Αρχική EVENTSΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣUnder The Quarry Metal Fest V, Day 1 @Aλσος Βεΐκου | Report

Under The Quarry Metal Fest V, Day 1 @Aλσος Βεΐκου | Report

Φωτογραφίες: Γιάννα Φώτου

Αστειευόμενες με τη Γιάννα όπως συναντιόμαστε έξω από το χώρο του Under The Quarry Metal Fest, ότι αντί να “κατηφορίσουμε στο χώρο του φεστιβαλ” όπως γράφουν πολλοί ξεκινώντας μια ανταπόκριση, εμείς ανηφορίσαμε το άλσος Βεΐκου στο Γαλάτσι για να φτάσουμε στο υπαίθριο αμφιθέατρο του χώρου. Εκεί, για πέμπτη φορά, αλλά όχι συνεχή χρονιά καθώς τα τελευταία δύο, πολλά κακά μας βρήκαν, πραγματοποιήθηκε το Under The Quarry Metal Fest, υπ’ ευθύνη του Παναγιώτης “Parthos” Παπαγεωργίου σε συνεργασία με το Δήμο Γαλατσίου.

Είναι ιδιαίτερα ευχάριστο μία δημοτική αρχή να δίνει χώρο σε metal συγκροτήματα να προβάλλουν τη δουλειά τους και μάλιστα κρατώντας το αντίτιμο του εισιτηρίου στο μηδέν. Και ιδιαίτερα ευχάριστο το πόσα πολλά συγκροτήματα συμμετέχουν με χαρά σε κάτι που γίνεται από εμάς, για εμάς. Αλλά θα πούμε περισσότερα σχόλια για αυτό, αργότερα.

Είναι ιδιαίτερα ευχάριστο μία δημοτική αρχή να δίνει χώρο σε metal συγκροτήματα να προβάλλουν τη δουλειά τους και μάλιστα κρατώντας το αντίτιμο του εισιτηρίου στο μηδέν

Έχουμε φτάσει στο χώρο εγκαίρως για να προλάβουμε την κάθε νότα και εικόνα. Λίγο πριν την είσοδο, νομίζω ότι για το πρώτο συγκρότημα το θεατράκι θα είναι άδειο και στεναχωριέμαι λίγο, αλλά ευτυχώς στο σημείο όπου δεν έχω ακόμη οπτική επαφή, αριστερά όπως κοιτάς τη σκηνή δηλαδή, είναι μαζεμένος όλος ο κόσμος προσπαθώντας να βολευτεί στη σκιά, καθώς μετά την ανάβαση του λόφου και με τριανταπέντε βαθμούς, δεν ήταν και έξυπνο ακριβώς να μην καθίσεις στη σκιά.

 Δείτε το Photostory για το Under The Quarry Metal Fest

► Primal Roots

Την αρχή κάνουν για το Under The Quarry Metal Fest, οι Primal Roots. Όπως είπε και η Rachel, “είμαστε ένα συγκρότημα από όλο τον κόσμο” και πραγματικά δεν υπερέβαλλε καθόλου. Η ίδια έχει γεννηθεί στη Μεγάλη Βρετανία, αλλά και τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος έρχονται από εδώ, τη Σουηδία, την Ισπανία αλλά και την Τυνησία. Είναι μόλις λίγα χρόνια μαζί και φέτος κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο Stand Up. Τρομάζω και μόνο στη σκέψη όμως, το τι μπορούν να καταφέρουν μουσικά άνθρωποι με τόσο διαφορετικές επιρροές. Προφανώς τρομάζω με την καλή έννοια.

Ήδη από τα πρώτα λεπτά, ο ήχος προμήνυε ότι θα πάνε πολύ ωραία τα πράγματα για εμάς, καθώς, ειδικά αν βάλουμε στην εξίσωση τον υπαίθριο χώρο, σχεδόν τα πάντα ακουγόντουσαν άψογα ε εξαιρέσεις ελάχιστα σημεία που θα τα αναφέρουμε όταν έρθει η ώρα. Για του Primal Roots πάντως όλα κύλησαν ομαλά. Ο ήχος τους ιδιαίτερος, συνδυάζει heavy metal, doom metal και progressive metal στοιχεία, κάπου ανάμεσα στους πολυαγαπημένους μου Hammers Of Misfortune και Madder Mortem, αν οι πρώτοι ήταν πιο μοντέρνοι ή αν οι δεύτεροι είχαν περισσότερο heavy metal ήχο.

