Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣBob Katsionis - Amadeus Street Warrior

Bob Katsionis - Amadeus Street Warrior

Εκεί όπου οι παράλληλες γραμμές του video gaming και της μουσικής συναντιούνται, δημιουργώντας έναν πανέμορφο χορό, είναι που τοποθετείται αυτό που ονομάζουμε «turning point» για τη σχέση αυτών των δυο μορφών τέχνης. Παιχνίδια-θρύλοι που αν είχαν άλλη μουσική ίσως δεν γίνονταν ποτέ μέρος της cult σκηνής, και μουσικά κομμάτια που δεν θα μαθαίναμε ποτέ χωρίς τα video games που συνόδευσαν. Και ξαφνικά, καλοκαίρι του 2020, ο Bob Katsionis έρχεται να μας προσφέρει το 16-bit fictional game soundtrack που δεν γνωρίζαμε καν ότι χρειαζόμαστε.

Το Amadeus Street Warrior είναι η νέα δισκογραφική δουλειά του δημοφιλέστερου Έλληνα πληκτρά, μέλος των Outloud, Serious Black, και μέχρι πρότινος των Firewind του Gus G, από τους οποίους αποχώρησε για προσωπικούς λόγους. Και πιστέψτε μας όταν σας το λέμε, απανταχού video gamers, αυτό το soundtrack είναι αυτό ακριβώς που ζητούσαμε όσοι μεγαλώσαμε στα 90s αλλά και όσοι έζησαν την «έκρηξη» των video games τη δεκαετία του ’80. Σε μια δυστοπική εποχή για τον πλανήτη, με πανδημία, παγκόσμια καραντίνα, εκατοντάδες χιλιάδες χαμένους ανθρώπους, και την κλιματική αλλαγή να έχει χτυπήσει την πόρτα και να είναι ήδη στο… σαλόνι, ο Κατσιώνης έρχεται να δώσει ήχο σε μια ψηφιακή, 16-bit δυστοπία που φαντάζει σαν νομοτελειακό μέλλον για την ανθρωπότητα, οδηγώντας με μαθηματική ακρίβεια σε καταστάσεις Mad Max.

Το album παρουσιάζει την ιστορία του Amadeus, ο οποίος ξυπνάει σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, το 2050, στο Asylum For The Insane του San Francsisco, με μόνο όπλο το Χρυσό Φλάουτό του. Η περιπέτειά του περιλαμβάνει την προσπάθειά του να ξεσκεπάσει το μυστήριο μιας -πλέον- στοιχειωμένης και καταραμένης πόλης. Ο δρόμος του τον οδηγεί σε υπάρχουσες τοποθεσίες όπως το κτίριο SF Armory και τα βουνά Twin Peaks.

Intro που «κολλάει» στο μυαλό

Πριν την κυκλοφορία του album, το Main Theme του Amadeus Street Warrior σετάρει το περιβάλλον, συνοδευόμενο από video clip που θα κάνει τους λάτρεις των platform games να λυγίσουν από νοσταλγία, και όσους δεν γνωρίζουν, να μάθουν. Πλήκτρα και μελωδία που «κολλάνε» από την πρώτη νότα και δεν τα αφήνεις να φύγουν στη διάρκεια της ημέρας, θέτουν τις βάσεις, και παρότι το κομμάτι βρίσκεται 5ο στο album, προτείνουμε ανεπιφύλακτα να ξεκινήσετε από εκεί, πριν επιστρέψετε στο Level 1 – Into The Asylum.

Εδώ η προσέγγιση είναι σαφώς πιο «σκοτεινή» και σχεδόν αγγίζει τα όρια του θρυλικού Castlevania, με το κομμάτι να μένει απολύτως πιστό στον τίτλο του. Προσπαθήστε να φανταστείτε το Level 1 – Into The Asylum να παίζει ως intro σε μια anime μεταφορά του American Horror Story: Asylum, και θα καταλάβετε αμέσως τι εννοούμε όταν λέμε πως είναι κομμένο και ραμμένο για τον τίτλο του.

Χωρίς να προσπαθεί καν, το Level 2 – Seline City δίνει μια πιο «σκοτεινή» και συνάμα καταθλιπτική νότα στην ιστορία του ήρωα, Amadeus. Είναι εδώ -πιθανότατα- που ο πρωταγωνιστής μας συνειδητοποιεί τι έχει συμβεί στην αγαπημένη του πόλη, ή έτσι θέλουμε να φανταζόμαστε. Για την ιστορία, το Σελίνε υπάρχει σαν περιοχή, και βρίσκεται στην Κροατία, αριθμώντας κάτι λίγο πάνω από 450 κατοίκους. Δεν γνωρίζουμε αν ο Bob Katsionis εμπνεύστηκε από εκεί, από το όνομα της Seline, χαρακτήρα στο Vampire Diaries (σεζόν 8), αν πρόκειται για αναφορά στο όνομα Seline που σημαίνει «παράδεισος» και «φεγγάρι», ή κάτι άλλο.

Ακολούθως, έχουμε το πρώτο boss fight music, Boss Fight I – The Doctor, όπου υποθέτουμε πως ο Amadeus αντιμετωπίζει κάποιον γιατρό από το άσυλο στο οποίο ξύπνησε. Και πάλι, το «χαλί» της δυστοπίας και τους horror κάνει την εμφάνισή του, και ομολογούμε πως θα θέλαμε ελαφρώς πιο έντονες μελωδίες συνολικά, τονίζοντας πως μιλάμε εκ του… ασφαλούς, αφού δεν έχουμε μπροστά μας το video game με το οποίο ιδανικά θα συνδεόταν η μουσική. Σε κάθε περίπτωση, το Level 3 – The Mansion που ακολουθεί έρχεται να «δέσει» καλά, προσφέροντας μια τρομακτική γαλήνη, σχεδόν σαν να σε ταξιδεύει σε ένα παραμύθι γαλήνης, λήθης, και άγνοιας για το πριν, το μετά, αλλά και το τώρα.

