Αρχική EVENTSΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣNick Mason΄s Saucerful of Secrets, 04/06/2022 @Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων

Nick Mason΄s Saucerful of Secrets, 04/06/2022 @Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων

Φωτογραφίες: Αφροδίτη Ζαγγανά

Τι είναι τα οικογενειακά κειμήλια; Αντικείμενα αξίας. Ποιος την προσδίδει όμως; Η αξία ενός κειμηλίου καθορίζεται από τον πρώτο του κάτοχο, και γενιά με τη γενιά μεγαλώνει και γιγαντώνεται. Συνήθως πρόκειται για κάποιο ρολόι, ένα κόσμημα, κάποιον πίνακα ζωγραφικής ή ένα βινύλιο που ταξιδεύει στις δεκαετίες, παραμένοντας στα χέρια εκείνων που καθόρισε το άτομο που το απέκτησε πρώτο. Αν κάνω ποτέ δική μου οικογένεια (πιθανότατα απλά θα αφήσω τα υπάρχοντά μου σε κάποιο από τα ζώα μου, let’s face it), έχω λίγα πράγματα που θα τους αφήσω πίσω. Ένα 45αρι βινύλιο που είναι ο “Επιτάφιος”, και από το Σάββατο 4 Ιουνίου 2022, το απόκομμα του εισιτηρίου για το live των Nick Mason's Saucerful of Secrets στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων.

Στη διάρκεια της βραδιάς στην Τεχνόπολη, ξέκλεψα ελάχιστα λεπτά μεταξύ τραγουδιών για να ευχαριστήσω όλα τα παιδιά στο Depart που βοηθούν να υπάρχει αυτή εδώ η γωνία. Και κυρίως, την Ειρήνη Τάτση που εργάζεται πυρετωδώς ώστε να μπορούμε να καλύπτουμε τέτοια γεγονότα όπως η συναυλία των Nick Mason’s Saucerful of Secrets στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων προχθές το βράδυ. Όπως έγραψα και στο αφιέρωμα που έκανα στη σπουδαία μπάντα -τη δημιουργία της οποίας εμπνεύστηκε ο κιθαρίστας της, Lee Harris, όπως μας αποκάλυψε ο Nick Mason σε μια από τις φορές που μας απηύθυνε τον λόγο- δεν είχα ακούσει ποτέ τραγούδια των Pink Floyd ζωντανά από κάποιο μέλος τους έως το Σάββατο.

Με βεβαιότητα το ότι θα θεωρηθώ γραφικός μα περίσσια αυτοπεποίθηση πως αυτή είναι η δική μου αλήθεια, δίχως διάθεση να υποτιμήσω κανέναν, έως το Σάββατο δεν είχα ακούσει μουσική ποτέ ξανά στη ζωή μου. Αυτό που ξετυλίχθηκε μπροστά στα μάτια μας, και το οποίο τα αυτιά μας επιχείρησαν να μεταφράσουν, ήταν ένα φαντασμαγορικό μουσικό υπερθέαμα που όμοιό του θα βρεις πολύ δύσκολα. Ποιον κοροϊδεύω; Δεν πρόκειται να το βρεις. Όπως είπε ο Gary Kemp (Spandau Ballet), main vocalist και έτερος κιθαρίστας του σχήματος, “Πριν 50 χρόνια αγοράζαμε τους δίσκους αυτούς και τους ακούγαμε, και λέγαμε, πρέπει να είναι οι καλύτεροι δίσκοι που έχουν γραφτεί. Σήμερα, ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ότι είναι οι καλύτεροι δίσκοι που έχουν γραφτεί”.

