Αρχική POP CULTURESERIESObi-Wan Kenobi: Προσκυνητής σε ένα διαφορετικό τόπο

Obi-Wan Kenobi: Προσκυνητής σε ένα διαφορετικό τόπο

**Η παρακάτω κριτική δεν περιλαμβάνει spoilers. Enter at your own risk**

“Obi-Wan…Now that’s a name I haven’t heard in a long time”
. Η αυτοαναφορική ατάκα ανήκε στον αρχικό Obi-Wan Kenobi, τον σπουδαίο Sir Alec Guiness, που πριν από 45 χρόνια, εμφανίστηκε ως κουκουλωμένη μυστηριώδης, μαγική φιγούρα ενός Ιππότη Τζεντάι. Το Star Wars, ο Πόλεμος των 'Αστρων, είναι ακόμα εδώ, γιγαντωμένος και γεμάτος ιστορίες-παρακαταθήκη στον χώρο της ποπ κουλτούρας και της επιστημονικής φαντασίας. Αυτή η φευγαλέα ατάκα, είναι από εκείνες που φανέρωναν το παρελθόν ηρώων που τότε δε γνωρίζαμε, αλλά φαίνεται να είχαν ένα πολύ ενδιαφέρον ιστορικό. Αυτό το μυστήριο ήταν που έδινε περισσότερο βάθος στους χαρακτήρες, ήταν εκείνο που σε οδηγούσε να ψάξεις παραπάνω πληροφορίες, να καλπάσει η φαντασία του εκάστοτε θεατή.

Fast Forward στο σήμερα. Τo Star Wars έχει φύγει από τα χέρια του δημιουργού του, George Lucas, έχει περάσει στα χέρια της Disney, αλλά η Kathleen Kennedy, παραγωγός και χρόνια συνεργάτης του Lucas, παραμένει στο τιμόνι πίσω από τις καίριες αποφάσεις. Ο “πόλεμος των φαν” (ένας ακόμη) για την ποιότητα των σίκουελ, άπειρες ιντερνετικές διαφωνίες και μπόλικη τοξικότητα, έφθιναν τη γυαλάδα του προϊόντος, αλλά παράλληλα οδήγησαν σε πιο σφιχτές αποφάσεις την εταιρεία. Η πρώτη κίνηση ήταν να στραφούν περισσότερο στο φορμά των σειρών και λιγότερο σε νέες ταινίες, πόσω μάλλον τριλογίες και μέχρι στιγμής φαίνεται να αποδίδει. Ο Mandalorian (μαζί με τον αξιολάτρευτο Grogu) είχαν μεγάλη επιτυχία κι απήχηση στο ανήσυχο κοινό του Star Wars και στρογγυλοκάθισαν στις καλές στιγμές του saga. Από κοντά και το Book of Boba, με σαφώς λιγότερη αποθέωση, αλλά εντούτοις μια στιβαρή προσθήκη στο σύμπαν.


Και βέβαια, τώρα έχουμε την πρεμιέρα του Kenobi. Η σειρά που έφερνε πίσω τον Ewan McGregor στο ρόλο του Obi-Wan Kenobi, φίλου και δασκάλου του Anakin Skywalker, του ανθρώπου που δεν μπόρεσε να τον σώσει από τη σκοτεινή πλευρά. Η επιστροφή επίσης του Hayden Christensen στο ρόλο του Anakin θα αποτελέσει μια καλή απάντηση στον πρώτο πόλεμο των φαν, που ήταν στα χρόνια των πρίκουελ με λιγότερο ίντερνετ, αλλά όχι λιγότερη τοξικότητα απέναντι στους ηθοποιούς. Αφήνοντας ωστόσο τη σκοτεινή πλευρά του Star Wars και το σκόπιμο αυτό λογοπαίγνιο, ας εστιάσουμε στο τι πραγματεύεται αυτή η μίνι σειρά έξι επεισοδίων: Βλέπουμε τον αυτοεξόριστο Obi-Wan Kenobi να ζει απομακρυσμένος στον πλανήτη Τατουίν, επιβλέποντας διακριτικά το γιο του Anakin, Luke, ενώ παράλληλα προσπαθεί να μη δώσει στόχο στους αυτοκρατορικούς ιεροεξεταστές (πρώην Τζεντάι, στην υπηρεσία της Αυτοκρατορίας πια) και οι οποίοι καταδιώκουν τους εναπομείναντες Τζεντάι.

Χθες λοιπόν, έκαναν πρεμιέρα τα δύο πρώτα επεισόδια της σειράς. Σε σχεδόν δύο ώρες, η νοσταλγία γνώριμων χαρακτήρων και των ηθοποιών που τους παγίωσαν ήρθε, ενώ παράλληλα είδαμε κάποιες νέες ιστορίες να τρέχουν παράλληλα και να συμπληρώνουν το ήδη γνωστό στόρι. Η πάλη των εταιρειών αυτή την εποχή στο να δημιουργήσουν κάτι που θα ικανοποιεί όσο το δυνατόν περισσότερους θεατές, χωρίς παράλληλα να αποξενώνει, είναι μια σωστή και πάγια οικονομική τακτικη. Αυτό δε σημαίνει βέβαια, ότι είναι και μια σωστή-πάγια καλλιτεχνική τακτική. Η σειρά, πατάει σε στιβαρή κληρονομιά κι αυτό σχεδόν πάντα φέρνει περισσότερα προβλήματα απ’ ότι λύνει, διότι οι φαν περιμένουν να δουν συγκεκριμένα πράγματα και η παραμικρή παρέκκλιση δημιουργεί γκρίνιες και παράπονα. Ωστόσο, τα καλά αντίδοτα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι δυο: Το ένα είναι η επίκληση στη νοσταλγία (κάτι που κάνει κατα κόρον το Χόλιγουντ στις μέρες μας) και το δεύτερο είναι η ατόφια καλλιτεχνική πρόταση (πολύ πιο ριψοκίνδυνο, σπάνια ακολουθείται στις κορυφαίες παραγωγές). Εν προκειμένω, έχουμε ένα μικρό μείγμα και από τα δύο αυτά “αντίδοτα”. Το Kenobi σου θυμίζει τους χαρακτήρες που έχεις στη μνήμη σου, αλλά δε σε κοπανάει με βαριά νοσταλγία, ενώ παράλληλα ο κόσμος του Star Wars είναι εκει, αλλα οι πινελιές της σκηνοθέτου Deborah Chow διατηρούνται και γίνονται αναγνωρίσιμες.