Αν και πιστεύω ότι έχουν το περιθώριο να δουλέψουν πάρα πολύ τις συνθέσεις τους, πάνω στη σκηνή το πράγμα αλλάζει, δένει και φεύγει μια όποια flat αίσθηση μπορεί να συναντήσεις εντός του Stand Up – πράγμα εντελώς φυσιολογικό για πρώτη κυκλοφορία. Επίσης, αξιοποιούνται στο μέγιστο τα βαθειά και πεντακάθαρα φωνητικά της Rachel. Για χρόνια αναρωτιόμουν γιατί στο heavy metal τέτοιες γυναικείες φωνές μένουν κατά κόρων ανεκμετάλλευτες (με ελάχιστες εξαιρέσεις), ενώ ταιριάζουν απόλυτα στον ήχο. Στο μπάσο και η Amira, αφήνοντας με με περίσσια χαρά που βλέπω σιγά σιγά, στα καινούρια συγκροτήματα, το γυναικείο φύλο να εκπροσωπείται στο heavy metal. Καλοτάξιδο παιδιά το Stand Up, ο χώρος περιμένει αρκετά από εσάς.

Primal Roots performing in Under The Quarry Metal Fest

► Tapeworm Electric

Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό ακούγοντας τους Tapeworm Electric, είναι οι Uncle Acid and The Deadbeats. Τόσο metal όσο χρειάζεται, τόσο stoner όσο χρειάζεται, τόσο rock ‘n’ roll όσο χρειάζεται για να ακούγονται ταυτόχρονα σαν όλα αυτά μαζί, αλλά και χωρίς κάποιο επιμέρους μουσικό στοιχείο να ξεχωρίζει επιδεικτικά.

Βέβαια, λίγη από την υπέροχη μουσική τους αυτή χάρη τη στερήθηκαν το Σάββατο, καθώς έπαιζαν με δύο καινούρια; Ή session; Μέλη, που τα παιδιά, δηλαδή ο Γιώργος στα τύμπανα και η Ιωάννα στην κιθάρα, μην παρεξηγηθώ, έπαιξαν καλά και προσπάθησαν πολύ, απλά εμένα μου φάνηκε το συγκρότημα με περισσότερο άγχος από ότι συνηθίζει, και υποθέτω, εντελώς μόνη μου, ότι ίσως αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δε βρισκόντουσαν με τη σύνθεση που έχουν συνηθίσει να παίζουν μαζί ζωντανά.

Τα χαλινάρια όμως κρατάει και δεν αφήνει η φωνή της Αργυρώς, την οποία σίγουρα έκλεψε από κάποια diva των seventies και μας το κρύβει, που αποτελεί σταθερό wow factor για τους Tapeworm Electric. Το συγκρότημα ασχολήθηκε με σχεδόν όλα τα singles που έχει δημοσιεύσει. Με αυτές τις ιδέες, περιμένουμε σίγουρα την πρώτη τους full length κυκλοφορία. Με εξαίρεση το ενδεχόμενο άγχος που διακρίνω, η σκηνή φέρθηκε αρκετά καλά και στους Tapeworm Electric.

Tapeworm Electric performing in Under The Quarry Metal Fest

► Joakem

Τη θέση του πρωταγωνιστή στη σκηνή παίρνουν τα πλήκτρα, εντελώς κυριολεκτικά, κεντρικά, μαζί με το main μικρόφωνο. “Είμαι ο Joakem και αυτό είναι το band μου”. Μερικές φορές με τέτοιες δηλώσεις νιώθω λίγο άβολα ή ότι ο frontman την άρπαξε σε θέμα φήμης, εκτός όμως από τις περιπτώσεις όπως αυτή του Joakem. Εδώ πράγματι η μουσική είναι όλη δική του, ο πρώτος του δίσκος Mind Matter είναι αποκλειστικά προσωπική δουλειά και οι μουσικοί που τον συνοδεύουν, έχουν συγκροτηθεί ως live band.

Ο Joakem είναι φανερά ένας καλλιτέχνης που ξέρει να πλασάρει τον εαυτό του. Δεν είναι ξένος με τη σκηνή, κάνει πολύ καλή δουλειά στον τόπο καταγωγής του, την Κύπρο, ώστε να εδραιώσει το όνομά του, είχε μια συμμετοχή σε γνωστή εκπομπή μουσικών ταλέντων που σχεδόν κέρδισε, γενικά δουλέυει μεθοδικά και commercialy, επί ενός ήχου καθόλου commercial. Το τεχνικό, σχεδόν βιρτουόζικο proggresive metal του που αντλεί φανερά επιρροές από το μοντέρνο progressive metal χωρίς να ντρέπεται να το παραδεχτεί, αλλά και με σεβασμό στο heavy prog το ορθόδοξο, ίσως να μην το περίμενε κανείς λόγω της μοντερνιάς του σε ένα τέτοιο φεστιβάλ αλλά ήρθε και έδεσε.

