Αρχική DEPARTISTSLUCKY 8Αγαπημένα Soundtracks παιδικών σειρών part 2

Αγαπημένα Soundtracks παιδικών σειρών part 2

16/05/2022

Το πρώτο σας άρεσε, τουλάχιστον έτσι αποφάσισα. Μην μου τα αλλάζετε τώρα που βγάλαμε το part 2. Τζάμπα κόπο έκανα; Και αφήστε με εμένα… Τα παιδιά που κάθε εβδομάδα δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό δεν τα σκέφτεστε στιγμή;

Λοιπόν, όπως διαβάσατε και στον τίτλο ακολουθεί το "Αγαπημένα soundtracks παιδικών σειρών no2" γιατί έπρεπε, γιατί μας αρέσουν και κυρίως γιατί δεν έχουμε μεγαλώσει καθόλου, μα καθόλου μέσα μας. Βέβαια, όπως θα καταλάβετε σύντομα, πλέον είμαστε εντελώς ξεδιάντροποι και ασχολούμαστε περισσότερο με τα παιδικά και λιγότερο με τα soundtracks και καλά κάνουμε, παιδιά δεν είμαστε; Επιμέλεια: Χρήστος Καραγιάννης

Area 88 How far to paradise (Μάριο ΄Αγγελος Παρασκευαΐδης)

Για εμάς που είμαστε μιας κάποιας ηλικίας -αλλα δε μας φαίνεται, να τα λέμε κι αυτά- και μεγαλώσαμε στην Αθήνα με Junior'sTv βλέπαμε κάτι τέτοιες ταινίες στις πιο κουλές ώρες της ημέρας. Και προφανώς και 8 το πρωί και 12 και 4 το απόγευμα και οπότε δεν είχαν τι άλλο να βάλουν. Τα πρωινά του Σαββάτου πριν το Disney Club όταν τελείωνε το Μικρό μου Πόνυ, πριν τη SailorMoon ή και μετά, δεν πολυθυμαμαι, εγώ αναζητούσα αυτό. Και στα 5-6 σου είναι καλή ηλικία να αποκτήσεις εμμονές. Όταν μεγάλωσα και μαζί μου ενηλικιώθηκε από άποψη content και το Internet, το βρήκα και το έλιωσα όλο το ost. Εδώ σας παραδίδω cultίλα 80s που μάθαμε στα 90s και ζέχνει μπαρούτι, Ιαπωνία, μέση Ανατολή, πόλεμο, άμμο και αρκετό ρομαντισμό. Βέβαια από την άλλη θα πει κάποιος πως μόνο χατζηροκάδες και χατζημεταλάδες τα ακούνε αυτά και θα με βρει κι εκεί σύμφωνο. Πόσο χαμηλά έπεσα για τις παιδικές μου αναμνήσεις…

Φρουτοπία (Ειρήνη Τάτση)

Είναι μια, μόνο μια, η ονειρεμένη Φρουτοπία. Σίγουρα το κόνσεπτ με τις μαριονέτες ήταν μια ιδιαίτερα περίεργη και σκοτεινή επιλογή για παιδική σειρά, όμως άλλωστε, αυτό δεν ήταν και η Φρουτοπία; Το αριστούργημα του Ευγένιου Τριβιζά (που δεν έχει γράψει και κάτι μέτριο μεταξύ μας) που πρωτοτυπωθηκε σε σειρά κόμικ και μεταφέρθηκε στη μικρή οθόνη, στοίχειωσε γλυκόπικρα τα μεσημέρια και τα όνειρα μας στις συχνότητες της κρατικής τηλεόρασης.

Cebollitas (Βασίλης Ευριπιώτης)

Αντί να αναλύσω για ποιο λόγο αυτή η καλτ σειρά είναι αναπόσπαστο κομμάτι της παιδικής μας ηλικίας και γιατί αυτό το τραγούδι έχει χαραχθεί ανεξίτηλα πάνω στις νευρωνικές συνδέσεις του ιππόκαμπου όλων της γενιάς μου, θα σχολιάσω το εξής fun fact που ίσως κάποιοι δεν γνωρίζουν. Ο Ταρούσα, στην original γλώσσα (ισπανικά), δεν είναι Ταρούσα. Ο Ταρούσα, είναι Gamuza. Και ναι, το "z", προφέρεται "σ". Φυσικά συνειδητοποιώ ότι δεν είναι καρτούν, αλλά συναισθηματικά ανήκει στην ίδια συνομοταξία.

