καθαρό hardcore. Στο “Hungry Crows” το πρώτο τους full length το 2017, η μπάντα προσπάθησε με το δυνατό “κροσέ” του αρχάριου να δηλώσει την παρουσία της και σε κάποιο βαθμό το κατάφερε. Το “The Wrath It Takes”, η δεύτερη τους δουλειά που κυκλοφόρησε στις 25 Απριλίου, αν και δεν διαφέρει πολύ διακρίνεται από περισσότερη αυτοπεποίθηση και έχει την πολύτιμη συνδρομή ενός παραγωγού με “βαρύ” όνομα στην σκηνή, που ξέρει πολύ καλά τι κάνει. Ο Scott Middleton (ex Cancer Bats) είδε κάτι σε αυτήν τη νέα δύναμη και της έδωσε την απαραίτητη ώθηση.

Οι Spill Your Guts εδρεύουν στην πολύπαθη Σαγκάη και είναι άξιο απορίας μέχρι και το ότι υπάρχει αυτό το album, μέσα στην δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται η κινέζικη μεγαλούπολη. Ίσως αυτός είναι και ο λόγος που η διανομή του πήρε παράταση για έναν μήνα. Σίγουρα όμως είναι το είδος της κυκλοφορίας που μπορεί να βοηθήσει τους φίλους της τοπικής σκηνής - αν υπάρχει κάτι τέτοιο - στην καθημερινότητα τους, προσφέροντας τους κατά κάποιο τρόπο μία εκτονωτική διέξοδο από τα προβλήματα. Το groovy hardcore που κυριαρχεί στον ήχο τους, βαθιά επηρεασμένο από μπάντες όπως οι Sick Of It All, δεν σε αφήνει σε ησυχία και συνεχώς σε πιάνει από τα μαλλιά. Οι Larry Miller και Zaruf Ezhan στις κιθάρες είναι κατά την γνώμη μου η κινητήριος δύναμη αυτού του LP, καθοδηγούν άψογα κάθε εναλλαγή μέσα στις συνθέσεις και αποδίδουν εξίσου καλά είτε φτιάχνοντας καυστική black ατμόσφαιρα, είτε όταν “επιτίθενται” με riffs ικανά να σε νευριάσουν. Το drumming του Tyler Bowa είναι καταιγιστικό, ειδικά στις εισαγωγές και το μπάσο του Ian Benot διαβρωτικό και απίστευτα groovy. Στα φωνητικά ο Dima Bir συμπληρώνει “τρομοκρατώντας” όποιον βρεθεί στον δρόμο του. Δεν ξέρω τι ψεγάδι μπορεί να βρει κάποιος στους Spill Your Guts, προσωπικά δεν δυσκολεύτηκα να βρω δύο ή τρία, κανείς όμως δεν μπορεί να τους αποκαλέσει τεμπέληδες.

Το The Wrath It Takes “ποντάρει” στην ενέργεια του που ρέει άφθονη από το πρώτο κομμάτι κιόλας. Η εισαγωγή του “Die Untied” πατάει σε ένα εξαιρετικό hardcore drumming και νομίζεις ότι θα σε πάει “καροτσάκι” μέχρι το τέλος, μέχρι που εμφανίζονται τα πρωτα blast beats. Το “τρέμουλο” στην κιθάρα δίνει μία “μαύρη” πινελιά και αυτά τα πρώτα λεπτά είναι πάνω-κάτω η συνταγή ολόκληρου του LP, με τα συστατικά της να εναλλάσονται ή να παραλείπονται όσο περνά ο χρόνος. Με παρόμοιο τρόπο και με την ανάλογη ένταση, η μπάντα μας δίνει δύο ακόμη συνθέσεις που βασίζονται κυρίως σε απλά riffs, τα “Pyrite” και “Your Soul Is Sick”. Στο πρώτο το hardcore groove είναι πιο έντονο και πολύ κοντά σε αγαπημένα old school πραγματάκια και η εισαγωγή του δεύτερου είναι πιο blackened, με τον Bowa στα τύμπανα να μας προσφέρει κάποιες από τις καλύτερες στιγμές του.

Οι επιρροές από μπάντες όπως οι Kvelertak και οι Sick Of It All είναι πάντα εμφανείς, πολύ περισσότερο όμως σε συνθέσεις απαλλαγμένες από οτιδήποτε ατμοσφαιρικό. Το “Lift the Curse” έιναι ατόφιο και “ξερό” hardcore χωρίς χρωματισμούς, μοιάζει πολύ με το “Hollow Carcass” και μαζί δίνουν μία καλή ιδέα για την ψυχοσύνθεση των Spill Your Guts και για το είδος της ενέργειας που ορίζει τις κινήσεις τους. Ειδικά στο “Pain Echoes Back”, ο επιδέξιος συνδυασμός επιθετικότητας, old school groove και ανελέητου riffage, μπορεί να γίνει αιτία για αμέτρητα mosh pits ή να “νεκραναστήσει” αδιάφορα live.

