Αρχική DEPARTISTSLUCKY 8Τα 8 hits που επισκίασαν τους δίσκους τους

Τα 8 hits που επισκίασαν τους δίσκους τους

3/7/2020

Το κομμάτι που ξέρουν όλοι. Αυτός ο άγνωστος. Το έχεις ακούσει τόσες φορές που το έχεις αποστηθίσει, σε μαγαζιά, ραδιόφωνο, συλλογές, playlists δικές σου (από  "γραμμένη" κασσέτα μέχρι playlist ηλεκτρονικής πλατφόρμας, ανάλογα την εποχή). Ο αφανής ήρωας πίσω από κάθε κομμάτι όμως, είναι η κυκλοφορία με την οποία ήρθαν μαζί. Κάποιες φορές τα μεγάλα hit, έρχονται σε κυκλοφορίες one hit wonders, άλλες φορές μέσα σε κυκλοφορίες που έχουν πολυάριθμες επιτυχίες. Κάποιες φορές όμως, ο δίσκος που τα συνοδεύει αποτελεί μια εξίσου μνημειώδη δουλειά, αριστούργημα από την αρχή ως το τέλος. Το κομμάτι -μπροστάρης του παρ' όλα αυτά, γίνεται τόσο δημοφιλές, που αυτοί οι αριστουργηματικοί δίσκοι μένουν για πάντα στη σκιά του. Η συντακτική ομάδα του Depart, θα σας μιλήσει για κάποιους από τους αγαπημένους της τέτοιους δίσκους, που θα άξιζαν όσκαρ Β' ρόλου.

Dig up her Bones - American Psycho (Misfits)

"Point me to the sky above
Ican't get there on my own
Walk me to the graveyard
Dig up her bones"

Όλοι έχουμε βρεθεί σε μαγαζί και την ώρα που «σκάει» αυτό το refrain σηκώνουμε το χέρι και δείχνουμε πάνω σαν τους μουρλούς. Κάποιοι, πιο μερακλήδες, το κάνουν από τη στιγμή που θα ακουστούν οι λύκοι. Πριν πάμε στα του American Psycho, αρχικά θα φωνάξω κάτι που όλοι συμφωνούμε αλλά δεν το ξεστομίζουμε, GRAVES > DANZIG και επειδή ίσως κάποιοι να μην είναι εξοικειωμένοι με τα μαθηματικά σύμβολα, Ο GRAVES EINAI KAΛΥΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ DANZIG. Το 'πα και ξαλάφρωσα!

Το American Psycho είναι ένας δίσκος που αποτελείται από 17 τραγούδια συνολικής διάρκειας 40 λεπτών ωραίου και «αλήτικου» Punk Rock. Ύστερα από σειρά δικαστικών διαμαχών, το συγκρότημα επανέρχεται μετά 14 χρόνια δικογραφικής ανομβρίας με έναν δίσκο που ξεφεύγει από τον μέχρι τότε ήχο του συγκροτήματος. Λογικό από την μία, καθώς λείπει πλέον ο πιο ταλαντούχος μουσικός, όμως τα αδέρφια Caifa έχουν προσαρμοστεί έξυπνα πάνω στον νέο τους τραγουδιστή.

Το American Psycho είναι ένας δίσκος που κινδύνεψε να θαφτεί από το υπέρ-hit του, τη βαριά του κληρονομία, τις αλλαγές του συγκροτήματος στη σύνθεση του και παρόλα αυτά στάθηκε, αυτό από μόνο τον κατατάσσει στους δίσκους που δεν πρέπει επουδενί να προσπεράσεις!

POINT ME TO THE SKY ABOVE

Γιώργος Ξιφαράς

Meds - Meds (Placebo)

Ενδεχομένως αυτό συμβαίνει με όλα τους τα album. Πάντοτε ακούγονται ολόκληρα, υπάρχει ένα τραγούδι που αμέσως θα παίξει μανιωδώς στο ραδιόφωνο, και κάποια στιγμή, ενώ ακούς το album για 6876η φορά, θα πεις στην παρέα σου, «τελικά είναι κρίμα που από το Meds ακούσαμε κυρίως το ομώνυμο» και θα αρχίσεις να απαριθμείς ποιο άλλο σου αρέσει πολύ και μάνι-μάνι, θα πεις όλο το άλμπουμ. Ίσως η τελευταία πραγματικά καλή, σκοτεινή δουλειά των Βρετανών. 'Aξιζε από την αρχή μέχρι το τέλος.

