Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣΑποκλειστική συνέντευξη του Carpenter Brut στο Depart.gr

Αποκλειστική συνέντευξη του Carpenter Brut στο Depart.gr

Πέρασε πολύς καιρός που οι οπαδοί του σκληρού ηλεκτρονικού ήχου περιμέναμε να δούμε ζωντανά στην Ελλάδα έναν από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους της. Μιλάμε φυσικά για τον Carpenter Brut ο οποίος έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του υπερβολικά αναλυτικά για όλα τα θέματα που αφορούν την τέχνη του, τη σχέση του με το οπτικό υλικό που πάντα τον συνοδεύει, τι του αρέσει και τι όχι. Και μας τα είπε όλα! 

For the English version of this intervew click here

► Έχω την τιμή να καλωσορίζω τον Carpenter Brut στο Depart. Είμαι πραγματικά ευγνώμων που έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί σου. Επιτέλους θα καταφέρουμε να σε δούμε ζωντανά στη χώρα μας για πρώτη φορά, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Οι fans σου έχουμε αυξηθεί με τα χρόνια και είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι. Είσαι και εσύ το ίδιο ενθουσιασμένος που έρχεσαι στην Ελλάδα;

Θα είναι η πρώτη φορά που παίζω στην Ελλάδα οπότε ναι προκαλεί ενθουσιασμό κάτι τέτοιο. Περιμένω πως και πως να δω πως θα αντιδράσει το κοινό και ελπίζω η ατμόσφαιρα να είναι… ηλεκτρισμένη (γέλια).

► Ο Carpenter Brut είναι ένα alter ego το οποίο μιλάει λιγότερο για το άτομο πίσω από τη μουσική, και περισσότερο για την ίδια τη μουσική. Για χρόνια προσπάθησες να παραμείνεις ανώνυμος και ακόμη προσπαθείς να μένεις στην αφάνεια. Γιατί προτιμάς κάτι τέτοιο;

Αρχικά, δεν ήθελα να κάνω συνεντεύξεις και ήθελα να αφήσω τη μουσική να μιλήσει μόνη της. Δυστυχώς, η βιομηχανία της προώθησης τα έφερε αλλιώς. Ορισμένοι δημοσιογράφοι δεν έπαιζαν το παιχνίδι σωστά και έδωσαν το όνομά μου. Με το που βγει online δεν μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο, μπαίνει στη Wikipedia και εκεί τελειώνει. Αυτό είναι απαίσιο και θα καταριέμαι για το υπόλοιπο της ζωής μου τους δημοσιογράφους που δεν σεβάστηκαν τους κανόνες. Έχω τα ονόματά τους.

Διαβάστε εδώ: 01/10 | Ο Carpenter Brut για πρώτη φορά στην Ελλάδα | Gagarin 205

► Έχεις παρελθόν στο metal ιδίωμα, αλλά μια μέρα ο Carpenter Brut γεννήθηκε και κάτι άλλαξε. Αφιέρωσες τη ζωή σου στο synth και στην ηλεκτρονική μουσική με έμπνευση από τα '80s. προφανώς έκανες κάτι σωστό γιατί οι άνθρωποι αργά ή γρήγορα το αγάπησαν. Τα -επίτρεψέ μου- φανταστικά πρώτα τρία EPs (EP I, II, III) ήταν η αρχή του ταξιδιού και αργότερα κυκλοφόρησαν ως "Trilogy". Ήταν ένα οστικό κύμα dark αισθητικής και theme songs. Αυτό το είδος ήχου προέκυψε καθώς πειραματιζόσουν ή ήταν αυτό που προσπαθούσες να πετύχεις;

Αυτό είχα στο μυαλό μου από την αρχή του project. Έπρεπε να είναι σκοτεινό και χορευτικό. Αυτός ήταν ο κανόνας. Ήταν κάτι που δεν άκουγα αλλού. Αγαπώ τους Justice, και ήθελα να κάνω το ίδιο με αυτούς, αλλά ακόμη πιο σκοτεινό. Ακόμη και σήμερα πιστεύω ότι δεν κατάφερα να δώσω αυτό που είχα στο μυαλό μου στην αρχή. Το γρασίδι ήταν πάντα πιο πράσινο στην άλλη μεριά του φράχτη, και πάντα πιστεύω ότι αυτό που κάνουν οι άλλοι είναι πιο κοντά σε αυτό που θα ήθελα να κάνω συγκριτικά με αυτό που κάνω. Νομίζω όμως ότι αυτό συμβαίνει σε πολλούς καλλιτέχνες στην αρχή. Και όσο περνάει ο καιρός, η τεχνική μου και οι συνθέσεις μου γίνονται όλο και καλύτερα, ενώ φεύγω από αυτό που είχα στο μυαλό μου στην αρχή για να δώσω κάτι πιο προσωπικό στο τέλος. Ίσως αυτό ικανοποιεί λιγότερο κάποιους ανθρώπους.

