Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣΛΕΞ: Non Serviam έχω παντού αδερφούς

ΛΕΞ: Non Serviam έχω παντού αδερφούς

Αυτή η εισαγωγή με την χορωδία, το Intro με την έντονη ‘90s αισθητική, είναι μπάσιμο ενός album που αποτυπώνει μέσα σε μίση ώρα ένα κομμάτι της κοινωνίας που οι θεσμοί έθεσαν βιαίως στο περιθώριο. Ο Σαλονικιός rapper, εδώ και καιρό βλέπει το όνομα του να συνοδεύεται από φράσεις «ο καλύτερος της γενιάς του», «ο ποιητής του περιθωρίου», ο ίδιος, σεμνός, ποτέ του δε διεκδίκησε κάποιον από αυτούς τους τίτλους, όμως, ο τρίτος του προσωπικός δίσκος να «κολλήσει» αυτές τις φράσεις ακόμα πιο σφιχτά δίπλα από το όνομά του.

Κανονικά αυτήν την παράγραφό θα την κρατούσα για το τέλος, προτίμησα όμως να την αξιοποιήσω ως βάση πάνω στην οποία θα χτίσω την τοποθέτησή μου. Βλέπετε, κάποιοι υπερηφανεύονται για views στο YouTube, όμως, αν έχεις κάνει πέρασμα έστω και για έναν μήνα από τον digital κόσμο, ξέρεις ότι αυτά μπορούν να αγοραστούν και αν είσαι μάλιστα «γάτος», πολύ φθηνά. Δεν μπορείς όμως να ξεγελάσεις τα πραγματικά νούμερα, αυτά των εισιτηρίων. Από τη μία δήθεν tours παίζοντας μπροστά σε συγγενείς και φίλους, από την άλλη, ο Λεξ, με δεκαχίλιαρα μέρη sold out.

Ανήκω σε αυτούς που τον έμαθαν από κάποιο live του στο οποίο βρέθηκαν από σπόντα. Λίγο μετά την κυκλοφορία του «Ταπεινοί & Πεινασμένοι», πίσω στο 2014. Τέσσερα χρόνια μετά, ήρθε το 2ΧΧΧ και πιστός στο ραντεβού του να κυκλοφορεί δίσκο κάθε παγκόσμιο (όπως λέει και ο ίδιος), το 2022 έφερε το Μετρό. Χωρίς promo, δίχως τυμπανοκρουσίες, από τις 12 Μαΐου και μετά, σε ετερόκλητα μουσικά κοινά, ο τρίτος δίσκος του Λεξ μονοπωλεί τη μουσική κουβέντα. Έχω αναρωτηθεί πολλές φορές τι είναι αυτό που όποιον και αν ρωτήσεις, ανεξαρτήτως προτιμήσεων, θα έχει κάποιον καλό λόγο να σου πει για τον Λεξ. Μπορεί οι στίχοι του, οι γραμμένοι από την ψυχούλα του που θα έλεγε και ο Τζαμάλ. Ίσως γιατί σε αυτούς τους γκρίζους καιρούς, όπου κάποιοι πουλάνε πολυτέλεια και άλλοι, σφυρίζουν αδιάφορα, μεγάλο κομμάτι του λάου να βρίσκει στους στίχους του rapper τη ζωή του και κατά συνέπεια, στο πρόσωπό του, τον τελάλη του.

Στιχουργικά ο Λεξ δεν ξεφεύγει από αυτό που μας έχει συνηθίσει, άλλωστε θα ήταν και παράλογο να είχαμε τέτοια απαίτηση, αφού λίγα πράγματα έχουν αλλάξει προς το καλύτερο τον τελευταίο καιρό. Στίχοι βασισμένοι στην κοινωνική παρατήρηση και την κριτική της, πιο βιωματικός και αυτοαναφορικός στο «Μετρό», ενώ φυσικά δεν απουσιάζουν και οι ποδοσφαιρικές αναφορές. Οι παραγωγές που υπογράφονται από τους Dof Twogee, Beats Pliz, Night Grind, Ortiz & Solid είναι σε μεγάλο ποσοστό mid-tempo και δένουν ωραία με τη βαριά ατμόσφαιρα των στίχων. Βέβαια, τόσο σε επίπεδο beats όσο και στιχουργικά, η ωμότητα που ακούσαμε στο 2XXX έχει εγκαταλειφθεί, μάλιστα, σε κάποια σημεία ο Λεξ πατάει σε trap beats. Σημαίνει αυτό ότι rapper αφήνει πίσω του το στυλ στο οποίο μας έχει συνηθίσει; Δεν μπορώ να είμαι στο μυαλό του, αλλά θεωρώ απίθανο να τον δούμε κάποια στιγμή στο μέλλον ντυμένο σαν τον καραγκιόζη να μας τραγουδάει για χρυσαφικά και ακριβές μάρκες.

Δεν έχουν μεσολαβήσει μόνο τέσσερα χρόνια ανάμεσα στα δύο τελευταία του albums, το Μετρό κυκλοφορεί δύο καραντίνες μετά, ύστερα από κάποιες χιλιάδες θανάτους, μετά από ασύστολη κρατική βία, μετά από οικονομική εξαθλίωση, όλα αυτά μοιάζουν σαν να έχουν απογοητεύσει τον 37χρονο θεσσαλονικιό. Είναι και η ηλικία, θα ήταν παράλογο – και λάθος του θα έλεγα – αν ακούγαμε το 2022 ίδιο Λεξ με το 2018.

Ίσως η ύπαρξη τόσων παραγωγών να δημιουργεί μία προσδοκία για μεγαλύτερη ηχητική ποικιλία, όμως, η ας πούμε μονότονη παραγωγή, σε συνδυασμό με τον στίχο και τη μικρή διάρκεια του album, δημιουργούν έναν μονόλογο ο οποίος ακούγεται με φοβερή άνεση. Μάλιστα, η συνθήκη αυτή γίνεται μείζονος σημασίας αν αναλογιστούμε ότι σε κάθε ακρόαση το δέσιμο ακροατή-καλλιτέχνη δυναμώνει.

Είχα σκεφτεί να κλείσω το παρόν κείμενο με κάποιον στίχο του Λεξ μέσα από το Μετρό, αλλά δυσκολεύομαι αρκετά να επιλέξω. Οπότε για αυτό και το παρόν review έχει διαφορετικό τίτλο, γιατί απαντάει στο ερώτημα του τί είναι αυτό που κάνει σχεδόν τους πάντες να γουστάρουν τον Λεξ. Όπως ο ίδιος δε χωρίζει τους ανθρώπους ανάλογα τη θρησκεία, την καταγωγή, το χρώμα ή τη μουσική που ακούνε, έτσι και το κοινό του υπερβαίνει αυτά τα στεγανά.

Rating: 

 9.0

 
Παραγωγός: Dof Twogee, Beats Pliz, Night Grind, Ortiz & Solid
Genre: Rap
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 12/05/2022
Band Links: Facebook | Instagram | YouTube | Spotify 

Τελευταία