Μυρτώ Ραμμοπούλου

Clocks - A Rush of Blood To The Head (Coldplay)

Ή αλλιώς, αυτό που έχει μέσα το "Clocks". Ή αλλιώς αλλιώς, ο δίσκος που με ένα τραγούδι καθιέρωσε τους Coldplay ως μπάντα, εμπεριέχοντας ένα από τα σημαντικότερα (ανά κατηγορίες) τραγούδια των '00s γενικώς. Ο αντίκτυπος του Clocks ήταν τέτοιος που αναπόφευκτα επισκίασε τα υπόλοιπα δέκα κομμάτια του A Rush of Blood to the Head. Λογικό μεν, κρίμα δε.

Κρίμα, φίλοι μου, γιατί μιλάμε για ένα δίσκο που τον ακούς από την αρχή μέχρι το τέλος χωρίς να προσπεράσεις κανένα κομμάτι. Κι όλοι ξέρουμε πως αυτό δεν συμβαίνει πάντα, ακόμα κι όταν πρόκειται για αγαπημένες μπάντες, το απλώνεις το χεράκι να πατήσεις next.

Από τα singles που προηγήθηκαν του release - "In My Place", "The Scientist", "Clocks", "God Put a Smile Upon Your Face" - δεν έχω καν να ξεχωρίσω κάποιο συγκεκριμένα κι ούτε να τονίσω κάτι, καθώς αν υπάρχει περίπτωση να αναγνωρίσει κάποιος κάποιο άλλο τραγούδι πέρα από το Clocks, θα είναι τα υπόλοιπα τρία και δικαίως. Θέλω πολύ να υπογραμμίσω την υπέροχη μπασογραμμή του "Daylight", την ενέργεια του "A Whisper", την ζεστή αγκαλιά του ομότιτλου και την παραμυθένια και αισιόδοξη ατμόσφαιρα του "Amsterdam"Βρείτε τον δίσκο, πατήστε το play, thank me later.

'Aννα Δρόσου 

Infected - Stranger than fiction (Bad Religion) 

"You and me, have a disease..."

Ήδη το τραγουδάς. Το "Infected" των Bad religion είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα, ραδιοφωνικά και μπαρόβια, punk rockκομμάτια, με ένα ρεφρέν που έχει χιλιοτραγουδηθεί, ειδικά στα πλαίσια αφιέρωσης ιδιαίτερα τοξικών ερωτικών δεσμών.

Το θέμα όμως είναι, ότι το "Infected", βρίσκεται μέσα σε ένα από τα αρτιότερα δημιουργήματα του χώρου, που δεν είναι άλλο από το "Stranger than fiction". Ένας δίσκος φωτιά από την αρχή μέχρι το τέλος, πλούσιος σε κολλητικά κομμάτια όπως το ομώνυμο του, αλλά και τα "Leave mine to me", "Incomplete", "Better off dead" (που έχει γίνει και υπέροχη διασκευή από τους Anathema) και βασικά ίσως όλα τα υπόλοιπα.

Κανένα από αυτά βέβαια δεν κατάφερε καν να προσεγγίσει σε plays αυτά του "Infected", με εξαίρεση βέβαια την επανηχογράφηση του "21st century digital boy", αλλά αυτό νομίζω όλοι συμφωνούμε πως θεωρείται «χωράφι» του "Against the grain". Ωστόσο, το "Stanger than fiction" αν και λατρεμένο από όσους έχουν αδυναμία στο punk (rock), δεν έχαιρε ποτέ σαν δίσκος τα επίπεδα αναγνωρισιμότητας που έλαβε και λαμβάνει εδώ και 25 χρόνια πλέον το Infected, καθώς μοιάζει να μη λείπει σχεδόν ποτέ από μία alternative playlist οιασδήποτε χρήσης.