► Έχεις πει και στο παρελθόν ότι εκτιμάς τους Justice και τους θεωρείς μεγάλη επιρροή, αλλά θα ήθελα να μας αποκαλύψεις μερικές άλλες μουσικές πηγές έμπνευσης που ίσως είναι ή δεν είναι προφανείς στη μουσική που γράφεις ως Carpenter Brut.

Η μουσική μου εμπνέεται από όλα όσα ακούω, οπότε το φάσμα είναι μεγάλο. Αλλά αντί να μιλάω για αυτό, προτιμώ να μιλάω για συναισθήματα τα οποία νιώθω όσο ακούω άλλα είδη και προσπαθώ να τα εντάξω στον Carpenter Brut. Για αυτό δεν είναι απαραίτητα κάτι που ακούγεται ξεκάθαρα. Πάντως υπάρχουν επιρροές από Depeche Mode και Meshuggah στα τραγούδια μου (γέλια).

Αγαπώ τους Justice και ήθελα να κάνω ό,τι και αυτοί, αλλά πιο σκοτεινό – Εμπνεύστηκα και από τους Depeche Mode και Mesuggah

► Πέρα από τη μουσική, είσαι εμφανώς και λάτρης του κινηματογράφου. Ξεκινώντας από το stage name σου που προκύπτει από έναν από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες όλων των εποχών, έως τα video clips σου που είναι εμπνευσμένα από τα '80s horror films και τα οποία παράγεις μαζί με γνωστούς δημιουργούς ταινιών όπως οι Silver Strain και το σκηνοθετικό ντουέτο Seth-Ickerman, τη συνεργασία σου μαζί τους για την πρόσφατη ταινία τους Blood Machines, και πολλά ακόμη. Τι σου αρέσει σε αυτή την αισθητική και πως έγινε κεντρικό κομμάτι της δουλειάς σου;

Μεγάλωσα βλέποντας πολλές ταινίες και διαμόρφωσαν την προσωπική μου κουλτούρα. Δεν διάβαζα ποτέ βιβλία, δεν είμαι αυτός ο τύπος. Μου αρέσουν περισσότερο τα οπτικά ερεθίσματα και τα animations. Ήθελα να ζωγραφίζω όταν ήμουν νεότερος. Λατρεύω τον Syd Mead και όνειρό μου ήταν να δημιουργήσω κόσμους όπως οι δικοί του. Μόνο επειδή ήμουν τεμπέλης (και το μετανιώνω σήμερα), δεν δούλεψα αρκετά σκληρά για να προχωρήσω, και στράφηκα προς τη μουσική. Έτσι προσπαθώ, μέσα από τη μουσική μου, να φανταστώ τον εαυτό μου ως σκηνοθέτη ταινιών.

► Συχνά χρησιμοποιείς εικόνες βίας και τρόμου στα video clips σου. Η εγκληματολόγος μέσα μου δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί, τι βρίσκεις ενδιαφέρον σε αυτές τις οπτικές θεματικές και πως πιστεύεις ότι η βίαιη τέχνη απομακρύνει τον εαυτό της από την πραγματική βία;

Η καλλιτεχνική βία είναι επιλογή και δεν έχει μέσα πόνο, όπως η πραγματική βία. Είναι άκακη και μόνο graphic. Είναι Τέχνη. Είτε αρέσει στους ανθρώπους ή όχι, έχει το δικαίωμα να υπάρχει ως μορφή τέχνης. Λέει κάτι σε μια ιστορία, αναδεικνύει συναισθήματα και ίσως κάνει τους ανθρώπους να αναλογιστούν την ανθρώπινη ύπαρξη. Η κοινωνία δεν χρειάζεται να επηρεαστεί από τη βία των ταινιών, διότι εκ φύσεως είναι βίαιη και δολοφονική. Είναι δυο εντελώς διαφορετικά πράγματα τα οποία δεν σχετίζονται.

