Αρχική EVENTSΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣBlade Runner στη μεγάλη οθόνη λοιπόν

Blade Runner στη μεγάλη οθόνη λοιπόν

Φωτογραφία: Γιάννα Φώτου

Blade Runner στην μεγάλη οθόνη. Είναι κάτι που οι πιστοί που προσήλθαμε χθες σε Ριβιέρα και ΒΟΞ ίσως να μην πιστεύαμε ότι θα συμβεί αλλά πιθανότατα μέσα μας το περιμέναμε. Έτσι μας έχει κακομάθει ο 'Aκης Καπράνος τα τελευταία χρόνια με το Midnight Express του, το Midnight Express μας. Αναμενόμενα η οικογένεια ανταποκρίνεται με δύο κατάμεστες αίθουσες, έτοιμη να βιώσει μια απ’ τις κλασσικές κινηματογραφικές δυστοπίες, παρόλη τη δική μας δυστοπική συνθήκη.

 

Ο Δημοσθένης Παπαμάρκος που θα προλόγιζε ήταν άρρωστος και δεν παρέστη, σίγουρα λυπηρό αλλά και ποιητική ειρωνεία. Τουλάχιστον είμαστε σίγουροι ότι αυτός δεν είναι ρέπλικα. Ο 'Aκης που κάνει τον πρόλογο μας λέει ότι θα αυτοσχεδιάσει αλλά μας δίνει την ουσία. Η ψυχή, η ταύτιση, τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος και υπό αυτό το πρίσμα βλέπω για τρίτη φορά την ταινία.

Οι πρώτες νότες του Βαγγέλη Παπαθανασίου μαζί με το κείμενο που θέτει τις συνθήκες του κόσμου της ταινίας μας βάζουν στο μακρινό τότε 2019 αλλά μόλις περσινό για μας. Το μέλλον έχει έρθει και παρόλο που δεν έχουμε ιπτάμενα αμάξια, έχουμε διαφημίσεις της Coca Cola, απαθή πλήθη, μεγάλες εταιρίες που παίζουν το Θεό, μια πανταχού παρούσα αστυνομία και τα ερωτήματα που κουβαλάμε από καταβολής κόσμου. Aν μιλάει σαν άνθρωπος, περπατάει σαν άνθρωπος και νιώθει σαν άνθρωπος είναι τελικά άνθρωπος και δεν μπορούμε παρά να το αισθανθούμε.

Στην προτελευταία μνημειώδη σκηνή γυρνάω το κεφάλι μου και κοιτάω πίσω. Όλες οι φάτσες, δείχνουν τη συμπόνια και κατανόηση στον Roy, μερικές με δάκρυα σαν αυτά στα οποία αναφέρεται. Η κυνηγημένη ρέπλικα προσπαθεί να κερδίσει τη θέση του στην αθανασία, σώζοντας τη ζωή του κυνηγού Deckard και προσπαθώντας να τον διδάξει από την εμπειρία του. Μοιράζονται άλλωστε τον έρωτα για τη ρέπλικα του ο καθένας. Και πόσο πιόνι ήταν τελικά κι ο Deckard στο επιτελικό ρόλο του πέραν από την πασίγνωστη πλέον υπόνοια της τελευταίας σκηνής;

Όταν πέσουν οι τίτλοι, οι γνωστοί άγνωστοι μοιραζόμαστε την εμπειρία με λίγα λόγια ή και μόνο με βλέμματα και ξέρουμε πως και ο δίπλα ένιωσε. Κάπως έτσι είναι και κάθε ραντεβού τα μεσάνυχτα του Σάββατου, μια μικρή κοινωνία που μοιράζεται όλα όσα μας κάνουν ανθρώπους.

Τελευταία