Ειρήνη Τάτση

Sk8er Boi - Let Go (Avril Lavigne)

"Μα καλά, ΑβρίΛαβίν";. Θα μπορούσε να πει κάποιος. Ναι. Γιατί; Πειράζει; Ό,τι θέλω θα κάνω. Θέλω να πραγματώσω Avril Lavigne χωρίς να ντρέπομαι για την επιλογή μου. Ειδικά από τη στιγμή που εντρύφησα στο υλικό της σε μεγαλύτερη ηλικία και όχι στην τρυφερή περίοδο του λυκείου, την εκτίμησα ακόμη περισσότερο.

Το "Let Go" (2002) είναι ο πρώτος δίσκος που κυκλοφόρησε η ίδια, ο οποίος θεωρείται ότι άλλαξε ολόκληρη την pop punk σκηνή φέρνοντάς τη στο προσκήνιο. Πολυπλατινένιος σε πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων ΚΑΙ το Ηνωμένο Βασίλειο, στο οποίο έγινε και η νεαρότερη solo καλλιτέχνιδα που είχε άλμπουμ στο #1 των charts.

Ο δίσκος είχε τέσσερα singles, ένα εκ των οποίων βγήκε στην κυκλοφορία σχεδόν ένα χρόνο μετά το release του δίσκου ("Losing Grip"). Δηλαδή βγήκε ο δίσκος και ένα χρόνο μετά, ακόμα κυκλοφορούσαν singles για το "Let Go". Τέλος πάντων, εμείς οι φανατίλες θα πούμε ότι αυτός ο δίσκος είναι γεμάτος επιτυχίες ("I'm With You", "Complicated", "Nobody's Fool", "Anything But Ordinary", "Mobile", "Things I'll Never Say" και πολλά άλλα) αλλά για τον υπόλοιπο κόσμο θα είναι πάντα ο δίσκος που είχε μέσα το "Sk8er Boi".

Βαγγέλης Τσιμπλάκης

Cold As Ice - Foreigner (Foreigner)

Αδυνατώ να μετρήσω τις φορές που άκουσα το "Cold as Ice". Σε διάφορα μέρη, σε διάφορες συνθήκες, σε διάφορες ηλικίες. Το σίγουρο είναι πως για πάρα πολλά χρόνια αγνοούσα όχι μόνο το σύνολο που το περιέβαλλε, αλλά ακόμη και την ακριβή ονομασία του πνευματικού ιδιοκτήτη του. Και μία στιγμή, ξαφνικά, το εισαγωγικό του πιάνο χτύπησε διαφορετικά στα αυτιά μου. Έγινε ενδιαφέρον και με έβαλε στη διαδικασία να σκάψω και να μάθω τι κρύβεται πίσω από αυτό.

Έμαθα λοιπόν ότι ανήκει στους Foreigner. Ναι, οι ίδιοι, που έγραψαν το "I Want to Know What Love Is". Και συμπεριλαμβάνεται στο ντεμπούτο τους, το 1977. Το έβαλα να παίξει και ανακάλυψα ότι έχει μέσα άλλες εννέα κομματάρες. Τί να ξεχωρίσω από εδώ μέσα; Τα σούπερ ραδιοφωνικά "Feels Like the First Time", "Long, Long Way from Home" και "I Need You"; Το φοβερό "Starrider"; Τη γλυκιά μελαγχολία των "The Damage Is Done" και "Woman Oh Woman"; Μην ξεχάσω το rocker "At War with the World", αλλά και το laid back "Fool for You Anyway".

Με απλές λέξεις, '70s hard rock πρώτης διαλογής, με ό,τι τραβάει η ψυχή σου. Ρεφρενάρες, χαρακτηριστικότατα φωνητικά, με τους Mick Jones και Lou Gramm σε τοπ φόρμα. Προσεγγίστε άφοβα.

