Αρχική EVENTSΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣFool In The Box, Ninkasi, Nux Monstro 22/05/22 @Temple

Fool In The Box, Ninkasi, Nux Monstro 22/05/22 @Temple

Φωτογραφίες: Cristina Alossi

Την Κυριακή που μας πέρασε έβαλα την φορμίτσα μου την άνετη το πρόχειρο μου το T-Shirt πήρα το μετρό και κατέβηκα στο Temple για να παρακολουθήσω ένα live γεμάτο grunge rock ήχο. Δεν σας το έχω παίξει ποτέ ξερόλας και δεν σκοπεύω να το κάνω τώρα, όπως καταλαβαίνετε τις μπάντες δεν τις γνώριζα, παρόλα αυτά ήξερα πως θα είναι μια πολύ ιδιαίτερη ανταπόκριση για μένα. Ο λόγος απλός, ο άνθρωπος που με κάλεσε είναι ο μέντορας μου στο γράψιμο. Πολύ καλά καταλάβατε, χωρίς αυτόν δεν θα σας ζάλιζα με κείμενα κάθε λίγο και λιγάκι και σίγουρα χωρίς αυτόν η ορθογραφία μου θα ήταν πολύ χειρότερη. Κώστα σε ευχαριστώ που είσαι φίλος, μέντορας και που υπάρχεις στην ζωή μου. Τέλος με τα δακρύβρεχτα.

Ο Κώστας, ο Σαλάπας (την αξίζει αυτή την Πασοκική προσφώνηση) έχει πολλές ικανότητες, μια από αυτές είναι στο Drumming, σας μιλάω για very serious heavy hitter. Όταν λοιπόν μου ανακοίνωσε πως έρχεται το πρώτο του gig με τους Nux Monstro στους οποίους συμμετέχει και ο μπασισταράς Κώστας Βήχος, απλά μετρούσα αντίστροφα τις μέρες. Από την στιγμή που μια τέτοια μπάντα άνοιγε την βραδιά ένιωθα πολύ σίγουρος πως το level θα είναι υψηλό.

Γύρω στις 20:30 βρισκόμουν στο Temple και περίμενα καρτερικά το ακαδημαϊκό τέταρτο μέχρι να ανοίξουν οι πόρτες στην "ώρα" τους. Θα γούσταρα πολύ οι ελληνικές αφίσες να είναι σε φάση "Ώρα έναρξης 21:00. DISCLAIMER: Αν έρθετε 20:30, που δεν θα έρθετε, οπότε πάμε για 21:30-22:00 και βλέπουμε, αφού τα ξέρετε…".

Στις 21:30 στην σκηνή βγαίνουν οι Nux Monstro ή αλλιώς "ο σπόρος του τέρατος" όπως μας είπε και ο Στάθης που είναι ο κιθαρίστας/τραγουδιστής που μαζί με τους δύο Κώστηδες (Πονάς με την Ορθογραφία μου Σαλάπα;) συνθέτουν ένα φοβερό power trio. Το set τους ήταν 35 λεπτά αγνού τίμιου και καλοπαιγμένου ξύλου σε πολύ υψηλές εντάσεις. Η εμπειρία τους φάνηκε από τα πρώτα λεπτά μιας και δεν χρειάστηκαν καθόλου ζέσταμα, 0-100 σε 0,8” στο ρελαντί. Πραγματικά ο κόσμος που είχε αρχίσει να μαζεύεται στο temple δεν σταμάτησε λεπτό να κοπανιέται στους ρυθμούς τους. Οι συνθέσεις τους είναι ξεκάθαρες, έχουν πάρα πολύ όγκο και αναδεικνύουν την εξαιρετική φωνή του Στάθη τον οποίο πραγματικά πρέπει να ακούσετε να "ουρλιάζει". Αν συμπεριλάβω στην συγκεκριμένη εμφάνιση το γεγονός πως ο Σαλάπας παίζει μόλις δύο μήνες μαζί τους, μπορώ να πω με απόλυτη βεβαιότητα πως το album που θα κυκλοφορήσουν θα είναι must buy αλλά και πως σίγουρα θα μας απασχολήσουν πάρα πολύ στο μέλλον.

Μετά από ένα μικρό διάλειμμα για το απαραίτητο chatting και την επανασυναρμολόγηση σβέρκων οι Ninkasi ανέβηκαν στην σκηνή. Πρώτο πράγμα που μας είπαν είναι πως "Ninkasi" ονομάζεται η θεότητα της μπύρας στην Σουμεριανή μυθολογία. Μια χαρά το ονοματάκι σας παιδιά, εγκρίνω. Μετά τα δύο πρώτα τους κομμάτια άρχισαν να ρολάρουν πραγματικά και στα χαμόγελα τους έβλεπες ξεκάθαρα το πόσο τους είχε λείψει το stage. Σας τα έχω ξαναπεί, καλό είναι να μην ξεχνάμε για πόσο καιρό είχε μπει στην ναφθαλίνη αυτή η φάση. Η μουσική τους περιέχει λίγο punk, αρκετό rock n roll και ακόμα περισσότερο grunge. Η Λίνα είναι μια εξαιρετική frontwoman και έχει το χιούμορ που εκτιμώ βαθύτατα μιας και σε ένα ολιγόλεπτο διάλειμμα για κούρδισμα μας είπε το εξαιρετικό ανέκδοτο "Τι είναι διάφανο και τρέχει στα λιβάδια; Ένα κοπάδι τζάμια!" Συγγνώμη καλή μου που δεν ήρθα μόλις κατεβήκατε να σου πω το δικό μου αγαπημένο "Τι είναι μπλε και δεν κλείνει; Το μπλε ανοιχτό!" στο γράφω εδώ, αν και το ξέρεις σίγουρα.

