Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣRussian Circles: Gnosis | Album Review

Russian Circles: Gnosis | Album Review

Η instrumental μουσική αντιμετωπίζεται πάντα με λίγο διαφορετικό τρόπο, κυρίως γιατί χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να κατανοηθεί η ιστορία που προσπαθεί να διηγηθεί, καθώς οι περισσότεροι ακροατές έχουμε μάθει να παρακολουθούμε τα φωνητικά και τον πιο άμεσο τους χαρακτήρα.

Υπάρχουν όμως μπάντες και καλλιτέχνες, ευτυχώς αρκετοί και με αυξανόμενο ρυθμό, ανά τα χρόνια που γκρεμίζουν όλα αυτές τις νόρμες. Οι Αμερικανοί Russian Circles είναι μία από αυτές και το κάνει ασταμάτητα εδώ και 16 χρόνια. Αυτό τον Αύγουστο, μας κάνουν ένα πολύ μεγάλο δώρο και κυκλοφορούν το Gnosis. 

Συνεργαζόμενοι για άλλη μία φορά με τον Kurt Ballou των Converge στην παραγωγή, μετά τις πολύ επιτυχημένες συνεργασίες στα Guidance (2016) και Blood Year (2019), μας είχαν δώσει μερικά ηχητικά δείγματα με το Conduit, το πρώτο single που κυκλοφόρησαν τον Ιούνιο, όπως επίσης και το πρώτο official video που κυκλοφόρησαν στην πορεία τους, το ομώνυμο Gnosis.

Η πρώτη γεύση που πήρα εγώ προσωπικά, είναι πιο σκοτεινή, πιο επιθετική και με το τεράστιο μπάσο του Brian Cook στο Tupilak, που συμβολίζει ένα παγανιστικό τοτέμ ενός τέρατος εκδίκησης, μου το επιβεβαίωσε. Η ποιότητα του ήχου και της παραγωγής των Russian Circles είναι γνώριμα και παραδοσιακά σε πολύ υψηλά επίπεδα.

Αυτό που είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο είναι το πόσο φυσικά και γήινα ακούγονται όλα από τους Russian Circles

Τα τύμπανα του Dave Turncrantz είναι τόσο αληθινά και με τόσο προσοχή στην λεπτομέρεια, που σε κάνει να πιστεύεις ότι βρίσκεσαι μαζί τους μέσα στο studio την ώρα της ηχογράφησης, κάτι που ενισχύεται από τους πεντακάθαρους ήχους της κιθάρας του Mike Sullivan. Η ακόμα πιο φυσική ροή από την σκοτεινή περιπλοκότητα του Tupilak στο πιο άμεσο Conduit είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία των Russian Circles, δίνοντας μία πολύ όμορφη αίσθηση διήγησης μίας μουσικής ιστορίας.

Το ομώνυμο Gnosis όμως κάνει κάτι που δεν το ακούς συχνά και είναι αρκετά δύσκολο να περιγραφεί με λέξεις. Η «διεύρυνση» είναι η μοναδική που μπορώ να βρω που να φτάνει κοντά. Οι εικόνες που δημιουργούνται με την μελωδία της κιθάρας είναι αμέτρητες και η προσμονή που δημιουργείται με την διαδοχή των riffs, ακολουθείται από ένα πολύ δυνατό συναίσθημα λύτρωσης κοντά στο 5ο λεπτό, κάτι που γίνεται πολύ πιο κατανοητό και χειροπιαστό στο video που ακολουθεί.

Το Vlatimil, μία Σλαβική λέξη για τις ρίζες και τον τόπο καταγωγής, είναι η πιο αγριεμένη, σκοτεινή στιγμή τους, ίσως σε όλη τους την πορεία. Θα μπορούσε να εκληφθεί σαν μία επιστροφή στις metal ρίζες των επιρροών τους, με black metal riffs, ακόμα και blast beats (!) και η τρομακτικά καλοκαιρινή αίσθηση του Αυγούστου που το άκουγα, εξαφανίστηκε.

Το Ó Braonáin όμως είναι ο πραγματικός λόγος να αγαπήσει κανείς τους Russian Circles. Το γλυκό νανούρισμα της μοναχικής κιθάρας, πάντα με ένα σκοτεινό twist, είναι αυτό που θα κάνει τον οποιοδήποτε ακροατή να αναρωτηθεί τι γίνεται σε αυτό το album. Η ενέργεια που είχε μαζευτεί πριν, καταλαγιάζει και η ηρεμία είναι το μόνο που επικρατεί αλλά για μόλις 1 λεπτό και 46 δευτερόλεπτα. It’s always calm before a storm.

Mike Sullivan (left), Brian Cook (middle), and Dave Turncrantz (right) of the Russian Circles, posing for a photoshoot

To τέρας που έχουν δημιουργήσει στο Betrayal δείχνει τα δόντια του από το πρώτο δευτερόλεπτο, με το μπάσο του Brian Cook να ακούγεται πιο τερατώδες από ποτέ και να γεμίζει όλο το δωμάτιο, περιγράφοντας, με κάποιο τρόπο που δεν κατανοώ πλήρως, το πικρό, οργισμένο συναίσθημα της προδοσίας.

H τρομακτικά καλοκαιρινή αίσθηση του Αυγούστου καθώς άκουγα το Vlatimil, εξαφανίστηκε. 

Το τέλος και το Bloom είναι μία από τις σπάνιες περιπτώσεις, ειδικά σε instrumental albums, που ο τίτλος περιγράφει απόλυτα αυτό που ακούς. Η ομορφιά της άνθισης, ίσως ενός λουλουδιού, ίσως ενός μυαλού που γεμίζει ιδέες, ίσως ενός έρωτα που τώρα ξεκινάει, είναι μερικές από τις εικόνες που μου έρχονται στο μυαλό. Ένα λαμπρό παράδειγμα post rock, με μία πολύ όμορφη μουσική ιστορία με αρχή και τέλος, αφήνοντας ένα πλατύ χαμόγελο και το πιο ακατανίκητο συναίσθημα κάθαρσης που έχω νιώσει από την μουσική τα τελευταία χρόνια.

Το Gnosis θα γίνει πολύ γρήγορα, αν δεν είναι ήδη, ένα album-σταθμός. Ένα album που μπορεί να περιγράψει απόλυτα το πόσο σημαντικό είναι να ακούμε την μουσική πίσω από τους στίχους. Ένα παράδειγμα του πως μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα τύμπανα, το μπάσο και η κιθάρα ως πρωταγωνιστές σε ένα σύγχρονο μουσικό έργο, εναλλάσσοντας συνεχώς ρόλους, ακολουθώντας πάντα μία αριστοτεχνικά προσεγμένη αλλά ακούραστα φυσική ροή. Αριστούργημα σε όλους τους τομείς και δεν μπορώ να εκφράσω με τίποτα το πόσο έντονα θέλω να ζήσω αυτή την εμπειρία live.

Διαβάστε επίσης: Russian Circles live @ Gagarin 205 | 26/05/2022

Rating: 

 10


Band: Russian Circles
Album: Gnosis
Russian Circles are: Mike Sullivan (κιθάρα), Brian Cook (μπάσο), Dave Turncrantz (τύμπανα)
Εταιρεία: Sargent House
Genre: Post Rock, Post Metal
Παραγωγός: Kurt Ballou
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 19/08/2022
Band Links: Russian Circles | Facebook | Instagram | Twitter | Spotify |
Bandcamp

Tracklist:

1. Tupilak
2. Conduit
3. Gnosis
4. Vlastimil
5. Ó Braonáin
6. Betrayal
7. Bloom

Τελευταία