Scooby Doo (Μάριο ΄Αγγελος Παρασκευαΐδης)

΄Αντε και αυτό εδώ για όσους το πίνουν raw. (Σημείωση επιμέλειας: Αν καλοσκεφτείς την σχέση που έχουν οι δυο πρωταγωνιστές με τα snacks, δεν διαφωνώ με καθόλου με τον ΄Αγγελο.)

SilverHawks (Σπύρος Κούρκουλας)

Kαι κάπως έτσι έμπαινε το μικροβιο της ροκ μέσα μας απο μίκρα, γιατί πως να μην γουστάρεις τα ασημένια γεράκια με τέτοια εισαγωγή αφού είχαν ακομα και κιθαρίστα να χρησιμοποιεί την κιθάρα για όπλο, οι κακοί άνετα θα έμπαιναν σε εξώφυλλα Death metal δίσκων.

Μπομ Σφουγγαράκης (Ειρήνη Τάτση)

Έχει γεμίσει και γεμίζει χωρίς να παλιωνει όλα τα παιδικά σπίτια που περιέχουν μικρούς και μεγάλους, μας κάνει να ανακαλύπτουμε τις σοβαρές πτυχές του όσο πιο μεγάλοι το βλέπουμε, μα κυρίως έχει κάνει μέρος της ποπ κουλτούρας τα αγαπημένα μας υποθαλάσσια πλάσματα και τα έχει σηκώσει στην αιωνιότητα. Μπομπ, Πάτρικ, Καλαμάρης, Γκαρι, Σάντυ, κος Καβούρης, όλοι πλέον, φαντάζουν οικογένεια. Αυτό το κάδρο πειρατή, στην πρώτη όψη, όλοι ξέρουν από πού προέρχεται.

Transformers (Σπύρος Κούρκουλας)

Πως είναι δυνατόν να λείπουν από την λίστα τα αγαπημένα μας transformers? Τα ρομπότ που μεταμορφώνονταν σε αμάξια, αεροπλάνα, όπλα και κάθε λογής δεινοσαύρους (στις επόμενες σεζόν της σειράς). Η αυθεντική, κλασική μελωδία με θέμα "Generation 1" των Ford Kinder και Anne Bryant, με την απλή, εμβληματική επανάληψη των ρεφρέν ξεσήκωνε κάθε πιτσιρικά μπροστά από την τηλεόραση του. Είμαι σίγουρος ότι αν φωνάξεις ακόμα και μετά από τόσα χρόνια σ έναν σαραντάρη την λέξη "Transformers" η απάντηση που θα πάρεις είναι "Robots in disguise”.

CatDog (Ειρήνη Τάτση)

Δεύτερο εντρυ από nickolodeon αλλά πώς γίνεται να αφήσουμε στην απέξω τον πιο ανατομικά λάθος παιδικό μας φίλο. Δύο άτομα πολύ διαφορετικά κι όμως ένα, μοιράζονται ένα σώμα και μια ζωή, μαζί δεν κάνουνε και χωρίς δε μπορούμε. Ο σκύλος και ο γάτος του γατόσκυλου και η καταθλιπτική πόλη που διαδραματίζεται η ζωή τους, φωτίζουν με τους καλοπροαίρετους (ακόμη και ο γάτος στο βάθος του) χαρακτήρες τους μια σειρά από τρελές περιπέτειες. Κι εμείς μουρμουριζουμε μπρμπρμπρμρπμρπρλλ cat dog (κάπως σαν το chop suey των system, δεν ξέρουμε τι ακριβώς λέει αλλά το ξέρουμε) Ειδική μνεία, στον πιο σιχαμενο, αηδιαστικό και πηγαία κακό secondary character που έχει παίξει ποτέ σε παιδική σειρά. ΓΟΥΙΝΣΛΟΟΥ, ΣΕ ΜΙΣΟΥΜΕ.

Τελευταία