Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑViagra Boys: From Street Worms to Shrimp Overlords

Viagra Boys: From Street Worms to Shrimp Overlords

ΤΡΙΑ. ΧΡΟΝΙΑ. Η συναυλία των Viagra Boys στην Αθήνα κατέληξε ένας αστικός θρύλος, ένα event που φημολογείται ότι δεν θα γίνει ποτέ και ότι θα αναβάλλεται επ’ άπειρον, μέχρι ίσως να σταματήσουν να παίζουν μουσική. Καμία άλλη συναυλία που ακυρώθηκε εξ αιτίας της καραντίνας δεν ταλαιπωρήθηκε τόσο πολύ σε σχέση με την εμφάνιση των Viagra Boys. Με έναν πολύ παράδοξο τρόπο όμως, αυτό συνέβαλε στο εξής θετικό: τα σχεδόν τρία χρόνια που μεσολάβησαν από την πρώτη ανακοινωθείσα ημερομηνία έως την ερχόμενη Δευτέρα που ΜΑΛΛΟΝ θα γίνει κανονικά η συναυλία, έμελλε να είναι απαραίτητα για να ανεβάσουν τους Viagra Boys από το underground Ευρωπαϊκό post punk, σε μία τεράστια ανερχόμενη μπάντα παγκόσμιου βεληνεκούς. Πάμε να δούμε παρέα, πως δαδραματίστηκε αυτό το ταξίδι.

Είναι 2015 και στη Σουηδία συμβαίνει αυτό ακριβώς που συμβαίνει πάντα: κάνει κρύο. Κάτι πολύ παράξενοι τύποι αποφασίζουν να φτιάξουν ένα συγκρότημα γιατί βαρέθηκαν τα προηγούμενά τους, πάνω από ένα γιγαντιαίο τσιμπούσι με πιάτα βασισμένα στη γαρίδα. Καλά, είμαι σίγουρη ότι η δημιουργία των Viagra Boys δε συνέβη ακριβώς έτσι, αλλά εγώ έτσι θέλω να τη φαντάζομαι. Το σίγουρο είναι πως είχε δημιουργηθεί ένα σύνολο που αποφάσισε να κάνει τον εαυτό του να φαίνεται όσο πιο γελοίος γίνεται, για να κοροϊδέψει άλλους. Ο χρόνος δείχνει ότι τα κατάφεραν ήδη.

Η ειρωνεία είναι η κινητήρια δύναμη των Viagra Boys. Από το όνομά τους μέχρι τους φρενήρεις στίχους τους, όλα είναι μια κριτική στην ευρωπαϊκή ματσίλα και όλες τις πιθανές προβολές της. Όπως έχουν πει και οι ίδιοι, δεν τα κατάφερναν ποτέ καθόλου καλά να μιλήσουν σοβαρά για κοινωνικοπολιτικά θέματα. Οπότε επέλεξαν να κάνουν ένα τεράστιο “νια νια νια” (με γλώσσα έξω) σε ότι αυτοί θεωρούν προσβλητικά αστείο. Ντυμμένο φυσικά, με αλήτικο post punk.

Ο δρόμος είναι σπίτι για τους Viagra Boys, ακόμη κι αν στην κουλτούρα της χώρας τους είναι λίγο παράταιρη επιλογή. Δεν θα μπορούσαν με βάση αυτό να τιτλοφορήσουν την πρώτη τους full length δουλειά οτιδήποτε άλλο εκτός από Street Worms. Τα σκουλήκια πλησιάζουν αργά τα αυτιά μας, κι ενώ έχουν προηγηθεί δύο EP, όταν λίγο πριν το Σεπτέμβρη του 2018, κυκλοφορεί το single που έμελλε να τους βάλει στο ραντάρ όλων μας. Sports. Αλήθεια, τι το τόσο κολλητικό έχει ένα κομμάτι που κυρίως αναφέρει αθλήματα και ένα video clip με έναν ημίγυμνο τύπο με γυαλιά και πολλά τατουάζ (δεν βρίσκεις και συχνά τον Sebastian με μπλούζα η αλήθεια είναι) να περιφέρεται ανάμεσα στα προαναφερθέντα αθλήματα; Δείτε και πείτε μου. Το vibe τους είναι από άλλον πλανήτη, κάπου που κατοικούν μόνο γαρίδες και δε τους νοιάζει απολύτως τίποτε.

Το Street Worms έβαλε ξεκάθαρα στους Viagra Boys την ταμπέλα του next big thing και όχι άδικα. Αν δε σας πείθει το λίγο πιο commercial Sports, ακούστε το Amphetanarchy και θα με θυμηθείτε. Το όνομά τους σιγά σιγά διαρρέει στους κυνηγούς ταλέντων της σκηνής και δύο τεράστιοι παραγωγοί από πολύ διαφορετικούς ήχους, ο Matt Sweeney και ο Justin Raisen αποφασίζουν ότι θα αναλάβουν την επόμενη δουλειά τους. Έτσι και γίνεται. Ο δίσκος καταλήγει να γίνεται ένα αφιέρωμα στις λάθος αποφάσεις του Sebastian, τις οποίες συνειδητοποίησε και πήρε την πιο σωστή: Το Welfare jazz.