Ήχος άψογος, φοβερές μουσικές ερμηνείες από όλους τους μουσικούς, μια γλυκιά αφιέρωση σε συγγενικό του πρόσωπο που περνούσε δύσκολες στιγμές, αλλά και το σκοτάδι που είχε πέσει για τα καλά, ήταν τα συνθετικά στοιχεία της εμφάνισης του Joakem και της μπάντας του.

Joakem performing in Under The Quarry Metal Fest

► Bent By Sorrow

Έχω κάτσει να αναρωτηθώ δύο τρεις μέρες, από το Σάββατο έως τη στιγμή που γράφεται το παρόν κείμενο δηλαδή, τι ακριβώς έχει συμβεί με το γούστο μου και τους Bent By Sorrow. Θυμήθηκα ότι τους είχα ξανακούσει στο παρελθόν και ότι δεν μου έκαναν και τρομερή αίσθηση. Το Σάββατο το βράδυ επί σκηνής είδα όμως κάτι άλλο. Κάτι που με ενθουσίασε και μου μονοπώλησε το ενδιαφέρον για όλη τη διάρκεια του set τους.

Το Σάββατο το βράδυ με τους Bend By Sorrow επί σκηνής είδα όμως κάτι άλλο. Κάτι που με ενθουσίασε και μου μονοπώλησε το ενδιαφέρον για όλη τη διάρκεια του set τους.

Αρχικά, κάτι έχει αλλάξει στο δέσιμο και στη αίσθηση που έχουν επί σκηνής. Συνειδητοποιώ αργότερα, ότι τα άτομα που είδα, δεν ήταν τα ίδια ακριβώς με τις studio δουλειές που είχα ακούσει στο παρελθόν. Και ψάχνοντας να βρω τι ακριβώς συμβαίνει, δεν υπήρχε και ακριβώς κάπου κάποια επίσημη ανακοίνωση αλλαγής line up, οπότε, έχω μπερδευτεί πολύ. Όποιος ξέρει, ας με διαφωτίσει, ακόμη και το ίδιο το συγκρότημα δηλαδή, γιατί με ενδιαφέρει.

Έπειτα, η μουσική τους, η οποία είναι μια ασταμάτητη γκρούβα που συνδυάζει παραδοσιακό με σύγχρονο heavy metal, πολλά στοιχεία hardcore punk και θα τολμούσα να πω και μερικά καλά μασκαρεμένα progressive riffs. Η φάση τους, μουσικά και εμφανισιακά πολύ πιο “αλήτικη” από οποιονδήποτε άλλο πέρασε από τη σκηνή του φεστιβάλ και τις δύο μέρες με έφτιαξε λίγο γιατί είχαν ακριβώς όλα αυτά που επειδή δεν έχει πια το κλασσικό heavy metal, το θεωρώ συχνά επαναλαμβανόμενο και με κουράζει. Δηλαδή πειραματισμό, νέες ιδέες και ΞΥΛΟ.

Και αυτός ο νέος τους τραγουδιστής o Παντελής, που δε μπορώ πουθενά να βρω πότε ξεκίνησε να παίζει με το συγκρότημα, αλλά ξέρω πως τον λένε γιατί αλληλοσυστήθηκε με την αναμφίβολα μεγάλη μασκώτ της βραδιάς (τον μικρό Χ. που μαζί με άλλους συνομηλίκους του μονοψήφιας ηλικίας βρισκόντουσαν σθεναρά στη “πρώτη γραμμη”), ταιριάζει φουλ με αυτό που κάνουν ρε παιδί μου. Στη σκηνή είναι θηρίο, αλλά μπορεί να πάρει και το γλυκό χαμόγελο και να πει σε ένα μικρο παιδί ότι τον ευχαριστεί που είναι ο μεγαλύτερός του θαυμαστής.

Η εμφάνιση αυτή των Bend By Sorrow με έπεισε εντελώς να ψάξω καλύτερα τι συμβαίνει στη δισκογραφία τους (μετρούν ήδη τρεις δίσκους) και να περιμένω ανυπόμονα να δω τι θα κάνουν στο μέλλον. Με έπιασαν προ εκπλήξεως και το χάρηκα πολύ.