Δεν λείπουν ευτυχώς οι μελωδικές στιγμές κι αν υπάρχει ένα κομμάτι που βασίζεται σε αυτές, είναι το “Prey On Death”. Στα δικά μου αυτιά έχει μία ιδέα από In Flames, τα φωνητικά “κόβουν” τον αέρα σαν ξυράφι και το μικρό solo προς το τέλος έχει hard rock ψυχή. Μπορεί να επαναλαμβάνομαι τονίζοντας συνεχώς τις ικανότητες που έχουν οι 2 κιθαρίστες, όμως είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι μπορούν να αλλάζουν μουσικά είδη για την πλάκα τους σε χρόνο dt και ταυτόχρονα να τα εκτελούν άψογα. Η παραγωγή του Middleton σίγουρα είναι καθοριστική, κυρίως όμως γιατί έχει στην διάθεση του ένα σχετικά καλό υλικό για να δουλέψει. Κανείς δεν μπορεί να κάνει θαύματα όταν δεν υπάρχει εξαρχής κάποια ποιότητα.

Υπάρχουν 3 ακόμα συνθέσεις που είναι ό,τι πιο blackened θα βρείτε στο “The Wrath It Takes”. Το “Let This Body Rot” είναι αβυσσαλέο από την αρχή μέχρι το τέλος. Ο Dima στα φωνητικά είναι “έξω φρενών” και παρόλο που σε κανα δυο σημεία οι εναλλαγές στην ενορχήστρωση ακούγονται κάπως “άκυρες”, το αποτέλεσμα είναι καλό. Οι εισαγωγές στα “Reaper's Toll” και “Blood Soaked Wolves” έχουν την ίδια σκοτεινή ατμόσφαιρα και γενικότερα είναι 2 συνθέσεις με αρκετά κοινά στοιχεία. Πολλές εναλλαγές, απίστευτη δύναμη και στο δεύτερο φαίνονται κάποιες groove metal καταβολές. Το πρώτο όμως είναι αρκετά ανώτερο, πιθανώς το καλύτερο κομμάτι του album. Δεν είναι μόνο το απειλητικό τρέμουλο από τις χορδές του Miller, κυρίως είναι ότι το group εδώ μοιάζει να παίζει τα “ρέστα” του και καταφέρνει μέσα σε 3 λεπτά να “παντρέψει” όλους τους ήχους που γουστάρει. Προσέξτε, δεν είναι όπως στα υπόλοιπα tracks που τα ιδιώματα κάπως διαχωρίζονται κατά την διάρκεια τους. Οι τύποι εδώ κάνουν μία άριστη μίξη από ό,τι πιο εκλεκτό διαθέτουν και αυτό που βγαίνει από τα ηχεία είναι τρομακτικά καλό.

Κάθε τόσο φτάνει στα αυτιά μου μία μπάντα, που νιώθω ότι τα μέλη της δίνουν ψυχή και σώμα όταν παίζουν. Οι Spill Your Guts είναι εύκολα μία τέτοια περίπτωση. Η πρώτη μου επαφή με το The Wrath It Takes ήταν τόσο έντονη, που χρειάστηκε μια δεύτερη για να μπορέσω να συγκεντρωθώ και να βγάλω κάποια ασφαλή συμπεράσματα. Μέσα στα 10 κομμάτια του υπάρχουν ωραία πράγματα, που απευθύνονται τόσο σε μεταλάδες όσο και σε χαρντκοράδες και για να είμαι ειλικρινής, υποψιάζομαι πως αυτή ήταν η πρόθεση εξαρχής. Από τα πρώτα δευτερόλεπτα μέχρι το τέλος με είχε συνέχεια στην “τσίτα”, σαν να παλεύω για 30 λεπτά με ένα άγριο ζώο κλεισμένος σε ένα κλουβί. Η παραγωγή του μας δίνει έναν ήχο “κρύσταλλο” κι αυτό δεν είναι το καλύτερο μου, όμως λειτουργεί μια χαρά για την μπάντα και ταιριάζει απόλυτα με το “καθαρό” της παίξιμο. Δώστε στο album μία ευκαιρία κι αν όσο ακούτε τεντώσουν λίγο τα νεύρα σας, κάντε μία παύση και δείξτε χαρακτήρα. Eκεί στην Σαγκάη, τον τελευταίο καιρό τα πράγματα είναι κομματάκι δύσκολα. Καλή ακρόαση.

Rating: 

 7.0

 
Label: Trepanation Recordings
Genre: Blackened Hardcore
Παραγωγός: Scott Middleton
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 25/04/2022
Band Links: Facebook | Instagram | YouTube | Spotify | Bandcamp

Τελευταία