► Έχεις γράψει επίσης μουσική ή έχεις δανείσει μουσική σου για video game soundtracks, όπως για το Hotline Miami και το πανέμορφο Furi. Είσαι gamer και αν ναι, τι παιχνίδια απολαμβάνεις;

Έχω πολλές κονσόλες στο σπίτι αλλά παίζω λίγο. Λατρεύω όμως τα video games. Είναι κάτι τρομερό. Οι νέοι άνθρωποι δεν το καταλαβαίνουν και είναι λογικό, αλλά πιστεύω πως υπάρχει κάτι το μαγικό στα video games. Μεγάλωσα με Pong και τώρα παίζω The Last of Us 2, και στις δυο περιπτώσεις θαύμαζα και θαυμάζω αυτό που έβλεπα στην οθόνη.

► Τι είναι πιο ενδιαφέρον για εσένα, να γράφεις μουσική για ταινίες ή για video games;

Δεν έχω αρκετή εμπειρία σε κανένα πεδίο για να έχω προτίμηση. Αλλά νομίζω εκ φύσεως τείνω προς τη μουσική για ταινίες.

Η κοινωνία δεν χρειάζεται να επηρεαστεί από τη βία των ταινιών, διότι είναι εκ φύσεως βίαιη και δολοφονική

► Πίσω στη μουσική, η απουσία στίχων ήταν ένα χαρακτηριστικό των πρότερων δουλειών σου αλλά από το Leather Teeth κάτι άλλαξε. Δεν τραγουδάς ποτέ ο ίδιος και ούτε έχεις προσλάβει ποτέ τραγουδιστή, αλλά έχεις συνεργαστεί με πολλούς (και μάλιστα με πολλούς αγαπημένους μου) vocalists. Τι είναι αυτό που δημιουργεί την ανάγκη για ύπαρξη ή απουσία στίχων σε ένα τραγούδι, για εσένα; Και γιατί είναι πάντα κάποιος άλλος που τραγουδάει και όχι εσύ;

Στην αρχή, ο Carpenter Brut προοριζόταν να είναι ένα instrumental project, το οποίο δεν πήγαινε σε συναυλίες. Και έπειτα τα πράγματα εξελίχθηκαν, το οποίο είναι καλό. Σιγά-σιγά η ιδέα να εισάγω περισσότερα pop στοιχεία στη μουσική, εμφανίστηκε. Όταν μιλάμε για pop μουσική, μιλάμε για τραγούδι. Δεν μπορώ να τραγουδήσω, είμαι κακός (σ.σ. I suck). Και δεν είμαι καλός στο να γράφω επίσης, γιατί δεν έχω κουλτούρα συγγραφής. Έτσι προτίμησα να καλέσω ανθρώπους που είναι η δουλειά τους (γέλια). Σε κάθε περίπτωση, δεν ήθελα να έχω μόνιμο τραγουδιστή στο project γιατί θα σήμαινε πως θα έπρεπε να τραγουδάει συχνά και ότι θα είχα την ίδια φωνή να τραγουδάει στα τραγούδια μου με στίχους. Προτιμώ να αλλάζω τα φωνητικά όπως αλλάζω τους synth ήχους μου και να μην νιώθω εγκλωβισμένος στα ίδια πράγματα. Θα παρατηρήσεις ότι το Leather Terror έχει μεγάλη ποικιλία, το οποίο προσφέρει ένα μεγάλο φάσμα συναισθημάτων ως τελικό αποτέλεσμα.

Caption from a live performance of Carpenter Brut

Διαβάστε εδώ: Carpenter Brut : Leather Terror | Album Review

► Σε ότι αφορά συνεργάτες, σε έχουμε δει να δουλεύεις με τους Ulver και τον Kristopher Rygg, Greg Pucciato, Sylvaine, Gunship και Kvohst (το Beware the Beast είναι ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια ever). Γιατί επέλεξες να συνεργαστείς με αυτούς; Πιστεύω πως η απάντηση θα είναι πιθανότατα ότι σου αρέσουν ή τους θαυμάζεις, αλλά τι είναι αυτό που σε κάνει να αποφασίσεις ότι θα συνεργαστείς με άλλον καλλιτέχνη;

Είμαι όπως όλοι οι άλλοι, ακούω μουσική και μερικές φορές όταν ακούω έναν καλλιτέχνη, σκέφτομαι «ουάου, θα ήθελα να δουλέψουμε μαζί» και αυτό είναι. Η επιθυμία πηγάζει από εκεί. Δεν κάνω συνεργασίες για διαφήμιση π.χ. Elton John ή Dua Lipa (γέλια). Επιλέγω να συνεργαστώ με αυτούς που συνεργάζομαι επειδή θέλω. Δεν είναι πιο περίπλοκο (γέλια).

