Αρχική EVENTSRELEASE FESTIVAL 2022Release Festival: Parov Stelar, ARTBAT, Kevin De Vries, El Siciliano

Release Festival: Parov Stelar, ARTBAT, Kevin De Vries, El Siciliano

19/06/2022

Επιμέλεια: Χρήστος Καραγιάννης, Κώστας Παπανικολάου / Φωτογραφίες: Release Athens 2022 Photographers

Οι πρόβες του ωδείου μόλις είχαν τελειώσει όταν μου χτύπησε το κουδούνι ο Κώστας. Στεναχωρήθηκα λίγο που η Ειρήναρα μας έπρεπε να μείνει στα pits αλλά πήρα φοβερή χαρά που η αλλαγή της έμελλε να είναι ο ένας και μοναδικός Κώστας Παπανικολάου. Με πέτυχε στο γραφείο να ακούω El Siciliano, γιατί ο μεγαλωμένος στην Γερμανία Σικελός ανακοινώθηκε πριν δυο μέρες και θα σας πω ψέματα αν σας πω πως είμαι familiar με την μουσική του. Νομίζω πως έχουμε να κάνουμε με άλλη μια εξαιρετική προσθήκη μιας και η 80’s - early 90’s αισθητική της μουσικής του μου φαίνεται ένα εξαιρετικό intro μιας ημέρας που έμελλε να είναι άκρως χορευτική, όπως περιμέναμε άλλωστε.

Το πλάνο ήταν απλό, τελειώνω την δουλίτσα μου, κλειδώνω το ωδείο, τρώω τα σουβλάκια μου (ο Κώστας δεν ήθελε καθότι έφερε τοστ και μπανάνα από το σπίτι), λέμε λίγες χαζομάρες, τσιμπάμε ταξάκι και πάμε στην Πλατεία Νερού. Έτσι και έγινε. Φάγαμε, αράξαμε λιγάκι και μετά από μια πολύ σύντομη κουβέντα με τον πανεπιστημιακό καθηγητή του δρόμου με θέμα την προμίσθωση που χρεώνει γνωστή εταιρεία, φτάσαμε. 17:40 ήμασταν ήδη μέσα και ο Κώστας άπλωνε το αντηλιακό στο τρυφερό δερματάκι του. Τι να τον κάνω; Τον αγαπάμε και έτσι.

Χρήστος

Αν μου έλεγες ότι θα βρισκόμουν σε φεστιβάλ και σε βράδυ με ηλεκτρονική μουσική πριν 3 χρόνια θα σου έλεγα ότι λες χαζομάρες. Δεν υποτιμώ ποτέ κανένα είδος Τέχνης, διότι πολύ απλά είμαι φανατικός οπαδός της φράσης “Let people enjoy things”. Χάρη στο Depart, κατόρθωσα να επεκτείνω τους μουσικούς μου ορίζοντες απεριόριστα, και το βράδυ του Σαββάτου 18 Ιουνίου 2022, ευχαρίστησα τον εαυτό μου που μου επιτρέπει πλέον να είμαι ανοιχτός σε ο,τιδήποτε έρθει προς τα αυτιά μου. Η ηλεκτρονική μουσική όχι μόνο έχει αλλάξει εντελώς από αυτό που θυμόμουν πως ήταν όταν μεγάλωνα και από αυτό που -ίσως λανθασμένα- είχα στο μυαλό μου, αλλά θα τολμήσω να πω ενώπιον του μεταλα εαυτού μου ότι πλέον μου αρέσει κιόλας. Καθοριστικό ρόλο σε αυτό έπαιξε η πιο χορευτική βραδιά του φετινού Release Athens, την οποία είχα τη χαρά να μοιραστώ με τον Depart-ικό -και όχι μόνο- αδερφό μου, Χρήστο Καραγιάννη. Ήχος που κάνει το μέσα σου να δονείται εκστατικά, και μια techno αποκάλυψη για την οποία θα μιλάμε για πολλά χρόνια.

