Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣMantar - Grungetown Hooligans II

Mantar - Grungetown Hooligans II

Αααχ, καλοκαιράκι. Και τι καλύτερο από το να βάζεις στα ηχεία την καινούρια δουλειά των Γερμανών Mantar, και να βρίσκεις εντός της μία αληθινή επιστροφή στις ρίζες, άκρως καλοκαιρινή. Τι εννοώ με αυτό; Οι Mantar επιστρέφουν λοιπόν, με μισή ώρα διασκευών σε αγαπημένα κομμάτια, στυλιζαρισμένα στο δικό τους ύφος και αλήτικη διάθεση. Το ντουέτο μεταφέρει τις επιλογές του στη βρωμιά και το rock and roll που πάντα ήξερε να συνδυάζει, αποφεύγοντας τα σκοτεινά περάσματα που συνήθιζε σε προηγούμενες κυκλοφορίες, με αποτέλεσμα ένα άκρως διασκεδαστικό album, που λόγω ύφους αλλά και διάρκειας, απολαμβάνεται σαν σφηνάκι, με διάθεση να παίξει στο repeat.

O δίσκος ξεκινά με το δυναμικό “The bomb” των L7, όπου στη δική τους εκδοχή διατηρεί την punk αισθητική του, με το χαρακτηριστικό γρέζι των φωνητικών να του δίνει μια άλλη διάσταση. Οι φίλες L7 έχουν την τιμητική τους, καθώς στη συνέχεια εμφανίζεται και η διασκευή του “Can I run”. Δεύτερη έρχεται η διασκευή σε ένα πολύ αγαπημένο μου κομμάτι, το “Puss” των Jesus Lizard, το οποίο παρόλο που οι Mantar καταφέρνουν να φέρουν εντελώς στα μέτρα τους, το στοιχειωτικό του riff ανατριχιάζει σε οποιαδήποτε μορφή και εκδοχή του, και μας θυμίζει γιατί οι Jesus Lizard αποτελούν τόσο μεγάλη επιρροή για τη σκηνή. Στη συνέχεια το γκάζι φτάνει τέρμα, αφού το “100%” των Sonic Youth φτάνει στο προσκήνιο, διατηρώντας τη βρωμιά του σε όλη της τη διάσταση. “Ghost on the highway”, and I’ll love you forever, τραγουδάνε οι Mazzy Star, και οι Mantar αγγίζουν αυτή την κομματάρα, απογυμνώνοντας την από τη δεύτερη κιθάρα, τα γλυκά φωνητικά και το ρομαντισμό της, και ανάγοντας την σε έναν επιθετικό και άκρως χορευτικό punk ρόλο. Τα all-female garage punk συγκροτήματα φαίνεται να είναι αδυναμία των Mantar, καθώς μετά τις L7, απρόσμενη έκπληξη εμφανίζεται το Bruise Violet” των Babes in Toyland, ένα κομμάτι τόσο ιδιαίτερο όσο οι εκτελέστριες του. Οι Mantar to παίρνουν και το κάνουν ένα sludge αριστούργημα. Το “Who you’re driving now” των Mudhoney ήταν πάντα ένα διασκεδαστικό μέσο για να χορέψεις οριακά, αλλά μέσα από τα μάτια των Mantar είναι βίαιο, punk rock και πλούσιο σε θόρυβο, ιδανικό για soundtrack εκεί που πάτε να δείρετε κάποιον με το gang (ίσως και όχι, αλλά έβλεπα σίγουρα την παρέα του Delarge ενώ κατεβαίνει το στενό να άκουγε αυτό, αν δεν είχε μία παράλογη αδυναμία στην κλασσική μουσική). 'Αλλη μία λιγότερο γνωστή grunge κοριτσοπαρέα (μα εξίσου cool με τις άλλες αν θες τη γνώμη μου), οι 7 Year Bitch, γίνονται το πεδίο επιλογής των Mantar. Τελευταίο κομμάτι του δίσκου, το “Knot”, στην αρχική του εκδοχή είναι ένα καθαρά punk κομμάτι τόσο στην ψυχή όσο και στον ήχο, το οποίο όμως μετατρέπεται σε κατασκότεινο και καταθλιπτικό, οριακά με black metal στοιχεία, οι ταχύτητές του πέφτουν και γίνεται πλέον κάτι καινούριο.

Δε ξέρω τι ακριβώς συνέβη φέτος μέσα στην καραντίνα και οι διασκευές στο grunge και punk ήχο των 90s έχουν ξεφύγει – σε ποσότητα αλλά και ποιότητα (με χαρακτηριστικό παράδειγμα το εξαιρετικό live του Post Malone που έκλεισε στόματα, αλλά και την τελευταία κυκλοφορία των Thou, και τα δύο φόρο τιμής στους Nirvana). Οι Mantar βάζουν τη δική τους σφραγίδα σε αυτό το κεφάλαιο, μπλέκοντας με underground μεγαθήρια της σκηνής. Οι επιλογές τους δε, να διασκευάσουν, ξεφεύγουν τελείως από τα τετριμμένα και πασίγνωστα, κάτι που φανερώνει τόσο την αγάπη όσο και τη γνώση τους πάνω στο ιδίωμα. Η κουβέντα για το αν οι διασκευές είναι καλύτερες από τα original είναι κάπως ανούσια στην προκειμένη περίπτωση (αλλά πιο ουσιαστική αλλού), αφού οι Mantar δε προσπαθούν να αποδείξουν κάτι. Παίζουν για τη δική τους τρέλα, αυτό που αγαπούν. Και το έκαναν φοβερά.

Rating: 

 8.5


Εταιρεία: Brutal Panda Records
Genre: Grunge, Punk, Sludge metal, Heavy Metal, Rock and Roll
Παραγωγός: Hanno Klanhardt
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 26/06/2020
Band Links: Mantar, Facebook, Istagram, Twitter, Spotify, YouTube, Bandcamp

Τελευταία