Το αρχικό πλάνο για το project Carpenter Brut ήταν να μην κάνει συναυλίες

► Θα ήθελες να μας αποκαλύψεις μερικά ονόματα καλλιτεχνών με τους οποίους θα ήθελες να συνεργαστείς ως Carpenter Brut ή σε άλλα projects;

Θα ήθελα να συνεχίσω να συνεργάζομαι με τον David Eugene Edward για να συνεχίσουμε ότι κάναμε στο Fab Tool. Θέλω να δουλέψω ξανά και ξανά με τον Kris από τους Ulver γιατί είναι τρομερός τραγουδιστής. Πέρα από αυτά, πάω με το πως αισθάνομαι. Για τώρα, το επόμενο album θα είναι πλήρως instrumental, punk και electric. Αυτά έχω στον νου μου. Θα δούμε πως θα εξελιχθεί, δεν προγραμματίζω περισσότερο από αυτό γιατί με φέρνει σε κατάθλιψη (γέλια).

Διαβάστε εδώ: Ulver : Flowers of Evil | Album Review

► Το Leather Terror, η πιο πρόσφατη δουλειά σου που έχουμε ήδη αγκαλιάσει, κυκλοφόρησε φέτος. Ίσως είναι νωρίς αλλά τι κρατάει το μουσικό μέλλον για τον Carpenter Brut;

Έχω μια ιστορία, και θεωρητικά ένα μουσικό στυλ στο μυαλό μου για το επόμενο album. Όπως σου είπα νωρίτερα, κάτι που εμπνεύστηκα από την punk μουσική. Δεν θα πω περισσότερα, δεν θέλω να κλέψουν την ιδέα μου σε περίπτωση που είναι καλή (γέλια).

Το επόμενο album μου θα είναι πλήρως instrumental, punk, και electric

► Υπάρχουν Έλληνες καλλιτέχνες με παρόμοια μουσική με αυτή του Carpenter Brut ή ακόμη και με τελείως διαφορετικό στυλ, που έχεις ανακαλύψει και ίσως θα μοιραζόσουν τη σκηνή μαζί τους μια μέρα;

Οι μόνες ελληνικές μπάντες που ξέρω είναι οι Rotting Christ, οι Aphrodite’s Child (και κατ’ επέκταση ο Vangelis), οι Septicflesh, και οι Nightfall. Είμαι σίγουρος πως χάνω αρκετά αλλά η κάθε μέρα έχει μόλις 24 ώρες (γέλια).

Διαβάστε εδώ: Christos Antoniou: The element of self-destruction is currently prevailing within us

► Σε ότι αφορά τη σκηνή, είσαι ο τύπος του καλλιτέχνη που δημιουργεί μουσική ο ίδιος με τη βοήθεια υπολογιστών, αλλά επιλέγει να κάνει perform με μουσικούς ζωντανά. Γιατί επιλέγεις μια ζωντανή εμφάνισή να έχει και μουσικούς και όχι μόνο εσένα και τον εξοπλισμό σου;

Αυτό συμβαίνει επειδή θεωρώ πως ένα άτομο μόνο του μπροστά στον υπολογιστή του είναι ένα βαρετό θέαμα. Τόσο για το κοινό όσο και για τον ίδιο τον καλλιτέχνη (γέλια). Για αυτό έχουν πάντα τρομερή σκηνογραφία, ώστε να καλύψουν το κενό που υπάρχει στο οπτικό κομμάτι. Έκανα 2-3 shows μόνος μου, ήταν απαίσια, το σιχάθηκα. Έτσι κάλεσα δυο φίλους μουσικούς για να με κάνουν να αισθάνομαι λιγότερο μόνος. Και νομίζω ότι οπτικά κερδίσαμε πολύ, και σε αποτελεσματικότητα και στο να τραβήξουμε το ενδιαφέρον του κοινού.