Bent By Sorrow performing in Under The Quarry Metal Fest

► Disharmony

Η πρώτη μου επαφή και έρωτας με τους Disharmony έγινε αρκετά πριν, συγκεκριμένα όταν εμφανίστηκαν ως opening act για τις, φανερές θα έλεγε κανείς, μουσικές επιρροές τους, Sanctuary. Από τότε προσπαθώ να τους στηρίζω σταθερά, όσο το επιτρέπει δηλαδή και η συχνότητα που εμφανίζονται. Χάρηκα πολύ λοιπόν που θα είχα την ευκαιρία να τους ξαναδώ σε τέτοιο πλαίσιο, ειδικά φέτος που μετά από αρκετά χρόνια κυκλοφόρησαν δίσκο. Συγκεκριμένα τον τρίτο τους και λέγεται Gods Made Flesh, προτείνω να τον τσεκάρετε.

Με ανανεωμένη σύνθεση λοιπόν οι Disharmony φαίνεται να έχουν πάρει ξανά τα πάνω τους, αφού ο ήχος, η απόδοση τους αλλά και ο ενθουσιασμός τους (που η πολυετής τους εμπειρία όμως δεν άφησε τον τελευταίο να τους κυριεύσει), ήταν διάχυτα κατά τη διάρκεια της εμφάνισής τους. Ανέφερα μάλιστα πριν τα πολυάριθμα πιτσιρίκια που βρισκόντουσαν στο χώρο (που πιθανολογώ ότι λόγω του ασφαλούς κλίματος, ήταν μία σύνθεση από παιδιά ανθρώπων του χώρου που έκαναν πρόσφατα οικογένεια και βρήκαν μια καλή ευκαιρία να τα πάρουν μαζί τους, αλλά και περαστικοί δημότες που έκαναν τη βόλτα τους και ήρθαν από περιέργεια), τα οποία ο τραγουδιστής των Disarmony, Χρήστος, διασκέδασε με χιούμορ όσο μπορούσε, κάνοντας τους το δάσκαλο – ίσως ήταν η πρώτη φορά άλλωστε που είχε για κοινό ένα πλήθος από ένθερμα και εξοικειωμένα με το metal μικρά παιδιά.

Στο τέλος του set κιόλας, οι Disharmony μας αφήνουν με μια διασκευή που ξεφεύγει εντελώς από τα αναμενόμενα, μιας που επιλέγουν το Between The Hammer And The Anvil των Judas Priest, κάνοντας φανατικούς μεταλλάδες να ζεσταίνονται επικίνδυνα για τη συνέχεια.

Disharmony performing in Under The Quarry Metal Fest

► Enemy Of Reality

Δεύτερη φορά για φέτος που θα παρακολουθήσω ζωντανά τους Enemy Of Reality, αφού βρεθήκαμε μαζί τους και στα πλαίσια του Release Athens Festival. Η διαφορά εκείνης της εμφάνισης και της σημερινής, ήταν τεράστια. Εξηγώ γιατί: είναι εκπληκτικό να βλέπεις, από τη σοβαρότητα και τον επαγγελματισμό με τον οποίο αντιμετωπίζει ένα συγκρότημα μια εμφάνιση σε μεγάλα festival και προδιαγραφές χιλιάδων κόσμου, την απλότητα, οικειότητα και κέφι που αποκτούν σε μια σκηνή λίγο πιο οικογενειακή, που ξέρουν ότι γύρω τους και στο κοινό τους, βρίσκονται πολυετής φίλοι, τόσο προσωπικοί όσο και του συγκροτήματος.

Είναι εκπληκτικό να βλέπεις, από τη σοβαρότητα και τον επαγγελματισμό με τον οποίο αντιμετωπίζει ένα συγκρότημα σαν τους Enemy Of Reality μια εμφάνιση σε μεγάλα festival και προδιαγραφές χιλιάδων κόσμου, την απλότητα, οικειότητα και κέφι που αποκτούν σε μια σκηνή λίγο πιο οικογενειακή

Να ξεκαθαρίσω πως αυτό το σχόλιο μόνο καλό είναι, δεν υπονοώ σε καμία περίπτωση ότι οι Enemy Of Reality δεν ήταν επαγγελματίες, αλλά ότι ήταν χαλαροί, οριακά χορευτικοί, εγκάρδιοι και με καμία ανάγκη να κρατήσουν προσχήματα. Δεν υπήρχαν προσχήματα. Έχω ξαναπεί, ότι αν κάποιος μπορεί να βρει ένα ψεγάδι στη φωνή της Ηλιάνας, είναι μάλλον κουφός. Το Σάββατο, αυτή η αρχόντισσα μιας άλλης εποχής δεν ερμήνευσε απλά με το συνηθισμένο, φοβερό ταλέντο της, αλλά έδωσε μια αίσθηση οικογενειακού χαρακτήρα στη όλη βραδιά.