Ανδρέας Κωνσταντίνιδης-Κυπραίος

Informer - 12 inches of Snow (Snow)

Είμαστε ευλογημένοι διότι καλά μουσικά άλμπουμ υπάρχουν πολλά εκεί έξω. Ένα εξαιρετικό άλμπουμ αποτελείται φυσικά από πολλά αντίστοιχα τραγούδια. Είναι όμως μερικές φορές που ένα από αυτά τα τραγούδια επισκιάζει όλο τον υπόλοιπο δίσκο. Δεν ήθελα να αγγίξω ένα τέτοιο παράδειγμα διότι αργά ή γρήγορα η καλή μουσική πετάει από πάνω της αυτή τη σκιά και εν τέλει αναγνωρίζεται. Αυτή η σκέψη με έσπρωξε στο να θυμηθώ αντιθέτως ένα κακό άλμπουμ το οποίο στην Ελλάδα όλοι εσείς αγνοείτε την ύπαρξή του αλλά σίγουρα δεν αγνοείτε ένα συγκεκριμένο τραγούδι του.

Τον Snow τον γνωρίζετε και το χιτάκι του "Informer" το έχετε χορέψει χειμώνα καλοκαίρι γιατί είναι διαχρονικότατο 27 χρόνια μετά. Το MTV τότε έπαιζε τον Καναδό (!!!) ξανθούλη τυπάκο με την σουρεαλιστικά τέλεια ρέγκε προφορά του κάθε 10 καταραμένα λεπτά, μέχρι να ξεράσεις από τα μάτια Bob Marley στίχους. Κι όμως γουστάραμε, εκεί να παίζει ασταμάτητα μέχρι να αρχίσει να χιονίζει στη Τζαμάικα. Το single ήταν τόσο καλό που κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για το άλμπουμ του "12 inches of Snow" που ήταν και το ντεμπούτο του. Σοφή απόφαση γιατί το άλμπουμ είναι πιο κουραστικό και από το να προσπαθήσεις να τραγουδήσεις σαν τον ίδιο τον Snow.

Γιώργος Γράντης

Woodpecker No. 1 - Pulse Demon (Merzbow)

Αν με έβαζαν να απαντήσω σοβαρά στο παρόν θέμα, ίσως να έβρισκα πέντε-έξι δίσκους που πληρούν αυτό το κριτήριο. Και λέω ίσως γιατί, να μωρέ, δεν ακούω ποτέ μόνο τα χιτς από κάποια μπάντα που με ενδιαφέρει. Βάλε μέσα σε αυτό και το ότι δε βλέπω βιντεοκλίπ ή δεν ακούω ραδιόφωνο ή το ότι δεν πολυβγαίνω σε μέρη που παίζουν μουσική και δη χιτάκια, οπότε είμαι εκτός κλίματος πάντα. Οι δίσκοι γράφονται για να ακούγονται ολόκληροι και να βρούμε τα δικά μας αγαπημένα σημεία μέσα τους.

"Κάτσε ρε Φοίβο, είναι χιτ δηλαδή ένα κομμάτι του MERZBOW; ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΟΥΜΕ;". Όχι, ποιός μίλησε για χιτ; Αλλά όταν μιλάς για ένα κομμάτι που τείνει να γίνει meme στο διαδίκτυο, προσπαθώντας να ενοχλήσει τους μη-μυημένους στη noise, ε, γίνεται χιτ. 'Aλλης φύσης, μη ραδιοφωνικής, αλλά (διαδικτυακό) χιτ μιας ιντερνετικής υποκουλτούρας μολαταύτα. Και είναι κρίμα να ασχολούμαστε μόνο με αυτό γιατί ο μεγάλος Masami Akita σε αυτόν τον δίσκο δημιούργησε ένα από τα μεστότερα δείγματα θορυβοποιίας, έναν δίσκο που από την αρχή μέχρι το τέλος του αποτελεί πρότυπο του πως ο θόρυβος καταλήγει εξαγνιστικός αν αφεθείς σε αυτόν, σου αποκαλύπτει μια πλευρά του ήχου που μόνο με μια πλήρη ακρόαση μπορείς να αντιληφθείς αν σου κάνει ή όχι, έστω και δι' αυθυποβολής.

Δηθενιάρικες μεγαλοστομίες σε ένα κείμενο για χιτάκια, ενδεχομένως, αλλά ναι, έστω και σαρκαστικά, αποτελεί αντικείμενο άξιο ανακάλυψης.

Φοίβος Κρομμύδας