Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ30 χρόνια απόλυτης τελειότητας

30 χρόνια απόλυτης τελειότητας

Σύμφωνα με κάποιους, η μαγεία χωρίζεται σε δύο ίσα αντίρροπα διανύσματα, από τη μία υπάρχει το αριστερό μονοπάτι και από την άλλη το δεξί. Στη μουσική τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά, απ’ όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω δεν υπάρχει δίσκος με το όνομα "Right Hand Path", υπάρχει όμως "Left Hand Path" και είναι μάλιστα ένας από τα καλύτερα death metal – και όχι μόνο – albums όλων των εποχών.

Αν κάποιος έφτιαχνε το εγχειρίδιο «Πώς να παίξεις το τέλειο death metal», το ντεμπούτο των Entombed σίγουρα θα κατείχε περίοπτη θέση και λογικά θα μοιραζόταν την κορυφή με κάποιον δίσκο των Death. To death metal σαν είδος γενικά είναι αρκετά γενναιόδωρο, κατά καιρούς μας έχει χαρίσει μερικές εκπληκτικές κυκλοφορίες, όμως πόσες από αυτές θα μπορούσαν να ακουστούν μετά από αισίως τρεις δεκαετίες σα να κυκλοφόρησαν μόλις χθες;

Μην ψάξετε πολύ, ελάχιστες είναι και το "Left Hand Path" είναι μία από αυτές. Επίσης, λέμε συχνά ότι το melodeath έχει την αφετηρία του στο "The Red in the Sky Is Ours" των At The Gates. Αν το ξανακούσετε, όπως και τα "Skydancer" και "Lunar Strain" των άλλων δύο μεγάλων της συγκεκριμένης σκηνής, θα ακούσετε αρκετό Leffe και Nicke Andersson, που δεν είναι άλλοι από τους βασικούς συνθέτες του LHP. Αν είστε δύσπιστοι, θυμηθείτε το "When Life Has Ceased", στο οποίο αν εξαιρέσουμε τα φωνητικά που λίγο πιο σκληρά από όσο συνηθίζεται στο μελωδικό death, κατά τα άλλα είναι ένα κομμάτι που ανήκει αμιγώς στο συγκεκριμένο ιδίωμα. Θα αναρωτηθείτε βέβαια πόση σημασία έχει το που τελικά θα το κατατάξουμε. Κι όμως έχει. Ο λόγος είναι για να αναδείξουμε τρία πράγματα, τη σπουδαιότητα, την πρωτοτυπία και ότι σε τριάντα χρόνια, με άσπρα μαλλιά, πλησιάζοντας στη σύνταξη (λέμε και κανά καλαμπούρι), πάλι για αυτόν τον δίσκο θα συζητάμε.

Για να βρούμε την απαρχή του, θα πρέπει να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω και να σταματήσουμε στη Στοκχόλμη του 1989, όπου πέντε πιτσιρικάδες, ο Ulf "Uffe" Cederlund κιθάρα, ο Alex Hellid επίσης κιθάρα, ο Johnny Hedlund μπάσο, ο Nicke Andersson τύμπανα (είδες Βαγγέλη, δεν τον έβαλα στο τέλος) και ο L-G Petrov, σχηματίζουν ένα συγκρότημα τους "Nihilist", το οποίο παίζει κατά κύριο λόγο death/thrash διασκευές και ετοιμάζει σιγά σιγά το δικό του υλικό. Ενώ οι πρώτες τους δουλειές, – αν και κατά κύριο λόγο ήταν demos (και μία συμμετοχή σε ένα split) – είχαν αρχίσει να στρέφουν το ενδιαφέρον του κοινού προς το μέρος τους. Όμως κάποιες προστριβές μεταξύ των μελών, αναγκάζουν την μπάντα να διαλυθεί, επί της ουσίας διώχνουν τον Johnny (ναι αυτόν που μετά θα φτιάξει τους Unleashed) και οι υπόλοιποι τέσσερεις δημιουργούν ένα νέο σχήμα με την ονομασία Entombed.
Με την νέα ονομασία και χωρίς να πάρουν κάποιον στο μπάσο, η τετράδα πλέον στο studio για να ηχογραφήσει τον πρώτο της δίσκο, και κάπως έτσι φτάνουμε στο "Left Hand Path".

Όταν ακούς το "Left Hand Path" στις μέρες μας αισθάνεσαι σαν να ακούς κάτι σαν best of, καθώς ουσιαστικά σχεδόν κάθε τραγούδι θεωρείται αθάνατο και κλασικό. Χωρίς αμφιβολία ένα από τα πιο σημαντικά και εντυπωσιακά άλμπουμ που θα συναντήσετε ποτέ στο σύνολο του death metal , το "Left Hand Path" είναι μια εκπληκτική εμπειρία για να το ακούσετε και σαφώς αξίζει πλήρως όλες τις δάφνες που του έχουν απονεμηθεί. Και προφανώς οι Entombed δεν πλησίασαν ποτέ στο να επαναλάβουν και να γράψουν ξανά τόσο εξαιρετικό υλικό. Ακόμη και το δεύτερο LP τους "Clandestine", το οποίο προφανώς είναι επίσης πολύ καλό, δεν είναι τόσο καλό όσο το ντεμπούτο.

Η επιρροή αυτού του άλμπουμ στις δεκαετίες που ακολουθούν είναι καταλυτική. Μπορώ να ξεχωρίσω τα ονόματα πολλών συγκροτημάτων των οποίων ολόκληρος ο ήχος και η καριέρα βασίζονται στην ικανότητά τους να αντιγράφουν το Left Hand Path, αλλάζοντας τις νότες και τους τίτλους τραγουδιών, αλλά αυτό είναι κάτι που ήδη γνωρίζετε. Είναι επίσης το άλμπουμ που είναι υπεύθυνο για τον τόνο της κιθάρας που βγήκε από τα Sunlight Studios του Skogsberg, το οποίο υιοθέτησαν πολλές άλλες death metal μπάντες. Είναι ένας από τους πιο σημαντικούς death metal δίσκους, ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους για την ίδρυση και την επιβίωση του είδους στον 21ο αιώνα.

Είναι απλά αριστουργηματικό και όπως έχει πει ο Anton LaVey, o άνθρωπος από τον οποίο εμπνεύστηκαν το όνομα του δίσκου, μέσα σε κάθε άνθρωπο υπάρχει ένα θηρίο, το οποίο δε χρειάζεται να το εξορκίσουμε, απλά να το δαμάσουμε και το "Left Hand Path" είναι ακριβώς αυτό.