Βλέπετε, οι Saucerful of Secrets του μυθικού drummer των Pink Floyd, Nick Mason, δεν παίζουν απλώς covers των Pink Floyd. Όπως γράφει και το εισιτήριο παραπάνω, παίζουν τραγούδια των πρώτων ετών της μουσικής κολεκτίβας η οποία καθόρισε την ψυχεδελική μουσική, τη ροκ, την έννοια συναυλία, την μουσική για να μην τα πολυλογώ. Της παρέας αυτής η οποία χάραξε στο “είναι” της ανθρώπινης ύπαρξης την πραγματικότητα που λέει:

Αν επιθυμείς να γεννήσεις έναν ήχο, τα μουσικά όργανα κάθε τύπου είναι εκεί για εσένα. Είναι τα εργαλεία σου, και όχι η φυλακή της δημιουργικότητάς σου

Μπορείς να τα κάνεις ό,τι -μα ό,τι- εσύ επιθυμείς, προκειμένου να φτάσεις στο αποτέλεσμα που μαγειρεύεται στο μυαλό σου, και σερβίρεται από το σώμα σου στον υπόλοιπο κόσμο. Ο τρόπος με τον οποίο οι Mason, Harris, Kemp, Guy Pratt, και Dom Beken χειρίζονται τα μουσικά όργανα και άλλα εργαλεία επί σκηνής, σε ταξιδεύει σε πρωτόγονα σπήλαια, και σου υπενθυμίζει ότι ναι, αυτό το είδος, ο άνθρωπος, εφηύρε τον τροχό. Πήρε τα εργαλεία που είχε στα χέρια του, και έκανε τη ζωή του πιο εύκολη, πιο ευχάριστη εν τέλει, επειδή τα χειρίστηκε δίχως φόβο του τι θα συμβεί.

Μπορείς για παράδειγμα να πάρεις την ηλεκτρική κιθάρα σου, να την κρατήσεις δίπλα στο γιγάντιο ηχείο που βρίσκεται στα δεξιά σου, και με τις κατάλληλες κινήσεις να γεννήσεις μια ηχώ που αντηχεί στο διηνεκές. Μια ηχώ που χτυπάει ακόμη στο έγκατα των σωμάτων όσων βρέθηκαν στην Τεχνόπολη το βράδυ του Σαββάτου. Μια από τις αμέτρητες ηχώ που συνθέτουν το ασύλληπτο μουσικό δημιούργημα το οποίο ονομάστηκε απλά “Echoes”.

Echoes through our magical universe

Το “Echoes” που αντήχησε στην Αθήνα το βράδυ της 4ης Ιουνίου, είναι όλα τα συναισθήματα που υπήρχαν, υπάρχουν, και θα υπάρξουν. Αν θέλει κανείς να το πει απλά, αυτή η μουσική εποποιΐα είναι “Καληνύχτα τώρα”, όπως είπε ο φίλος Τόλης που ήταν στα αριστερά μου. Δεν χρονομέτρησα καν πόση ώρα κράτησε (σ.σ. λίγο παραπάνω από 20 λεπτά, έμαθα την επόμενη μέρα), αφού έπειτα από τα πρώτα δυο λεπτά ήμουν με ανοιχτό το στόμα και κοίταζα τη σκηνή, μα ταξίδευα. Ταξίδευα σε δυστοπία, αγάπη, απόγνωση, έρωτα, πανικό, ευτυχία, τρόμο, χαρά, θλίψη, ενθουσιασμό, καταστροφή, γένεση. Ταξιδεύαμε σαν άυλες υπάρξεις κάπου μακριά, επειδή μας έδωσαν αυτή τη δυνατότητα αυτά που έγραψαν οι Gilmour, Waters, Mason, και Richard Wright. Οι Pink Floyd μας άρπαξαν και μας εκτόξευσαν έξω από τη Γη, πέρα από το ηλιακό σύστημα, εκτός γαλαξία, στο αχανές, πανέμορφο, τυχαίο σύμπαν. Κάπου εκεί, βρισκόμαστε ακόμη όσοι ακούσαμε ζωντανά αυτό το αριστούργημα, και συζητάμε για το μεγαλείο των βάρδων της ύπαρξης παρέα με προγενέστερα άτομα του είδους μας που τους είδαν ζωντανά να μοιράζονται μαζί τους τις μαύρες τρύπες μουσικής που κρατούσαν -και κρατούν- υπό έλεγχο μέσα στα κρανία τους.

