Αρχική DEPARTISTSΑΠΟΨΕΙΣΚαπνογόνα. . . αντιπερισπασμού εν μέσω λαίλαπας

Καπνογόνα. . . αντιπερισπασμού εν μέσω λαίλαπας

UPDATE: Από τη στιγμή που γράφτηκε αυτό το άρθρο έως την ώρα που δημοσιεύεται, έχει πάρει φωτιά -για πολλοστή φορά-η Πεντέλη, οπότε τα ΜΜΕ αποφάσισαν ότι ήρθε η ώρα να μη δείχνουν άλλο ειδήσεις για ίντριγκες μεταξύ Gazprom και Ε.Ε.

Ευθύς εξαρχής ξεκαθαρίζω ορισμένα πράγματα πριν προχωρήσω:

  • Ναι, μπορούμε να συζητάμε για πάνω από ένα πράγματα ταυτόχρονα
  • Ναι, ο καθένας ορίζει τι είναι σημαντικό για τον ίδιο να συζητήσει ανά πάσα στιγμή
  • Όχι, δεν θεωρώ ότι έχει μικρή σημασία η συζήτηση για τη μουσική (σ.σ. αλίμονο αν συνέβαινε αυτό και συνέχιζα να γράφω εδώ)
  • Ναι, η Ελλάδα καίγεται πάλι
  • Ναι, αποφάσισα να γράψω για αυτό αντί για όλα τα άλλα

«Σπούδασα» δημοσιογραφία σε ιδιωτική σχολή. Δεν έμαθα τίποτα από τα μαθήματα, μόνο από τους μέντορες που είχα. Έκανα δημοσιογραφία σε οπαδική εφημερίδα, γράφοντας για ξένο ποδόσφαιρο. Δεν ένιωσα ποτέ υπερήφανος για τον κλάδο από τον οποίο έβγαλα τα πρώτα μου λεφτά, παρότι γνώρισα ανθρώπους που εκτιμώ και ως άτομα και ως δημοσιογράφους. Ο λόγος που δεν συνδέθηκα ποτέ 100% είναι γνωστός. «ΑΡΔ» το λένε στην πιάτσα. Βρέθηκα αμέτρητα πρωινά να πρέπει να «βάλουμε γκόμενα» όπως το έλεγαν, για να σαλιαρίσει ο τυπάς που θα μπει να διαβάσει τα μεταγραφικά νέα. Χρειάστηκε πολλάκις να αναρτήσω κείμενα με τα οποία διαφωνούσε το «είναι» μου, και να ΜΗΝ γράψω κείμενα που με βασάνιζαν για εβδομάδες, επειδή «δεν ταιριάζουν»/ «χαλάνε τη γραμμή» και τα λοιπά.

Μόνιμη παύση. Αλλαγή πλεύσης. Δεν πρόκειται να κάθομαι να παίρνω 560€ για 4 δουλειές ΚΑΙ να μου λένε τι ΔΕΝ θα κάνω. Χρόνια μετά, γνωρίζω σε «κάτεργο» τον Γιώργο Ξιφαρά και το σαράκι της δημοσιογραφίας ξυπνάει και πάλι. Αυτή τη φορά, με δικούς μας όρους. Χωρίς κανέναν πάνω από το κεφάλι μας. Χωρίς το θέμα να γράφεται επειδή «πρέπει», αλλά επειδή «θέλουμε». Χωρίς όρια και στεγανά. Στο Depart έχουμε ασχοληθεί πολλές φορές με θέματα που δεν αφορούν τις Τέχνες. Καλύψαμε τη δίκη της Χρυσής Αυγής, βάλαμε «μαύρο» λόγω σοβαρότατων συνθηκών που απαιτούσαν τα προφίλ όλων να είναι καθαρά από άλλες ειδήσεις ώστε να ενημερώνονται για θέματα που επηρεάζουν άμεσα την επιβίωσή τους. Κάναμε και κάνουμε ρεπορτάζ -ακόμη και ζωντανά από συναυλίες- όταν κάτι είναι άξιο να αναφερθεί άμεσα και ο κόσμος να μην περιμένει να το μάθει (μόνο) από κάποιο group ή το επόμενο πρωί.

Με αυτή τη σκέψη ως οδηγό -ότι δηλαδή αν βάλω την υπογραφή μου στο παρόν κείμενο, κανείς δεν θα μου ρίξει «άκυρο»- κρατιέμαι μέρες τώρα να μην γράψω τίποτα για Iron Maiden, καπνογόνα, και τα λοιπά. Ναι, υπάρχουν συζητήσεις εκεί μέσα πολύ σοβαρές που πρέπει να γίνουν, και άλλες που γίνονται εκ του ασφαλούς αφού οι πρωταγωνιστές δεν είναι εκεί να δώσουν τη δική τους πλευρά. Ξέρετε ποιοι άλλοι δεν είναι εκεί για να δώσουν τη δική τους πλευρά; Οι κάτοικοι του Ρεθύμνου που βλέπουν σύσσωμα τα ΜΜΕ της χώρας να τους χαρίζουν ελάχιστα λεπτά συγκριτικά με πέρσι -για παράδειγμα- ενώ καίγονται τα σπίτια και οι περιουσίες τους.