► Αναρωτιέμαι αν η εμπειρία του live για εσένα ως καλλιτέχνη ή δημιουργό μουσικής αν προτιμάς, έχει αλλάξει στη διάρκεια της πανδημίας και των lockdowns. Αισθάνεσαι πως κάτι είναι διαφορετικό για εσένα και που εντοπίζεις τις διαφορές;

Είναι δύσκολο να καταλάβεις αν ο κόσμος ενδιαφέρεται να πάει σε μια συναυλία από τον Covid-19 και μετά. Παντού στον κόσμο οι κρατήσεις είναι χαμηλά, οι άνθρωποι νομίζω πως το σκέφτονται παραπάνω για να βγουν έξω. Από την άλλη, αυτοί που έρχονται πραγματικά ανυπομονούν για το πάρτι. Στο πρώτο σκέλος της περιοδείας, οι πωλήσεις ήταν καλές, αλλά το κυριότερο είναι πως ο κόσμος ήταν ενθουσιασμένος. Πέρα από το κομμάτι της περιοδείας, όπου το κόστος παραγωγής ανεβαίνει, για εμένα δεν έχει αλλάξει κάτι στο πως δουλεύω.

Απεχθάνομαι τις περιοδείες και ο μόνος λόγος που τις κάνω, είναι οι fans μου

► Οι συναυλίες, τώρα περισσότερο από ποτέ έπειτα από το ξέσπασμα της πανδημίας και τις αποστάσεις σε μεγάλα κοινά, έχουν υπάρξει το κύριο μέσο για να ξεσπάσουν και να νιώσουν καλά οι φίλοι της μουσικής παγκοσμίως. Για εμάς στην Ελλάδα είναι και ένας τρόπος να διαχειριστούμε την οικονομική κρίση που βιώνουμε. Ζούμε σε μια ταινία του Carpenter αν το σκεφτείς. Πώς σου φαίνεται εσένα το γεγονός ότι όταν είσαι στη σκηνή, βοηθάς ανθρώπους να ξεχάσουν τα προβλήματά τους για λίγες ώρες; Είναι βάρος ή κάτι για το οποίο είσαι υπερήφανος;

Απεχθάνομαι να είμαι σε περιοδεία. Δεν είναι ότι με ενοχλούν οι fans. Αυτός είναι ο μόνος λόγος που κάνω περιοδείες, γιατί ειλικρινά, είναι απαίσια τα πράγματα τώρα. Αυτή η χρονιά δεν είχε τίποτα άλλο παρά απογοήτευση σε επίπεδο παραγωγής. Αντιμετωπίσαμε αύξηση στο κόστος και χρειάστηκε να κόψουμε πολλά πράγματα που ήταν ακριβά. Καταφέραμε να δουλέψουμε, φυσικά, αλλά το show στις ΗΠΑ δεν ήταν πλήρες. Ήταν πολύ ακριβό να νοικιάσουμε τοίχους με LED για παράδειγμα, οπότε κάναμε το show χωρίς. Επίσης, κάναμε περιοδεία χωρίς backliner. Οι τιμές έχουν εκραγεί και έπρεπε να μειώσουμε το budget. Αυτό συμβαίνει αν θέλεις να κάνεις τουρ τώρα. Πρόσθεσε σε αυτό το γεγονός ότι οι άνθρωποι πάνε πιο σπάνια σε συναυλίες, ή το ότι παίζουν πολλές μπάντες ταυτόχρονα, και πρέπει να επιλέξουν. Είναι περίπλοκο. Είναι καλό το γεγονός ότι ο κόσμος έρχεται για να περάσει καλά. Είμαι χαρούμενος για αυτούς.

Διαβάστε εδώ: John Carpenter | The Thing: 40 χρόνια φόβος και παράνοια στην Ανταρκτική

► Πιστεύω ότι πρέπει κάπως να κλείσουμε αυτή την όμορφη συζήτηση η οποία ελπίζω να ήταν ενδιαφέρουσα για εσένα, οπότε σε αφήνω με ορισμένες πολύ συγκεκριμένες ερωτήσεις και μια πολύ γενική. Ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία από τον John Carpenter, ποιο πράγμα σε ενθουσιάζει περισσότερο ενόψει της επίσκεψής σου στην Ελλάδα πέρα από τη συναυλία, και τέλος, οτιδήποτε θέλεις να προσθέσεις ή να μοιραστείς μαζί μας.

- The Thing

- Το φαγητό σας

- Τίποτα παραπάνω, είπα ήδη πολλά (γέλια)

Σε ευχαριστούμε που μοιράστηκες τις σκέψεις σου μαζί μας!

Τελευταία