Σαν δόση… καφεΐνης έρχεται το Level 4 – The Castle, έκτο κομμάτι του δίσκου, με μελωδία που παραπέμπει σε πολεμικό εμβατήριο, ένταση, δράση, και πάλι αρκετά στοιχεία που θα ταίριαζαν με άνεση στο Castlevania. Σαφώς πιο παιχνιδιάρικο και ταχύ το Level 5 – Bay Area Highway (The Dream), το οποίο βάσει τίτλου μπορούμε να υποθέσουμε πως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε κάποιο όραμα του πρωταγωνιστή, Amadeus, εντός του παιχνιδιού, για να μας δώσει πληροφορίες για το background του.

Πλησιάζοντας στο τέλος, το Level 6 – Twin Peaks συνοδεύει τον ήρωα στα δημοφιλή βουνά του Σαν Φρανσίσκο, Twin Peaks, και είναι μια 16-bit μπαλάντα απόλυτα εναρμονισμένη με τις εικόνες που ένας gamer θα περίμενε σε stage μέσα στη φύση, και συγκεκριμένα σε βουνά. Απαλές μελωδίες με ένα ατμοσφαιρικό beat σαν χαλί, και μικρές «εκρήξεις» μουσικής χαρμολύπης.

Κλείσιμο που εξιτάρει τη φαντασία

Αν το Boss Fight I – The Doctor δεν μας έδωσε αυτό που ζητούσαμε, τότε το Boss Fight II – The Mad Mouse δίνει δυο φορές αυτό που θα περιμέναμε για ένα boss fight. Μια όμορφη μελωδική συγχορδία δίνει τη θέση της σε έναν σαφώς πιο «βαρύ» και σχεδόν… εφιαλτικό ήχο, που θυμίζει θρίλερ εποχής 80s, ενώ έχει και κάτι από τη νιχιλιστική γαλήνη του Final Fantasy X, νοερά πάντα, αφού το FFX δεν είχε 16-bit μουσική. Το Boss Fight II – The Mad Mouse «κλείνει» με σκληρές κιθάρες, ως κορύφωση της μάχης του Amadeus.

Όταν έχεις τόσο δυνατή αρχή, οφείλεις να «κλείσεις» και αντίστοιχα δυναμικά. Το End Credits Theme «μπαίνει» με μια γλυκόπικρη μελωδία, με ένα ατμοσφαιρικό βουητό να αποτελεί το «χαλί» για το κύριο μέρος του κομματιού, που δεν μας επιτρέπει να καταλάβουμε 100% τι συμβαίνει στον Amadeus στο τέλος του game.

Λυτρώνεται παραμένοντας ζωντανός και γυρίζει σελίδα ή μήπως η λύτρωση έρχεται μέσω της φυγής του από τον κόσμο. Το δυναμικό beat που ξεκινάει στη μέση του τραγουδιού, με οδήγησε στη σκέψη πως ο Amadeus μαθαίνει όσα μπορεί από ότι βιώνει στο άδειο, στοιχειωμένο, και καταραμένο Σαν Φρανσίσκο, και γυρίζει σελίδα, φεύγοντας εκτός πόλης για να δει τι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο.

Είμαι της άποψης πως κάθε έργο τέχνης, πρέπει να αξιολογείται βάσει του σκεπτικού πάνω στο οποίο βασίστηκε και δημιουργήθηκε. Στο Amadeus Street Warrior ο Bob Katsionis αποδεικνύει αυτό που γνωρίζαμε ήδη: τα πλήκτρα είναι συνυφασμένα με τα 16-bit video games, και θα μπορούν πάντα να μας γυρίσουν στα 80s και στα 90s, στην εποχή του 2D και του platform. Ο Κατσιώνης αποδεικνύει επίσης πως η έμπνευση από τις καταστάσεις και τις περιόδους δυστοπίας, μπορεί να οδηγήσει σε εξαιρετικά αποτελέσματα.

Για να μην τα πολυλογώ, επειδή ήδη ο ενθουσιασμός μου φαίνεται από το πόσο ανέλυσα κάθε κομμάτι του soundtrack, θα το πω απλά: αν σήμερα μου έλεγαν πως μπορώ να αγοράσω το Amadeus Street Warrior ως παιχνίδι, μόνο και μόνο βάσει του soundtrack του, θα το έκανα. Με κλειστά μάτια, ανοιχτό πορτοφόλι, κρατώντας ένα gamepad NES κατά προτίμηση, έτοιμος να παλέψω στο στοιχειωμένο Σαν Φρανσίσκο για μια θέση στο μέλλον, όποιο κι αν είναι αυτό. Εξαιρετική δουλειά.

Υ.Γ. Οφείλουμε μια ξεχωριστή αναφορά στον δημιουργό του εξώφυλλου του album, Κώστα Τσιάκου ο οποίος γνωστός ως Paper Goblin και έχει κάνει επίσης το εξώφυλλο του Dead Winter Sun των Born Of Fire, καθώς και το εξώφυλλο της ελληνικής μεταφοράς του Oltretorrente από τον Pino Cacucci, μιας αντιφασιστικής ιστορίας όχι και τόσο συνηθισμένης. Μπορεί να δείτε τη δουλειά του Τσιάκου, εδώ.

Rating: 

 9


Εταιρεία: Self Released
Genre: 16-bit
Παραγωγός: Bob Katsionis
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 03/07/2020
Band Links: Facebook, Instagram, YouTube, SpotifyBandcamp

Τελευταία