Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣΚαταχνιά - Νιαούρισμα της Γάτας

Καταχνιά - Νιαούρισμα της Γάτας

Το radar μου ομολογώ ότι έπιασε τους Καταχνιά με σχετική καθυστέρηση, όταν κυκλοφόρησε το Κρεσέντο Απελπισίας. Αυτή η μπάντα έχει ένα ασύγκριτο πλεονέκτημα, από όποιο σημείο και αν πιάσεις τη δουλειά της, το επίπεδο θα είναι τέτοιο που θα σε αναγκάσει να ακούσεις και τις υπόλοιπες της κυκλοφορίες. Όταν λοιπόν αποκτήσεις μία σφαιρική εικόνα του ήχου τους, τότε μοιραία θα συνειδητοποιήσεις πόσο μεγάλη μπάντα είναι. Φρένο σε αυτό το συμπέρασμα μπορεί να σου μπει αν οι πολιτικές σου τοποθετήσεις είναι μίας συγκεκριμένης πλευράς, που τότε κακώς διαβάζεις το παρόν site.

Θυμάμαι να συζητούμε με την Ειρήνη πώς θα γίνει να γράψουμε ένα κείμενο για τους Καταχνιά, αφού μοιραζόμαστε τον ίδιο ενθουσιασμό για τη μουσική τους. Είχαμε καταλήξει ότι θα έγραφα ένα αφιέρωμα στο ντεμπούτο τους, το s/t όταν θα βρίσκαμε την κατάλληλη αφορμή. Για καλή μας, σαν να άκουσαν τη σκέψη μας, κυκλοφόρησαν νέο δίσκο, το Νιαούρισμα της Γάτας. Έχοντας ακούσει ήδη κάμποσες φορές το album, σίγουρα είναι το καλύτερό τους, οπωσδήποτε ένα από τα συναισθηματικά εντονότερα albums που έχουμε ακούσει εδώ και χρόνια, λογικά ο καλύτερος εγχώριος δίσκος του 2022 – σίγουρα ο καλύτερος ελληνόφωνος και ίσως μία κυκλοφορία που είναι αυτό που λέμε στη γειτονιά μου, history in the making.

Οι Καταχνιά μετατρέπονται σε σύμβολο για τον ήχο τους

Το Νιαούρισμα της Γάτας ανοίγει με το "Εσείς οι ζωντανοί" το οποίο υπό τον ήχο ενός απειλητικού κύριου θέματος, γεμάτο παραμόρφωση, συνοδευόμενο από καλοπαιγμένα τύμπανα και growl φωνητικά, δίνει αμέσως τον παλμό για το τι θα ακολουθήσει. Γεμάτο εξαιρετικά γυρίσματα και αδιάκοπο ξύσιμο, ισορροπεί τέλεια ανάμεσα στο punk και το ακραίο metal. Το ομώνυμο κομμάτι, αν και παραμένει πιστό στις crust φόρμες, έχει μία κλιμακωτή πορεία, η οποία συνδυασμένη με τους στίχους, δημιουργεί ένα εξαιρετικό, οργισμένο, story telling. Τη σκοτεινή του ατμόσφαιρα, αναπτύσσει περαιτέρω το "Στον πηγαιμό για ωραίο θάνατο", με τη διαφορά ότι η τοποθέτησή του είναι αρκετά πιο απελπιστική. Είναι από τα κομμάτια, που αν δώσει και βάση στους στίχους, σε κάνει να νιώθεις άβολα με αυτά που διαπραγματεύεται αφού δε διαθέτει κανένα ίχνος μουσικό τακτ.

Η συνέχεια είναι πικρή, όχι λόγω των Καταχνιά αλλά εξαιτίας αυτών που λένε, τα οποία θα έπρεπε να είναι αυτονόητα. Ο λόγος για το "Το όνομα μου είναι άνθρωπος", ένα τραγούδι που υμνεί τη διαφορετικότητα και δείχνει τον δρόμο προς την καθολική αποδοχή της. Μέχρι στιγμής ο ρυθμός στο «Νιαούρισμα της Γάτας» είναι φρενήρης, χωρίς την παραμικρή υπόνοια για επιβράδυνση. Έρχεται η ώρα για το "Νεκρό Νερό", όπου αν και οι εντάσεις κατεβαίνουν, η σύνθεση, η ενορχήστρωση και οι στίχοι του δε γίνεται να μη σε κάνουν να ανατριχιάσεις. Ένα κομμάτι το οποίο καμουφλάρει με το πέπλο της απελπισίας, την πιο γλυκιά ελπίδα, αυτή της ζωής δίχως απάνθρωπες ανελευθερίες. Μοιάζει σαν τριλογία, αφού και το "Στη μούχλα των καιρών" που παίρνει τη σκυτάλη ακολουθεί την ίδια λογική, όπου η φωνητική ερμηνεία είναι θεατρικού επιπέδου (fun fact, ξέρω ότι έχουν δύο τραγουδιστές, ξεχωρίζω τις φωνές τους αλλά ακόμα δεν ξέρω ποια είναι του Χρήστου και ποια του Θεόφιλου) συνεπικουρούμενη από ένα σπουδαίο drumming.Αυτή άτυπη τριλογία κλείνει με το "Ετών 16", ένα κομμάτι που περισσότερο θυμίζει σκοπό παρά τραγούδι. Η ακουστική του εισαγωγή θυμίζει χαλί που έχει στρωθεί για ξεδιπλωθεί πάνω ένα ποίημα που αποτίνει φόρο τιμής στους Αλέξη, Μιχάλη και όλους τους 16χρονους που εξακολουθούν να διώκονται με ποικίλους τρόπους.

"Έρεβος" απλώνεται στον επίλογο του δίσκου, με ένα κομμάτι που δένει αριστοτεχνικά και τα δύο πρόσωπα της κυκλοφορίας. Με την ολοκλήρωση του, το «Νιαούρισμα της Γάτας» αφήνει ανάμεικτα συναισθήματα στον ακροατή, αφού από τη μία τον έχει βομβαρδίσει με άγρια και γεμάτα οργισμένη παραμόρφωση riffs και από την άλλη, οι στίχοι του, γεμάτοι απελπισία και μουνταμάρα. Το σκηνικό που στήνεται στα τριάντα λεπτά διάρκειας του, είναι αυτό συναντούμε καθημερινά στη ζωή μας, γεγονότα που είτε προκαλούν απελπισία ή ποτίζουν τον σπόρο του θυμού. Πάντως, ανεξαρτήτως το σε ποια κατηγορία ανήκει ο ακροατής, το εν λόγω album δε γίνεται να μην το αγαπήσει. 

Rating: 

 10


Band: Καταχνιά
Album: Νιαούρισμα της Γάτας
Genre: Crust Punk
Παραγωγός: Καταχνιά
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 23/06/2022
Band Links: Facebook | YouTube |
Bandcamp

 

Τελευταία