Αρχική EVENTSΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣAherusia, Synteleia, 08/05/2022 @Temple Athens

Aherusia, Synteleia, 08/05/2022 @Temple Athens

Σε μια περίοδο post-covid που κυριολεκτικά κάθε μέρα έχει και κάποια συναυλία, το βράδυ της Κυριακής με βρήκε στον Ναό του Temple για ντόπιο black metal.

Φτάνω στον χώρο κατά τις 9 και χωρίς καθυστέρηση βγαίνουν στην σκηνή οι Synteleia. Τους έχω δει αρκετές φορές στο παρελθόν, 3 αν δεν κάνω λάθος, και από την αρχή παρατήρησα κάτι διαφορετικό σε σχέση με παλιότερα. «Νέος» ντραμμερ! Η επιστροφή του Amdusias, αυτήν την φορά σε ρόλο ντραμμερ αντί κιθαρίστα, έδωσε νέο αέρα στην μπάντα. Μας παρουσίασαν υλικό από όλη την δισκογραφία τους, ένα υλικό βουτηγμένο στον πατροπαράδοτο ελληνικό black metal ήχο με στιχουργική θεματολογία από H.P. Lovecraft. Οι κουκούλες, τα λιτά corpsepaint, η ενέργεια του Cronios και η επιβλητική φιγούρα του Nyctelios δημιούργησαν την ιδανική ατμόσφαιρα για να ξεκινήσει η βραδιά, ενώ και η απόδοση τους στην σκηνή ήταν ανώτερη των προσδοκιών, με τα «κλασικά» τους πλέον τραγούδια Synteleia has come, Missioner of sorrow και Dark summoner of Yog-Sothoth να ακούγονται 2 φορές καλύτερα!

Είχαν καλό ήχο που αναδείκνυε τις ριφφάρες τους αλλά και μια μυσταγωγική ατμόσφαιρα που έδενε γάντι με την σκηνική τους παρουσία. Έκλεισαν με το Black goat rites και την αγέρωχη φιγούρα της σοπράνο Μίνας Μορφή να «καρφώνει» τα φωνητικά με τρομερή ευκολία. Σε λίγες μέρες κυκλοφορεί η 2η ολοκληρωμένη δουλειά τους The secret last syllable από την Floga Records και ανυπομονώ πολύ να την ακούσω.

Χωρίς πολλή καθυστέρηση ανεβαίνουν στην σκηνή οι Aherusia και το γλέντι ξεκινά! Δεν τους είχα ξαναδεί live και αυτό που είδα σίγουρα δεν το περίμενα σε μια black metal συναυλία. Χαμός, χορός και ένα οικογενειακό κλίμα που σε γέμιζε με χαρά.

Ξεκινάνε το set τους με καινούργιο κομμάτι από το επερχόμενο άλμπουμ τους και αμέσως ο κόσμος ανταποκρίνεται θερμά. Κάπως έτσι θα συνεχίσει μέχρι το τέλος της βραδιάς, της οποίας highlight αποτέλεσε η διασκευή του Ancient Pride των Necromantia. Ο Voreas ήταν πολύ επικοινωνιακός με το κοινό, κάνοντας αστειάκια ενώ παράλληλα προλόγιζε τα κομμάτια και γούσταραν όλοι. Όταν όμως έπαιζαν, τα γελάκια σταματούσαν και το κοπάνημα ξεκινούσε. Ο ήχος ήταν αξιοπρεπέστατος (ειδικά για μπάντα με 3 κιθάρες) αλλά όχι άψογος, με αποτέλεσμα ελάχιστα από τα backing vocals της τραγουδίστριας να χάνονται, ωστόσο αυτό δεν έδειξε να ενοχλεί κανέναν από όσους παρευρέθηκαν. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στον ντραμμερ, ο οποίος από ό,τι ακούσαμε ταλαιπώρησε ιδιαίτερα τα δέρματα, και εννοείται τον επικρότησαν όλοι για αυτό.

Συνολικά ήταν μια πολύ ωραία βραδιά που ίσως θα χωρούσε να παίξει και άλλη μια μπάντα, καθώς στο τέλος της συναυλίας νομίζω υπήρχε ένα συναίσθημα «φάγαμε, αλλά δεν χορτάσαμε». Ωστόσο και οι Synteleia και οι Aherusia αποδείχθηκαν άξιοι, διασκεδάζοντας τον κόσμο και τους εαυτούς τους. Εις το επανιδείν!

Τελευταία