Κώστας

► El Siciliano

Απόφασισε να μπει δυνατά με ένα remix του "I will survive" και μάλιστα 2' λεπτά πριν τις 18:00. Τα μπάσα ήταν στο κατάλληλο level για να απολαύσουμε ηλεκτρονική μουσική. Ο κόσμος σιγά άρχισε να παίρνει θάρρος και να πηγαίνει όλο και πιο κοντά στην σκηνή. Το set του είναι ακριβώς όπως περίμενα, έντονες 80's ρετρό πινελιές σε συνδυασμό με ένα αγνό ταπεινό και όμορφο beat σε mid tempo. Βρισκόμαστε ήδη είκοσι λεπτά στο set του και το κοινό έχει αρχίσει να χορεύει αγνοώντας την ζέστη, σε αντίθεση με τον Κώστα που καταναλώνει αντιηλιακή κρέμα σα να τον πληρώνουν για αυτό.

Ο Siciliano στα σαράντα λεπτά ακριβώς μας έδωσε μια γερή τζούρα από το "The Wall" των Pink Floyd την στιγμή που, ευτυχώς για όλους μας, άρχισε να φυσάει ένα πολύ όμορφο αεράκι. Λίγο αργότερα ήρθε και το όμορφο remix του Billie Jean, ίσως η καλύτερη του στιγμή για μένα. Εν κατακλείδι μου έμειναν καλές εντυπώσεις από το μονόωρο set του. Ένα συμπαθητικό opening act και όχι μόνο, αλλά αυτά θα τα πούμε αργότερα.

Χρήστος

Το απόγευμα του Σαββάτου ξεκίνησε με ηλιοφάνεια, με τον καιρό να μας φτιάχνει τη διάθεση από νωρίς στην Πλατεία Νερού. Καλύτερη εισαγωγή από κάτι classic δεν θα μπορούσε να υπάρξει και πριν καν τις 18:00, ο El Siciliano ανεβαίνει στα decks, όπως έχει πράξει ήδη αρκετές φορές στο παρελθόν σε συναυλίες που αναμένεται να εμφανιστεί και ο Parov Stelar. Όπως μας αποκάλυψε άλλωστε ο τελευταίος στο τέλος της βραδιάς, πριν δώσει πάσα στον Ιταλό να συνεχίσει το πάρτυ και μετά το τέλος του timetable, ο El Siciliano του “έσωσε τη ζωή”. Δεν κατάφερα να βρω λεπτομέρειες επ’αυτού, αλλά πιστεύω τον Αυστριακό ότι ο έμπειρος DJ τον βοήθησε, όπως βοήθησε και εμάς να μπούμε σε χορευτικό ρυθμό.

Η Πλατεία Νερού γέμιζε σιγά-σιγά, και οι ήχοι παλιών classics συνδυάζονταν με κλασικά 90s beats. Ι Will Survive, The Wall, και Billie Jean, χόρευαν αρμονικά με τις λούπες του El Siciliano, και ο κόσμος ζεστάθηκε. Αυτό που ακολούθησε, δεν το περίμενα ποτέ.-

Κώστας

► Kevin de Vries

Στις 19:00 ακριβώς ήρθε η ώρα του Kevin de Vries. Από την αρχή εδειξε επιθετικές και αρκετά πιο techno διαθέσεις. Να σημειώσω πως μου άρεσε πάρα πολύ το γεγονός πως η αλλαγή από τον ένα DJ στον επόμενο έγινε αστραπιαία, όταν μιλάμε για βραδιά ηλεκτρονικής μουσικής δεν σταματάς ποτέ την μουσική, να χορέψουμε ήρθαμε. Ο Βερολινέζος βρίσκεται μόλις δέκα λεπτά πάνω στο stage και ήδη καταλαβαίνεις πως είναι ξεχωριστός. Ο Κώστας ο οποίος άρχισε εντελώς ασυναίσθητα να χορεύει γυρνάει και μου λέει "Ρε συ αυτός είναι άλλη κλάση". Είναι! Το μπάσο δίνει τον παλμό και αφτιά μας ξεδιπλώνουν όλο και περισσότερα layers στις συνθέσεις του.

Όσοι δεν τον γνώριζαν αρχίζουν να ρωτάνε το όνομα του, δεν θα του πάρει και πολύ καιρό να τον γνωρίζουν όλοι, είναι θέμα χρόνου να είναι το πρώτο όνομα σε μεγάλα stages. Τα video walls έχουν αρχίσει να χορεύουν στους σκοτεινούς ρυθμούς του και το ταξίδι είχε ξεκινήσει. Ο ίδιος είναι άνετος, πρόσχαρος και εντελώς in the zone. Οι μυημένοι έχουν ήδη πάει μπροστά. Εγώ έκανα ακριβώς ό,τι σας είπα λίγες μέρες πριν. Έχω κρατήσει μια όμορφη γωνιά και έχω πιάσει τον απαραίτητο χώρο ώστε να χορεύω ατσούμπαλα χωρίς να ενοχλώ. Τι να κάνουμε ρε παιδιά; Σε άλλους η φύση έδωσε μύτη, σε άλλους χορευτικές ικανότητες.

