Blues Brothers ετών 40

Στα μέσα της χρυσής εποχής της ντίσκο, συγκεκριμένα στις 20 Ιουνίου του 1980, πρωτοβγήκε στις αμερικάνικες αίθουσες το The Blues Brothers, μια R&B περιπέτεια με πρωταγωνιστές το ομώνυμο δίδυμο του Saturday Night Live και καταβολές τόσο σχετικές με την ντίσκο όσο των κεντρικών χαρακτήρων με την έννομη τάξη.

Η ιστορία υλοποίησης της καλτ μουσικής περιπέτειας ξεκινά πολύ πριν την έναρξη των γυρισμάτων ή έστω συγγραφής του σεναρίου. Συγκεκριμέμενα το 1973 όταν ο John Belushi, έχοντας δική του παράσταση στη Νέα Υόρκη, γύριζε παντού προς αναζήτηση ταλέντων. Κάπως έτσι βρέθηκε στο Τορόντο όπου γνώρισε τον Dan Aykroyd που έδινε παραστάσεις εκεί. Οι όμοιες καταβολές των δυο τους κατέστησαν αχώριστους και το 1975 αποτέλεσαν με σπουδαία επιτυχία μέρος της εξίσωσης του νεοσύστατου Saturday Night Live, ως Blues Brothers.  

Όταν η Universal έδωσε το πράσινο φως για την παραγωγή της ταινίας, o Aykroyd θα αναλάμβανε χρέη σεναριογράφου. Ο ίδιος που δεν είχε γράψει ποτέ του σενάριο, δύο μήνες πριν την έναρξη των γυρισμάτων είχε στην κατοχή του μια περίληψη 320 σελίδων. Εν τέλει ο John Landis, σκηνοθέτης της ταινίας, ανέλαβε να προσδώσει μια σχετική αφηγηματική δομή και σεναριακή όψη στις σημειώσεις.

Belushi και Aykroyd ως Jake και Elwood Blues λοιπόν, τα δύο λευκά αδέλφια με την “μαύρη" ψυχή, θα βρεθούν σε “ιερή αποστολή" να συγκεντρώσουν χρήματα ώστε να γλιτώσουν το ορφανοτροφείο που μεγάλωσαν από την χρεοκoπία και πώληση. Για να το καταφέρουν θα χρειαστεί να επανενώσουν την παλιά τους μπάντα που έχει σκορπίσει. Φορώντας μαύρα κοστούμια με λεπτή μαύρη γραβάτα, μαύρο καπέλο και σκούρα γυαλιά ηλίου, οι δυο τους θυμίζουν ομοσπονδιακούς, όμως “είναι μουσικοί” σε “αποστολή από τον Θεό". Κυνικοί τυχοδιώκτες, ρομαντικοί επαναστάτες, περιθωριακοί τριαντάρηδες, ταραχοποιά στοιχεία, αντί-ναζί, γνήσιοι αντισυμβατικοί μπλουζίστες.

Ο Landis έκανε θαυμάσια δουλειά στο να καταφέρει να ολοκληρώσει με σχετική επιτυχία τα γυρίσματα, έστω κι αν εκείνα ξέφυγαν του αρχικού προυπολογισμού, αφού η παραγωγή αντιμετώπισε σωρεία δυσκολιών ενώ και ο Belushi είχε προβληματική παρουσία.

Τα είκοσι επτά εκατομμύρια δολλάρια που τελικά κόστισε η παραγωγή στην Universal αποτέλεσαν σημαντικό ποσό για την εποχή -ειδικά για κωμωδία- έπιασαν όμως τόπο αφού η ταινία αποδείχηκε εισπρακτική επιτυχία συγκεντρώνοντας πενταπλάσια κέρδη σε ολόκληρο τον κόσμο. Belushi και Aykroyd είχαν για παρέα ένα μυθικό καστ μουσικών σε ρόλους έκπληξη, μεταξύ άλλων τους James Brown στον ρόλο του Αιδεσιμότατου, Aretha Franklin ως ιδιοκτήτρια καφέ, Cab Calloway και Ray Charles. Εκτός από καταπληκτική μουσική, το καλτ έργο διαθέτει τον αβίαστα αστείο Aykroyd, πραγματικά εντυπωσιακές σκηνές καταδίωξης, εξαιρετικό συντονισμό stunt και σε πολλές περιπτώσεις ξεκαρδιστικό χιούμορ.