Η αλήθεια είναι όμως μία: Στη σειρά αυτή γυρνάμε για τον αξιαγάπητο πρωταγωνιστή της. Ο Obi-Wan Kenobi, για πολλούς ο αγαπημένος χαρακτήρας των πρίκουελ, είναι αυτός που κουβαλάει το βάρος στην πλάτη κι εδώ. Μπλεγμένος ανάμεσα στο παρελθόν του, την ενοχή του για την πτώση του 'Ανακιν και των Τζεντάι, αλλά και το μέλλον ενός αγώνα που φαίνεται να έχει εγκαταλείψει, προσπαθεί να βρει την ελπίδα στα δίδυμα του 'Ανακιν και της Πάντμε. Ο Λουκ και η Λέια, το αιώνια αγαπημένο κινηματογραφικό δίδυμο, εδώ είναι στο παρασκήνιο, αλλά νιώθεις τη σημασία τους, νιώθεις ότι θα αποτελέσουν τη φλόγα της επανάστασης που θα επέλθει πρωτότυπη τριλογία.

Το ζήτημα με τη σειρά ωστόσο είναι ότι πέραν αυτού, φαίνεται να διατηρεί ένα διακριτικό ύφος μέχρι τώρα, αρκετά πιο συγκρατημένο τόσο σε σχέση με τις ταινίες, αλλά ίσως και σε σχέση με το Mandalorian. Ο Grand Inquisitor (Rupert Friend) και οι δύο Inquisitors του αποτελούν μια δυναμική πρόκληση για τον σκουριασμένο Τζεντάι Κενόμπι, αλλά μάλλον ένα απλό παιχνιδάκι για τον Κενόμπι όταν ξαναβρεί τη φόρμα του. Οι ανταγωνιστές, εικάζω μέχρι να δούμε την εμφάνιση του Anakin/Vader, θα διατηρηθούν σε όχι πολύ επικίνδυνα επίπεδα. Η Reva συγκεκριμένα, ή Third Inquisitor, (η Moses Ingram στο ρόλο) φαίνεται να έχει μια κρυφή ατζέντα που δεν έχουμε ακόμα υπόψιν, αλλά μάλλον πηγαίνει προς μια γνώριμη κατεύθυνση. Μακάρι ωστόσο να το κάνει με λιγότερες τυπικές μούτες “κακού χαρακτήρα” και λίγο περισσότερο βάθος στο κίνητρό της.

Ενδιαφέρουσα η εμφάνιση της μικρής Lyra Blair στο ρόλο της Leia, διατηρεί το πνευματώδες σχόλιο και το δυναμισμό της Carrie Fisher, παίζοντας ακριβώς στο όριο και χωρίς να γίνει ενοχλητικά εξυπνακίστικη, ενώ το κάμεο του Flea των Red Hot Chilli Peppers ως κυνηγού επικυρηγμένων και το μπάσιμο στον κόσμο του Star Wars είναι μια ιδιαίτερη και κάπως ενδιαφέρουσα προσθήκη. Από κοντά, η γλυκιά επιστροφή του Jimmy Smits στο ρόλο του γερουσιαστή Bail Organa, θετού πατέρα της Leia, όπως και του Joel Edgerton, στο ρόλο του νεαρού θείου Lars Owen, ακόμα μιας πατρικής φιγούρας του Luke. 


Συνολικά, το πρόσημο είναι θετικό με κάποια λογικά σκαμπανεβάσματα που ευελπιστούμε να βρουν πάτημα στα επόμενα τέσσερα επεισόδια. Σχεδόν απαραίτητο disclaimer πια για το Star Wars και τη τζεντάικη ψυχραιμία που οφείλει να επικρατήσει: Αναγνωρίζουμε σαφώς ότι η σειρά κουβαλάει ένα βάρος και μια προσδοκία που είναι δύσκολη να εκπληρωθεί στο έπακρο. Και είναι επιτακτική η ανάγκη, να γυρίσουμε σε έναν κόσμο του Star Wars που είτε δε μας καλύπτει πλήρως είτε δε μας θυμίζει το παρελθόν (και πώς θα μπορούσε άλλωστε, όλα εξελίσσονται) να πιάσουμε έστω και λίγο αυτή τη ζεστασιά. Κι αν θα μπορούσε να τη φέρει κάποιος, αυτός είναι σίγουρα ο γερό-Κενόμπι.

Η σειρά βρίσκεται στην πλατφόρμα Disney+, που θυμίζουμε ξεκινάει στις 14 Ιουνίου κι επίσημα στην Ελλάδα.

Τελευταία