Όσο συνεχίζει το set του τόσο πιο dark διαθέσεις δείχνει. Έχουν περάσει σαράντα λεπτά και δεν φαίνεται να έχει pickαρει ούτε κατά διάνοια! Οι συνθέσεις γίνονται πιο επιθετικές, αποκτούν περισσότερο βάθος και ο κόσμος πλέον χορεύει εντελώς μαγνητισμένος. "Everytime i look into your eyes i see the future" και τα μυαλά στα μπλέντερ (πάντα ήθελα να το γράψω αυτό). Ο ήλιος πέφτει μαζί με την θερμοκρασία, το κέφι όμως ανεβαίνει όλο και περισσότερο! Ο Kevin χειροκροτεί και υποκλίνεται εισπράττοντας πίσω τις επιθυμίες του κοινού. Έχει αρχίσει και γουστάρει με την ψυχή του και όλο αυτό περνάει στην μουσική του η οποία σε καλεί διαρκώς να χαθείς στο ταξίδι της! Μια μαγική δίωρη εμφάνιση από έναν άνθρωπο που είναι βέβαιο πως θα μας ξαναέρθει και εμείς θα είμαστε εκεί να χορέψουμε για άλλη μια φορά δίχως αύριο. Έχω χαλάσει δύο σόλες και δεν έχουν βγει καν οι ARTBAT, το βράδυ προμηνύεται εξαιρετικό!

Χρήστος

Όπως θα έχετε καταλάβει ήδη, δεν είμαι γνώστης της ηλεκτρονικής, και αυτό έκανε το βίωμα του Σαββάτου ακόμη πιο αποκαλυπτικό για εμένα. Για να παίξω με τις λέξεις… μετα-αποκαλυπτικό. Όταν ο Kevin De Vries ανέβηκε στο stage για να παραλάβει τη σκυτάλη στις 19:00, κατάλαβα αμέσως από την ενέργειά του και την όρεξή του ότι θα περάσουμε πολύ καλά. Δεν κατάλαβα όμως ότι θα βρισκόμουν ενώπιον μελωδιών και beats τα οποία θα άλλαζαν την κοσμοθεωρία μου ολόκληρη.

Αυτό που κάνει πίσω από τα decks ο De Vries είναι ασύλληπτο. Σαν ένας ζωγράφος να προετοιμάζει πινελιές σε διαφορετικούς καμβάδες, και να τους φέρνει επί σκηνής για να συνθέσει το τελικό του έργο συνδυάζοντάς τους, ο -εκ Βερολίνου ορμώμενος- DJ κατάφερε να ισοπεδώσει τα πάντα στον διάβα του. Ήταν πρακτικά αδύνατο να καθίσεις ακίνητος, ήταν αδύνατο για το μυαλό σου να μην ταξιδέψει κάπου μακριά.

Ο De Vries στην Πλατεία Νερού μας χάρισε ένα θεσπέσιο techno set, σαν soundtrack από post-apocalyptic ταινία που σε έβαζε στην “τσίτα” και δεν σε άφηνε ποτέ να ηρεμήσεις. Κάθε ατμοσφαιρική γέφυρα ανάμεσα στις εκρήξεις των beats έμοιαζε να συντηρεί την αγωνία της προσμονής για την επόμενη στιγμή που ο ανεπανάληπτος DJ θα κατεβάσει τα χέρια, δίνοντας εντολή για χορό δίχως όρια. Συμφωνήσαμε με τον Χρήστο -στα ελάχιστα δευτερόλεπτα που ξεκλέψαμε για να τα πούμε- ότι ο Kevin De Vries θα γράψει λαμπρή ιστορία και πολύ σύντομα θα είναι headliner σε όλα τα μεγάλα venues, γιατί όχι και στο Release Athens.