Πολύ πριν το “Echoes” ηχήσει στην Αθήνα, για να αποτελέσει το τέλος του δεύτερου σετ της βραδιάς, πριν η μπάντα επανέλθει για τρία encore, βιώσαμε αντίστοιχες στιγμές. Ένα setlist γεμάτο με μουσικά αριστουργήματα τα οποία όλα αξίζουν μια θέση σε θησαυροφυλάκιο για να μη χαθούν ποτέ, ακόμη κι αν το είδος μας εκλείψει. Ιδανικά, θα είναι από τα πρώτα πράγματα που ενδεχόμενοι άλλοι πολιτισμοί θα ανακαλύψουν για εμάς, και όχι τα σημάδια των πολέμων που κατακρεούργησαν αμέτρητες ζωές. Αυτό που ξεχώρισε νομοτελειακά ήταν το “Vegetable Man”, όχι λόγω προσωπικής προτίμησης, μα λόγω αποκλειστικότητας. Βλέπετε, το Vegetable Man οι Pink Floyd δεν το ολοκλήρωσαν ποτέ, και δεν το έπαιξαν ποτέ ζωντανά. Η μοναδική μπάντα που παίζει ζωντανά το συγκεκριμένο τραγούδι, είναι και η μοναδική η οποία το αναβίωσε, και το ολοκλήρωσε. Σωστά μαντεύετε, οι Nick Mason’s Saucerful of Secrets. Όπως ο ίδιος ο εμβληματικός drummer μας αποκάλυψε, το Vegetable Man έλαβε δικαίωση την ημέρα που το έπιασαν στα χέρια τους οι Mason, Harris, Pratt, Kemp, και Beken. Δεν παρέλειψε μάλιστα, με ισχυρές δόσης προτροπής για δημιουργικότητα και περισσότερο με παιχνιδιάρικη διάθεση παρά με ελιτισμό, να ευχηθεί “καλή τύχη σε όλα τα cover bands εκεί έξω” που θα προσπαθήσουν να παίξουν το Vegetable Man ζωντανά. Δεν υπάρχει πουθενά ηχογραφημένο. Μόνο για τα αυτιά ημών και υμών.

In memory of Syd Barrett and Richard Wright

Οι αφιερώσεις δεν θα μπορούσαν να λείπουν όταν μιλάμε για συναυλία συγκροτήματος το οποίο περιλαμβάνει μέλος των Pink Floyd, και παίζει τραγούδια των Pink Floyd. Πρώτος στη σειρά, ο σπουδαίος Syd Barrett. Δεν μπορούν να υπάρξουν Floyd χωρίς Barrett, ψυχεδέλεια χωρίς Barrett. Από κοντά και ο αξέχαστος Richard Wright, στον οποίο αφιερώθηκε το συγκινητικό Remember a Day, πριν οι Nick Mason’s Saucerful of Secrets κλείσουν το πρώτο κομμάτι του live τους με το Set the Controls for the Heart of the Sun. Σε αυτό το σημείο, πριν το τραγούδι του πρώτου μέρους, ήταν που ο Nick Mason πήρε εκ νέου τον λόγο για να εκφράσει ένα απωθημένο του: “Έβλεπα επί χρόνια τον Roger Waters να beat the shit out of this gong (δεν το μεταφράζω για κανέναν λόγο, ήταν απλά απολαυστικό), και τώρα είναι σειρά μου επιτέλους”. Ο Pratt πήρε και αυτός με τη σειρά του τη σκυτάλη, σε ακόμη μια επιβεβαίωση των παραπάνω, ότι δηλαδή, όλα τα εργαλεία είναι εκεί για εσένα και αν τα αξιοποιήσεις, το αποτέλεσμα θα είναι ανεπανάληπτο. Ρυθμός αρρωστημένος, στο μοναδικό τραγούδι που έγραψαν ποτέ οι Pink Floyd με μουσική και από τα πέντε μέλη τους (Waters, Gilmour, Barrett, Mason, Wright).

