Αρχική ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣΚΡΙΤΙΚΕΣΑνταπόκριση από Βενετία: Η απογοήτευση του Don΄t Worry Darling

Ανταπόκριση από Βενετία: Η απογοήτευση του Don΄t Worry Darling

Ανταπόκριση από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας 2022: Γιώργος Αγγελόπουλος

Δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της Olivia Wilde, η οποία καλώς ή κακώς λόγω του cast της, αλλά και της ίντριγκας που είχε δημιουργηθεί από τα γυρίσματα και συνεχίστηκε μέχρι και μετά την προβολή αποτέλεσε το γεγονός του φεστιβάλ από θέμα προσμονής, κάλυψης και προβολής. Δυστυχώς, αλλά και ευτυχώς (σ.σ. ας είμαστε ειλικρινείς το απολαμβάνουμε σε κάποιο βαθμό) σε αυτές τις περιπτώσεις δύσκολα υπάρχει αντίδραση που ανταποκρίνεται στο περιεχόμενο της ταινίας, ο κόσμος διψάει είτε για τη στέψη των νέων ηρώων/ηρωίδων του κινηματογράφου είτε για την αποκαθήλωση αυτών που ψευδώς του υποσχέθηκαν.

Διαβάστε εδώ: The Whale: Βουρκωμένη ανταπόκριση από το Φεστιβάλ Βενετίας

Μια γυναίκα (Florence Pugh) το 1950 ζει με τον άντρα της (Harry Styles) σε μια μυστηριώδη κοινότητα στη μεση της ερήμου. Την ουτοπική ζωή τους θα διαταράξουν οι υποψίες ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτό το μέρος. Και εδώ αρχίζουν τα προβλήματα: το φιλμ είναι τόσο εμφανώς παρεμφερές με προηγούμενες απόπειρες οι οποίες διαχειρίζονται την σύγκρουση πραγματικού και κατασκευασμένου κόσμου που κάνει αρκετά άβολο το γεγονός ότι υφολογικά η ταινία χειρίζεται σαν twist την αποκάλυψη αυτή. Σε αυτό έρχεται να προστεθεί και το γεγονός ότι οι αναφορές είναι τόσο ευθείες και ανεπεξέργαστες που παρόλο το ενδιαφέρον στυλιζάρισμα που έχει δημιουργήσει η Wilde η ταινία μοιάζει συχνά τετριμμένη και ανέμπνευστη.

Το Don't Worry Darling φέρνει σε άβολη θέση τον θεατή, καθώς χειρίζεται ως twist μια συνηθισμένη αποκάλυψη

Ενδιαφέρουσα είναι η κατασκευή ατμόσφαιρας βασισμένη στην επανάληψη τόσο κεντρικών μουσικών ιδεών αλλά και δυνατών οπτικών ακολουθιών. Χρησιμοποιείται όμως παραπάνω από ότι πρέπει με αποτέλεσμα όλο αυτό το τρικ να καταλήγει σε μια βιντεοκλιπίστικη λογική που στην συγκεκριμένη ταινία δεν έχει κάτι να δώσει. Ο υπνωτισμός από την μαγεία της εικόνας συχνά δίνει την θέση στην αδιαφορία ή και στην αγανάκτηση.

Olivia Wilde (πρώτη από αριστερά), Nick Kroll (δεύτερος από αριστερά) και Chris Pine (δεξιά), στο φιλμ Don't Worry Darling, σκηνοθεσίας της Olivia Wilde

Σα σύνολο είναι κάτι το διασκεδαστικό και ρυθμικό που ανά στιγμές εκτοξεύεται λόγω Pugh. Ενώ εύκολα κανείς μπορεί να παραβλέψει κάποιες αδυναμίες στην πλοκή και στους ίδιους τους χαρακτήρες μέχρι το τέλος της δεύτερης πράξης, όσο τρανταχτές και αν είναι, η τρίτη πράξη δεν καταφέρνει να δέσει τίποτα ικανοποιητικά, ούτε στην επιφάνεια, ούτε στον πυρήνα της ταινίας. Ως αποτέλεσμα, κυριαρχεί ένα σεναριακό και ιδεολογικό μπέρδεμα και ένας επιφανειακός ηχηρός διδακτισμός, δίχως καμία ικανοποιητική πρωτοτυπία που θα επέτρεπε μερική συγχώρεση στον αχταρμά. Η Florence Pugh περπατάει τη γραμμή που χωρίζει το εντυπωσιακό από το υπερβολικό πατώντας και από τις δυο πλευρές, χωρίς να παρασύρεται ποτέ αποκλειστικά σε έναν από τους δυο χώρους, όπου και να βρίσκεται όμως είναι κάπου που το υπόλοιπο καστ δεν μπορεί να την ακολουθήσει.

Σαν σύνολο, το Don't Worry Darling της Olivia Wilde εκτοξεύεται ανά στιγμές χάρη στην ερμηνεία της Florence Pugh

Μια δυστοπία σαν όλες τις άλλες, ένα επεισόδιο του Black Mirror και όχι από τα πολύ καλά μάλιστα. Ο,τι πετυχαίνει στην ταινία είναι κάτι που έχει πετύχει ήδη σε πολλές άλλες. Οι όποιες απόπειρες για πρωτοτυπία δυστυχώς αστοχούν απελπιστικά. Η κοινωνική διάσταση που προσπαθεί η Wilde να δώσει φαίνεται απλά πασαλειμμένη ανομοιογενώς πάνω από την ταινία. Παρόλες τις αδυναμίες της όμως δεν πρόκειται για μια πραγματικά κακή απόπειρα, αλλά πιο πολύ για μια μέτρια που τα αρνητικά της έχουν υπερδιογκωθεί λόγω των τάσεων ανθρωποφαγίας τις οποίες έχει φέρει όλο το δραμά που την ακολουθει από τα γυρίσματα. Ο ρυθμός της λειτουργεί και η ατμόσφαιρα ανά στιγμές είναι λαχταριστά μυστηριώδης με αποτέλεσμα να μην σε αφήνει να την εγκαταλείψεις νοερά ακόμα και μετά τις πολλές αστοχίες της. Σε κάθε περίπτωση ακόμα και όταν όλα τα επί μέρους δεν δουλεύουν η ερμηνεία τη Pugh κρατάει την ταινία από «παλέψιμη» έως ενδιαφέρουσα.

Τελευταία