Κώστας

► ARTBAT

Είχε πλέον σκοτεινιάσει αρκετά. Η ώρα των Ουκρανών έχει έρθει. Οι ARTBAT ήταν οι πρώτοι που έδωσαν θερμά συγχαρητήρια στον Kevin για το εκπληκτικό performance του! Όπως και πριν έτσι και τώρα, αστραπιαία αλλαγή. Non-Stop Music, Non-Stop Dancing. Το κοινό τους καλωσορίζει εν μέσω ξέφρενου χορού, η ώρα ήταν πλέον 21:00 και όλοι ήταν ήδη ζεστοί μετά το τρίωρο πάρτι. Όσοι είχαν ψηλά τα κινητά τους με στόχο να τραβήξουν κάποιο βίντεο, γρήγορα τα κατέβασαν και αφέθηκαν στην υπέροχη μουσική. Όσοι δεν ήρθαν ας μην δουν. Δεν πειράζει, ας ερχόντουσαν!

Καλά εννοείται πως ανάμεσα σε αυτούς ήμουν και εγώ αλλά εμείς κάνουμε ανταπόκριση κυριοι και πρέπει να γράψουμε και να δείξουμε κάποια πράγματα ακόμη και σε αυτούς που τα έχασαν. Δουλειά μας είναι! Οι άλλοι δεν έχετε καμία δικαιολογία. Τολμώ να πω πως στο πρώτο εικοσάλεπτο του set ο κόσμος έδειχνε να μην έχει ξεπεράσει τον Kevin (ναι, ήταν τόσο καλός) Παρόλα αυτά όλοι γνωρίζουμε πως οι ARTBAT δεν υπάρχει περίπτωση να μην "απαντήσουν" και αυτό δεν άργησε καθόλου να γίνει. Ούτως ή άλλως αυτή η δυάδα είναι πιο ταξιδιάρικη, το χτίζει σιγά σιγά και σε οδηγεί σε εντελώς διαφορετικά μονοπάτια.

Το ατμοσφαιρικό σκηνικό που χτίζουν ταιριάζει γάντι με την πανέμορφη και δροσερή νύχτα. Κάπου εκεί ήταν που το υπέροχο remix "Return to Oz" ακούστηκε παρασέρνοντας το κοινό σε ένα ταξίδι γεμάτο συναισθήματα εικόνες και χρώματα που οδηγεί στην λύτρωση. Το set τους αρχίζει να αποκτά μια υπέροχη dark αισθητική, ο κόσμος άρχισε να την αφουγκράζεται και να χορεύει ξέφρενα. Ήταν αδύνατο οι ARTBAT να μην τιμήσουν το όνομα τους. Το όλο σκηνικό δείχνει κατάλληλο για να οδηγηθεί στα έμπειρα χέρια του Parov Stelar και της μπάντας του. Ήρθε η ώρα του φοβερού και τρομερού "Best of Me" για να κλείσουμε ακριβώς στις 22:30. Το stage χρειάζεται χρόνο για να πάρει την μορφή που χρειάζεται ο μεγάλος πρωταγωνιστής και εμείς πρέπει να κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα για να δούμε αν έχουν ακόμα πάτους τα παπούτσια μας.

Χρήστος

Όπως ακριβώς συνέβη και στην αλλαγή του El Siciliano με τον Kevin De Vries, έτσι και ο τελευταίος παρέδωσε τη σκυτάλη στους Ουκρανούς ARTBAT χωρίς να σταματήσει ποτέ η μουσική. Παρότι οι Artur και Batish (εξ ου και το ARTBAT) ξεκίνησαν το 2015, μόλις το 2019 εκτοξεύθηκαν σε φήμη. Και καπάκια, Covid-19. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι σε κάθε stage που θα εμφανίζονται για αρκετό καιρό, θα δίνουν ό,τι έχουν και δεν έχουν, και αυτό έπραξαν στο Release Athens 2022.

Τα γραφικά στη γιγαντοοθόνη πίσω τους παρέπεμπαν σε εποχές Windows Media Player (με την καλή νοσταλγική έννοια), με fractals διαφόρων χρωμάτων να εντείνουν την εμπειρία της ατμοσφαιρικής ηλεκτρονικής μουσικής που κρύβουν στο μυαλό τους και μοιράζονται μαζί μας απλόχερα. Γλυκές φωνητικές μελωδίες και τραγούδια αποτελούσαν το ιδανικό χαλί για τις επαναλαμβανόμενες εκρήξεις χορού, προσφέροντας την εμπειρία που περίμενα να έχω όταν διάβαζα για αυτούς και άκουγα τη δουλειά τους στο δρόμο προς την Πλατεία Νερού.