Οι συνθέσεις τους είναι αρκετά catchy και ευκολομνημόνευτες. Προσωπικά λάτρεψα το "30 something", οι κακές γλώσσες θα λέγανε επειδή με αγγίζει άμεσα. Bρήκα εξαιρετική την επιλογή τους να παίξουν διασκευή το "Breed" το οποίο το κάρφωσαν πραγματικά (δεν γινόταν τέτοιο βράδυ χωρίς Nirvana). Το set τους κυλούσε νεράκι κανοντάς σε άλλοτε να χορευεις και άλλοτε να κουνάς το κεφάλι σου πάνω κάτω. Αν τους ψάξετε λίγο θα βρείτε 2-3 Videoclip στο Youtube και κάποια κομμάτια στο Spotify, αξίζει να ρίξετε ένα αφτί. Τα παιδιά είναι μπάντα από το 2019 και είναι δεδομένο πως θα τους ξαναβρούμε μπροστά μας.

Λίγο μετά τις 23:00 οι Fool in the Box, το δεύτερο power trio της βραδιάς, ανέβηκε στην σκηνή. Από την πρώτη νότα κατάλαβα πως τα πράγματα ήταν πάρα μα πάρα πολύ σοβαρά. Ένας rock drummer με όγκο, σταθερότητα και φωνάρα, ένας μπασίστας με γεμάτο ήχο που κούμπωνε μαζί του τρομακτικά και ένας κιθαρίστας/τραγουδιστής με πολύ όμορφο ατμοσφαιρικό ήχο και μια φοβερή χροιά στην φωνή. Δεν ξέρω από που να αρχίσω… Από το πόσο αριστοτεχνικά χειρίζονται τα μονά μέτρα; Από τις δυναμικές τους; Από το δέσιμο τους; Από τον εκπληκτικό τους ήχο; Μιλάμε για σοβαρά καλοπαιγμένη Alternative/prog Rock.

Ντρέπομαι με όλο μου το είναι που δεν τους γνώριζα, όχι τίποτα άλλο, είναι μπάντα με πάνω από δέκα χρόνια πορείας. Μέσα από την ψυχή μου σας ζητάω συγγνώμη ρε παιδιά και ομολογώ πως μου ρίξατε το σαγόνι στο πάτωμα. Οι Fool in the Box είχαν να κάνουν live σχεδόν δυόμιση χρόνια και παρότι παίζανε με την όρεξη ενός τρελαμένου δεκαεπτάχρονου, είχαν επαγγελματισμό μπάντας που έχει βγει σε tour και αυτό είναι το δέκατο σερί live της. Είναι ξεκάθαρα οπαδοί του "λίγα λόγια πολλή μουσική" και απλά μας κερνούσαν αυχενικά. Α, μην ξεχάσω το απόλυτο rock attitude highlight της βραδιάς. Μας έκλεισε ο ήχος στην κιθάρα; Δεν μας πειράζει διόλου, θα το πάρει πάνω του το μπασοτύμπανο και θα κλείσει το κομμάτι υπέροχα χωρίς να κουνηθεί τίποτα. Οι τρεις αυτοί φίλοι έχουν κάνει πολλά χιλιόμετρα μαζί και ακούγεται.

Πραγματικά ήταν μια από τις καλύτερες μπάντες που είχα την τιμή να δω ζωντανά φέτος και ανυπομονώ να τους απολαύσω ξανά χωρίς να κοιτάω κάθε λίγο και λιγάκι το κινητό μου μην και τυχόν χάσω το τελευταίο μετρό... Ένω συγκράτησα πάρα πολλές συνθέσεις τους δεν είδα το setlist για να μάθω ονομασίες τραγουδιών. Γι’ αυτό υπάρχει το αγαπημένο μας internet, άκουσα το ομώνυμο τους album το οποίο είναι 56 λεπτά αρρώστιας, είδα το υπέροχο Session τους στα Lizard Sound Studios και λίγο πριν ασχοληθώ με το "Fool in the Box II" δηλώνω πανέτοιμος για την επόμενη τους παράσταση όποτε και αν είναι αυτή.

Κλείνοντας σας λέω για άλλη μια φορά πως υπάρχει πάρα πολλή ποιοτική μουσική εκεί έξω και είναι στο χέρι μας να την ανακαλύψουμε! Ραντεβού στα επόμενα!

Υγ. Θελώ να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ από καρδιάς στην Cristina Alossi που μας παραχώρησε την άδεια να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις υπέροχες φωτογραφίες!

Τελευταία