Το πρώτο μας άφησε με ένα από τα πιο ηλεκτρισμένα διαλείμματα που έχω ζήσει. Εκεί που σε άλλη περίπτωση ο κίνδυνος να ξεφουσκώσει αυτό που αισθάνεσαι καραδοκεί απειλητικά, σε αυτή την περίπτωση ένιωθες το νευρικό σου σύστημα να πάλλεται ακόμη στους ρυθμούς τιτάνων της μουσικής. Στην ατμόσφαιρα, οι νότες και οι ήχοι του Dom Beken αιωρούνταν και χόρευαν, κρατώντας μας συντροφιά χωρίς πλέον να χρειάζεται να ακούγονται. Ο επί χρόνια συνεργάτης του σπουδαίου keyboardist των Pink Floyd, Richard Wright, ήταν ο μοναδικός που είδαμε ελάχιστες φορές, μα νιώθαμε σαν να είναι πάντα εκεί, επειδή πράγματι, ήταν σε κάθε γωνία.

Στην ατμόσφαιρα, οι νότες και οι ήχοι του Dom Beken αιωρούνταν και χόρευαν, κρατώντας μας συντροφιά

Για τον Guy Pratt τι να πεις; Η παρουσία του επί σκηνής είναι από αυτές που σε γεμίζουν ενέργεια, “τσίτα”, και ευχαρίστηση. Δεν σταμάτησε λεπτό να χορεύει και να κινείται, ακόμη και όταν το μπάσο του σιγούσε για λίγο ή όταν δεν τραγουδούσε με τη θεσπέσια, Floyd-ικη φωνή του. Το έτερο ήμισυ του Gary Kemp στους Nick Mason’s Saucerful of Secrets φρόντισε να μας ευχαριστήσει πολλές φορές στα ελληνικά, με όλα τα μέλη της μπάντας -πλην των άηχων φωνητικά μα θεσπέσιων παικτικά Lee Harris και Dom Beken- να μας απευθύνουν τον λόγο, λέγοντάς μας ιστορίες, ευχαριστώντας μας για ένα θεσπέσιο βράδυ. Ένα βράδυ που θα μείνει στη μνήμη και των ίδιων, μα και όσων βρέθηκαν στην Τεχνόπολη.

Αν είστε από αυτά τα άτομα που ζήσατε όσα έζησα εγώ με τον Σπύρο Κούρκουλα παρέα μου, τότε ξέρετε για τι πράγμα μιλάω. Όπως είπα και στο παλικάρι δίπλα μου που δεν το γνώριζα καν, “Μπορεί να μην σε γνωρίζω, αλλά what the f**k did I just experience?” Σας προτρέπω ανεπιφύλακτα με την πρώτη ευκαιρία, να βρεθείτε μπροστά σε stage όπου πάνω βρίσκονται οι Nick Mason’s Saucerful of Secrets. Είτε έξω, είτε στην Ελλάδα. Ιδανικά, ξανά στην Τεχνόπολη, του χρόνου. Γιατί ναι. Θέλω να το ξαναζήσω, όπως το ζω από εκείνο το βράδυ έως σήμερα, και θα το ανακαλώ όσο αναπνέω.

Thank you, Nick Mason’s Saucerful of Secrets, Nick Mason, Gary Kemp, Guy Pratt, Lee Harris, Dom Beken, Syd Barrett, Richard Wright, David Gilmour, Roger Waters.

Nick Mason’s Saucerful of Secrets Setlist @Technopolis City of Athens

Set 1:

One of These Days

Arnold Layne

Fearless

Obscured by Clouds

When You're In

Candy and a Currant Bun

Vegetable Man

If

Atom Heart Mother

If (reprise)

Remember a Day

Set the Controls for the Heart of the Sun

Set 2:

Interstellar Overdrive

Astronomy Domine

The Nile Song

Burning Bridges

Childhood's End

Lucifer Sam

Echoes

Encore:

See Emily Play

A Saucerful of Secrets

Bike

Τελευταία