Το light show σε συνδυασμό με την ξαφνική αλλαγή σε ακόμη πιο εξειδικευμένα 3D projections στις οθόνες κατόρθωσαν να μετατρέψουν το δυνατό σετ, σε ένα όμορφο ταξίδι. Κίτρινα και μπλε χρώματα υπενθύμιζαν ανά διαστήματα πως οι ARTBAT γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στο πληγωμένο Κίεβο, με σημαίες της Ουκρανίας να ανεμίζουν ανά διαστήματα στα χέρια θεατών που ήδη είχαν μπει in-the-zone και πάρταραν ασταμάτητα.

Κώστας

► Parov Stelar

Λίγο μετά τις 23:00 ο Parov Stelar και η μπάντα του ήταν πάνω στην σκηνή. Οι πρώτες νότες αρκούν για να πείσουν και τον πιο δύσπιστο πως πραγματικά είναι άλλο πράγμα να ακούς τις συνθέσεις του live με full band. Η Elena Karafizi παρέα με τον “Αθηναίο” Lee Anduze κέρδισαν το κοινό κατευθείαν με την φωνή τους και την σκηνική τους παρουσία. Το Brass Section της μπάντας είναι εξαιρετικά δυναμικό, ο κιθαρίστας μες το συναίσθημα, ο drummer πραγματικός βράχος και στην μέση ο Stelar με τις κονσόλες του και τα laptop του, ένας κανονικός μαέστρος. Ο κόσμος αγκαλιάζει την ενέργεια τους κατευθείαν.

Πρώτο κομμάτι που μου έκανε πραγματικά εντύπωση ήταν το “Venom” από τον τελευταίο δίσκο το οποίο live είναι υπέροχο. Λίγο μετά το “Voodoo Sonic” ήρθε να ανεβάσει ακόμα περισσότερο το κέφι. Το συναίσθημα που νιώθεις όταν βλέπεις τον κόσμο γύρω σου να χορεύει χαμογελαστός χωρίς μάσκες δεν μπορεί να περιγραφεί με λέξεις, είναι απίστευτο το πόσο μας είχε λείψει όλο αυτό.

Το Brass Section ξεκινάει να παίζει με τον κόσμο το κλασικό και αγαπημένο “τραγουδήστε την μελωδία που παίζω” παιχνίδι. Το κοινό κράτησε γερά μέχρι την στιγμή που ο άλλος μέσα σε 3 δευτερόλεπτα έπαιξε όσα ξέρει. Όταν το παιχνίδι τελείωσε το μικρόφωνο πήρε ο μικροκαμωμένος τρομπετίστας. Ντρέπομαι που θα το πω, αλλά με είχε συνεπάρει τόσο το live που δεν είχα καταλάβει πως ο φίλος μας ήτα καθιστός γιατί είχε σπασμένο πόδι. Ο Marc Osterer μας διηγήθηκε την ιστορία του ατυχήματος που είχε μόλις δύο μέρες πριν. Είπε πως φοβόταν ότι θα χάσει την πτήση του για την Αθήνα και έκλεισε με το επικό “Every show with a trumpet is better”. Ο άνθρωπος ήρθε με σπασμένο πόδι. Αυτή η μικρή ιστορία ενός μουσικού που έκανε τα πάντα για να εμφανιστεί live ήταν αρκετή για να παθιάσει και άλλο το κοινό.

Το setlist συνεχίζει και ο χορός δεν σταματούσε με τίποτα, ολόκληρη η Πλατεία Νερού χορεύει στους ρυθμούς που ήθελαν ο Parov Stelar και η μπάντα του. Το “All Night” ήταν το ιδανικό κλείσιμο πριν από ένα υπέροχο Εncore οπού ακούσαμε από “Sexyback” μέχρι “Sweet Dreams” για να κλείσουμε (πραγματικά αυτή την φορά) με την εξαιρετική εκτέλεση του “The Sun” το οποίο ακούστηκε για πρώτη φορά στην Venom Tour! Μετά την παρουσίαση των μουσικών ο Parov Stelar πήρε το μικρόφωνο και αφου μας ευχαρίστησε μας θύμισε για άλλη μια φορά το πόσο σημαντική είναι η χώρα μας για την καριέρα του και μας παρουσίασε τον άνθρωπο που του έσωσε την ζωή, τον El Siciliano! Ο οποίος ξανάπαιξε ένα set για να κλείσει η μέρα όπως έπρεπε!

