Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣMark Lanegan - Straight Songs of Sorrow

Mark Lanegan - Straight Songs of Sorrow

Μια χρήσιμη συμβουλή για τα άλμπουμ του Mark Lanegan είναι να τα "κατεβάζεις" straight χωρίς φρου φρου και πάγους, όπως ένα καλό ουίσκι. Έτσι συμβαίνει και με το φρέσκο "Straight songs of sorrow", straight σου τα λέει ο Nick Cave της grunge μουσικής, straight στο πρόσωπο θα τα ακούσεις φιλαράκι.

Ίσα που πέρασαν έξι μήνες και ο crooner του alternative rock ανακοίνωσε τον διάδοχο του "Somebody's Knocking". Γιατί τόσο γρήγορα; Μια βεβιασμένη απάντηση είναι πως ο Lanegan τη βρίσκει με τα δράματα, κυρίως όμως με τα δικά του δράματα. 'Aρα το δράμα που ζήσαμε με τη δίμηνη καραντίνα λόγω του κορονοϊου το βγάζουμε από την απέξω (κακό αστείο, μη γελάτε).

Ο Lanegan πρόσφατα, στα τέλη του Απρίλη εξέδωσε και την αυτοβιογραφία του με τίτλο "Sing Backwards and Weep: A Memoir ", ένα από τα βιβλία της χρονιάς στο μουσικό χώρο. Λογικό λοιπόν το νέο του άλμπουμ να ήρθε με κεκτημένη ταχύτητα, επιβεβαιώνοντας τον οίστρο που έχει τον τελευταίο καιρό. Ίσως αυτό το γεγονός να δικαιολογεί και την κουρασμένη φωνή του που τουλάχιστον στα δικά μου αυτιά ήταν αισθητή.

Θα μου πεις αυτά που εξιστορεί ο Lanegan στα δεκαπέντε τραγούδια του "Straight songs of sorrow", γίνεται να μην σου βγάζουν μια κόπωση, μια παραίτηση; Ο Mark Lanegan είναι ένας επιζήσας μιας μουσικής σκηνής η οποία άρχισε να ξεκληρίζεται από νωρίς (Andrew Wood, Kurt Cobain και μετέπειτα Layne Staley, Scott Weiland, Chris Cornell). Ο Cobain λογίζεται στους κολλητούς του φίλους και είναι γνωστό πόσο πολύ του στοίχισε η αυτοκτονία του.

"I spent my life, tryin' every way to die
Is it my fate to be the last one standin'?

Το 12ο σόλο άλμπουμ του έχει σαν κεντρικό θέμα την επιβίωσή του μετά από τόσα και τόσα, από την εποχή των Screaming Trees. Στο "Hanging on (for DRC)" που είναι σαν τύπος κουβεντούλας σε κάποια μπάρα της Ουάσινγκτον με τον επίσης "διασωθέντα" Dylan Carlson των Earth, αναφέρει μεταξύ άλλων άμεσων στίχων "the doctors say we should be gone. You and me still hangin' on."

Στο εναρκτήριο κομμάτι ο Lanegan αναρωτιέται "Who knows how many more years there will be before the end of this sad machine" και μέχρι το παραπέντε ή καλύτερα το παραδύο, έτσι μας πηγαίνει. Μέχρι το παραδύο, δηλαδή τον τελικό σταθμό και το ελπιδοφόρο "At Eden lost and found", έχουμε να διαβούμε ένα συναισθηματικό Γολγοθά under dark skies of deepest gray.

To "Stockholm City Blues" περιγράφει την αίσθηση του χρόνου και την προσμονή που έχει ένας εξαρτημένος από το ένα "χτύπημα" ως το άλλο. Το "This game of love" μιλάει για σχέσεις που είχαν απογοητευτικό τέλος "as painful as a heart attack". Σε αυτό το τραγούδι ο Mark Lanegan "μαλακώνει". Είναι βασικός παράγοντας το ότι κάνει ντουέτο με την σύζυγό του (Shelley Brien) και θυμίζει τα άλμπουμ που κυκλοφόρησε με την Isobel Campbell.

Προσωπικά μου έφερε στο νου και ένα άλλο δίδυμο από τα παλιά, τον Lee Hazlewood που "χόρευε" στο πεντάγραμμο με την Nancy Sinatra εκεί πίσω στα τέλη των μακρινών 60's.

Η σύζυγος του δεν είναι όμως ο μοναδικός άνθρωπος που τον "βοηθάει" στο "Straight songs of sorrow". Ο μεγάλος guest είναι ο John Paul Jones των Led Zeppelin και ακολουθούν ο Adrian Utley των Portishead, ο παλιός του φίλος Greg Dulli (Afghan Whigs, Twilight Singers), o Greg Morton των Lamb of God, ο Warren Ellis των Bad Seeds (τι εννοείς ποιών Bad Seeds;;), και ο solo καλλιτέχνης Ed Harcourt. Ακούς βαριά ονόματα όπως οι Portishead, Zeppelin, Bad Seeds και περιμένεις η ατμόσφαιρα να είναι πιο επιβλητική και από τα διαστημόπλοια που έκρυψαν τον ουρανό στο "Independence Day". Αλλά δεν είναι.

Μόνο το "Skeleton Key" άγγιξε την ατμόσφαιρα που ποθούσα να νιώσω. Είναι και το single του άλμπουμ. Μια αρμαθιά τραγουδιών χαρακτηρίζονται από μινιμαλισμό, στις ηλεκτρονικές στιγμές τους νιώθω την αύρα των Kraftwerk!! Ο Mark Lanegan στο τελευταίο του πόνημα είναι σαν να ασχολείται με όλα τα μουσικά είδη όλων των προηγούμενων άλμπουμ του. Ακουστική φολκ, ηλεκτρονική μουσική, μπλουζ φυσικά.

Αφήνεις το άλμπουμ να σε αγκαλιάσει με τις παγερές φτερούγες του. Λίγο πριν σφυρίξει ο διαιτητής έρχεται το "At Eden lost and found" και ο Lanegan σου ξεφουρνίζει τα καλά νέα. "Sunrise comin' up, baby" αλλά στο μυαλό σου τριγυρίζει ένα πράμα: πως να ξαναπατήσεις το "play" από την αρχή και να επιστρέψεις στα συννεφιασμένα όνειρα του Mark Lanegan.

Rating:

7.5


Εταιρεία: Heavenly Recordings
Genre: Indie Rock, Alternative Rock
Παραγωγός: Alain Johannes, Mark Lanegan
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 08/05/2020

Band links: Mark Lanegan, Facebook, Instagram, Twitter, Spotify, YouTube