Ο δήμαρχος της πόλης μιλάει για οργανωμένο σχέδιο ισοπέδωσης των δασικών εκτάσεων του Ρεθύμνου. Η πυροσβεστική έχει ενισχυθεί με χιλιάδες κληρικούς που προσεύχονται καθημερινά να σβήσει τη φωτιά μια βροχή, η Ελλάδα πάλι καίγεται, και οι οθόνες δείχνουν ρεπορτάζ και αποκλειστικά για τον ενεργειακό πόλεμο Ρωσίας με Ε.Ε., για τον Ερντογάν και το πως εκβιάζει τη Σουηδία, για τις φωτιές στην Ισπανία (!), για απόπειρα δολοφονίας του «δεξιού χεριού» του Πούτιν, για τις εκλογές στην Ιταλία.

Την ίδια ώρα, υπάρχουν φωτιές σε Εύβοια, Αχαΐα, Πάτρα, και πολλά ακόμη σημεία. Στις 17 Ιουλίου είχαμε 51 δασικές πυρκαγιές σε ένα 24ωρο. Γνωστή οινοποιός του νότιου Ρεθύμνου είπε μεταξύ άλλων ότι δυο εστίες φωτιάς που χαρακτηρίζονταν ως «ελεγχόμενες» από τις 11 το πρωί της 17ης Ιουλίου, έφτασαν να κάψουν ολοσχερώς τρία χωριά. ΤΡΙΑ. ΧΩΡΙΑ. Η οδηγία; Εκκένωση. Πάλι. Φύγετε από τα σπίτια σας. Φύγετε από τα χωριά, τους νομούς, τις περιφέρειες, στην τελική φύγετε από τη χώρα μέχρι να καεί όλη, να μην έχει μείνει κάτι άλλο να καεί, και βάλτε μια επιγραφή «ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΘΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΟΡΘΙΟ» μέχρι να επιστρέψετε στα συντρίμμια της ζωής σας.

Δεν μας απασχολεί άλλωστε. Έχουμε φροντίσει να έχουμε αρκετούς παπάδες για να σας θάψουν όταν θα καείτε, αρκετούς αστυνομικούς να σας δείρουν όταν ζητήσετε αποζημιώσεις, και αρκετά επιδόματα-ψίχουλα για να νιώσετε ότι «κάτι έκαναν κι αυτοί μωρέ, ότι μπορούν, δεν βλέπεις τι γίνεται στην Ουκρανία». Πάλι καλά να λέμε, που δεν μας βομβαρδίζουν, αν και στην Καβάλα παρά λίγο να φάνε τόνους όλμων στο κεφάλι.

Το έγραψα και στην αρχή, θα το γράψω και τώρα. Είμαστε ικανοί ως είδος να διαχειριστούμε πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Αν δεν ήμασταν, δεν θα βγάζαμε τη βαθύτερη φωτογραφία του σύμπαντος, βλέποντας 100 εκατομμύρια χρόνια μετά τη γέννησή του. Δεν θα είχαμε εξαλείψει ιούς και ασθένειες που απείλησαν το είδος με εξαφάνιση, ούτε θα είχαμε επιβιώσει βιβλικές καταστροφές χάρη στον συνδυασμό της τεχνολογίας με την αστείρευτη ανάγκη μας να προστατεύσουμε αυτούς που πλήττονται.

Είναι όμως ΕΠΙΛΟΓΗ μας να αφιερώνουμε ώρες επί ωρών στο να διαφωνούμε για το αν ο Dickinson είχε άδικο επειδή πρόσθεσε και τη λέξη «Greek» στη βρισιά του ή όχι. Και δική μας, μεταξύ άλλων, δεν με βγάζω έξω. Εγώ έγραψα την είδηση για το κράξιμο που έφαγε αυτός που άναψε το καπνογόνο μπροστά στη σκηνή, λίγα λεπτά αφού συνέβη, και την ανέβασα στο site. Γιατί ήθελα να το μάθουν τα άτομα που μας διαβάζουν, ναι. Δεν έχω γράψει για τις φετινές φωτιές τίποτα μέχρι σήμερα. Πέρσι κάθε μέρα ήμουν Internet Warrior. Είναι επιλογή μας το πότε κουραζόμαστε πια να ασχολούμαστε με κάτι που δεν αλλάζει, και επιλογή μας το ΠΩΣ ασχολούμαστε με κάτι που πιστεύουμε πως δεν αλλάζει.

Αν αναρωτιέστε τι εννοώ, θα το γράψω ευθέως, κλείνοντας: Μόνο με μαζική απαίτηση αλλάζουν τα πράγματα. Η κραυγή του ατόμου από το Ρέθυμνο που έχασε το σπίτι του, σβήνει αν δεν αναμεταδοθεί. Ο αγώνας του να πάρει πίσω αυτά που του στέρησαν, πεθαίνει πριν γεννηθεί, αν δεν βρει αλληλεγγύη. Ο πόνος, είναι νομοτέλεια. Η δικαίωση, είναι μια από τις αμέτρητες πιθανές εκβάσεις.

Ο αγώνας για απαίτηση μιας καλύτερης ποιότητας ζωής (σ.σ. όχι τις ολιστικής τσίχλας που αναμασάμε σε memes), είναι μονόδρομος. Κι ας τσακωνόμαστε για όσα καπνογόνα σε συναυλίες θέλετε, για όσα «Greek c*nts» γουστάρετε. Όχι όμως ΜΟΝΟ αυτό.-

Τελευταία