Χρήστος

Η μοναδική στιγμή της βραδιάς που το πάρτυ στο stage διεκόπη προσωρινά, ήταν η στιγμή ανάμεσα στα σετ των ARTBAT και του Parov Stelar. Η μουσική συνέχισε από τα ηχεία της διοργάνωσης, κρατώντας μας σε εγρήγορση, με την προετοιμασία για αυτό που θα ακολουθούσε να είναι αρκετή σε διάρκεια ώστε να καταλάβεις ακόμη κι αν δεν γνωρίζεις: αυτό που κάνουν ο Parov Stelar και η μπάντα του επί σκηνής, δεν θα το βρεις πουθενά αλλού, παρά μόνο στο Release Athens και τα άλλα μεγάλα venues/φεστιβάλ της Ευρώπης και του κόσμου.

Είναι ένα πράγμα να λες παίζω ηλεκτρονική μουσική, και είναι άλλο να κατορθώνεις να το πράξεις έχοντας μπροστά σου decks, δυο laptops, και γύρω σου: τύμπανα, σαξόφωνα, τρομπέτα, κιθάρα, δυο φωνές. Ένα full band το οποίο “υπακούει” στις ορέξεις του σπουδαίου μουσικού μυαλού που ονομάζεται Marcus “Parov Stelar” Füreder, και ντύνει τα εξωπραγματικά beats του Αυστριακού μουσικού με jazz, r&b, και soul ρυθμούς. Ένα πραγματικό ηχητικό και οπτικό υπερθέαμα, από ανθρώπους που ζουν για τα stages.

Για τη δίψα του να είσαι στη σκηνή μίλησε με το… καλημέρα ο Anduze, ο soul vocalist του Parov Stelar, χαιρετώντας μας με την απλή αλλά περιεκτική φράση: “Περιμέναμε δυο χρόνια να το κάνουμε αυτό, οπότε απόψε, ας το κάνουμε όλοι μαζί”! Στο πλάι του, ως μούσα του Parov Stelar η Elena Karafizi από τη Μολδαβία με ασταμάτητο χορό πάνω στη σκηνή, και τη φανταστική φωνή της να αποτελεί τον δίαυλο μέσω του οποίου ο Parov Stelar επικοινωνεί όσα δεν φροντίζει να μεταδώσει η αξεπέραστη μουσική του.

Σε μια ψηλή καρέκλα, ο master τρομπετίστας Marc Osterer, με γύψο μέχρι το γόνατο, μας εξήγησε ότι πριν μόλις δυο ημέρες (!) έσπασε το πόδι του και το πρώτο που σκέφτηκε ήταν “Θα χάσω την πτήση μου για Ελλάδα!”. Ευτυχώς για όλους μας, δεν την έχασε. Πίσω από τα τύμπανα, ο φανταστικός Willie Larrson Jr., να αποτελεί τη μετουσίωση του Parov Stelar και το κάθε του χτύπημα να ηχεί στην Αττική σαν πρόσκληση για άλματα στον αέρα. Λαοθάλασσα κάτω από τον καθαρό ουρανό της Αθήνας, ενέργεια που μεταδίδεται σε miliseconds από Elena και Anduze στο κοινό, μια εμπειρία που ΠΡΕΠΕΙ να ζήσεις. Και αν δηλώνεις μη λάτρης της ηλεκτρονικής μουσικής, σου έχω νέα: ίσως σχημάτισες αυτή την άποψη νωρίς και δεν ασχολήθηκες να δεις αν μπορεί να αλλάξει. Σεβαστό. Για εμένα, το βράδυ του Σαββάτου, άλλαξε. Όπως άλλαξε κάποτε η ζωή του Parov Stelar στην Ελλάδα, όπου γεννήθηκε η καριέρα του και την οποία θεωρεί σπίτι του, όπως μας υπενθύμισε πριν μας αποχαιρετήσει.

Κώστας

Τελευταία