Για τρεις μήνες, οι Viagra Boys μας βομβαρδίζουν με singles, τόσο ξεχωριστά και τόσο εμπνευσμένα, που το Welfare Jazz γίνεται η πλέον αναμενόμενη κυκλοφορία του 2021. To κλασικό στον ήχο τους Ain’t Nice, διαδέχεται το περισσότερο μελωδικό Creatures, και λίγο αργότερα, σαν πρόωρο χχριστουγεννιάτικο δώρο, η διασκευή απόκάλυψη του In Spite Of Ourselves μαζί με την Amy Talor των Amyl And The Sniffers. Μια Αυστραλέζα και ένας Σουηδός ενώνονται για να διασκευάσουν ένα κλασσικό αμερικάνικο country κομμάτι, βγαίνουν τόσο άβολοί και οι δύο που το κάνουν τέλειο.

Το εντυπωσιακό είναι, ότι το συγκεκριμένο κομμάτι σηματοδότησε την έναρξη της ανάβασης στην κορυφή τόσο για τους Viagra Boys όσο και για τους Amyl And The Sniffers. Τόσο η κυκλοφορία του Welfare Jazz όσο και του Comfort To Me των τελευταίων, και για τους δύο δεύτερη full length δουλειά που κυκλοφόρησε εντός του 2021, τους κάνει γνωστούς στα πέραντα του πλανήτη και τους ανεβάζουν στις μεγαλύτερες σκηνές των μεγαλύτερων festivals του ήχου. Όχι και άσχημα για δέκα αγνές punk ψυχές.

Πίσω όμως στους Viagra Boys, πρέπει να μιλήσουμε και για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του σαξοφώνου του Oscar Carls στον ήχο τους που πλαισιώνει κομμάτια όπως τα Creatures και I Feel Alive με τον ιδανικότερο τρόπο μέσω ενός οργάνου που φαινομενικά δεν έχει απολύτως καμία δουλειά εκεί. Φυσικά δε μπορώ να μη σταθώ και στον τρόπο που βρήκαν για να καταφέρουν να παραδίδουν lives κατά τη διάρκεια της καραντίνας. Τα εμβληματικά Shrimp Session lives τους στο σπίτι, είναι όπως ακριβώς λέει και ο Φοίβος “me and the boys in the living room, 4 o ‘clock in the morning”.

Ουδέν καλό αμιγές κακού θα πω αντιστρέφοντας το γνωστό νομικό, καθώς δυστυχώς, η απώλεια δεν αφήνει ανέγγιχτους τους Viagra Boys, αφού το 2021 και μετά την τεράστια επιτυχία τους, χάνουν τον κιθαρίστα τους, Benjamin Valle. Χτύπημα βαρύ για όλους τους μιας που παραμένουν έπειτα από τη δημιουργία τους σταθεροί ως σύνθεση. Με κάποιο τρόπο όμως σιγά σιγά μαζεύουν τα κομμάτια τους και ξεκινούν να γράφουν για κάτι που επίσης, προμηνύεται μεγαλειώδες.

Οι Viagra Boys μας tease-άρουν εδώ και καιρό, όπως έχουν συνηθίσει να κάνουν, πρώτα με το video clip του Ain’t No Thief, έπειται με την κυκλοφορία του Troglodyte και τέλος με το αγαπημένο μου ως τώρα, Punk Rock Loser, ένα κομμάτι που αν προσπεράσεις τους cowboys που παριστάνουν ότι είναι, ταυτίζεσαι απόλυτα μαζί του αν έχεις μεγαλώσει έστω και με λίγο punk στην εφηβεία σου. Το Cave World θα κυκλοφορήσει λίγες μέρες μετά την εμφάνισή τους στη χώρα μας και νιώθω ήδη ότι θα το λατρέψω και αυτό.

Φυσικά οι Viagra Boys σε αυτό το τρελό εγχείρημα έχουν συνοδοιπόρους. Για τους Bazooka έχουμε κάνει παλαιότερα εκτενείς αναφορές αλλά ποτέ δε κουραζόμαστε. Οι πλήρως ταιριαστοί Βολιώτες, κι αυτοί με τη δεύτερη τους κυκλοφορία, Zero Hits, απέδειξαν σε όλους τι αξίζουν. Ένας δίσκος που το ελληνικό κοινό αγκάλιασε και οι ίδιοι οι Bazooka ερμηνεύουν ζωντανά τόσο σωστά προβαρισμένα όσο και ξέγνοιαστα, αποθεώνοντας ακριβώς αυτό που πρεσβεύουν. Μαζί σε αυτό το τρελό πακέτο και οι Soft Skull, οι δικοί μας desert – ψυχεδελοροκάδες, που θα μας συνοδεύσουν εξαίσια για όσο λάμπει ακόμη ο ήλιος στα τελευταία του, έχουν άλλωστε εξαιρετικές επιλογές κομματιών από τη δουλειά τους, Death $$.

Μερικούς αμέτρητους φανταστικούς χαρακτήρες αργότερα, πολλά σκυλιά και γαρίδες μετά, με κυκλοφφορίες που μισό τους κομμάτι δε περνάει απαρατήρητο και πλέον τεράστιο όνομα, οι Viagra Boys, θα βρίσκονται επιτέλους εδώ. Κι εγώ ανυπομονώ να ακούσω τον Sebastian να φωνάζει το αμίμητο “Shrimps, μπρμπλμπλμπρμπλμπλμπλα” του Girls And Boys. Δείγμα του πόσο άχαστη είναι αυτή η συναυλία, είναι το γεγονός ότι μεταφερθηκε τρεις φορές, από το Temple στο Lunar Space, κι από εκεί στο ΟΑΚΑ, μια μπάντα που πριν δύο χρόνια ήταν ανερχόμενη. Εντυπωσιακό.

Τελευταία