Ο κόσμος ήρθε λίγο πιο κοντά τη στιγμή που έπαιζαν οι Enemy Of Reality. Μεταφορικά και κυριολεκτικά, κατέβηκαν περισσότερα άτομα από το αμφιθέατρο, πιο κοντά στη σκηνή. Μας θύμισε μάλιστα πόσο σημαντικό είναι να στηρίξουμε το merch του φεστιβάλ από τη στιγμή που είναι πραγματικά το μοναδικό του έσοδο. Μια αψεγάδιαστη και θερμότατη εμφάνιση από τους Enemy Of Reality, κλείνοντας πάντα με την εξαιρετική διασκευή του κομματιού “Την Πατρίδα Μ’ Έχασα” που έχει αυτή την ιδιότητα, όσες φορές και να το ακούσεις, να ξυπνά την ιστορική μνήμη και να σε ανατριχιάζει. Πάντα ποιοτικοί και άριστη προσθήκη στο line up του Under The Quarry.

Enemy Of Reality performing in Under The Quarry Metal Fest

► Universe 217

Κι από μια μάγισσα της Σμύρνης, περνάμε σε ένα ξωτικό του δάσους, ή του κάτω κόσμου, ή και τα δύο, ανάλογα τη στιγμή. Ούτως ή άλλως η Ηλιάνα προλόγισε την Τάνια στη σκηνή ως τη καλύτερη φωνή που έχει ακούσει στο metal. Θα διαφωνήσω, υποστηρίζω ότι είναι μια από τις καλύτερες φωνές γενικά. Ίσως, η λιγότερο metal αν μιλάμε αυστηρά μουσικά, μπάντα της βραδιάς μα σίγουρα η περισσότερο δημοφιλής, οι Universe 217 ανεβαίνουν τελευταίοι, σχεδόν μεσάνυχτα πάνω στη σκηνή, για να μας αποχαιρετήσουν.

Universe 217 performing in Under The Quarry Metal Fest

Έχω δει ζωντανά διψήφιο αριθμό φορών τη συγκεκριμένη μπάντα και την έχω αγαπήσει πολύ ανά τα χρόνια. Συνεπώς, δε μπορώ σε καμία περίπτωση να χαρακτηρίσω ως καλύτερή τους, μια εμφάνιση μικρή σε διάρκεια όταν τα κομμάτια τους είναι σε μεγάλη πλειοψηφία ούτως ή άλλως, αρκετά μακροσκελή. Σίγουρα όμως είναι αναφαίρετα ποιοτικοί κάθε φορά που αποδίδουν ζωντανά, χωρίς καμία εξαίρεση.

Με την Τάνια να καταφέρνει να γίνει το κέντρο της προσοχής χωρίς να το επιδιώκει, απλά επειδή η φωνή της την κερδίζει από οτιδήποτε άλλο συμβαίνει γύρω σου, οι Universe 217 έχουν βρει τη χρυσή τους συνταγή. Καταφέρνουν μάλιστα να αποκτούν “hit” κομμάτια σε ένα είδος που σπάνια βρίσκεις τέτοια, για να αναφέρουμε χαρακτηριστικά, τα Never και Rest Here. Ιδανικό κλείσιμο με Change αλλά επειδή εγώ έχω και τα δικά μου στο κεφάλι μου, ας ελπίσουμε το “You’d better change your evil ways and run” να μην καταλήξει ποτέ αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Universe 217 performing in Under The Quarry Metal Fest

Εν κατακλείδι, η πρώτη μέρα του Under The Quarry Metal Fest ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία, με μεγάλη παρουσία του κόσμου, εξαιρετικές εμφανίσεις εκ μέρους των συγκροτημάτων, αλλά και το κυριότερο, απόλυτο σεβασμό στο χώρο τον οποίο το κοινό άφησε σχεδόν άθικτο. Φυσικά θέλω να γράψω πολλά συμπεράσματα και σκέψεις, αλλά λέω να τα αφήσουμε για κλείσιμο στην ανταπόκρισή μας για τη δεύτερη μέρα του Under The Quarry Metal Fest, που έρχεται πολύ σύντομα.

Διαβάστε την ανταπόκρισή μας για τη δεύτερη μέρα του Under The Quarry Metal Fest

Τελευταία